facebook-icon Twitter-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

บท 28 : ไม่อยากเสียเธอให้ใคร

ชื่อตอน : บท 28 : ไม่อยากเสียเธอให้ใคร

คำค้น : ปั้นหมึกcontest โรแมนติค รัก เจ้าแผนการ แอบรัก NC18+

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 809

ความคิดเห็น : 3

ปรับปรุงล่าสุด : 14 พ.ย. 2564 23:11 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บท 28 : ไม่อยากเสียเธอให้ใคร
แบบอักษร

บท 28 ไม่อยากเสียเธอให้ใคร 

“ไฮ คุณคริส”

รัญธิดาเดินเข้ามาหาชายหนุ่มร่างสูงใหญ่ เบื้องหลังมีชายหนุ่มอีกคนเดินล้วงกระเป๋ากางเกงมาด้วยมาดนิ่ง นิ่งเสียจนสัมผัสได้ถึงพลังงานบางอย่าง จนมนวดีต้องหลบหลังคริสเพื่อใช้เป็นเกราะป้องกันรังสีทะมึนนั่น ทว่ากลับเป็นภาพสะกิดชนวนระเบิดเวลา

“โครงการกระแสตอบรับเป็นไงบ้างคะ”

เพราะเคยทำงานร่วมกับคริสครั้งหนึ่ง จึงถามออกมาอย่างคนรู้หน้าที่การงานของชายหนุ่ม

“ก็ดีครับ”

“แล้วนี่มากับ…แฟนเหรอคะ”

มนวดีเอะใจ ทั้งๆที่รัญธิดารู้ว่าเธอเป็นใคร ยังเลือกใช้คำทักทายที่ยัดเยียดสถานะให้ คริสรับรู้ได้ถึงการคุกคามคนตรงหน้าจึงอยากจะตัดบทเพื่อจบสนทนา

“ครับ กำลังจะกลับกันพอดี”

รัญธิดาหลุดขำออกมา ในสถานการณ์ที่ไม่มีอะไรให้ตลก หญิงสาวร่างบางมองอชิระด้วยสีหน้ากังวล เพราะเขาดูตกใจจนเก็บสีหน้าไม่อยู่

“แหม่ น้องมิ้ม ไม่เจอไม่กี่เดือนมีแฟนเป็นหนุ่มหล่อแบบนี้ พี่ตามไม่ทันเลย”

คริส งง หนักยิ่งกว่าเดิม รัญธิดารู้จักกับมนวดีมาก่อนอย่างนั้นหรือ ถ้าอย่างนั้นจะเจาะจงว่ามนวดีเป็นแฟนเขาทำไม

“รู้จักกันมาก่อนเหรอครับ”

รัญธิดาแค่ยิ้ม หันไปสอดแขนควงอชิระเชิงจะแนะนำตัว แต่ก็โดนหนุ่มบัญชีปัดออก ถึงจะโดนอชิระหักหน้า ทว่าทุกอย่างต้องเดินหน้า เธอเลยเลือกที่จะทิ้งระเบิดลงอีกลูก

“รู้จักดี ถามคนนี้ได้เลยค่ะ อิฐนี่คุณคริส เป็นนักลงทุนอหังสาริมทรัพย์ บริษัท… และก็เป็นแฟนใหม่น้องมิ้ม คุณคริสค่ะนี่อิฐเป็นเพื่อนของรันค่ะ”

อชิระอยากจะคว้าตัวคนตัวเล็กตรงหน้าแล้วพาไปคุยกันให้รู้เรื่อง ตอนนี้ปรอทความอดทนของเขาใกล้ขีดจำกัด

คริสยื่นมือไปจับแบบงุนงง ถึงเขาจะไม่รู้ว่าความสัมพันธ์ของรัญธิดา อชิระและมนวดีเป็นเช่นไร แต่เขารับรู้ถึงสถานการณ์อันน่าอึดอัดจากคำพูดของสาวสวยตรงหน้า เธอไม่ให้เกียรติมนวดีเลยที่เอาเรื่องส่วนตัวมาพูด

“ยินดีที่ได้รู้จักนะครับ”

อชิระจับมือกับคริส แต่สายตาคาดโทษกลับมองคนข้างหลัง คนขี้ขลาดตัวหดเล็กลงยิ่งกว่าเดิม เธอไม่รู้จะพูดอะไรออกไป จะพูดความจริงว่าไม่ใช่แฟนคริสก็ไม่ได้ เพราะไม่อยากให้รัญธิดาสงสัย

ชายหนุ่มร่างสูงยื่นมือมาหามนวดีเพื่อหวังจะให้เธอจับ เขาก็อยากรู้เหมือนกันว่ามนวดีจะทำอย่างไร

หญิงสาวมองเขาสลับกับรัญธิดาอย่างคนถูกโดนรุมรังแกและคิดกำลังหาทางออก

“ทำไมละมิ้ม เราสนิทกันไม่ใช่เหรอ”

ใบหน้าหล่อคมพูดออกมาด้วยสีหน้าเรียบเฉย น้ำเสียงกดดันในตอนสุดท้าย มนวดียื่นมือไปจับแบบกล้าๆกลัวๆ มองรัญธิดาที่จ้องเธอราวกับจะกินเลือดกินเนื้อ

“น้องมิ้มจะไม่พูดอะไรเหรอ ว่าสนิทแบบไหน”

คนตัวเล็กสะดุ้ง กับคำถามของสาวสวย คริสเห็นท่าไม่ดีจึงแก้สถานการณ์ให้ เขาดึงไหล่มนวดีมาโอบไว้

“เป็นพี่ที่รู้จักใช่ไหมครับ น้องมิ้ม”

 หนุ่มอบอุ่นยิ้มให้มนวดี ราวกับกำลังให้กำลังใจ สาวตัวเล็กพยักหน้าช้าๆ

“ค่ะ”

คริสรีบก้มดูนาฬิกา ก่อนตัดบทที่สองหนุ่มสาวผู้มาเยือนมาจะได้เอ่ยอะไร

“ขอตัวก่อนนะครับ พอดีมีธุระต่อ…ไปกันเถอะน้องมิ้ม”

มนวดีแทบอยากพนมมือขอบคุณคริสที่พาหลุดออกมาพื้นที่ตรงนั้น เธอไม่หันกลับไปมองอชิระกับรัญธิดาอีก ได้แต่ปลอบใจตัวเองว่าตนเองไม่ได้ทำอะไรเสียหาย และเขาทั้งสองคนก็ไม่ได้ทำอะไรผิด

“ไม่ชอบเลย คุณรันไม่ควรตั้งคำถามแบบนั้น”

คริสบ่นออกมาหลังพาเพื่อนของกรออกมานอกงานแล้ว

“คุณรันเขาไม่ค่อยชอบมิ้ม เพราะเขาชอบคุณอิฐ”

“…”

“แล้วคุณอิฐเป็นอดีตคู่หมั้นมิ้มเอง”

คริสอุทานออกมาเป็นคำหยาบภาษาอังกฤษ ยกมือปิดปากแทบไม่ทัน เขารู้จากกรมาบ้างว่ามนวดีมีคู่หมั้น แต่กรไม่ได้บอกว่าเป็นใคร ไม่คิดว่าบังเอิญโลกจะกลมขนาดนี้ แล้วสิ่งที่เขาพูดออกไปมันทำให้มนวดีกำลังถูกเข้าใจผิด

“พี่ขอโทษ พี่ไม่รู้ พี่จะเข้าไปอธิบายกับคุณอิฐเอง”

มนวดีรีบรั้งแขนเสื้อชายหนุ่มตัวโตเอาไว้ เธอยืนก้มหน้าพูดเสียงค่อย

“ไม่เป็นไรค่ะ ไม่ต้องไปอธิบายหรอกค่ะ มิ้มกับเขาเราเลิกกันไปนานแล้ว เขาคงไม่ได้อยากรู้เรื่องอะไรของมิ้มหรอกค่ะ อีกอย่างคุณรันเขาชอบคุณอิฐอยู่ด้วย มิ้มไม่อยากให้เขามองว่ามิ้มกลับมาแสดงตัวตนอะไรทั้งนั้น”

ที่มนวดีพูดมันก็มีเหตุผลทว่าจากสายตาที่อชิระมองอดีตคู่หมั้นแล้วเขา มันไม่เหมือนคนที่ปล่อยวางจากรักครั้งก่อนได้เลยนะ

“ถึงจะอย่างนั้นก็เถอะ พี่ไม่อยากให้มิ้มถูกมองว่าคบซ้อน”

“ถ้าพูดความจริงออกไป คุณอิฐกับคุณรันอาจจะสงสัยในความสัมพันธ์ของพวกเราได้นะคะ”

คริสลูบศีรษะคนตรงหน้า เท่าที่รู้จักมนวดีมาเธอเป็นคนชอบช่วยเหลือและเห็นใจผู้อื่น จนบางครั้งอาจทำให้ตัวเองเดือดร้อน

“ไม่ต้องห่วงพี่กับกรหรอก เขาทั้งสองไม่ได้รู้จักกับญาติพี่ จะรู้ความจริงพี่ก็ไม่แคร์ เป็นห่วงตัวเองเถอะมิ้ม”

“มิ้มไม่เป็นไรหรอกค่ะ จะคบซ้อนไม่คบซ้อน หรือไม่ได้คบ มิ้มก็ไม่ได้กลับไปเป็นเหมือนเดิมกับคุณอิฐแล้ว”

“ไม่รู้สิ พี่คิดว่าคุณอิฐเขาดูไม่พอใจนะ พี่ว่าเราควรบอกความจริงกับเขา ไม่มีผู้ชายคนไหนทนเข้าใจผิดเรื่องที่อดีตคู่หมั้นตัวเองคบซ้อนหรอกนะมิ้ม”

ที่คริสพูดก็มีเหตุผล ทำให้มนวดีคล้อยตาม

“ก็ได้ค่ะ เดี๋ยวมิ้มจะอธิบายให้คุณอิฐฟังเอง”

ถ้าเกิดอชิระถามเธออีกครั้งนะ แต่ถ้าไม่ถามก็คงปล่อยเลยตามเลยมันแปลได้ว่าเขาก็คงไม่อยากยุ่งเรื่องของเธอจริงๆ และบางทีอาจจะเป็นผลดีต่อรัญธิดา จะได้เลิกหาเรื่องเธอและคบกับอชิระได้อย่างสนิทใจ

คริสมองคนตรงหน้าเขารู้สึกไม่สบายใจเท่าไร จากลางสังหรณ์มันบอกเขาว่าอชิระยังรักมนวดีอยู่แล้วไม่พอใจมากที่เห็นเธอมากับเขา

“เอ้อ กรเป็นไงบ้างคะ”

คริสต่อสายหาคนรักอีกครั้ง บอกกรว่าไม่ต้องมางานแล้ว เพราะเขากำลังจะไปหา

“ประกันมาแล้ว คงใช้เวลาเคลียร์อีกสักพัก…เดี๋ยวพี่ไปส่งเราก่อน ค่อยตามไปดูกร”

“มิ้มว่าพี่คริสไปช่วยกรเถอะคะ หอพักมิ้มใกล้ๆ นั่งแท็กซี่กลับก็ได้ สบายมาก”

คริสลังเลอยู่สักพัก มนวดีเลยขยั้นขยอให้เขารีบไปหากร ดังนั้นชายหนุ่มกล่าวขอโทษแล้วแยกจากเธอมา

“ไว้เราค่อยไปทานข้าวด้วยกันนะ”

มนวดียกมือโบกลาชายหนุ่มตะวันตก ก่อนออกเดินไปยังสถานบริการรถสาธารณะ

 

ด้านหนุ่มบัญชีหน้าหล่อได้แต่ยืนมองหลังร่างบางจากไปกับผู้ชายอื่น ผู้ชายที่เธอยอมรับว่าเป็น ‘แฟนใหม่’ มือใหญ่กำเข้าหากันแน่น เขาเลือดขึ้นหน้าซะจนนึกไม่ออกว่าควรจะพูดอะไร

ความอดทนอันน้อยนิดของเขาดึงสติไม่ให้ดึงร่างมนวดีมาไว้กับตัวเอง ราวกับร่างกายโดนหินหนักหล่นทับ มันชาไปทั้งร่างทว่าเจ็บหนักที่หัวใจ ความรู้สึกถูกหักหลัง เสียใจ โกรธ ปะปนกันจนเขาไม่สามารถโฟกัสอะไรได้อีกต่อไป

ยิ่งภาพบาดตาบาดใจตอนมนวดีปล่อยให้คริสโอบ ตอนเธอตอบรับว่าเป็นคนรักของหนุ่มตะวันตก เหมือนหัวใจเขาโดนมีดแทงซ้ำแล้วซ้ำเล่า เกิดคำถามไม่หยุดหย่อนให้หาคำตอบ เขาทำอะไรพลาดไป เธอกับคริสคบกันตอนไหน ถึงขั้นไหน และที่สำคัญเป็นคำถามที่กลัวขึ้นมาจับใจ มนวดีรักคริสหรือเปล่า

‘ไม่! เธอเป็นของเขา’ 

“อิฐจะไปไหน”

เสียงของรัญธิดาเรียกเตือนสติ คนที่ไม่รู้ตัวว่ากำลังจะเดินตามมนวดีไป ชายหนุ่มหลับตายกมือนวดหัวคิ้ว

“รัน ผมขอโทษแต่ผมปวดหัว คุณกลับคนเดียวนะ”

รัญธิดาชวนอชิระมาดูงานประมูลซึ่งหญิงสาวเป็นคนไปรับเขามาจากคอนโด ทว่าตอนนี้ชายหนุ่มกำลังจะทิ้งเธอไปไม่สนใจผลประโยชน์เรื่องที่ดิน ทรัพย์สินที่อยู่ตรงหน้า ทำไมเธอจะไม่รู้ว่าจิตใจเขาไม่อยู่กับเนื้อกับตัวเพราะมนวดี

“มีเหตุผลหน่อยสิอิฐ คุณมาเพื่อประมูลที่ดิน ไม่ใช่มาเพื่อกลับมือเปล่า”

เขาอยู่ต่อไม่ได้จริงๆ ถ้าไม่ได้รู้ความจริงจากปากคนตัวเล็กวันนี้ ชายหนุ่มต่อสายหาเพื่อนสนิทอย่างธวัฒน์ที่มางานนี้แต่ยังมาไม่ถึง เอ่ยฝากบางอย่าง ซึ่งรัญธิดาได้ยินทั้งหมด

เสียค่านายหน้าให้ธวัฒน์ก็ดีกว่าเสียมนวดีให้ใคร

“ผมไปก่อนนะ”

สาวสวยที่รู้สึกเหมือนกำลังจะโดนทิ้ง รีบใช้มือคว้าข้อมือไว้ อดเหน็บแนมขึ้นมาไม่ได้

“น้องมิ้มเห็นหน้าซื่อๆเลิกกับอิฐไปไม่นานก็มีหนุ่มหล่อมาคบด้วย ไม่รู้ว่าคบซ้อนหรือเปล่า คุณยังไปตามอดีตคู่หมั้นที่ไม่ซื่อสัตย์กลับมาอีกเหรอคะ”

อชิระรีบปัดมือนั้นทิ้งก่อนหันมาพูดกับคนในชุดราตรีอย่างเยือกเย็น

“มันเรื่องของผม แล้วมิ้มก็ไม่เคยเป็นอดีตด้วย”

พูดจบก็ไม่รอให้อีกฝ่ายได้ตอบกลับ รัญธิดาไม่กล้าเรียกชื่อชายหนุ่มที่ก้าวยาวๆจากไป เธอกำมือแน่นหงุดหงิด อยากจะกรี๊ดออกมาดังๆ ทำไมต้องเป็นมนวดี ทำไมต้องผู้หญิงที่ไม่เห็นมีอะไรดีคู่ควรอชิระได้สักอย่าง

ทั้งที่มนวดีอาจจะทำผิด ทำไมอชิระต้องให้ค่าผู้หญิงพันธ์นั้นด้วย ทั้งๆที่เธอรักเขามานานหลายปี ทำเพื่อเขา คู่ควรกับเขาทุกอย่างทำไมเขาไม่มองเธอบ้าง

น้ำตาไหลอาบแก้มสาวสวยจ้องมองแผ่นหลังกว้างค่อยๆจากไป เธอไม่ได้เสียใจแต่น้ำตานี้เปรียบเสมือนสิ่งที่เตือนสติให้รู้ว่าเธอเกลียดมนวดีแค่ไหน

 

อชิระเดินตามออกหน้างานมองซ้ายมองขวาเพื่อหามนวดี และหาไม่ยากเพราะคริสตัวสูงใหญ่ใส่ชุดสูทสีแดงเลือดหมูเด่นสะดุดตา ทั้งคู่หยุดคุยอะไรกันไม่รู้ แต่ท่าที่ลูบหัวคนตัวเล็กราวกับปลอบใจอะไรบางอย่างมันทำให้เขาแทบอยากพุ่งตัวเข้าไปแสดงสิทธิ ถ้าไม่ติดว่ามีใครโทรมาก่อน

“ไอ้อิฐ มึงยังอยู่ในงานไหมพอดีว่า...”

“กูติดธุระด่วน มึงจัดการตามที่กูบอก ทำให้สำเร็จ เท่าไรกูก็จ่าย แล้วมึงไม่ต้องโทรมาอีก แค่นี้แหละ”

ธวัฒน์แค่จะโทรมาคอนเฟิร์ม แต่ฟังจากน้ำเสียงคนรีบร้อน คงติดธุระด่วนแบบพ่นไฟด้วย

“อะไรของมันวะ ไปกินรังแตนมาจากไหน”

วางสายจบร่างสูงก็ไม่ได้สนใจอะไรอื่นนอกจาก สาวร่างบางตรงหน้าที่กำลังแยกย้ายกับคริสแล้วเดินไปอีกทาง 


รันพอเถอะ ปล่อยมิ้มไปเถอะ คุณอิฐหึงออกหน้า ขนาดนี้ คุยกับน้องดีๆเน้อ สงสารน้อง ฝากกดไลค์ คอมเม้น เพื่อเป็นกำลังใจในการปั่นด้วยนงับ
ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว