email-icon Instagram-icon Line-icon

สวัสดีค่ะรีด เค้า Aonny nat หรือเรียกว่า 'อ้อน' ก็ได้นะคะ ฝากติดตามผลงานของเค้าด้วยนะคะ🥰🙏

ชื่อตอน : EP.16 | คิดถึง!

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.3k

ความคิดเห็น : 7

ปรับปรุงล่าสุด : 23 ม.ค. 2565 12:15 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
EP.16 | คิดถึง!
แบบอักษร

 

[-PLEASE TALK-]

 

8 : 45

 

หนึ่งอาทิตย์ผ่านไปทุกอย่างก็กลับเข้าสู่โหมดปกติในชีวิตพลีส ปกติในชีวิตพลีสนี้ก็คือการขับรถแวะเข้าสตาร์บัคส์หน้ามอตัวเองทุกวัน เป้าหมายคือมาซื้อคาราเมลมัคคิอาโต้ ผลพลอยได้ก็..ไม่มี ไม่มีใครหล่อเตะตาเล๊ย! หายากจริงๆผู้ชายมองแล้วโดนใจตั้งแต่แรกเห็น เห้อ! เป็นท้อเนอะอาหารตาไม่มีให้ดูตอนเช้าเนี่ย..

 

พลีสก็เลยเลิกกวาดสายตามองคนในร้าน ทำให้คนในร้านหันมามองเราแทนโดยการยกขาขึ้นไขว่ห้างดูดกาแฟมองออกไปนอกร้านเพียงแค่แปปเดียว ก่อนจะหยิบไอโฟนขึ้นมาไถเล่นไปพลางๆ ชีวิตปกติของพลีสก็วนลูปอยู่แบบนี้แหละ เรียบหรู ดูดี มีสไตล์~

 

ติ้ง~

 

จนกระทั่งเสียงแจ้งเตือนไอจีพลีสดังขึ้นก็เลยกดเข้าไปดูก็ถึงกับ..

 

 

so.Pleaseeee
259699

 

กรี๊ดดดดดดดดดด!!!

 

อยากจะร้องกรี๊ดดังๆกับคอมเม้นท์เด็กบ้า! คิดถึงบ้าคิดถึงบอกอะไรกันเล่าไอ้เด็กบ้า! แม่ส่งให้ไปตั้งใจเรียนไม่ใช่มาบอกคิดถึงสาวแต่เช้า! พลีสจะฟ้อง..แต่ไม่ดีกว่าเดี๋ยวโดนฟ้องกลับแทน..

 

แล้วประเด็นคือรูปนี้ที่พลีสลงไปเมื่อวันเสาร์อ่ะคายเป็นคนถ่ายและเลือกรูปให้ตอนเราไปกินข้าวด้วยกันก่อนพลีสจะส่งคายกลับบ้านไง แล้วก่อนคายจะลงจากรถพลีสไปได้นี้เล่นเอาปากพลีสบวมเจ่อเลยนะ เพราะเด็กมันขอดูดปากพลีสอ่ะ..ไอ้เรามันก็คนแพ้เด็กไงก็เลย..อื้มมมมม เลยตามเลยสุดท้ายปากเจ่อเด็กมันก็หัวเราะชอบอกชอบใจใหญ่!

 

พูดแล้วก็จับปากตัวเองไปด้วยเพราะคิดถึงสัมผัสนั้นอ่ะ อร๊ายยยยยเขิล! เด็กบ้า~

 

 

เด็กบ้า : คิดถึง อ่านออกมั้ย?

 

 

ไม่ทันไรมือพลีสก็ลั่นเข้าไปกดอ่านไลน์ของคายทันทีที่เด้งขึ้นมา

 

 

เด็กบ้า : อ่านแล้วไม่ตอบทำตัวเหมือนข้อสอบเลยนะพลีส

 

เด็กบ้า : จะไม่ตอบจริงอ่ะ

 

เด็กบ้า : รอเลยอีกสิบห้านาทีเจอกันหน้าคณะ!

 

พี่สาว : อย่าบ้ากลับไปตั้งใจเรียน

 

 

พลีสพิมพ์ตอบกลับไปอย่างไว ที่เห็นว่าคายพิมพ์ขู่มาแบบนั้น! บ้าบอจะมาหาทำไมย่ะ!

 

 

เด็กบ้า : วันนี้หยุดอ่านหนังสือแต่ไม่อ่านอ่ะ อยากเจอพลีส ได้ป่าว?

 

เด็กบ้า : ไปดูหนังกันเดี๋ยวเลี้ยงเอง

 

 

โอ้โหหหหหหห!! อายุแต่นี้หาเอาตังมาเปย์สาวมหาลัย ไอ้เด็กนี้หนิ่น่าฟ้องน้าเคทจริงๆเลยนะ!

 

 

พี่สาว : หยุดก็อ่านหนังสือไปไม่ต้องมาอ่อย

 

เด็กบ้า : ที่อ่อยก็เพราะตัวเองนั่นแหละที่ทำให้คายไม่มีสมาธิอ่านหนังสือ

 

พี่สาว : เพราะพี่ตรงไหน?

 

 

อยู่ดีๆมาโทษพลีสแบบนี้ได้ไงอ่ะ! เพราะพลีสตรงไหนไหนเอาปากกามาวง!

 

 

เด็กบ้า : ก็เพราะอ่านกี่หน้าๆมันก็คิดถึงแต่หน้าเธอหน้าเดียว

 

 

"แค่กกกกกก! แค่กกกกก!"พลีสถึงกับสำลักกาแฟที่ตัวเองดูดอยู่ทันทีที่เลยที่อ่านไลน์คายมัน..

 

_///////_

 

"เด็กบ้า!"ปากด่าแต่หน้านี้หุบยิ้มเขิลกับมุขเสี่ยวๆของเด็กมันไม่ได้เลย! ร้ายกาจจจ!

 

 

เด็กบ้า : เขิลว่ะ!

 

พี่สาว : เขิลเหมือนกันไอ้เด็กบ้า! สำลักกาแฟเลยเนี่ย!

 

เด็กบ้า : ถ้าอยู่ใกล้พลีสก็คงจะตีไปแล้ว

 

พี่สาว : แน่นอน!

 

 

เขิลแล้วชอบใช้ความรุนแรงก็พลีสนี้แหละจะใครหล่ะ

 

 

เด็กบ้า : มีไรจะถาม

 

 

เงียบไปได้ไม่ถึงนาทีคายมันเอาอีกแล้ว ทักมาหาพลีสทีนี้กะจะไม่ให้พักหายใจหายคอกันบ้างเลยนะเด็กบ้า!

 

 

พี่สาว : ว่า

 

เด็กบ้า : พรุ่งนี้ว่างป้ะ?

 

พี่สาว : อยู่ที่คนถาม

 

 

คือจริงๆก็ว่างถ้าไม่ได้ไปคลีนิคหรือคาเฟ่สัตว์ แต่อยากเล่นตัวกับเด็กมันไงต้องเข้าใจคนเรามันต้องมีชั้นเชิงในการคุยและดึงดูด

 

 

เด็กบ้า : ถ้าว่างก็มาเป็นแม่ของลูกให้หน่อยดิ่ครับพี่สาว พอดีพรุ่งนี้มีสอบ

 

พี่สาว : ก่อนจะเป็นแม่ของลูกก็ต้องเป็นเมียของพ่อก่อนป้ะ? อย่าข้ามขั้นดิ่

 

 

ไม่รู้เรื่อง! พลีสรู้ว่าคายอ่อยก็อ่อยกลับไปเลยดิ่เออ แค่สอบทำมาเป็นหาแม่ให้ลูกไอ้เด็กบ้าหนิ่ร้ายจะตายไป!

 

 

เด็กบ้า : หึหึ~ พูดแล้วนะแคปแล้วด้วย!

 

เห็นมั้ยว่าเด็กมันร้ายจะตาย!

 

 

เด็กบ้า : ซิงพี่ คายจอง

 

พี่สาว : ของงี้มันจองกันได้ด้วยหรอ?

 

เด็กบ้า : ถ้าจองไม่ได้เดี๋ยวขับรถไปเปิดเลยเนี่ย!

 

เด็กบ้า : แต่ไม่เอาดีกว่าเดี๋ยวมีคนร้องไห้ขี้มูกโป่งหาว่าตัวเองพรากผู้เยาว์อีก

 

พี่สาว : 👣

 

พี่สาว : ไปเรียนละเบื่อเด็ก

 

เด็กบ้า : ตั้งใจเรียนนะครับคนสวย

 

พี่สาว : บอกตัวเองให้ไปอ่านหนังสือเถอะเด็กบ้า!

 

พอละไม่เอาแล้วมันเขิลลลล!!! พอๆ! เลิกๆ! แยกกกกก!!

 

.

 

.

 

 

[-KHAY TALK-]

 

"คาย! คาย! คายยยยลูกสำลัก!!"

 

"แค่กก! แค่กกก!"อ่าวไอ้เชี่ยลูกกูสำลักน้ำจมูกแดงเลย!

 

"คูปป๊าขอโทษๆ"ผมรีบวางแก้วน้ำในมือตัวเองลงและลูบหลังปลอบคูปเปอร์ที่สำลักน้ำลิ้นจุกคอหน้าแดงจมูกแดงไปหมด

 

"คุยกับใครยิ้มเป็นบ้าป้อนน้ำลูกจนสำลักขนาดนี้เนี่ยคาย"แม่ที่กำลังนั่งพับผ้าอยู่บนโซฟาก็เอาผ้าตีหัวผมที่นั่งอยู่ที่พื้นกับคูปไปทีจนผมเบะปากออกมา

 

"อยากรู้จริงอ่ะ?"แต่ด้วยความกวนผมเลยเงยหน้าขึ้นถามแม่ที่คอยชะโง้มองผมคุยแชทกับพี่พลีสอยู่ตลอด ผมรู้ ผมเห็น ผมสัมผัสได้~

 

"ก็ถ้าบอกแม่ก็ดี๊ ไม่บอกก็ได้ไม่ได้อยากรู้อะไรเลย"มีความตอบผมมาเหมือนไม่อยากรู้ แต่คอนี้ชะโง้มองเป็นยีราฟเลยว่ะ หึ!~

 

"ถึงอยากรู้ก็..ไม่บอกหรอก!"ผมว่าอย่างลอยหน้าลอยตาก่อนจะนั่งเหลาสีให้คูปเปอร์ที่นั่งระบายสีรูปที่ผมวาดให้อยู่อย่างใจจดใจจ่อ

 

อ่านหนังสือสอบอะไรอันนั้นผมหลอกพี่พลีส ผมสอบเสร็จไปเป็นอาทิตย์แล้ว เหงาเลยหาเรื่องหยอดพี่พลีสเฉยๆ ไม่มีไรทำ

 

 

"อ้อ! เรื่องคอนโดที่คายขอป๊าเป็นของขวัญวันเกิดปีนี้ป๊าทำเรื่องซื้อขายเสร็จแล้วนะ เดี๋ยวว่างๆแม่พาเข้าไปดูแล้วกันเผื่อคายอยากตกแต่งอะไรเพิ่ม"

 

"ครับ อยากไปวันนี้เลย"ผมพยักหน้ารับและบอกแม่ไปโดยทันทีแบบไม่ต้องคิดอะไร เพราะความคิดถึงและอยากเห็นหน้าใครบางคนทำเอาผมอยากจะย้ายเข้าไปอยู่คอนโดที่อยากได้เป็นของขวัญวันเกิดซะตั้งแต่ตอนนี้เลย!

 

เพราะมันเป็นคอนโดที่พี่พลีสอยู่ไง แล้วเป็นห้องตรงข้ามพี่พลีสด้วย ก็เลยอยากไปมันวันนี้เลย! ผมคิดถึงพี่พลีสไม่ไหวแล้ว ไม่ได้เจอหน้ากันมาเป็นอาทิตย์อุตส่าห์ทำเนียนหาเรื่องซื้อขนมกับของฝากไปให้พี่ปลาทุกวัน แล้วก็หลอกถามทุกวันจนพี่ปลาน่าจะรู้ก็เลยบอกผมมาว่า

 

'น้องพลีสจะกลับบ้านแค่เดือนละสองครั้งค่ะน้องคาย มาแอบส่องซะบ่อยจนพี่นึกว่ามาหาพี่ แหมมมมมมที่แท้ก็โดนน้องพลีสตกไปนี้เอง'

 

เดือนละสองครั้ง..โห่!! ไรวะ! ผมก็กว่าจะได้เจออีกทีก็คงเป็นเดือนหน้าเลยดิ่! ใครมันจะอดใจได้เล่า! แต่ใครจะอดได้ก็อดไปผมอดไม่ได้ไง! อยากดูดปากพี่สาวจะแย่..

 

"วันนี้หรอ? แม่ไม่ว่างตอนบ่ายนะมีนัดกับลูกค้า แต่ถ้าเป็นช่วงเย็นๆก็ได้อยู่"ถ้าบอกให้แม่ยกเลิกนัดผมก็จะโดนฟาดไง ธุรกิจหมื่นล้านของแม่เดี๋ยวหาว่าผมไปถ่วงความเจริญอีก ก็เลยอืม..เย็นๆก็ได้ อดทนคือคนเก่ง แค่นี้จิ๊บๆ!

 

.

 

17 : 23

 

สรุป!..ผมนั่งรอแม่จนรากจะงอกกับคำว่าจะกลับแล้วของแม่ตั้งแต่บ่ายสามจนห้าโมงจะครึ่ง! นี้แม่ลืมทางกลับบ้านรึไงหรือวนรถเล่นอยู่วงเวียนใหญ่หล่ะเนี่ย

 

"..."แล้วนี่ผมจะไม่เหงาอะไรขนาดนี้เลยนะถ้าแม่ไม่พาคูปไปด้วย นี้ไปคุยนัดลูกค้าจริงดิ่!

 

"เฮ้อออ~"ถอนหายใจยกมือขึ้นก่ายหน้าผากมองเพดานบ้านขอบสีทองโคมไฟระยิบระยับของตัวเองไปด้วยความเบื่อหน่าย

 

ครืดดดดด ครืดดดดด

 

จนกระทั่งไอโฟนที่คว่ำหน้าจออยู่ใกล้ๆตัวเองมันสั่นเพราะมีคนโทรมาไม่หยุด ผมก็หยิบขึ้นมากดรับสายแบบไม่ได้ดูหน้าจอเลยสักนิดหลับตาเตรียมจะบ่นแม่ที่ปล่อยให้ผมรอตั้งนาน

 

"แม่อ่ะคายรอตั้งนาน อยู่ไหนแล้วเนี่ย"ผมก็บ่นได้แค่นี้แหละเป็นแค่ลูก งอนว่ะ! งอนแม่ตัวเองอย่างที่ไม่เคยงอนเลยนะเนี่ย

 

"แม่รู้มั้ยว่าคนที่มีคิดถึงติดตัวมันทรมารขนาดไหน โอ๊ยยยยยยคายจะลงแดงตายแล้วเนี่ยยยยยยย!~"

 

[ คิดถึงใคร ใช่พี่รึเปล่า? ]

 

พรึ่บบบบบ!!

 

ผมดีดตัวลุกขึ้นนั่งยกไอโฟนออกจากหูตัวเองมองเบอร์และชื่อที่ปรากฏบนหน้าจอไอโฟนตัวเองนิ่ง..

 

~พี่สาว~

 

เชี่ยยยย!! พี่พลีสโทรหาผมว่ะ!..แม่งงงงไม่คิดไม่ฝันว่าพี่พลีสจะเป็นฝ่ายโทรมา ตอนนี้ยิ้มแก้มปริทำตัวไม่ถูกลุกขึ้นจากโซฟาเกาท้ายทอยตัวเองเดินไปเดินมาจนแทบจะตีลังกาข้ามโซฟาเล่น!

 

[ เงียบ..ไม่คิดถึงพี่แล้วหรอเนี่ย โอเครงั้นกลับดีกว่าอุตส่าห์ขับรถมาหาถึงหน้าบ้าน ]

 

คำพูดของพี่พลีสทำเอาผมอึกอักจนพูดไม่ออกเลยแอบเปิดม่านดูอย่างแง้มๆก็เห็นว่ามีเงาสะท้อนของรถคันสีแดงจอดอยู่หน้าบ้านผมจริงด้วย!

 

"อะไรของพี่เนี่ย"ผมถามเสียงเขิลๆคือคิดจะมาก็มางี้เลยหรอ รู้มั้ยว่าผมตั้งตัวไม่ทัน!

 

[ ป๊าววว~ ก็แค่จะหาเพื่อนไปดูหนังด้วยกันสักหน่อยไม่รู้ว่าเด็กแถวนี้จะไปเป็นเพื่อนป่าว ]

 

"พี่มารับแล้วนี้ ถ้าปฏิเสธมันก็จะดูเสียมารยาทใช่มั้ยหล่ะ"

 

[ แน่นอนเสียมารยาทมากกกกก! ]

 

"งั้นรอแป๊ปนึงนะครับ โทรบอกแม่ก่อน"ผมพูดจบพี่พลีสก็วางสายไปผมเลยวิ่งขึ้นห้องขึ้นไปแต่งตัวอย่างไวก่อนจะกดโทรหาแม่สับตีนวิ่งลงบันไดอย่างรีบร้อน

 

[ ฮัลโหลคายวันนี้คงจะไม่ได้แล้วแหละคูปเปอร์กำลังเล่นกะ..-//// แม่ไม่เป็นไรครับเอาไว้วันอื่นก็ได้ คายไปข้างนอกก่อนนะครับ!"ไม่รอให้แม่พูดจบผมก็บอกแม่ไปอย่างไวก่อนจะใส่รองเท้าเอาไหล่เหน็บไอโฟนไว้หูตัวเองเพื่อกันมันตก

 

[ โอเครๆงั้นแค่นี้นะครับ ]

 

"ครับ"วางสายแม่ไปผมก็ใส่รองเท้าเสร็จพอดี ปิดไฟปิดแอร์ในบ้านเสร็จก็ไม่ลืมที่จะหยิบกระเป๋าฟิลล่าเดินเสยผมเพิ่มความหล่อให้ตัวเองไปทีก่อนจะปิดประตูรั้วเดินไปเปิดประตูรถข้างคนขับของพี่พลีสที่ผมมักจะนั่งประจำ

 

"ให้น้องมันนั่งด้านหลังก่อนได้มั้ย?"แต่ก็เจอกับใครบางคนที่กำลังหันหน้าคุยกับพี่พลีสก่อนจะหันมามองผมที่จับประตูรถมองหน้าไอ้คนที่แย่งที่นั่งผมแถมยังส่งยิ้มอันน่าสยดสยองให้ผมอีก!

 

"คายนั่งด้านหลังก่อนนะ"ผมละสายตาจากไอ้คนนิสัยไม่ดีไปมองหน้าพี่พลีสที่เห็นดีเห็นงามกับเขาด้วยคือการให้ผมไปนั่งข้างหลังโดยไม่ถามอะไรผมสักคำ!

 

ปั้งง!!

 

ผมมันก็ไม่ใช่เด็กไร้เหตุผลหรือคิดในแง่ลบจนเกินไปไงเขาอาจจะเป็นเพื่อนกัน! แวะส่งกันเป็นธรรมดาก็ได้..

 

แม่งง..ได้แต่กัดฟันคิดในใจข่มอารมณ์ตัวเองเอาไว้เปิดประตูรถด้านหลังแทรกตัวเข้ามานั่งตรงกลางและรับบทเป็นธาตุอากาศมองเขาสองคนพูดคุยกันอย่างกระหนุงกระหนิงและสนิทชิดเชื้อกัน!

 

"นมจริงมั้ยวะขอจับหน่อยดิ่?"แล้วมันดันดูสนิทชนิดที่ว่าขอจับนมกันตรงๆขนาดนี้

 

"ของจริงหญิงแม่ให้มา อะไม่เชื่อก็จับเลยสิ่คะ!"พี่พลีสก็ไม่มีความเขิลอายหรือคิดมากใดๆทั้งสิ้นตอบไปอย่างไวไม่พอแอ่นหน้าอกให้ไอ้คนนิสัยไม่ดีจับอีกตังหาก

 

"โอ้โหหหหหห! ใหญ่ว่ะ!"เออใช่! มันใหญ่! ใหญ่มากด้วยผมดูดผมจับของผมมาแล้ว! แล้วนี้ไอ้คนนิสัยไม่ดีก็มาซ้ำที่ที่ผมจองเอาไว้!

 

ป๊าบบบ!!

 

"แม่งง!"อดไม่ได้ที่จะสถบออกมาและตบหน้าแข้งตัวเองอย่างแรงจนเขาสองคนพากันหันมามองหน้าผมในขณะที่รถจอดติดไฟแดงพร้อมกัน

 

"เป็นอะไรคาย?"พี่พลีสเลิกคิ้วถามผมทำเอาผมหน้างอไปเองอัตโนมัติ

 

"เป็นคนที่จองซิงพี่เอาไว้"ผมก็ตอบไปด้วยสีหน้านิ่งๆแต่มันดูจะเป็นตัวกระตุ้นอารมณ์พี่พลีสซะงั้นถึงได้โวยผม

 

"นี้ไอ้เด็กบ้า! นั่งเงียบๆไปเลยนะ!"

 

"มันขนาดนี้แล้วหรอวะพลีสมีลงทะเบียนจองคิวซิงมึงกันไว้ด้วย?"ยังมีหน้ามามองกูอีกต่อยผู้ใหญ่ผิดมั้ยวะ!! หมั่นไส้แม่ง!..

 

"สงสัยกูต้องไปจองบ้างละ"

 

"ไม่ได้!"ผมพูดปฏิเสธขึ้นทันควันทันที! ซิงพี่พลีสผมจองของผมไว้คนเดียวไอ้เวรตัวอื่นผมไม่ให้นะเว้ย!

 

"เฮ้ยๆน้องใจเย็นดิ่วะ!"เจองี้ใครมันจะเย็นวะทนนั่งเงียบมาตั้งนาน!

 

"พี่หมายถึงจองคิวไปทำนมที่เกาหลี พี่อยากทำนมจะได้มีนมเป็นของตัวเองแล้วเปิดเผยตัวตนสักทีว่าพี่เป็นประธานบริษัท!"

 

"..."กริบ! ผมนี้เงียบปากตัวเองอย่างไวทันทีที่พี่เขาพูดละเปิดเสื้อให้ผมดูนมพี่เขาที่ทำการแต่งแต้มให้ดูมีมิติหลอกตาคนอื่นได้ แต่มันเกี่ยวอะไรกับเป็นประธานบริษัท..ถึงผมจะงงนิดหน่อยแต่ไม่เข้าใจมากๆจนทำหน้างงหันไปมองหน้าพี่พลลีสที่กลั้นขำหันไปขับรถเลี้ยวพวงมาลัยจอดหน้าคอนโดอะไรก็ไม่รู้

 

"ถึงแล้วลงไปเลยไอ้ประธานบริษัท! อย่าลืมของฝากแดนกิมจินะคะ ถ้าไม่ได้ก็เอาผู้ก็ได้หิ้วมาฝากสักคน"

 

"แรดแบบนี้กูขอให้มึงเสียตัวให้น้องมันไวๆสาธุเก้าเก้า"ผมมองพี่เขาที่ยกมือขึ้นไหว้เหนือหัวหันมองพี่พลีสสลับกับผมเป็นการทิ้งท้ายก่อนจะเปิดประตูลงจากรถสะบัดตูดเดินบิดเข้าคอนโดไป..

 

นี้คือเขาไม่ได้ตบตาผมใช่มั้ยวะว่าเขาเป็นประธานบริษัท?? เหี้ยไรวะ! งงหมดแล้วนะ!

 

"มันเป็นประธานบริษัทไม่ต้องทำหน้างงหรือไปให้ความสนใจมันหรอกมานั่งหน้านี้ มาสนใจพี่ดีกว่า"ถึงพี่พลีสจะพูดแบบนั้นแต่ผมก็ยังเลิกทำหน้างงๆไม่ได้สักที

 

"เร็วๆคาย!"จนพี่เร่งผมอีกครั้งอย่างเสียงดังผมเลยยอมเปิดประตูลงจากรถเพื่อที่จะขึ้นไปนั่งยังเบาะข้างคนขับแทน

 

"เด็กบ้า! ทำพี่ไม่มีสมาธิเรียนเลยนะวันนี้"ผมที่กำลังดึงเบลท์มาคาดก็ถึงกับทำหน้างงมองหน้าพี่พลีสที่กำลังปลดเบลท์ที่คาดตัวเองอยู่ออก

 

"เลิกทำหน้างงได้มั้ย ก็เพราะมัวแต่คิดถึงวันนั้นที่เราดูดปากกันในรถไง! เอาออกจากหัวไม่ได้สักที!"พี่พลีสว่าก่อนจะคว้าท้ายทอยผมเค้าไปใกล้ใบหน้าสวยของตัวเองที่อยู่ใกล้ผมมากจนรับรู้ได้ถึงลมหายใจร้อนๆที่เป่าลดแก้มผมไปมา

 

สายตาก็มองมาที่ริมฝีปากผมไม่ละไปไหน แต่ไม่ยอมจูบผมสักทีจนผมต้องเป็นฝ่ายจับใบหน้าของพี่พลีสเอาไว้และใช้มืออีกข้างปลดเบลท์ที่คาดตัวเองอยู่ออกโดยทันที

 

"คิดถึงเหมือนกัน"ผมพูดและเคลื่อนใบหน้าตัวเองให้ใกล้พี่พลีสมากขึ้นจนริมฝีปากเราสองคนแตะสัมผัสกัน

 

"เอาพี่ออกจากหัวไม่ได้สักที"ยิ่งพูดยิ่งมีอารมณ์ยิ่งสปาร์ค! เพราะพี่พลีสดูโคตรน่าขยี้!

 

จุ๊ฟฟ~

 

แหน่ะ!..มากดปากจูบผมแล้วก็จากไปทิ้งให้ผมค้างอยู่กลางอากาศแบบนั้นเหมือนเคย ส่วนตัวเองก็ยิ้มชอบใจใหญ่

 

"บอกมาเหอะว่านี้มารับคายไปดูเน็ตฟลิกซ์ที่ห้องตัวเอง"ผมพูดและใช้สายตาเจ้าเล่ห์มองพี่พลีสที่ใช้สายตาอ่อยผมเป็นงานหลัก

 

"โทษทีนะพอดีไม่ได้สมัครเน็ตฟลิกซ์หยุดฝันไปได้เลยว่าพี่จะชวนไปดู"

 

"น่าผิดหวังว่ะ"ผมแกล้งตีหน้าเศร้าเอาหัวชนกับไหล่พี่พลีสไปมาซ้ำๆและถูไถไปมาอย่างอ้อนๆ

 

"มาผิดหวังอะไรไม่ทราบคะพี่ก็รอให้คายสิบแปดแล้วชวนไปดูอยู่เนี่ย"คำพูดของพี่พลีสทำเอาผมหยุดถูไถหัวตัวเองไปทันทีและแอบลอบยิ้มที่มุมปากอย่างร้ายกาจก่อนจะเงยหน้าขึ้นพูดกับพี่พลีสว่า..

 

"เครื่องคายสมัครไว้อยู่"ชูไอโฟนตัวเองยืนยันให้ดูจนพี่พลีสปรายตามองและหันไปสนใจถนนต่อ

 

"งั้นวันนี้ไปซ้อมกันที่ห้องพลีสก่อนก็ได้ วันจริงไปห้องคายจะได้ไม่ตื่นเต้นมาก"

 

 

.

 

 

🌚 แหมมมมมร้ายไม่เบากันทั้งคู่~

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว