Chapter 16: มีค่าแค่เวลา… 10%
-
หลังจากกินข้าวเสร็จ ศิวาก็โทรหาทิชากรให้นาเดียคุยตามสัญญา ก่อนทั้งคู่จะแยกย้ายกันที่ร้านอาหาร เพราะต่างคนต่างต้องไปทำงาน ศิวาก็ไปทำงานของเขา ส่วนนาเดียก็กลับมาห้องเสื้อของตัวเอง
-
ตึ๊ง!
-
จู่ๆเสียงแจ้งเตือนแอปพลิเคชั่นไลน์ในมือถือของนาเดียก็ดังขึ้นระหว่างที่เธอกำลังนั่งเพ่งหน้าจอแล็ปท็อป
-
LINE
-
Siwaทำไร
-
เป็นศิวาที่ทักมา
-
ก่อนหน้านี้เธอไม่เคยมีเบอร์มีไลน์หรือมีช่องทางติดต่ออะไรกับเขาหรอก เพราะเขาไม่เคยเห็นเธอเป็นเพื่อน เลยไม่มี
-
แต่วันนี้ไม่รู้เขานึกเพี้ยนอะไร พอเธอคุยกับทิชากรเสร็จ เขาก็ขอแลกเบอร์แลกไลน์กับเธอ แลกทุกอย่างที่แลกได้ แต่นั่นมันก็ไม่น่าแปลกใจเท่ากับการที่เขาทักมา
-
ไม่งั้นนาเดียคงไม่ถึงกับขมวดคิ้วอยู่อย่างตอนนี้ ทว่าถึงจะอย่างนั้น เธอก็ยอมเสียสละเวลาหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาพิมพ์ตอบ
-
Nadiaทำงาน
-
Nadiaนายมีอะไร
-
Siwaไม่มี
-
Siwaทักมาถามดูเฉยๆ
-
Siwaงั้นทำงานไปแล้วกัน
-
Siwaไม่กวนแล้ว
-
Siwaแล้วว่างๆจะแวะไปหา
-
Siwaไว้เจอกัน
-
Siwa(^^)
-
ข้อความทิ้งท้ายของเขาทำนาเดียยิ่งขมวดคิ้วหนักเข้าไปอีก
-
“อะไรของนาย สมองกลับไปแล้วเหรอ”
-
นาเดียพูดกับจอโทรศัพท์ เธอไม่เข้าใจการกระทำที่อยู่ๆก็เปลี่ยนไปของเขาเลย
คลิกบริเวณนี้เพื่ออ่าน
หรือสัญลักษณ์ด้านขวาเพื่ออ่านต่อเนื่อง

กรุณาเข้าสู่ระบบเพื่อแสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็นปักหมุด
ความคิดเห็นทั้งหมด ()