facebook-icon Twitter-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

บท 26 : ชอบผู้ชายแบบไหน

ชื่อตอน : บท 26 : ชอบผู้ชายแบบไหน

คำค้น : ปั้นหมึกcontest โรแมนติค รัก เจ้าแผนการ แอบรัก NC18+

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 661

ความคิดเห็น : 3

ปรับปรุงล่าสุด : 12 พ.ย. 2564 23:32 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บท 26 : ชอบผู้ชายแบบไหน
แบบอักษร

บท 26 ชอบผู้ชายแบบไหน 

ท่ามกลางความเงียบสงัดในห้องนั่งเล่นของคอนโดชายหนุ่มร่างสูง มนวดีกำลังนั่งอยู่บนโซฟาด้วยท่าทีสงบเสงี่ยมทว่าในใจกำลังลุ้นว่าเจ้าของห้องกำลังจะทำอะไรกับเธอ

อชิระยื่นกระดาษสีขาวหนึ่งแผ่นพร้อมปากกาให้คนตรงหน้า หญิงสาวรับมาอย่างงุนงงแล้วบรรจงอ่านทุกตัวอักษรในกระดาษแผ่นนั้น ‘จงบอกผู้ชายแบบที่คุณชอบ’ 

“อะไรเหรอคะ คุณอิฐ”

“คุณก็แค่เขียนคำตอบ สิบข้อพอไหม หรือถ้ามากกว่านั้นก็ได้นะ เขียนอธิบายด้วยละว่าชอบแบบไหน เพราะอะไร”

“ทำไมมิ้มต้องเขียนด้วยคะ”

หญิงสาวจ้องหน้าเขากลับถามด้วยความสงสัย

“เพราะผมอยากรู้ว่าคุณชอบผู้ชายแบบไหน”

หัวใจดวงน้อยเต้นตึกตัก ใบหน้าหวานเริ่มร้อนผ่าวเพราะประโยคต่อมาของเขา

“ผมจะเป็นให้ แบบที่คุณชอบ”

มนวดีลุกขึ้นเข้าไปสวมกอดคนร่างหนา ซุกใบหน้ากับอกแกร่ง ซึ่งเจ้าของร่างสูงก็เต็มใจอ้าแขนรับร่างบางอยู่แล้ว ความอบอุ่นถูกถ่ายทอดสู่กันและกัน

“มิ้มก็ชอบแบบที่คุณเป็นคุณ”

เธอเชยหน้ายิ้มหวานจนตาหยีให้กับอชิระ ชายหนุ่มยิ้มรับค่อยๆก้มใบหน้าลงมาจุดหมายคือริมฝีปากบางสีสดใส อีกนิดเดียวเท่านั้นที่ริมฝีปากของเรากำลังจะประกบกันทว่า…

“จะนอนกินบ้านกินเมืองไปไหน”

คนตัวโตที่นอนคว่ำหน้ากับหมอนถึงกับสะดุ้งตื่นจากฝันหวาน ‘ฝัน?’ 

ชายหนุ่มยืดลำตัวขึ้นมาจากที่นอนเพื่อหาต้นตอเสียงที่คุ้นเคย ทรงผมเขายุ่งเหยิง ตายังลืมไม่เต็มที่ มองไปรอบๆห้อง แล้วพบกับอรอนงค์ที่กำลังกวาดพื้นห้องเขาอยู่

“แม่! เข้ามาได้ไง”

หญิงวัยกลางคนทำหน้าตาย ก่อนชี้ไปที่ประตูห้อง

“มันไม่ได้ล็อค”

อชิระคว่ำหน้าลงกับหมอนอีกครั้ง พื้นห้องเขาไม่ได้รกสกปรกเพราะบ้านหลังนี้มีแม่บ้านทำความสะอาดตลอด แต่คุณนายอรอนงค์ผู้อยากหาเรื่องปลุกลูกชายก็ทำเป็นรักสะอาดขึ้นมาซะอย่างงั้น ความจริงคือแอบเข้ามาสำรวจความเป็นไปของลูกชายตัวเอง

“ตื่นได้แล้ว พ่อรอคุยงานอยู่”

“รู้แล้วครับ แม่ออกไปเลย”

คนยังเซ็งกับฝันที่ยังไม่ทันหวาน เอ่ยปากเชิญบุคคลที่เข้ามาให้ออกไปก่อน ขอเขานอนทำใจสักครู่ถึงค่อยลุกไปทำกิจวัตรประจำตัว

“โอเค พื้นห้องลูกสะอาดมาก”

อรอนงค์เปิดม่านให้ลูกชาย ก่อนเดินออกไปโดยไม่ลืมที่ล็อคประตูให้ อชิระถอนหายใจ คราวหลังห้ามลืมล็อคประตูเด็ดขาด

ร่างสูงลงมาข้างล่างบ้านด้วยชุดลำลอง ใบหน้าเรียบเฉยทว่าข้างในบูดบึ้ง พอเจอโรจน์นั่งอ่านหนังสือพิมพ์อยู่ตรงห้องนั่งเล่นเขาจึงเอ่ยปากขึ้น

“เมื่อเช้า คุณนายอรอนงค์บุกรุกห้องผม”

โรจน์ยิ้มอย่างอ่อนใจ ภรรยาเขาชอบแหย่ลูกชายเล่น พอหันไปถามความภรรยาก็เจอคนทำหน้านิ่งไม่รู้ไม่ชี้อีกคน

“คุณอร ลูกโตแล้ว อีกหน่อยถ้าเขามีภรรยา จะทำแบบนี้ไม่ได้นะ”

“ถ้ามีภรรยาจริงๆ จะนอนตื่นเที่ยงแม่ก็จะไม่เดินไปเฉียดห้องเลยจ้ะ”

คุยกับมารดาทีไรเหมือนต้องใช้พลังขั้นสูง หนุ่มร่างสูงเดินไปนั่งยังโซฟาอีกตัวก่อนเปิดประเด็นเรื่องที่ทำให้เขาต้องมาที่นี่

“ถ้าโปรโมทรีสอร์ทรอบนี้มีใครจงใจขัดขวางเราอีก ผมจะไม่ปล่อยไว้แล้วนะครับ”

ต้องเล่าย้อนกลับไป บรรพบุรุษตระกูลของอชิระ เป็นคนเก่าคนแก่มีที่มีทางในจังหวัดเศรษฐกิจแห่งนี้ เป็นตระกูลใหญ่มีทรัพย์สินและชื่อเสียง ทำธุรกิจโรงแรมมานานโดยให้พี่น้องคนในตระกูลช่วยกันบริหารและแบ่งสรรปันส่วนกัน จนกระทั่งถึงรุ่นพ่อแม่ของอชิระ ได้เกิดการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่

เนื่องจากการทำงานกลุ่มย่อมมีคนที่ทำงานและเอาเปรียบรอรับแต่ส่วนแบ่ง ทำให้มีคนผุดข้อเสนอแยกไปทำธุรกิจส่วนตัว ในตอนนั้นเสียงเริ่มแตกเป็นสองฝ่ายคือฝ่ายที่เห็นด้วยนั่นก็คือพวกฝั่งที่ทำงานและเห็นว่าไม่ยุติธรรม กับฝ่ายที่ไม่เห็นด้วยจะมองว่า พวกที่แยกออกไปทำธุรกิจของตัวเองคือพวกที่เห็นแก่ตัว ไม่รักตระกูลและพวกพ้อง

ซึ่งครอบครัวของอชิระตัดสินใจแยกออกมาทำธุรกิจเอง เป็นช่วงยากลำบากสำหรับโรจน์ พี่น้องฝั่งที่ไม่เห็นด้วยต่างพารังเกียจและไม่ให้ความช่วยเหลือใดใด จนความสัมพันธ์ฉันท์ญาติพี่น้องห่างเหิน มีเพียงพี่น้องฝั่งที่แยกตัวออกมาคอยช่วยเหลือซึ่งกันและกัน

แต่ถึงจะไม่ลงรอยกันอย่างไรก็ไม่สามารถตัดสัมพันธ์ทางสายเลือดได้ และด้วยความเป็นตระกูลใหญ่เวลามีรวมญาติจึงเปรียบเสมือนวันปั้นหน้าใส่หน้ากากกัน ทั้งที่ภายในร้าวฉานไปนานแล้ว

           และเวลาก็ได้เป็นเครื่องพิสูจน์การแยกออกมายืนด้วยลำแข้งตัวเองก็สามารถประสบผลสำเร็จในแบบของตัวเองได้ เนื่องจากโรจน์มีความขยันอดทนมองการณ์ไกล ร่วมกับได้ภรรยาอย่างอรอนงค์ผู้มีหัวคิดและพร้อมพุ่งชนทุกสถานการณ์ทำให้ครอบครัวเขาสามารถตั้งตัวได้ ญาติพี่น้องคนอื่นที่แยกออกมาบางคนก็หันเหไปทำงานข้าราชการไม่ใช่สายธุรกิจก็มี

           “แล้วลูกจะทำอะไร”

           โรจน์ถามขึ้น

           “ฝั่งเขาทำแบบไหนผมก็จะทำกลับแบบนั้น”      

           อชิระตอบกลับหน้านิ่ง ทั้งๆที่บิดาของเขาแยกมาทำธุรกิจนานแล้ว อีกฝ่ายที่รักในชื่อเสียงวงศ์ตระกูลยังตามราวีไม่เลิก เริ่มตั้งแต่ชายหนุ่มเข้าสู่วัยรุ่น อชิระยังจำคำดูถูกได้ดี

           ‘จะขึ้นมหาลัยแล้วนี่ จะเรียนคณะอะไรละ อ่อ ลืมไปไม่ต้องเรียนก็ยังได้ เพราะยังไงก็ได้ทรัพย์สินของพ่อตัวเองอยู่แล้ว’ 

           เด็กหนุ่มร่างสูงสวมแว่นไม่ยินดียินร้ายกับคำพูดของ ‘เรืองศักดิ์’ ผู้มีศักดิ์เป็นลุงคนที่สามของตระกูล เป็นบุคคลตัวตั้งตัวตีชอบหาเรื่องบิดาของตน

           ‘แล้วมันเกี่ยวอะไรกับลุงด้วยครับ’ 

           ‘เป็นเด็กอย่าหัดปากดีให้มันมากนัก อย่างแกถ้าไม่มีธุรกิจพ่อตัวเองจะทำอะไรได้’ 

           ‘เหมือนลุงนะเหรอครับ’ 

           ‘ไอ้...’ 

           เรืองศักดิ์กำมือแน่น เขายอมรับว่าเกลียดครอบครัวของโรจน์ที่ทิ้งพี่น้อง เห็นแก่ตัว ไปสร้างธุรกิจของตัวเอง เขาภาวนาให้บาปกรรมตามทัน สาปแช่งให้ธุรกิจมันล่มแต่ทุกอย่างไม่เป็นดั่งหวัง กิจการของโรจน์ไปได้ดี ลูกชายของโรจน์ยังเรียนเก่ง เป็นผู้นำ เป็นที่จับตาของคนในตระกูลอีก  

           ถึงแม้กิจการของตระกูลจะใหญ่กว่า มีชื่อเสียงและยังมีบรรดาพี่น้องคอยช่วยกันอยู่หลายคน แต่ลึกๆสักวันกิจการใหญ่ต้องหาผู้นำซึ่งแต่ละคนก็แก่งแย่งกัน สักวันต้องถูกแบ่งย่อยซึ่งแต่ละคนก็อยากได้ให้ลูกหลานของตัวเองทั้งนั้น ซึ่งพอทรัพย์สมบัติถูกแบ่งมันก็จะน้อยลงไปอีก

           ‘ฉันจะคอยดูวันธุรกิจแกล่ม’ 

‘ครับ แล้วแต่เลย’ 

           ความจริงอชิระก็เดือดอยู่บ้างที่ถูกดูถูกแต่เขาต้องเก็บอาการเพราะเรืองศักดิ์เป็นพี่ชายของพ่อ ตั้งแต่นั้นมาอชิระตัดสินใจเข้าเรียนในขณะที่ตนชอบทว่ายังเกี่ยวกับธุรกิจอยู่บ้างนั่นก็คือบัญชี ระหว่างเรียนเขาก็เรียนรู้งานบริหารจากบิดาบ้าง และด้วยความเป็นเด็กรุ่นใหม่ไฟแรงมีหัวคิดพัฒนา อชิระจึงพาธุรกิจครอบครัวไปได้ไกลกว่าเดิม

           ซึ่งนั่นก็สร้างความไม่พอใจให้กับใครบางคนแน่นอน ที่ผ่านมาแม้รีสอร์ทเขาจะโดนโจมตี ใส่ร้าย ครอบครัวเขาก็แก้ปัญหามาได้ตลอด ไม่อยากฟ้องร้องให้เป็นเรื่องใหญ่โต เพราะโรจน์ขอไว้ไม่อยากให้เสียชื่อนามสกุล

           แต่พักหลังชักเริ่มรำคาญ ฝ่ายนั้นยังทำตัวไม่รู้จักโตตามอายุเสียที

           “แต่พ่อว่า...”

           “พ่อครับ เราเองก็ต้องปกป้องสิทธิของเราบ้าง ใช้นามสกุลเดียวกันก็ไม่ได้แปลว่านิสัยจะเหมือนกันนะครับ ถ้าเราไม่จัดการให้เด็ดขาด ปัญหาก็จะเรื้อรัง”

           “ฉันเห็นด้วยกับลูกนะคุณ”

           “เห้อ เป็นไงเป็นกัน ให้เรื่องมันจบเสียที”

           อรอนงค์กับอชิระพยักหน้า งานของรีสอร์ทเขาจะจัดขึ้นอีกหลายเดือนข้างหน้า รอบนี้อชิระค่อนข้างจัดยิ่งใหญ่มีการจ้างวงดนตรีนักร้องเพื่อโปรโมทกิจการ แอบหวั่นใจว่าฝ่ายนั้นจะเล่นตุกติกอะไรอีกไหม

           แต่คนอย่างเขาไม่มีทางปล่อยให้ลอยนวลแน่ หากทำผิดจริงขึ้นมา

           “เอ้อ แล้วหนูมิ้มจะว่างมาด้วยหรือเปล่า”

           บิดาถามขึ้นหลังจากอชิระอธิบายงานคร่าวๆให้ฟังจบแล้ว ชายหนุ่มนิ่งไป เขาไม่สามารถตอบได้เหมือนกันว่าถึงตอนนั้นอนาคตของเขากับมนวดีจะเป็นเช่นไร

           “เงียบแบบนี้ มีหวังแผนมีลูก 33 34 ของตาอิฐคงล่มแล้วมั้ง”

           อรอนงค์อดแซวเจ้าลูกชาย พูดถึงคู่หมั้นทีไรอชิระตอบอะไรไม่เคยได้

           “ไว้ผมจะบอกมิ้ม”

           “พ่อถามจริง มีปัญหาอะไรกันหรือเปล่า”

           โรจน์ถามเพราะความไม่รู้เนื่องจากลูกชายเป็นผู้ชายแบบที่แสดงออกซึ่งความรักน้อยมาก จนทำให้บางทีเขาไม่รู้ความคืบหน้าเลย อชิระนิ่งไปนานเพราะปัญหาของเขาตอนนี้เขากำลังหาคำตอบอยู่  

           “ไม่น่าจะมีนะครับ”

           อรอนงค์ถึงกับถอนหายใจให้กับความแข็งทื่อของลูกชาย ถ้าวันใดวันหนึ่งมนวดีบอกเลิกอชิระเธอจะไม่แปลกใจเลย

           “แม่ละสงสารหนูมิ้มจริงๆ”

           “สงสารอะไรแม่ ผมไม่ดีตรงไหน”

           “ไม่รู้ รู้แต่ว่าไม่น่าจะเป็นแบบที่หนูมิ้มชอบแน่ๆเลย”

           อชิระเลิกคิ้วเข้มขึ้น ปริศนาจากมารดาเพิ่มความปวดหัวให้กับเขาเข้าไปใหญ่ เขาไม่มีดีตรงไหนให้มนวดีไม่พอใจและอีกอย่างอรอนงค์พูดเหมือนกับรู้ว่ามนวดีชอบคนแบบไหน

           “แม่รู้เหรอว่ามิ้มชอบผู้ชายแบบไหน”

           โรจน์ที่แอบสังเกตเห็นความกังวลของลูกชายเขาจึงพูดขึ้นด้วยท่าทีจริงจัง

           “ผู้หญิงเขาชอบคนที่ใส่ใจ มั่นคง ชัดเจน รู้สึกอย่างไรก็ควรแสดงออกหรือบอกให้เขารับรู้ เรื่องของความรู้สึกลูกจะยึดเหตุผลไม่ได้หรอกนะ”

            พูดจบก็ขยับแว่นด้วยท่ามาดเท่ห์ หันไปหาภรรยาของตนที่รอปรบมือให้อยู่ก่อนแล้ว

           รู้สึกแบบไหนอชิระยังไม่แน่ใจเลยแล้วจะให้เขาไปบอกกับมนวดีได้อย่างไร


คุณแม่ขยี้พี่อิฐแหลกไปแล้ว พี่อิฐถึงขั้นเก็บไปฝัน 5555 ตอนเด็กคุณอิฐเขาก็ฝีปากกล้านะเนี่ย ฝากกดไลค์ คอมเม้น เป็นกำลังใจให้ด้วยนะงับ
ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว