email-icon facebook-icon

ขอบคุณที่เข้ามาอ่านนะ ติชมหรือเม้นได้เลยน้าาาา ><

ตอนที่ 12 ผลของการกระทำ

ชื่อตอน : ตอนที่ 12 ผลของการกระทำ

คำค้น : ตัวขัดดอก

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 20.2k

ความคิดเห็น : 42

ปรับปรุงล่าสุด : 07 ส.ค. 2559 23:39 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 300
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 12 ผลของการกระทำ
แบบอักษร

ตอนที่ 12

 

พอช่วงบ่ายมาถึงแจ็คก็บอกผมว่า คุณราฟยังติดคุยธุระอยู่และคงยังไม่เสร็จงานง่ายๆ  ประจวบเหมาะกับเมื่อช่วงสักครู่มีนางพยาบาลมาบอกให้กลับบ้านได้เลย แจ็นำเสื้อผ้าที่ซื้อมาใหม่ให้เอาไปเปลี่ยน

เดี๋ยวฉันจะลงไปข้างล่าง นายก็เตรียมตัวเปลี่ยนเสื้อผ้าซะ นี่เสื้อผ้าของนาย

เขาพูดจบก็นำถุงเสื้อผ้ายื่นให้ผมทันที ผมรับมาพร้อมดูของภายใน แต่ก็ต้องแปลกใจว่ามันเป็นตัวใหม่และขนาดไซส์ก็เท่าผมเป๊ะรวมถึง...กางเกงชั้นในด้วย

เอ่อ...นี่มันของใหม่นี่ครับ แล้วคุณรู้ไซส์ผมได้ยังไง เอ่อกางเกงชั้นในน่ะครับ?”ผมถามออกไปอย่างอายๆ และคำตอบที่ผมได้รับก็ทำให้ผมรู้สึกอึ้งไปชั่วขณะหนึ่ง...

นายท่านให้ฉันไปซื้อมาไว้ตั้งแต่เมื่อวานแล้ว เพราะเขากะไว้ว่านายคงได้ออกจากโรงพยาบาลภายในเร็วๆนี้ ขนาดไซส์อะไรนั่นก็นายท่านเขาเป็นคนบอกฉันเอง...

 

 

 

หลังจากที่แจ็คลงไปข้างล่างเหลือผมภายในห้องคนเดียว ผมมองรอบๆตัวเองและย้อนคิดถึงเรื่องราวที่ผ่านมาของผม...กับคุณราฟอย่าง...ไม่รู้สิ จะบอกว่าคิดถึงเหรอ คงงั้นมั้งครับ ถึงเขาจะทำร้ายผมแต่เขาก็มาทำดีกับผม มันเหมือนว่าคุณราฟทำลายผมแล้วก็ช่วยซ่อมผมให้ดีขึ้นแล้วก็กลับมาทำลายผมอีก เป็นอย่างนี้ไปเรื่อยๆและผมรับมันไม่ไหว มันถึงเวลาแล้ว...ขอให้สิ่งที่ผมทำครั้งนี้มันสำเร็จด้วยเถิด...

ผมเข้าห้องน้ำเพื่อไปเช็ดตัวเองและเปลี่ยนเสื้อผ้า แผลผมยังโดนน้ำไม่ได้ครับ แต่อาการมันก็ดีขึ้นตามลำดับ ผมไม่ค่อยรู้สึกเจ็บสักเท่าไหร่แล้ว ส่วนร่องรอยต่างๆบนร่างกายผมที่คุณราฟสร้างไว้ มันก็ค่อยๆเลือนหายตามกาลเวลา...ก็เหมือนใจผม...ที่คงจะลืมเรื่องราวบ้าๆนี้ได้ในที่สุด!

แกร๊กไอดินเปิดประตูห้องน้ำออกมาหลังจากแต่งตัวเสร็จ คนตัวเล็กสวมเสื้อยืดลายเรียบสีขาวพร้อมกางเกงขาสั้นสามส่วนสีดำทำให้ดูเหมือนเด็กตัวน้อยน่ารักน่าทะนุถนอมเข้าไปอีก แจ็คมานั่งรออยู่ในห้องตั้งนานแล้ว และเมื่อคนตัวเล็กเดินออกมาแจ็คก็อดที่จะรำพึงรำพันกับตัวเองในใจไม่ได้ว่า

เด็กคนนี้ก็เป็นแค่เด็กตัวเล็กๆคนนึง ไม่น่าต้องมาเจอเรื่องราวเลวร้ายอะไรแบบนี้เลย   

ชายหนุ่มรู้เรื่องราวของไอดินทั้งหมดไม่ว่าจะพ่อของเด็กหนุ่มไม่สนใจ แม่แท้ๆตาย และแม่เลี้ยงนำมาขายให้แก่เจ้านายของเขา เจอเรื่องแบบนี้มาทั้งหมดแล้วยังมาเจอเจ้านายของเขาข่มขืนและคอยทำร้ายร่างกาย ทำร้ายจิตใจอีก แต่ก็นับว่าเด็กนี่เข้มแข็งมากทีเดียวแถมยังกล้า...กล้าที่จะหนีเจ้านายของเขาซึ่งขึ้นชื่อว่าเป็นมาเฟียที่ไม่มีหัวใจ แถมยังเลือดเย็น ถึงเขาจะอยู่ในวงการมาเฟียมานานแต่ก็อดสงสารเรื่องราวของไอดินไม่ได้ แต่อย่างไรก็ตาม...

...ตัวเขาก็กล้า...กล้าที่จะพาคนที่อาจจะเป็นหัวใจของเจ้านายหนี แต่เขาก็ไม่อยากให้ราฟาเอลต้องเจ็บอีก แค่เรื่องนั้นในอดีต เจ้านายของเขาก็เปลี่ยนเป็นคนละคนกับเมื่อก่อนไปแล้ว

เอ่อ...มานานแล้วเหรอครับไอดินถามออกมา เพราะเมื่อเขาออกมาแจ็คก็มองหน้าเขานิ่งๆอย่างนี้มาสักพักเขาเลยต้องเอ่ยออกมาทำลายความเงียบ

อืม นายพร้อมหรือยังแจ็คถามออกมา

ครับ!”ผมตอบอย่างมั่นใจในการตัดสินใจของตัวเอง

 

 

 

แจ็คบอกถึงแผนการของเขาให้ผมฟังว่า เขาจะให้ผมเดินออกไปคนเดียว และให้ผมเดินไปตามทางที่บอก โดยแจ็คจะเดินลงไปข้างล่างก่อนเพื่อเคลียร์ค่าใช้จ่ายของผม และโทรไปบอกคุณราฟทีหลัง เหมือนกับว่าไม่มีใครอยู่กับผมในห้อง และนั่นก็ถือเป็นโอกาสที่ให้ผมหนี! มันเปรียบเสมือนช่องโหว่! ก่อนที่แจ็คจะออกไปเขาให้เงินผมติดตัวไว้เผื่อเป็นค่ารถและค่าใช้จ่ายอย่างอื่น ผมรับมาอย่างจนใจเพราะจะให้ผมไม่เอาก็ไม่ได้ ผมไม่มีเงินติดตัวเลย แต่ผมสัญญาว่าถ้ามีโอกาส...ถ้ามีโอกาส...ผมจะหาทางคืนเงินส่วนนี้ให้กับแจ็ค

อ่ะนี่ เบอร์โทรศัพท์ของฉันเผื่อนายขัดสนอะไรยังไงแจ็คเขียนตัวเลขลงบนกระดาษก่อนยื่นให้ผม ผมมองด้วยความซาบซึ้งใจ

ขอบคุณครับ ที่ยอมช่วยผม...

ไม่เป็นไร แต่นายต้องทำให้สำเร็จ ถ้านายทำไม่สำเร็จทั้งฉันและนายไม่ได้ตายดีแน่!”เขาพูดเตือนผม ผมพยักหน้ารับด้วยความมุ่งมั่น

แล้วแผนทั้งหมด...ก็เริ่มขึ้น

 

 

 

 

หลังจากที่แจ็คเดินออกไปแล้วสักพักผมก็ค่อยเดินไปที่ประตูก่อนจะเปิดผมหันหลังกลับมามองห้องนี้ ห้องที่คุณราฟดูแลผมเกือบทุกอย่าง...

ลาก่อนครับ

ผมเปิดประตูแล้วก็รีบเดินไปที่บันไดหนีไฟทันที แจ็คบอกว่ากล้องวงจรปิดหน้าห้องของผมและตรงลิฟต์มันเสีย ผมรีบวิ่งไปที่ลิฟต์ พร้อมยืนรอจนมันเปิดแล้วกดลงไปชั้นล่างสุดทันที เมื่อลิฟต์ลงมาถึงข้างล่างมีผู้คนมากมายภายในโรงพยาบาลแห่งนี้ผมเดินตามฝูงชน และคนที่กำลังจะเดินออกจากโรงพยาบาล พร้อมเดินไปยังจุดที่มีไว้เรียกแท็กซี่ เมื่อแท็กซี่มาถึงผมรีบขึ้นทันที ผมไม่รู้หรอกครับว่าจะไปที่ไหนดี แต่ผมคิดเอาไว้ว่าจะไปที่หมอชิตก่อน แล้วค่อยไปตายเอาดาบหน้า ยังไงก็คงดีกว่าอยู่ที่นี่ ถุงแม้ผมจะยังไม่เคยไปหมอชิตก็ตาม....

ไปหมอชิตครับผมบอกทันทีหลังจากขึ้นมาแล้ว คนขับไม่ได้พูดอะไร

ทำไมทุกอย่างมันง่ายดายแบบนี้ มันดูง่ายจนผิดปกติ

 

 

ภายในรถผมนั่งมองข้างนอกหน้าต่างอย่างเงียบๆ  คนขับแท็กซี่ขับด้วยความเร็วปกติ จวบจนเวลาผ่านไปสักพักใหญ่ๆผมก็แปลกใจที่ทำไมมันยังไม่ถึงสักทีทั้งๆที่รถก็ไม่ได้ติดอะไรมากมาย แล้วเมื่อผมเหลือบมองไปทางมิเตอร์ว่าราคาเท่าไหร่ เผื่อเงินผมไม่พอผมก็ต้องแปลกใจขึ้นไปกว่าเดิมว่าทำไมคนขับไม่กดมิเตอร์!

เอ่อ พี่ครับ ลืมกดมิเตอร์หรือเปล่าครับ

“…”

แล้วมันอีกไกลไหมอ่ะครับ พอดีผมกลัวเงินไม่พอผมยังคงใจดีสู้เสือถามต่อไปแม้ว่าจะไม่มีเสียงตอบรับ

“…ไม่ไกลหรอกครับในที่สุดคนขับก็ตอบกลับมา

แล้วทำไมพี่ไม่กดมิเตอร์เหรอครับ?”

ที่ผมไม่กด...เพราะว่าผมได้รับเงินมาเป็นรายเดือนครับ

อะไรนะครับ?”ผมถามกลับไปอย่างงงๆ

คุณราฟให้ผมเป็นเงินเดือน เวลาผมทำงานให้ท่านไงครับเพียงแค่นั้นผมก็เหมือนโลกสลายไปต่อหน้าต่อตา

ผมนับถือใจคุณจริงๆนะ ที่กล้าหนีจากคุณราฟได้ ทั้งๆที่เป็นแค่เด็กคนหนึ่ง

คุณ...คือใคร แล้วจะพา...ผม...ไปไหนผมถามกลับไปอย่างเบลอๆ

ผมเป็นลูกน้องคุณราฟ และผมก็กำลังจะพาคุณกลับบ้านไปหาท่านตามที่ท่านสั่งไว้กับผมไงครับ...

 

 

 

 

 

 

รถเลี้ยวเข้าสู่บ้านหลังเดิม...ที่ๆเดิม...ผมก้าวลงจากรถด้วยอาการที่ยังคงไม่เชื่อว่านี่คือความจริง แต่ผมก็ต้องยอมรับว่ามันคือความจริงเมื่อหน้าบ้านมีบอดี้การ์ดของคุณราฟยืนอยู่เต็มไปหมดเรียงแถวไว้ มีอยู่สองคนที่กำลังพยุง...แจ็ค...ที่หน้าตาตอนนี้บวมช้ำ เลือดออกเต็มไปหมด ส่วนคุณราฟ...ยืนอยู่ไม่ไกล...

 ผมทำไม่สำเร็จ....

คนใจร้ายกำลังทำหน้าตายิ้มเยาะผมอยู่แต่ผมรู้ว่าในใจเขาคงโมโหผมมาก ผมค่อยๆเดินเข้าไปแล้วหยุด...ก่อนจะวิ่งหนีไปทางประตูหน้าบ้าน!แต่คุณราฟกลับวิ่งเข้ามาตะครุบตัวผมด้วยความเร็ว ผมพยายามสะบัดตัวหนียังไงไม่หลุด ผมพยายามทำทุกอย่างที่จะให้หลุดพ้นจากที่ตรงนี้...แต่ก็ไม่สำเร็จ...ทำไม...

มึงหยุดดิ้นได้แล้ว คิดว่าจะหนีกูพ้นงั้นเหรอ!”ร่างสูงตะคอกใส่คนในอ้อมกอดของเขา

...ปล่อย...ปล่อย!”ผมยังคงดิ้นอย่างนั้น  

หึ คิดเหรอว่าไอ้แจ็คจะช่วยมึงได้ เหอะ ไปหว่านเสน่ห์อะไรกับลูกน้องกูอีกละ มันถึงยอมช่วยมึง!”มาเฟียหนุ่มกล่าวอย่างเจ็บแค้นที่คนสนิทของเขาแท้ๆแต่กลับยอมไปช่วยมัน!

ทำไม คุณรู้ได้ยังไง....ว่าแจ็ค...ผมครางถามเขาเบาๆ

เหอะ มึงคิดว่ากูไม่รอบคอบเหรอวะ ไอ้เสื้อที่มึงใส่อยู่กูก็ติดเครื่องดักฟัง จีพีเอสไว้ ทุกๆอย่างบนตัวมึงกูติดไว้หมดนั่นแหล่ะ!”

อึก...ร่างเล็กชะงักไปทันที

นี่ก็ต้องขอบคุณหมอนะเนี่ยที่โทรมาบอกกูว่ามึงจะได้กลับบ้านวันนี้ตอนบ่าย เป็นยังไงที่รัก กลับแบบดีๆไม่ชอบ ชอบเรื่องตื่นเต้นๆใช่ไหม

แต่ไม่ต้องห่วงนะ กูจัดการกับไอ้แจ็คไปแล้ว ทีนี้ก็มาถึงตามึงบ้างล่ะกัน!”

ไม่ๆอย่าๆผมร้องออกมาทันทีเมื่อเขาฉุดกระชากลากถูผมเข้าไปในบ้านที่ตอนนี้มีพวกแม่บ้านมามุงดูกันใหญ่ แต่ตอนที่จะเดินผ่านแจ็คไป คุณราฟก็หันมาบอกบอดี้การ์ดที่ยืนเรียงกันอยู่ว่า

เอามันไปขังไว้ห้องใต้ดินก่อน!”

ฮือออออ ปล่อยแจ็คเถอะครับ อย่าทำอะไรเขาเลย ทุกอย่าง...อึก...ทุกอย่างเป็นแผนของผมเอง ปล่อยแจ็คเถอะครับ ฮือออไอดินร้องอีกครั้งเมื่อทุกอย่างมันพังทลายลงแบบนี้ แต่เขาก็ไม่อยากให้แจ็คเจ็บ แจ็คยอมช่วยเขาทุกอย่างดังนั้นเขานี่แหล่ะจะเป็นคนรับผลของการกระทำที่เขาก่อไว้เอง

มึงปกป้องมันเหรอ หะ!”ราฟาเอลอดที่จะโกรธมากกว่าเดิมไม่ได้เมื่อของๆเขา กางปีกปกป้องคนสนิทที่พึ่งเจอกันไม่กี่วัน!

ได้กับมันไปกี่ครั้งแล้วล่ะ ลีลามันดีกว่ากูหรือยังไง ของมันใหญ่กว่ากูหรือยังไง มึงถึงปกป้องมันขนาดนี้!”เขาตะคอกถามด้วยความหงุดหงิด

มะ ไม่ใช่นะครับ ผมเป็นคนทำเอง เรื่องนี้ผมคิดมาเอง ดังนั้น ยะ อย่าทำแจ็คเลยนะครับ ผมยอมทำทุกอย่าง ได้โปรด...ร่างเล็กที่ตอนนี้บอบช้ำจากการฉุดกระชากลากถูอย่างรุนแรงพูดออกมาเสียงสั่นๆ

มึงมีสิทธิ์ต่อรองกูด้วยเหรอ หืมมแต่มาเฟียหนุ่มกลับยิ้มเหี้ยมออกมา

เอามันไปขังไว้ก่อน เดี๋ยวฉันจะมาจัดการมันทีหลัง!”ราฟาเอลหันไปสั่งลูกน้องของตน ก่อนจะลากคนตัวเล็กขึ้นห้องไปทันที!

ไม่ ฮืออออออออออออออเสียงร้องไห้ของไอดินดังขึ้นเรื่อยๆ...

 

 _______________________________________________________________________________

ตอนแต่งว่ามันยาวนะ เเต่พอเอามาลงสั้นซะงั้น555555

 

 

ความคิดเห็น