ตอน
ปรับแต่ง
สารบัญ
ตอนนิยาย ()

ปรับแต่งการอ่าน

พื้นหลังการอ่าน
รูปแบบตัวอักษร
ขนาดตัวอักษร
ระยะห่างตัวอักษร
D.O.23

ปากร้อนซุกไซ้ซอกคอหอมกรุ่นก่อนกดจูบลงไปแรง ๆ เสียงหวานครางออกมาอู้อี้ไม่เป็นศัพท์

 

มือเรียวกำผ้าปูไว้แน่น ใจเต้นระส่ำยามที่ปากร้อนจูบซับไปทั่วเนินอก นิ้วแกร่งไล้ไปตามแผ่นหลังเนียนก่อนปลดตะขอบราแล้วกระชากออกไปจากร่างบาง ริมฝีปากบางเม้มเข้าหากันแน่นเมื่อหน้าอกเต่งตึงอวดโฉมต่อหน้าเดย์ สายตาคมจ้องมองเธอด้วยแววตาล้อเลียน พลันก้มลงไปดูดกลืนเต้างามที่ชูชัน

 

“อื้ออ เฮีย...อย่ากัด”

 

ร่างบางบิดเกร็งเมื่อคนตัวโตขบเม้มยอดอกและดูดดึงไปมา ทำให้ความสยิวจู่โจม มือเรียวสอดเข้าไปในกลุ่มผมดกดำของคนตัวโตก่อนขยุ้มเบา ๆ เพื่อคลายความเสียวซ่าน สติเริ่มพร่าเลือนแต่ความต้องการที่อยู่ในส่วนลึกของจิตใจกลับเด่นชัดขึ้นเพียงแค่โดนเดย์สัมผัส ยิ่งเขาแตะยิ่งเขาจูบยิ่งรู้สึกดี

 

จ๊วบ จ๊วบ จ๊วบ

 

เดย์ยังคงซุกหน้าเข้ากับอกนุ่มทั้งสองข้าง แต่ไม่วายมือก็ลูบไล้ผิวเนียนไปด้วย นิ้วแกร่งของมืออีกข้างเลื่อนลงไปกอบกุมเนินสาวของคนใต้ร่างก่อนยกยิ้มด้วยความพอใจ เมื่อมันเปียกแฉะไปด้วยน้ำเหนียวหนืดที่หลั่งออกมาจากช่องทางรัก

 

“อ๊ะ อื้อออ เจ็บ...ว่านเจ็บ” เสียงหวานครางกระเส่าเมื่อนิ้วแกร่งสอดเข้าไปในช่องทางรักที่ไม่เคยมีใครได้รุกล้ำเข้าไป นิ้วแกร่งไล้วนไปมาช้า ๆ จนเธอต้องเม้มปากเข้าหากัน มือเล็กกำผ้าปูไว้แน่นเพื่อระบายความสยิว

 

“ทนหน่อย เดี๋ยวจะเจอใหญ่กว่านี้”

 

“อื้อ อื้อ…”

 

ใบหน้าเนียนเหยเก ตากลมโตหรี่ปรือยามนิ้วแกร่งไล้วนไปมาไม่หยุด ว่านสูดหายใจเข้าลึก ๆ รู้สึกอายจนไม่กล้ามองร่างสูงที่ดันตัวออกห่าง เดย์ลุกขึ้นไปนั่งนิ้วแกร่งเกี่ยวแพนตี้ออกจากขาเรียว ก่อนที่เขาจะหันไปจัดการกับกางเกงของตัวเองจนไม่เหลืออะไร ท่อนเอ็นที่แข็งดุนดันทำให้ร่างบางผงะเผลอขยับถอยห่าง

 

“กลัว?”

 

“มะ...ไม่เอาแล้ว ว่านไม่เอาแล้ว”

 

“แต่เธอต้องรับผิดชอบ”

 

เดย์เอ่ยด้วยน้ำเสียงแหบพร่า มาทำให้เขาอยากแล้วจากไปแบบนี้ไม่ได้ ใครทำลูกเขาตื่นคนนั้นก็ต้องรับผิดชอบ!!

 

แขนแกร่งจับขาเรียวไว้แล้วดึงร่างบางให้เลื่อนลงมาใกล้ ท่อนเอ็นที่จ่อกับจุดกึ่งกลางทำให้ว่านเบิกตาโพลง แววตากลมสั่นระริก รู้สึกสับสน ไม่รู้ว่าตอนนี้ความกลัวกับความอยากลองอันไหนมีมากกว่ากัน

 

“หยุดได้มั้ยคะ”

 

“ไม่มีทาง”

 

“อื้อออ อ๊ะ เฮียเดย์...” เสียงหวานครางกระท่อนกระแท่นเมื่อปากร้อนก้มลงมาดูดกลืนหน้าอกของเธอ ความสยิวและเสียวซ่านจู่โจมเธออีกครั้งเหมือนคลื่นที่ซัดกระหน่ำเข้ามา มือเล็กที่วางแหมะกับที่นอนผวากอดแผ่นหลังกว้างก่อนจิกเล็บเพื่อระบายความเสียวซ่านทั้งหมด รู้ว่าร่างกายตัวเองตอบสนองเขาอย่างง่ายดาย รู้ว่าตัวเองต้องการ แต่มันจะไม่เป็นอะไรใช่มั้ย...

 

“อ้าขา”

 

ร่างสูงเอ่ยสั่งคนใต้ร่างที่สติไม่อยู่กับเนื้อกับตัว เมื่อเห็นว่าไม่ทันใจเขาจึงจัดการจับขาเรียวอ้าออกจากกันเอง เดย์กลืนน้ำลงคออย่างยากลำบาก เนินนูนที่อวบอูมทำให้เขาอดใจไม่ไหว จับท่อนเอ็นที่แข็งดุนดันพร้อมใช้งานจ่อไปตรงช่องทางรักที่แฉะไปด้วยน้ำหวานหล่อลื่น

 

“อื้อออ...อื้อออ เจ็บ ว่านเจ็บ”

 

“อยู่นิ่ง ๆ อย่าเกร็ง” เดย์เอ่ยเสียงเรียบ มือหนาจับสะโพกมนไว้พร้อมกดตัวตนของเขาเข้าไปจนลึกสุดทาง ความคับแน่นที่ไม่เคยมีใครรุกล้ำเข้าไปทำให้เขาต้องข่มอารมณ์ไว้อย่างยากลำบาก แม่ง!! โคตรดีสัด

 

“อื้อ…”

 

ส่วนล่างที่สอดปกระสานกันทำให้ว่านกระดากอาย มือเล็กยกขึ้นมาปิดหน้าเมื่อไม่อาจทนต่อสายตาดุดันที่จ้องมองมา หัวใจเต้นแรงแทบทะลุออกมา ความเจ็บก่อนหน้าแปรเปลี่ยนเป็นความเสียวซ่าน

 

“หายเจ็บรึยัง”

 

“......” ร่างบางกัดปากแน่นไม่ยอมตอบ ความกล้าที่มีก่อนหน้าหายวับไปหมด

 

“งั้นก็ทนหน่อย เพราะฉันไม่ไหวแล้ว”

 

เดย์เอ่ยด้วยน้ำเสียงแหบพร่า สะโพกหนาค่อย ๆ ขยับเนิบ ๆ ดันแก่นกายเข้าออกจุดกึ่งกลางของคนใต้ร่าง กรามแกร่งบดเข้าหากันเมื่อช่องทางที่ตอดรัดแน่นขมิบรัดตัวตนของเขา แต่ก็ยกยิ้มด้วยความพอใจ มือหนาจับเอวคอดไว้แน่นพร้อมกระแทกเข้าไปถี่ ๆ

 

“อื้อออ อื้ออ” สัมผัสแปลกใหม่ทำให้ว่านไม่อาจกลั้นเสียงครางได้ ปากเล็กห่อเข้าหากันยามที่คนตัวโตกระแทกเข้ามาไม่หยุด ความเสียวซ่านทำให้เธอปล่อยมือออกจากหน้า มือเล็กควานสะเปะสะปะหาที่ยึดเพื่อระบายความรัญจวน แผ่นหลังบางโยกไปมาตามจังหวะของคนตัวโต

 

“อื้อออ อื้อออ เฮียเดย์...มันจุก”

 

“ฮึ่ม ทนหน่อย”

 

เดย์ก้มลงไปจนใบหน้าคมห่างจากใบหน้าหวานแค่คืบ ปากร้อนประกบจูบปากอวบอิ่มอีกครั้ง แต่ส่วนล่างก็ยังขยับไปหยุดแม้แต่น้อย ปากนุ่มเผยอจูบตอบพร้อมตวัดแขนกอดรอบคอแกร่ง ขาเรียวตวัดเกาะเอวสอบไว้แน่น

 

“อื้อออ เฮีย…มัน...มัน”

 

“มันทำไม”

 

“มัน...ไม่ไหวแล้ว อื้อออ”

 

มุมปากหยักยกยิ้มเมื่อคนใต้ร่างครางกระเส่า เขาชันแขนไว้กับที่นอนพร้อมขยับสะโพกกระแทกใส่คนใต้ร่างไม่หยุด เสียงเนื้อกระทบเนื้อดังเป็นจังหวะ แต่ก็ไม่อาจกลบเสียงครางที่ประสานกันของทั้งคู่ได้

 

“อื้อ อื้อ ว่านไม่ไหวแล้ว...”

 

ข้างในตรงจุดกึ่งกลางที่ขมิบถี่จนว่านทนไม่ไหว ความรู้สึกสยิวพุ่งจนเธอแอ่นตัวขึ้น สมองพร่าเบลอกับความรู้สึกที่ไม่เคยสัมผัสมาก่อน ยิ่งคนตัวโตขยับร่างกายเธอก็ยิ่งตอดรัดเขา ลมหายใจแทบหยุดยามเขากระแทกเข้ามาแรง ๆ

 

“อีกนิดเดียว”

 

ร่างสูงเอ่ยบอกด้วยน้ำเสียงแหบพร่า อาการของคนใต้ร่างที่แตะจุดสูงสุดทำให้เขาพอใจก่อนขยับสะโพกเร่งเครื่องตามไปติด ๆ

 

“อื้อออ อ๊า อ๊า ฮึ่มมม”

 

เสียงของทั้งคู่กรีดร้องออกมาพร้อมกัน เป็นจังหวะเดียวกับที่น้ำขาวขุ่นพุ่งออกมาใส่ช่องทางรักทุกหยดหยาด เดย์ชะงักเล็กน้อย…นี่เขาลืมป้องกันงั้นเหรอ บ้าฉิบ!!

 

ว่านหายใจหอบพร้อมกับกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก แก้มเนียนร้อนผ่าวด้วยความอายเมื่อร่างแกร่งที่ซบลงกับซอกคอของเธอยังไม่ยอมลุกออกไป นี่เธอกับเขามีอะไรกันแล้วจริง ๆ งั้นเหรอ...

 

แล้วต่อจากนี้จะมองหน้ากันยังไง...

 

**************

นั่นสิ...แล้วต่อจากนี้มันจะเป็นยังไงต่อ

กลับหน้าเรื่อง
มาให้อีกตอนแล้วน้าา ไรต์เข้าใจว่าความรู้สึกขาดตอนเป็นยังไง ฝากกดไลก์ กดติดตามไรต์ด้วย จุ๊บ ๆ
แสดงเพิ่มเติม
ความคิดเห็นทั้งหมด ()
ยังไม่มีการแสดงความคิดเห็น