เรียนนักอ่านทุกท่าน สำหรับผู้ที่ต้องการจะอ่านทั้งเรื่อง ไรท์ขอเสนอว่าให้ตามไปอ่านจากเว็บนิยายรัก (www.niyayrak.com) หรือซื้ออีบุ๊ค จะประหยัดเงินในกระเป๋าคุณมากกว่านะคะ ^_^

ชื่อตอน : หุ่นยนต์

คำค้น : บ่วงรัก, เล่ห์ร้าย, จอมเผด็จการ, ครูซ, ปณิตา, แพร, ท่องเที่ยว

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 3.5k

ความคิดเห็น : 3

ปรับปรุงล่าสุด : 11 ส.ค. 2559 22:48 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
หุ่นยนต์
แบบอักษร

http://cdn-th.tunwalai.net/files/member/340767/1106233248-member.jpg

 

                ในขณะที่หญิงสาวคนหนึ่งกำลังมีพลังและความมุ่งมั่นที่จะทำฝันของตนเองให้สำเร็จ แต่อีกซีกโลกหนึ่ง ที่ระยะทางห่างออกไปจากประเทศไทย 10,454 กิโลเมตร ที่โปรตุเกส ครูซ คูโน่ เฟอร์ริโด้ กำลังทำตัวเหมือนดั่งตัวเองเป็นหุ่นยนต์ไร้ซึ่งชีวิตจิตใจ ทั้งนี้ก็เพราะชายหนุ่มเพิ่งตัดสินใจยอมเลิกรากับภรรยาสาวตามที่เธอร้องขอ สาเหตุของความล้มเหลวในชีวิตคู่ของเขาในครั้งนี้ก็มาจากตัวของชายหนุ่มเอง ที่มัวแต่เอาเวลาไปทุ่มเทให้กับการทำงานสร้างฐานะความมั่นคง จนตอนนี้ไม่ว่าจะเป็นเงินทอง อำนาจ บารมี ชื่อเสียง ครูซมีครบทุกอย่าง เมื่อเขาสามารถนำพาบริษัททัวร์ของเขาขึ้นมาผงาดอยู่ในวงการการท่องเที่ยว โดยมีเครือข่ายไปทั่วโลก แต่เมื่อชายหนุ่มพาตัวเองมายืนถึงจุดที่เรียกว่าประสบความสำเร็จนี้ได้ ข้างกายของเขากลับอ้างว้างเสียแล้ว เมื่อครูซกลับต้องเสียหญิงสาวที่เขาตั้งใจทำทุกอย่างมาก็เพื่อเธอ การมีชีวิตอยู่ต่อไปของชายหนุ่มจึงมีแต่งานกับงานเท่านั้น การทำงานอย่างหนักเป็นทางเลือกของชายหนุ่มเพื่อให้ลืมความเจ็บปวดที่เกิดขึ้นภายในจิตใจ

 

 

            “ตั๋วเครื่องบินไปอินเดียจองเรียบร้อยแล้วนะคะบอส” เสียงของเซียร่า เลขานุการสาวรายงานการทำงานของตนเองให้ผู้เป็นเจ้านายทราบ “นี่บอสจะไม่พักจริง ๆ เหรอคะ ใช้ร่างกายเปลืองขนาดนี้ เดี๋ยวมันจะประท้วงเอานะคะ” เลขาฯ คู่ใจอดไม่ได้ที่จะกล่าวเตือนด้วยความเป็นห่วงในเรื่องสุขภาพของผู้เป็นเจ้านาย เนื่องจากเจ้านายของเธอหันมามุ่งมั่นกับการขยายสาขา และหาเส้นทางการท่องเที่ยวใหม่ ๆ อย่างไม่ยอมหยุดพัก ภายในระยะเวลาไม่ถึงหนึ่งเดือนนี้ ชายหนุ่มเดินทางไปมาแล้วกว่าห้าประเทศ ไปแต่ละประเทศก็มุ่งเสาะหาเส้นทางการท่องเที่ยวใหม่ให้กับโปรแกรมทัวร์ของบริษัท  ซึ่งแน่นอนว่ามันก็ไม่ได้สะดวกสบายเหมือนกับเส้นทางที่เปิดให้ท่องเที่ยวจนเป็นที่รู้จักกันดีแล้ว เธอเข้าใจว่าเจ้านายของเธอกำลังเสียใจเรื่องที่ชีวิตรักไม่ประสบความสำเร็จ แต่การทำงานหักโหมประชดชีวิตเช่นนี้ มันไม่ดีต่อร่างกายของเขาเอง

            “ผมไม่เป็นไรหรอกเซียร่า ยังเหลือแรงไปได้อีกหลายประเทศ” ผู้เป็นเจ้านายส่งเสียงตอบ ยิ้มรับความห่วงใยจากเลขาฯ คู่ใจเล็กน้อย ในขณะที่นั่งเอนหลังไปพิงพนักเก้าอี้ทำงานตัวใหญ่ในห้องทำงานของเขา ครูซใช้ชีวิตอยู่ต่างประเทศเป็นส่วนใหญ่ และหากกลับมาที่โปรตุเกสประเทศที่เป็นบ้านเกิดของเขา ชายหนุ่มก็เลือกที่จะมาซุกตัวอยู่ที่ออฟฟิศแทนการกลับไปอยู่ที่บ้านหลังใหญ่โตของเขา อย่างไรก็ดีที่ออฟฟิศนี่ครูซก็ได้ดัดแปลงต่อเติมให้กลายเป็นออฟฟิศบ้านไปเรียบร้อยแล้ว ซึ่งก็สามารถให้ความสะดวกสบายกับเขาได้ไม่แพ้ที่บ้านเลย ด้วยเครื่องอำนวยความสะดวกต่าง ๆ ที่ครบครัน

            “งั้นก็ดูแลตัวเองด้วยนะคะบอส โดยเฉพาะช่วงนี้ที่อินเดียรู้สึกจะมีเรื่องยุ่ง ๆ เกี่ยวกับพวกก่อการร้ายอยู่นะคะ เปลี่ยนประเทศก่อนไม่ดีกว่าเหรอคะ?” เซียร่ายังพยายามจะเปลี่ยนใจเจ้านายเป็นครั้งสุดท้าย ก่อนที่เขาจะออกเดินทางพรุ่งนี้เช้า แต่ก็หาได้ทำให้ผู้เป็นเจ้านายเปลี่ยนใจไม่ เพราะชายหนุ่มยังคงทำหน้านิ่งอย่างไม่รู้สึกสะทกสะท้านในสิ่งที่เธอพูดขึ้นเสียเลย

            “ไม่ล่ะเซียร่า ผมไปทำงาน ไม่มีอะไรน่าห่วงหรอก งานของผมอยู่ที่เลห์-ลาดักห์ ห่างไกลจากความวุ่นวายพวกนั้น”

            “ค่ะ งั้นก็เทคแคร์ค่ะบอส ฉันขอตัวกลับก่อนนะคะ” เซียร่ารู้สึกยอมแพ้ความหัวดื้อของเจ้านายตัวเอง ก่อนจะกล่าวลาเมื่อเห็นว่าหมดเวลาทำงานของตนเองแล้ว และพนักงานคนอื่น ๆ ก็กลับไปกันหมดแล้ว มีแต่เธอที่อยู่เลยเวลามานิดหน่อย เนื่องจากรอเจ้านายของเธอ ที่ขอตัวไปอาบน้ำอาบท่าเปลี่ยนชุดให้สบายเนื้อตัวก่อนที่จะมารับฟังงานที่คั่งค้างจากเธอ เนื่องจากเหน็ดเหนื่อยมาจากการเดินทางกลับมาจากแอฟริกาสด ๆ ร้อน ๆ

            เซียร่าเดินออกจากออฟฟิศไป เป็นเวลาเดียวกับที่สาวสวยคนหนึ่งเดินสวนเข้ามา เธอตั้งใจมาหาครูซ เมื่อรู้ข่าวว่าเขากลับมาจากต่างประเทศแล้วในวันนี้

            “สวัสดีค่ะ คุณเยเลน่า วันนี้มาถูกเวลาเลยนะคะ บอสอยู่ข้างในค่ะ” เซียร่าเอ่ยทักทายเพื่อนสาวของเจ้านายตัวเอง 

            “ขอบคุณค่ะ เดินทางปลอดภัยนะคะ” สาวสวยวัยเดียวกับเจ้านายส่งยิ้มหวานขอบคุณ พร้อมทั้งเอ่ยอวยพรให้การเดินทางกลับของเลขาฯ สาวปลอดภัย

            อันที่จริงสาวสวยคนนี้มาที่ออฟฟิศของครูซ หลายครั้งแล้ว แต่ก็ต้องพบกับความผิดหวังไปทุกครั้ง เมื่อมาแล้วพบว่าเขาเดินทางไปต่างประเทศ วันนี้เธอมาทำธุระแถวนี้อีกครั้ง จึงแวะเข้ามาดูเผื่อว่าจะได้เจอชายหนุ่ม และแล้วโชคก็เข้าข้างเธอ เมื่อเลขานุการของเขาบอกว่าชายหนุ่มอยู่ในออฟฟิศ

            เยเลน่า อัลโพนิโอ เป็นเพื่อนสมัยเรียนมหาวิทยาลัยของครูซ เธอแอบชอบชายหนุ่มมานานแล้ว แต่ไม่มีโอกาสจะได้พูดความในใจของตนเอง นั่นเป็นเพราะความกลัวที่อยู่ภายในใจของเธอเอง หญิงสาวกลัวว่าการสารภาพรักของเธออาจทำให้ต้องเสียเขาไป ไม่เหลือแม้แต่ความเป็นเพื่อน หากว่าเขาไม่ได้คิดเช่นเดียวกับเธอ จนในที่สุดความกลัวของเธอก็ทำให้เธอต้องเสียชายหนุ่มไปให้กับผู้หญิงที่เขารักและตัดสินใจแต่งงานด้วยเมื่อสามปีที่แล้ว หากทว่าเยเลน่ายังคงรักษาความเป็นเพื่อนระหว่างเธอและเขาเอาไว้ได้อยู่ จนถึงตอนนี้ที่เธอรู้ว่าชายหนุ่มกำลังเจ็บปวดและผิดหวังในชีวิตรัก หญิงสาวจึงมีความหวังขึ้นมาอีกครั้ง

 

 

            “ฮัลโหล ดีใจจังที่ได้เจอคุณเสียทีค่ะ ครูซ” เยเลน่าเอ่ยทักเจ้าของบริษัททัวร์ชื่อดังทันที ที่แง้มประตูห้องทำงานของชายหนุ่มแล้วพบว่าเขานั่งอยู่ในห้องนั้นจริง ๆ

            “สวัสดี เยเลน่า ลมอะไรพาคุณมาที่นี่ได้ เข้ามาก่อนสิครับ” ครูซลุกขึ้นเดินไปเปิดประตูให้เพื่อนสาว ก่อนจะเชื้อเชิญให้เข้ามานั่งภายในห้อง เยเลน่าเลือกที่จะนั่งในมุมรับแขกที่ดูสบาย ๆ ที่เจ้าของห้องจัดไว้สำหรับรับแขกและพักผ่อน โดยมีชายหนุ่มเดินมานั่งอยู่ที่โซฟาอีกตัวใกล้กัน

            “อันที่จริงควรจะเปลี่ยนว่า อะไรทำให้คุณอยู่ออฟฟิศได้เสียมากกว่านะคะ เพราะรู้สึกว่าพักหลังนี้ ฉันมาที่นี่บ่อยกว่าที่คุณจะอยู่ออฟฟิศตัวเองเสียอีก”

            “หืม อย่างนั้นเลยเหรอ ผมไม่ยักรู้ว่าคุณมาที่นี่บ่อย มีธุระอะไรกับผมหรือเปล่า ทำไมไม่โทรเข้าเบอร์ผมก่อนล่ะ คุณจะได้ไม่ต้องเสียเที่ยวมา”

            “ไม่เป็นไรค่ะ ฉันแค่อยากมาเซอร์ไพร์สคุณมากกว่า แต่ก็ไม่ได้คิดว่าจะเจอคุณทำเซอร์ไพร์สฉันกลับด้วยการไม่อยู่ ฮ่าฮ่าฮ่า...แต่ก็ไม่เป็นไรค่ะ เพราะนี่เราก็เจอกันแล้ว ฉันไม่มีอะไรสำคัญหรอก แค่จะมาดูคุณว่าเป็นยังไงบ้าง ได้ข่าวว่าคุณแยกทางกับภรรยาของคุณแล้ว เลยคิดว่าคุณอาจจะต้องการเพื่อน แต่ดูแล้วก็คงไม่ได้เป็นเช่นนั้นใช่มั้ยคะ เพราะรู้สึกคุณจะเลือกงานเป็นตัวช่วยไปแล้ว”

            “ผมไม่เป็นไรหรอก เยเลน่า ขอบคุณที่เป็นห่วง” คำพูดกับสีหน้าและแววตาของชายหนุ่มดูจะไม่ค่อยสามัคคีกันเท่าไหร่นัก สีหน้าของครูซดูสลดลงไปทันทีที่หญิงสาวพูดถึงเรื่องที่เขาอยากจะลืม

            “แต่หน้าตากับคำพูดของคุณมันดูสวนทางกันจังเลยนะคะ” หญิงสาวขยับเข้ามานั่งโซฟาตัวเดียวกับชายหนุ่ม ยกมือเรียวทั้งสองข้างขึ้นมาจับหน้าของเขาให้หันมามองเธอ หน้าของสองคนอยู่ห่างกันแค่คืบ กลิ่นหอมสะอาดและโคโลญจน์จากชายหนุ่ม มันช่างยั่วยวนเธอโดยที่ชายหนุ่มไม่ต้องทำอะไรเลยจริง ๆ เยเลน่าถือโอกาสสำรวจหน้าชายหนุ่มแล้วพบว่า เขาดูโทรมลงไปริ้วรอยที่ไม่ได้เกิดขึ้นจากการเวลาอย่างเดียว แต่ยังมีที่เกิดจากการไม่ได้ดูแลตัวเองแล้วแถมยังใช้งานร่างกายอย่างหนักอีกด้วย ทั้งสภาพอากาศที่ชายหนุ่มไปเจอมาในระหว่างการเดินทางไปต่างประเทศ ทั้งจากการพักผ่อนน้อยจนอาจไม่เพียงพอ แต่ถึงอย่างไรความหล่อของชายหนุ่มก็ไม่ได้ลดน้อยลงไปเลย เห็นทีไรก็ยังทำให้หญิงสาวเกือบใจละลายได้ทุกครั้งไป “คุณดูโทรมลงไปเยอะนะคะ รู้ตัวหรือเปล่า”

            การรุกคืบของเยเลน่าทำให้ชายหนุ่มรู้สึกผิดปกติ เนื่องจากว่าเธอไม่เคยถึงเนื้อถึงตัวเขาเช่นนี้มาก่อน จะว่าไปหญิงสาวก็ไม่ได้สนิทกับเขามากมายนัก ถึงเป็นเพื่อนกันมาตั้งแต่สมัยเรียน แต่ก็ไม่ได้อยู่กลุ่มเดียวกัน ตลอดเวลาที่ผ่านมาชายหนุ่มรักษาระยะห่างและให้เกียรติหญิงสาวอย่างเพื่อนคนหนึ่งเสมอ แต่การกระทำของเธอในขณะนี้มันกำลังล้ำเกินกว่าเส้นที่ชายหนุ่มขีดไว้

            “ผมไม่เป็นไร” ชายหนุ่มตอบสั้น ๆ พร้อมกับยกมือของเขาขึ้นแกะมือบางที่ประกบหน้าของเขาอยู่ออก ก่อนจะขยับตัวถอยห่างออกมาจากหญิงสาวเล็กน้อย

            “ฉันอยากให้คุณปลดปล่อยออกมานะคะ การเก็บกดความเจ็บปวดไว้ในใจ มันจะทำให้คุณเป็นทุกข์ ฉันพร้อมที่จะอยู่เคียงข้างคอยรับฟังทุกสิ่งทุกอย่างจากคุณนะคะ ครูซ” หญิงสาวในสุดเดรสสั้นวาบหวิวเล็กน้อย ด้วยการคว้านคอลึกจนเห็นเนินเนื้อหน้าอกสองข้างเบียดเสียดกันอยู่ภายในหาได้ยอมแพ้ไม่ เยเลน่ายังคงขยับตามติดไม่ห่างกายชายหนุ่มหนึ่งเดียวในดวงใจ ไหน ๆ ก็คิดจะลุยแล้วจะให้ยอมแพ้เพียงแค่เพิ่งได้เริ่มต้นเช่นนี้ได้อย่างไร หญิงสาวเริ่มใช้มือเล่นซุกซนกับเนื้อตัวของชายหนุ่ม มือขวาไล้ไปตามบ่ากว้าง ผ่านเสื้อยืดเนื้อดีที่ชายหนุ่มใส่อยู่ ส่วนมือซ้ายของเธอไล้วนเวียนอยู่ที่หน้าอกแกร่ง

             ชายหนุ่มรู้เจตนาที่ชัดเจนของเพื่อนสาวโดยทันที ครั้งนี้ไม่มีการตอบรับหรือถอยห่าง เขายังคงทำตัวนิ่ง ไม่คิดจะรู้สึกรู้สากับสิ่งที่หญิงสาวตรงหน้าพยายามจะยั่วยวนแต่อย่างใด ตั้งแต่เลิกรากับภรรยาสาวของเขา เหมือนแผลใจจะยังใหม่ ทำให้ชายหนุ่มรู้สึกเบื่อหน่ายกับเรื่องความรัก และไม่คิดจะสนใจเพศตรงข้ามไปแล้วก็ว่าได้

            “ผมไม่ได้มีอะไรต้องเก็บกดหรือปลดปล่อย คงไม่ต้องรบกวนคุณ ขอบคุณนะเยเลน่า แล้วสรุปว่าคุณมาหาผมนี่มีเรื่องอะไรจะให้ผมช่วยหรือเปล่า” น้ำเสียงราบเรียบ ใบหน้านิ่งขรึมอย่างคนไร้ความรู้สึกของครูซ ทำให้เยเลน่าหน้าเสียลงนิดหน่อย

            “ไม่มีค่ะ ฉันแค่อยากจะมาบอกคุณว่าฉันรู้สึกยังไงกับคุณ” หญิงสาวถือโอกาสซบหน้าเข้ากับแผ่นอกที่แข็งแกร่งของชายหนุ่ม “ครูซคะ ฉันรักคุณนะคะ รักมานานแล้วตั้งแต่สมัยเรียน แต่ฉันได้แต่เก็บความรู้สึกนั้นไว้ภายในใจคนเดียว มองดูคุณคบกับผู้หญิงคนนั้นทีคนนี้ทีด้วยความหวังว่า สักวันคุณจะเลิกกับผู้หญิงพวกนั้นแล้วหันมามองเห็นความรักของฉันบ้าง แต่ความหวังของฉันก็ดับมืดลงเมื่อคุณตัดสินใจแต่งงานเมื่อสามปีที่แล้ว” เยเลน่าขยับตัวเองออกจากอกอุ่นมานั่งตัวตรงแล้วจับมือหนาแทน มองตาชายหนุ่มอย่างจะอ่านความคิดในใจของเขา และเล่าความจริงที่เก็บอยู่ภายในใจของเธอให้ชายหนุ่มรับฟังอย่างไม่คิดจะปิดบังอีกต่อไป “แต่ตอนนี้ความหวังของฉัน มันคืนกลับมาอีกครั้งค่ะ คุณคิดว่าความหวังของฉันมันจะเป็นจริงได้หรือเปล่าคะครูซ”

            “ขอบคุณนะเยเลน่า ที่คุณมีความรู้สึกดี ๆ ให้กับผมมาโดยตลอด แต่ว่าคุณอย่าเสียเวลากับผมอีกต่อไปเลย มิตรภาพระหว่างเรายังคงมีค่าเสมอ สำหรับวันนี้ถ้าคุณไม่มีอะไรให้ผมช่วยเหลืออีกแล้วละก็ ผมคงต้องขอตัวเคลียร์งานก่อนจริง ๆ พรุ่งนี้เช้าผมต้องเดินทางอีกแล้ว ต้องขอโทษที่ทำตัวเสียมารยาทกับคุณนะ” คำพูดปฏิเสธอย่างสุภาพของชายหนุ่ม แสดงความชัดเจนให้เพื่อนสาวได้รับรู้การตัดสินใจของเขาทันที        ถึงแม้ชายหนุ่มจะแสดงออกเหมือนว่าไร้ชีวิตจิตใจ ไร้ความรู้สึก เหมือนเป็นหุ่นยนต์ ไม่คิดถึงจิตใจของหญิงสาวที่อุตส่าห์เฝ้ารอเขามานานหลายปี แต่ครูซคิดว่าการพูดให้ชัดเจนเด็ดขาด จะทำให้เยเลน่าตัดใจจากเขาและเปิดโอกาสให้กับผู้ชายคนอื่น เพราะรูปร่างหน้าตาของเธอก็ใช่ว่าจะเป็นรองใคร จนตัวเขาเองยังแปลกใจว่าทำไมหญิงสาวถึงยังครองตัวเป็นโสด จนได้มาเข้าใจก็วันนี้เอง

-------------------------------------

 

สาวต่อคิวรอกันนี่ เป็นเรื่องธรรมดาของคนหล่อจริง..จริ๊ง http://cdn-th.tunwalai.net/files/emotions/Cartoon000220.gif

 

 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว