email-icon facebook-icon Twitter-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : บทที่ ๑๐ จบ NC

คำค้น : เจนนารี

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.9k

ความคิดเห็น : 4

ปรับปรุงล่าสุด : 19 พ.ย. 2564 14:20 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บทที่ ๑๐ จบ NC
แบบอักษร

วิกานดารู้สึกตัวตื่นเมื่อรู้สึกถึงมือแข็งแกร่งของใครบางคนกำลังนวดเฟ้นหน้าอกหล่อน หญิงสาวเกือบจะกรีดร้องด้วยความตื่นตระหนกหากจะไม่นึกได้เสียก่อนว่าหล่อนกำลังอยู่ที่ไหน...กับใคร หล่อนลอบผ่อนลมหายใจที่เกือบจะทำให้คนที่กำลังปลุกเร้าอารมณ์หล่อนแตกตื่น แต่เมื่อรู้ว่าอะไรเป็นอะไร หล่อนก็ปล่อยตัวปล่อยใจไปกับสัมผัสของเขา 

ไม่มีคำพูดใด ๆ จากเอก แต่มือเขาก็ทำงานได้อย่างมีประสิทธิภาพ ร่างกายเปลือยเปล่าของเขานอนซ้อนหลังหล่อน มือบีบเคล้นความอวบอิ่มด้านหน้า ตัวตนอันแข็งแกร่งบดเบียดบั้นท้าย และการที่ได้รู้ว่าเขากำลังอยู่ในสภาพใด ก็ทำให้หล่อนพลุ่งพล่านไปด้วยความต้องการ 

มือเอกเคลื่อนจากหน้าอกหล่อนลงไปตามหน้าท้อง และเพราะรู้ว่าจุดหมายของเขาอยู่ที่ใด ก็ทำให้วิกานดารอคอยอย่างใจจดใจจ่อ จนกระทั่งมือเขาถึงจุดหมาย หญิงสาวก็ระบายลมหายใจอย่างซ่านเสียวและพึงพอใจ เอกใช้ขาของเขาขยับขาหล่อนให้อ้าออกเพื่อเปิดทางให้มือเขา แต่ต่อให้เอกไม่ทำ ขาหล่อนทั้งสองข้างก็พร้อมจะอ้าออกราวกับมีชีวิตจิตใจของตนเองอยู่แล้ว เมื่อสัมผัสเร้าอารมณ์นั้นทำให้หล่อนต้องการถูกสัมผัสอย่างถนัดถนี่มากยิ่งขึ้น 

เอกใช้ปลายนิ้วไล้เบา ๆ ไปตามร่องรอยฉ่ำชื้น ในขณะฝังจุมพิตที่ซอกคอหล่อนหนักหน่วง วิกานดารู้สึกขอบคุณเขาในใจที่เขาไม่พยายามจูบปากหล่อน เพราะหล่อนไม่มีความมั่นใจที่จะจูบกับใครในตอนที่เพิ่งตื่นนอนและยังไม่ได้ล้างหน้าแปรงฟันแน่ 

สัมผัสที่ปลายนิ้วของเอกเริ่มหนักหน่วงขึ้น นิ้วเรียวของเขาแทรกลึกเข้าไปในความชุ่มฉ่ำของหล่อน ในขณะที่นิ้วหัวแม่มือบดวนที่ปุ่มกระสัน ปลุกเร้าอารมณ์จนวิกานดาร่อนสะโพกเข้าหามือเขาอย่างเรียกร้องต้องการ การกระทำของเอกทำให้หล่อนต้องการมากกว่านิ้ว แต่ดูเหมือนว่าจะยังไม่ถึงเวลาที่เอกจะมอบให้หล่อน เขาไล่จุมพิตจากซอกคอหล่อนลงไปตามบ่าไหล่ แวะทักทายทรวงอิ่มทั้งซ้ายและขวา แรงดูดดึงของปากเขาส่งผลต่อความชุ่มฉ่ำเบื้องล่าง จนหล่อนต้องส่งเสียงครางระบายความรู้สึก 

จูบเขาเคลื่อนต่ำลงเรื่อย ๆ จนวิกานดาเริ่มแน่ใจแล้วว่าจุดหมายปลายทางของสัมผัสหนักหน่วงจากริมฝีปากเขาจะไปสิ้นสุดที่ตรงไหน ซึ่งทำให้หล่อนหวามไหวอย่างรอคอย ชายหนุ่มเคลื่อนสัมผัสเชื่องช้าอย่างใจเย็น หรืออีกทีเขาก็คงอยากทรมานหล่อน เพราะตอนนี้วิกานดารู้สึกเหมือนจะขาดใจตายเพราะความต้องการที่ถูกปลุกเร้า จนในความคิดไม่มีสิ่งใดหลงเหลือนอกจากความต้องการการตอบสนองจากเขา 

เขาคนเดียวเท่านั้น... 

ในที่สุดจุมพิตของเอกก็เดินทางไปถึงจุดที่นิ้วมือของเขากำลังทำงานอย่างแข็งขัน ชายหนุ่มละปลายนิ้วออกจากความชุ่มฉ่ำของหล่อน จากนั้นก็แทนที่ด้วยปลายลิ้น ซึ่งสัมผัสลิ้มเลียของเขาทำให้วิกานดาถึงกับกรีดร้องอย่างลืมอาย สองขาอ้ากว้าง สะโพกส่ายร่อน สองมือกดศีรษะเขาให้แนบชิดกับหล่อนมากยิ่งขึ้น 

“เอก...ดี...ดีมาก” หล่อนบอกเขากระท่อนกระแท่น ลมหายใจขาดห้วง หอบถี่ ทุกสัมผัสของเอกทำให้วิกานดากลายเป็นผู้หญิงร้อนร่านได้อย่างที่หล่อนไม่เคยฝันถึง วิกานดาไม่เคยรู้ว่าความสัมพันธ์ทางกายที่ถูกขับเคลื่อนด้วยอารมณ์ดิบตามธรรมชาติจะทำให้รู้สึกดีราวกับลอยล่องอยู่ในสวรรค์วิมานเช่นนี้ หล่อนเข้าใจลึกซึ้งแล้วว่าเหตุใดที่แห่งนี้จึงถูกตั้งชื่อว่า ‘วิมาน’ 

ไม่ว่าใครที่เดินทางเข้ามาที่นี่ คงรู้สึกเหมือนกับได้ขึ้นไปเยี่ยมวิมานกันทุกคน... 

เอกส่งหล่อนลอยสูงจนเกือบถึงวิมาน แต่แล้วเขาก็ถอดถอนทั้งปลายนิ้วและปลายลิ้น แต่ยังไม่ทันที่หล่อนจะได้โอดครวญ เขาก็ส่งตัวตนเข้ามาในตัวหล่อนอย่างรุนแรง ผลักดันหล่อนให้พุ่งขึ้นเหมือนจรวดออกจากฐาน พุ่งตรงสู่วิมานในจังหวะเดียว! 

เอกเป็นแบบนี้ เขามักจะส่งหล่อนสู่วิมานก่อนเสมอ ก่อนที่เขาจะตามมาแล้วก้าวเข้าสู่วิมานพร้อมกันกับหล่อนอีกครั้ง ครั้งนี้ก็เช่นกัน หลังส่งหล่อนแล้วเขาก็เริ่มขยับ ส่งตัวตนเข้าออกหล่อนอย่างเร่าร้อน หล่อนปล่อยตัวให้เขาทำตามอำเภอใจ สองขาอ้ากว้างเปิดทางให้อย่างไม่อิดอออด ทุกจังหวะรุกล้ำของเขา สูบฉีดความสุขสมเข้าสู่กายหล่อน ส่งความอิ่มเอมเข้าสู่จิตวิญญาณของหล่อน จิตวิญญาณแห้งผากของแม่หม้ายสามีหย่าที่ไม่เคยคิดว่าจะได้รู้จักความชุ่มฉ่ำของอารมณ์ใคร่อีกแล้ว แต่เอกก็ปรนเปรอให้หล่อน ทำให้ร่างกายหล่อนเริงร่า เปิดอ้ารับความสุขสมที่ร่างกายแข็งแกร่งของวัยหนุ่มของเขาปรนเปรอให้อีกครั้ง 

เอกถาโถมเข้าสู่หล่อนครั้งแล้วครั้งเล่า ลึกล้ำในทุกจังหวะ เรียกเสียงครางอย่างสุขสมจากหล่อน เรียกเสียงกรีดร้องที่เรียกร้องให้เขารุนแรงกว่านี้ ถึงอกถึงใจกว่านี้ ซึ่งชายหนุ่มก็จัดให้อย่างไม่ทำให้หล่อนผิดหวังเลย 

จังหวะรุกล้ำของเอกรุนแรงเหมือนพายุหมุนอันบ้าคลั่ง ทำเอาความปรารถนาของหล่อนปั่นป่วน ล้มคว่ำ คะมำหงาย แต่เป็นความปั่นป่วนที่สุขสมลึกล้ำ เอกกระแทกสะโพกเข้าใส่หล่อนแรงและเร็วจนทุกอย่างพร่าเลือนไปหมด มีเพียงเสียงเนื้อกระทบเนื้อ เสียงกรีดร้องของหล่อน เสียงครางของเขา ผสานดังก้องในความรู้สึก ส่งทั้งหล่อนและเขาลอยละลิ่วขึ้นสู่วิมานในอ้อมกอดของกันและกันอีกครั้ง 

 

วันนี้หล่อนต้องเช็กเอาต์และจากที่แห่งนี้ไปแล้ว วิกานดาครุ่นคิดถึงบางอย่างที่เริ่มเข้ามารบกวนจิตใจ หลังเซ็กส์ยามเช้าจบลง เอกอุ้มหล่อนเข้าไปอาบน้ำ ซึ่งเขาก็จัดการให้หล่อนได้ขึ้นไปท่องวิมานอีกสองครั้งในระหว่างอาบน้ำ เขาทำให้หล่อนรู้สึกไม่อยากจากที่นี่ไป แต่วิกานดาก็รู้ว่าไม่ว่าอย่างไรหล่อนก็ต้องไป ความคิดที่วนเวียนในหัวมาตั้งแต่เช้าจึงยังวนเวียนอยู่ไม่ไปไหน รอแค่เวลาที่หล่อนจะกล้าเอ่ยออกมาเป็นคำพูดเท่านั้น 

ดูเหมือนว่างานให้ความสุขของเอกจะจบลงแล้ว หลังจากอาบน้ำและแต่งตัวเสร็จ เขาพาหล่อนออกไปรับประทานอาหารในบริเวณระเบียงหลังห้อง ซึ่งพนักงานมาจัดโต๊ะไว้เมื่อไรหล่อนก็ไม่รู้ตัวอีกแล้ว และหลังจากรับประทานอาหารเสร็จ หล่อนก็กลับเข้ามาเก็บกระเป๋าในห้อง โดยมีเอกช่วยอยู่ไม่ห่าง จนเมื่อถึงเวลาเช็กเอาต์ เอกก็เป็นคนหิ้วกระเป๋าเดินทางของหล่อนไปยัง  ล็อบบีอย่างเช่นตอนมา  

หลังเช็กเอาต์เรียบร้อย เอกหิ้วกระเป๋าไปส่งหล่อนถึงที่รถ เขาเปิดประตูให้หล่อนก้าวเข้าไปนั่งหลังจากที่เก็บกระเป๋าที่ท้ายรถเรียบร้อยแล้ว จากนั้นเขาก็ยืนรอให้หล่อนออกรถ วิกานดาจึงสูดลมหายใจลึก ก่อนจะเอ่ย 

“เอกคะ” 

“ครับผม” 

“คุณ...” หล่อนไม่กล้า... 

“ครับ?” เอกมองหล่อนพลางเลิกคิ้ว สายตามีคำถาม 

วิกานดาหลบสายตาเขา สูดหายใจลึกอีกครั้ง ก่อนจะเงยหน้าขึ้นสบตาเขา ข่มความอายถามในสิ่งที่วิ่งวนอยู่ในหัวมาตลอดเช้านี้ 

“คุณ...รับลูกค้าประจำไหมคะ” หล่อนจะ ‘เลี้ยง’ เขาได้หรือเปล่า 

เอกสบตาหล่อนแล้วยิ้มให้ วิกานดาโล่งใจที่ไม่มีร่องรอยตำหนิหรือสมเพชในสายตาเขา ชายหนุ่มส่ายศีรษะช้า ๆ แล้วบอก 

“ผมไม่ได้ขายตัว” 

“ฉัน...เอ่อ...” หล่อนพูดไม่ออก ไม่แน่ใจว่าคำถามของหล่อนเป็นการดูถูกเขาหรือไม่ จึงทำให้เขาตอบเช่นนั้น แต่ก่อนที่บรรยากาศระหว่างกันจะกระอักกระอ่วนมากกว่านี้เขาก็บอกหล่อน 

“งานของผมคือรอให้ความสุขคุณผู้หญิงอยู่ที่...วิมาน” 

“ค่ะ” วิกานดากลืนความอับอายลงคอ หล่อนสตาร์ตเครื่องยนต์ แล้วหันไปฝืนยิ้มให้เขา 

เอกยกมือขึ้นโบกให้หล่อนเป็นเชิงอำลา และก่อนที่หล่อนจะออกรถ เขาก็บอก 

“หากต้องการ คุณรู้ว่าจะหาผมได้ที่ไหน...ขับรถดี ๆ นะครับ” 

วิกานดาขับรถไปตามถนนเส้นเล็กออกจากวิมาน คำพูดสุดท้ายของเอกยังดังก้องอยู่ในหัว นั่นสินะ หากต้องการ หล่อนก็แค่กลับมาหาเขาที่วิมาน…เท่านั้นเอง… 

 

จบ 


จบแล้วค่า ขอบคุณที่ติดตามอ่านน้า
ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว