facebook-icon Twitter-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

บท 40 : ตายในหน้าที่ +

ชื่อตอน : บท 40 : ตายในหน้าที่ +

คำค้น : ปั้นหมึกcontest โรแมนติค รัก เจ้าแผนการ แอบรัก NC18+

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 7.3k

ความคิดเห็น : 6

ปรับปรุงล่าสุด : 20 ก.พ. 2565 16:38 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บท 40 : ตายในหน้าที่ +
แบบอักษร

บท 40 ตายในหน้าที่ 

บรรยากาศภายในห้องเงียบสงัด คอนโดหรูใจกลางเมืองในชั้นที่สูงเสียดฟ้าห่างไกลจากเสียงรบกวนภายนอก ห้องที่กว้างขวางให้ความเป็นส่วนตัวกับผู้ที่อาศัย 

สามวันผ่านมาแล้วที่อชิระไปทำธุระที่ต่างประเทศ คนตัวเล็กในห้องกำลังประกอบอาหารเย็นรับประทานสำหรับหนึ่งที่เพียงเท่านั้น จะว่าเหมือนได้อิสระก็ใช่ แต่ทำไมเธอรู้สึกเหงาแปลกๆ 

มนวดีทานข้าว อาบน้ำ แล้วจึงกลับมานอนเล่นบนเตียงที่เมื่อก่อนเคยเป็นของเขาผู้เดียว แต่หลังจากคืนวันนั้นที่เธอให้เขามานอนด้วย มันก็กลายเป็นของเขาและเธอไปโดยปริยาย  

และเมื่อนึกถึงใบหน้าหล่อคมผู้เป็นเจ้าของห้อง ก็อดนึกถึงเหตุการณ์อันวาบหวามนั้นมิได้ 

‘เข้าใจแล้วค่ะ’ 

มนวดีตอบรับหลังจากที่เขาบอกว่าจะไปทำธุระต่างประเทศประมาณหนึ่งอาทิตย์ ใจจริงอยากรู้มากกว่านั้นว่า ไปที่ไหน ไปกับใคร ไปทำอะไร แต่หญิงสาวห้ามความคิดไว้ทัน เธอไม่กล้าถาม 

‘ไปด้วยกันไหม มิ้มจะอยู่คนเดียวได้เหรอ พี่เป็นห่วงนะ’ 

ใบหน้าหวานร้อนผ่าวต้องก้มงุดไม่ให้เขารู้ คำกล่าวทื่อๆจากร่างหนามีอนุภาพเหลือเกิน  

‘ไปไม่ได้หรอกค่ะ มิ้มมีงานต้องทำ แล้วมิ้มก็อยู่คนเดียวได้’ 

‘แบบนี้แย่เลย ไม่มีมิ้มให้กอด’ 

เขาบ่นด้วยน้ำเสียงเหมือนคนขี้เกียจ จมูกโด่งคลอเคลียตามกรอบหน้ารูปไข่ พร้อมกำชับอ้อมกอดให้แนบชิด มือสากเริ่มอยู่ไม่สุข สอดเข้าใต้เสื้อนอนคนตัวเล็ก สัมผัสผิวเนียนนุ่มอย่างรวดเร็ว 

สาวร่างบางสะดุ้งประสาทสัมผัสกำลังถูกปลุกเร้า มือใหญ่ไล่ตามแนวกระดูกสันหลังขึ้นลง เหมือนจะวกไปหน้าแต่ก็ไม่วกสร้างความหวาดเสียว 

‘พะ พี่อิฐคะ’ 

กระต่ายน้อยขืนตัวเมื่อรับรู้ได้ถึงภัยอันตรายที่กำลังจะเกิด  

‘อยู่กับพี่ไม่ต้องใส่บราหรอก ไม่อึดอัดหรือไง’ 

เขาปลดมันออกหน้าตาเฉย ที่เธอใส่เพราะอยู่กับเขานี่แหละ แล้วมีหรือที่เครื่องป้องกันถูกปลดเปลื้องแล้วจะไม่ถูกระราน 

‘อ๊ะ ดะ เดี๋ยวก่อนค่ะ’ 

มือสากเข้ากอบกุมสองเต้าอวบอิ่มอย่างไม่รีรอ ทุกอย่างดำเนินเป็นอย่างธรรมชาติ ไม่มีขั้นตอนไหนสะดุด ร่างบางเสียวซ่าน สั่นระริกเมื่อถูกสัมผัสจุดที่อ่อนไหวอย่างอุกอาจ แรงผลักอกแกร่งกลายเป็นเพียงแค่สัมผัส เมื่อถูกเล่นงานจากนิ้วสากที่กำลังคีบยอดให้แข็งคัด ใบหน้าหวานอดทนอดกลั้นแต่ก็สุดจะทนจนเผลอครางออกมา 

‘ไหนว่าจะนอนต่อไง’ เธอตัดพ้อออกมาเสียงสั่น 

‘ก็ใช่ แต่ไม่ได้ระบุว่านอนแบบไหน’ 

เธอไม่รู้หรอกว่าเขาต้องอดทนข่มตนมากี่คืนต่อกี่คืน ไม่อาจจะปฏิเสธหัวใจตัวเองได้ว่า เขาต้องการเธอแทบทุกวัน ขนาดใช้หัวสมองทำงานขนาดหนักก็ยังอดคิดถึงยามหญิงสาวเปลือยเปล่านอนหอบอยู่ใต้ร่างเขามิได้ 

‘ไม่ได้นะคะ คือมิ้มเป็นวันนั้นของเดือน’ 

สัญชาตญาณการพิสูจน์สั่งให้เขาเลื่อนมือลงไปสัมผัสบั้นท้ายกลมกลึง คำตอบนั่นเกือบทำให้เขาฝันสลาย 

‘ผ่าไหม’ 

‘ไม่ค่ะ’ 

แกล้งถามไปอย่างนั้น เขาเองก็พอรู้ว่ามันไม่ดี  

‘เป็นตั้งแต่วันไหน’ 

‘เมื่อวานค่ะ’ 

‘เป็นกี่วัน’ 

‘ประมาณเจ็ดวัน’ 

เจริญเถอะ! กว่ามนวดีจะหายเขาก็เดินทางไปต่างประเทศอีกเจ็ดวัน  

‘มาตรงทุกเดือนใช่ไหม’ 

ไม่แน่ใจว่าเขาถามทำไม แต่กระนั้นหญิงสาวก็ตอบตรงคำถาม 

‘เอ่อ ใช่ค่ะ’ 

‘แล้วนี่ ยังปวดท้องอยู่หรือเปล่า’ 

มนวดีไม่คิดว่าเขาจะจำได้ เรื่องที่เธอปวดท้องประจำเดือน จึงรู้สึกเขินอายเล็กน้อย 

‘เดือนนี้ไม่ปวดค่ะ’ 

สถานการณ์ช่างแปลกจริง เขากำลังชวนคุยเรื่องส่วนตัวในขณะกำลังรุกรานเธอ หญิงสาวจึงไม่รู้จะโฟกัสตรงไหนดี มือเล็กยื่นไปจับข้อมือแกร่งหวังจะให้เขาผละออก ทว่าเขากลับลูบไล้จุดอ่อนไหวกระตุ้นเธออีกครั้ง 

‘อื้อ พี่อิฐ ไม่ได้นะคะ’ 

‘ได้สิ มันมีตั้งหลายวิธี ที่ไม่ต้องสอด…ใส่’ 

เขาก้มลงกระซิบข้างหูคนตัวเล็กด้วยน้ำเสียงแหบพร่า ขบเม้มติ่งหูสร้างความสยิวให้แก่สาวร่างบาง แค่โดนปลุกเร้า ร่างเล็กก็อ่อนระทวยยอมผ่อนปรนตามความต้องการของคนร่างหนา 

‘พี่จะช่วยมิ้มก่อน แต่มิ้มต้องพี่ช่วยคืนนะครับ’ 

อชิระไม่รีรอให้หญิงสาวสงสัย ร่างสูงมุดตัวลงไปใต้ผ้าห่ม เลิกเสื้อนอนของหญิงสาวขึ้น สองมือโอบอุ้มทรวงอกอิ่มป้อนเข้าสู่โพรงปาก หญิงสาวร้องเสียงหลงเมื่อถูกจู่โจม ยิ่งอยู่ในสภาวะฮอร์โมนพลุ่งพล่าน ยิ่งมีอารมณ์กว่าครั้งไหน มือบางกดศีรษะให้แนบชิด แอ่นอกอำนวยความสะดวกให้  

คนร่างสูงแทรกต้นขาใหญ่ระหว่างขาเรียว ก่อนทำการเสียดสีต้นขากับจุดอ่อนไหวของเธออย่างต่อเนื่อง  

เขาเป็นผู้ชายร้ายกาจกับหญิงสาวโดยเฉพาะ รู้ทุกจุดอ่อนแล้วโจมตีอย่างไม่ปราณี ใช้เวลาไม่นานก็ส่งคนตัวเล็กขึ้นสวรรค์ไปก่อน ชายหนุ่มยืดตัวกลับคืน อดใจไม่ไหวมอบจูบอันร้อนแรงให้เป็นรางวัล พร้อมกับคว้ามือเล็กที่เกาะบ่าเขาให้เลื่อนต่ำลง เข้ากอบกุมสิ่งที่ตื่นตัวอยู่ภายใต้กางเกง 

หญิงสาวตกใจกับสัมผัสที่แปลกใหม่ จนลมหายใจสะดุด  

‘ตามิ้มแล้ว’ 

‘มิ้มไม่เคย’ 

เขาพามือเล็กจับกำรอบตัวตนที่ร้อนผ่าว มันกำลังขยายขนาดในอุ้งมือเธอ อชิระกัดฟันแน่นสัมผัสที่นุ่มนิ่มชวนให้เขาแทบคลั่ง 

‘เดี๋ยวก็ชิน ลองขยับสิมิ้ม ขยับขึ้นลง … ใช่ เด็กดี ช้าๆก่อนนะครับ’ 

ชายหนุ่มเผลอซู้ดปาก คนตัวเล็กจึงหยุดการกระทำด้วยความตกใจ 

‘ขอโทษค่ะ เจ็บหรือเปล่า’ 

‘เด็กซื่อ เขาไม่เรียกว่าเจ็บ ทำต่อสิ ตามพี่’ 

‘อื้อ’ 

การสาธิตของเขาเสียวซ่าน เมื่อมือใหญ่วกมาฟ้อนเฟ้นอกนุ่มเป็นจังหวะให้เธอทำตาม 

หญิงสาวหน้าแดงจวนจะเป็นลม เมื่อได้รับคำสั่งเดี๋ยวให้ช้าเดี๋ยวให้เร็วจากเจ้าของใบหน้าหล่อที่ตอนนี้ดูทรมาน และเหมือนกับว่าเธอกำลังควบคุมเขาอยู่  

เมื่อรู้ใกล้ถึงปลายถึงแห่งความสุข ชายหนุ่มจึงก้มตัวลงฟัดอกอิ่มอีกครั้งเพื่อเติมเต็มแรงปรารถนาข้างใน คนที่โดนกระตุ้นอีกรอบจึงเผลอออกแรงบีบรัดเคลื่อนไหวมือรัวเร็วขึ้นและไม่นานเสียงครางต่ำก็ระเบิดออกมาด้วยความสุขสมพร้อมกับน้ำขุ่นขาวที่เลอะมือน้อยนั่น  

มนวดีหอบฮักทั้งที่ไม่ได้ออกแรงมาก เริ่มสังเกตว่ามีบางอย่างผิดปกติไป ลมหายใจร้อนสม่ำเสมอรินรดอยู่กลางทรวงอกเธอ ริมฝีปากหนาชื้นจรดชิดผิวเนียนทว่าไม่มีการขยับเขยื้อน ร่างหนาเช่นเดียวกันมือของเขายังกอดรัดเอวบางไว้ ทว่าไม่ได้แน่นหนาเหมือนตอนแรก  

‘พี่อิฐคะ พี่อิฐ’  

หญิงสาวลองเรียกด้วยน้ำเสียงแผ่วเบามเธอไม่กล้าสะกิดเรียกเพราะมือข้างที่ถนัดยังเลอะอยู่ ทว่าไม่มีเสียงตอบรับจากบุคคลที่ท่านเรียก เธอจึงใช้อีกมือที่สะอาดลองเขย่าตัวเขาเบาๆ ไม่มีการไหวติง  

‘หลับเหรอ’ 

‘…’ 

เชื่อเขาเลย! อชิระสลบทันทีที่เสร็จกิจ ไม่รู้จะเห็นใจหรือหมั่นไส้ดี แต่ที่แน่ๆ แบบนี้แหละที่เขาเรียกว่า ตายคาอก  

กว่าคนร่างสูงจะตื่นอีกทีก็สายโด่ง โชคดีที่เป็นวันหยุดจึงไม่ต้องรีบร้อนไปทำงาน เขากล่าวขอโทษต่อหญิงสาวที่ตายในหน้าที่  

‘ไว้พี่จะชดเชยให้นะ’ 

‘ของแบบนี้ใครอยากให้ชดเชยกันค่ะ’ 

‘มิ้มไม่ชอบให้ชดเชยเหรอ งั้นไม่เป็นไร พี่เริ่มต้นใหม่ได้เสมอ’ 

ร่างสูงตอบหน้านิ่ง นับวันอชิระยิ่งป่วนประสาทฉบับวาบหวามใส่หญิงสาวไม่หยุดหย่อน จนสาวเจ้าไม่รู้จะรับมืออย่างไร ได้แต่มาแอบหลบมุมปลอบประโลมให้หัวใจของตนสงบนิ่ง อย่าทำตัวเป็นกระต่ายตื่นตูมเกินหตุ 

และตั้งแต่วันนั้นเขาก็หาเรื่องมาขอนอนเตียงเดียวกันตลอด มนวดีไม่ว่าอะไรถ้าจะแบ่งเขตนอนแต่เชื่อเถอะว่ามีคนไม่ทำตามกฎ ครั้งแรกยอมรับว่าหญิงสาวเป็นฝ่ายผิดและเธอพยายามระมัดระวังตัวเอง แต่วันต่อต่อมาก็ดันมีคนจงใจผิดกติกาซึ่งไม่ใช่หญิงสาวแน่นอน  

อชิระทำให้การนอนกอดหรือสัมผัสร่างกายกันกลายเป็นเรื่องธรรมดาเสียแล้ว เพียงแค่ไม่กี่วันหญิงสาวก็ติดสัมผัสความรู้สึกดีจากร่างสูงจนไม่อาจปฏิเสธได้  

ก่อนวันที่ชายหนุ่มจะเดินทางเขามอบบัตรเครดิตไม่จำกัดวงเงินให้มนวดี พร้อมกับรถยนต์คันหรูของเขาไว้ให้เธอใช้ขับไปทำงานกับไปไหนก็ได้ที่เธออยากไป  

‘อยากซื้อ อยากช้อปอะไรตามใจมิ้มเลย ไม่จำกัดวงเงิน อ่อ รถพี่ก็ใช้ด้วยละ ขับระวังๆ แต่ถ้าชนก็ช่างเดี๋ยวพี่ซ่อมเอง ขอให้มิ้มปลอดภัยไว้ก่อน’ 

หญิงสาวที่ถูกยัดเหยียดทั้งบัตร ทั้งกุญแจรถ ต้องรับมาแบบงุนงง  

หลังจากที่เขาไม่อยู่จริงๆ ชายหนุ่มก็วิโดคอลหาเธอทุกวัน ถามสารทุกข์สุขดิบ ความเป็นไปในแต่ละวัน มีคำว่าคิดถึงและเป็นห่วงให้หญิงสาวได้ใจเต้น เป็นครั้งแรกที่หญิงสาวรู้สึกว่าเราทั้งคู่กำลังทำตัวเหมือนแฟน จึงได้แอบเก็บความดีใจเล็กๆไว้ในใจไม่กล้าบอกเขา 

หลังจากคุยกันได้สิบนาที หญิงสาวจึงขอวางสายไปก่อนเพราะเธอมีงานต้องทำ ส่วนเขาก็มีธุระต้องไปจัดการ ทั้งคู่จึงแยกย้ายจากกัน  

  

ด้านคนอยู่อีกฝากโลก ไม่ได้บอกมนวดีว่าเขามาทำอะไร ธุระของเขามีเรื่องงานที่รีสอร์ตเพียงแค่สิบเปอร์เซ็นต์แต่ที่สำคัญกว่านั้นเป็นธุระส่วนตัวของเขาเองล้วนๆ และมันสำคัญมากๆ ใบหน้าหล่อคมสงบนิ่ง รอใครบางคนด้วยใจที่เต้นรัว เขาพยายามข่มมันไว้ เพื่อให้ตัวเองไม่ตื่นเต้นเกินไป จนกระทั่งประตูบานนั้นเปิดออกต้อนรับ 

“สวัสดีครับคุณธเนศ คุณมิ้น” 


คุณพี่รักแล้วรุกแรงนะจ๊ะจะบอกให้ 555 งานนี้มากฝากตัวกับพ่อตา พี่สะใภ้ด่วนๆ ฝากกดไลค์ ติดตาม คอมเม้น เพื่อเป็นกำลังใจให้ด้วยนะงับ
ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว