/

เช้าอันสดใสของใครหลายๆคนแต่กลับไม่ใช่สำหรับชายหนุ่มอายุ25พนักงานออฟฟิศคนนี้ทั้งๆที่บรรยากาศดี ท้องฟ้าสดใสไม่บ่อยนักที่จะมีบรรยากาศแบบนี้ในเมืองหลวงที่มีทั้งควันรถ โรงงานอุตสาหกรรม และอีกมากมาย

‘เฮ้อ’

เสียงถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่เพราะตนดันลืมงานสำคัญไว้ที่ห้องเหตุด้วยความขี้หลงขี้ลืมของตนจึงต้องได้วนรถกลับ

มือเล็กยกขึ้นมาจับแว่นกรอบหนาเตอะออกจากหน้าหวานและขยี้ตาเบาๆหลังจากที่ไฟจราจรเปลี่ยนเป็นสีแดงเพราะดวงตาสวยพร่ามั่วขึ้นดั่งเช่นเคยเป็นมา

/

บริษัท📍

เสียงเรียกชื่อตนดังขึ้นก็หันไปมองที่ต้นเสียงทันทีก่อนจะเจอกับเพื่อนสนิทที่เดินตรงมาหาตนที่ยืนหอบอยู่คนเดียวเพราะรีบวิ่งมาให้ทันเข้างาน

/

/

โรงอาหาร

สิ้นเสียงเล็กทั้งสี่คนก็้ก้มหน้าก้มตาทานข้าวที่อยู่ตรงหน้าต่อ

/

โต๊ะทำงาน

มือเล็กหยิบโทรศัพท์ที่วางอยู่ข้างๆตัวและเข้าไปยังแอพพลิเคชั่นสีเขียว

/

So

07:05

07:30

12:30

/

มหาลัย📍

เท้าข้างขวาของชายหนุ่มร่างสูงยกขึ้นและมุ่งตรงไปที่เพื่อนสนิทตนแต่อีกคนเบี่ยงตัวหลบทันก่อนจะมีเสียงหัวเราะดังขึ้นมา

ชายหนุ่มทั้งสองได้แต่ถอนหายใจออกมาและส่ายหน้าเมื่อได้ยินประโยคหลงตัวเองของเพื่อนตน

/

บริษัท📍

หนุ่มตัวเล็กขานรับทันทีเมื่อได้ยินเสียงเพื่อนเอ่ยเรียกชื่อเพราะมือเล็กนั่งขยี้ตาตัวเองนานนับนาทีได้แล้ว

/

15:50

นิ้วเรียวเลื่อนกดโทรศัพท์ไม่นานใบหน้าหวานก็นิ่งไปชั่วครู่เพราะตาสวยกำลังเพ่งมองไปที่บทสนทนาที่ตอบกลับมาเมื่อก่อนหน้าที่ตนทิ้งข้อความไว้ให้คนรักที่มีข้อความตอบกลับมาว่า วันนี้จะไปค้างที่หอเพื่อนไม่กลับห้อง และมีรูปสติ๊กเกอร์คำว่าขอโทษเป็นข้อความล่าสุด

นิ้วเรียวก็พิมพ์ตอบกลับไปก่อนจะกดออกแล้วหันมามองเพื่อนและน้องที่ทำงาน

/

หอพัก📍

เกร็ก!

สองขาหยุดนิ่งทันทีเพราะความงุนงง คนรักตนก็ไม่กลับห้องแต่ทำไมไฟในห้องกลับเปิด

มือเล็กค่อยๆปิดประตูเบาๆ ย่องไปหยิบร่มขนาดกลางที่วางอยู่ข้างประตูขึ้นมาและย่องเดินเข้าไปในห้องอย่างช้าๆและเบาเสียงเพราะหัวสมองตอนนี้มันคิดได้แค่คำว่า ขโมยขึ้นห้อง

เสียงเล็กร้องตะโกนขึ้นและง้างคันร่มสุดแขนพร้อมที่จะฟาดลงที่เงาตะคุ่มๆอยู่ที่มุมห้องครัว

มือหนาเอื้อมมาจับคันร่มไว้ทันก่อนที่จะฟาดลงที่แผ่นหลังตน ตาสวยกระพริบตาถี่ๆและลดมือลงเมื่อเงาตะคุ่มที่ตนเห็นคือคนรักของตนไม่ใช่ โจรหรือขโมยที่ใจคิด

เสียงทุ้มเอ่ยพูดจบสองขาก็เดินตรงมานั่งลงที่โซฟาหน้าทีวี ส่วนคนตัวเล็กก็เดินมาติดๆและหยุดยืนอยู่ตรงหน้าคนรัก

ปากหนาคว่ำลง ใบหน้าหล่อเห็นได้ชัดเลยว่ากำลังงอนคนรัก ปากสวยยกยิ้มขึ้นเมื่อเห็นคนรักตนนั่งหันหลังกอด-อกให้

จุ๊บ!

มุมปากหนายกยิ้มขึ้นทันทีที่คนรักตนก้มลงมาจุ๊บที่ปาก

พรึ่บ!

เสียงเล็กร้องเสียงหลงทันทีที่มือหนาเอื้อมมาขว้าเอวตนให้นั่งลงที่ตัก

เสียงทุ้มเอ่ยถามเมื่อเห็นมือเล็กยกขึ้นมาขยี้ตาตัวเอง

มือหนาเอื้อมไปจับมือเล็กให้หยุดขยี้ตาสวยด้วยความเป็นห่วง

มือหนาปล่อยเอวบางให้เป็นอิสระก่อนจะเอียงหน้าเข้าไปหาแก้มขาวเนียนและฝังจมูกลง

ฟอดด//

/

แกร็ก!

เสียงประตูห้องน้ำเปิดออกก่อนที่จะเผยให้เห็นร่างสูงที่มีหยดน้ำเกาะตามลำตัวและไรผม

ตาเรียวมองรอบๆก่อนจะมองไปที่โต๊ะขนาดไม่ใหญ่มากที่อยู่ตรงหน้าคนรัก

เมื่อได้ยินแบบนั้นมือเล็กก็เอื้อมไปที่โต๊ะตรงหน้าช้าๆ ปัดมือไปซ้ายขวาอยู่ชั่วครู่ก็เจอกับสิ่งที่ตนตามหา

เมื่ออีกคนเดินออกไปมือเล็กก็ยกขึ้นมาขยี้ตาสวยตัวเองอีกครั้งพร้อมกับกระพริบตาถี่ๆ

/

คนตัวเล็กสะดุ้งเล็กน้อยเมื่อได้ยินเสียงคนรักที่คิดว่าหลับไปแล้ว และเอ่ยถามพลันรีบกดปิดหน้าจอโทรศัพท์และถอยตัวลงมานอนในอ้อมแขนแกร่ง

จุ๊บ!

ปากหนากดจูบลงบนหน้าผากของคนรักที่อยู่ในอ้อมแขนตนก่อนจะหลับตาลง ไม่นานทั้งคู่ก็เข้าสู่ห้วงนิทรา

/

/

-TBC-