นิยายเรื่องนี้จะเริ่มติดเหรียญในวันที่ 10 สิงหาคม 2559 นะคะใครที่ยังไม่ได้อ่านได้โปรดเข้ามาอ่านโดยด่วน!ก่อนจะใส่เหรียญ แต่ไรท์จะอัพให้จบก่อนจ้า ช่วยสบับสนุนเราบ้างนะเพื่อเรื่องต่อๆไปที่เรากะว่าจะเขียนอีก ถ้าคนอ่านยังให้การสนับสนุนเราจะพัฒนาฝีมือการเขียนไปเรื่อยๆจ้า <3<3<3

เริ่มงานวันแรกก็ได้เรื่องเลยนะ!(อัพครบ)

ชื่อตอน : เริ่มงานวันแรกก็ได้เรื่องเลยนะ!(อัพครบ)

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 13.1k

ความคิดเห็น : 21

ปรับปรุงล่าสุด : 01 ส.ค. 2559 14:10 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
เริ่มงานวันแรกก็ได้เรื่องเลยนะ!(อัพครบ)
แบบอักษร

บ้านวิริยะไพศาล


    "หนูอิง หนูรดามากินข้าวก่อนนะลูกค่อยไป ตาธารอย่าให้น้องทำงานหนักเขาแค่ไปฝึกงานนะไม่ใช่พนักงานประจำ หนูรดาแม่เอาใจช่วยนะลูก"

 

      "ป้าด้วยยัยหนู ขอให้ทหงานด้วยความราบรื่น หนูอิงด้วยนะลูกเมื่อคืนนอนไม่หลับเลยล่ะสิคะ มาค่ะ คุณกัสเป็นไงบ้างคะ?หายดีหรือยัง"ป้าอังถามเพราะห่วงใย

 

     "หนูอิง สู้ๆนะลูกกัสอย่าใช้งานหลานย่าหนักนะ ยัยอิงนะแก้วตาดวงใจของย่านะจำไว้ด้วย กินข้าวเถอะลูกมานั่งนี่มาแม่ขอให้ทั้งลูกทั้งหลานทุกคนทำงานด้วยความราบรื่น อย่าได้มีอุปสรรคขัดขวาง การบริการลูกค้าคืองานของเรา ถ้าวันนี้ผ่านไปได้วันต่อๆไปก็จะผ่านไปได้ด้วยดี หนูอิง กับหนูรดา กินข้าวแล้วกินกล้วยคนละใบนะ" คุณ ย่าศจียื่นกล้วยน้ำว้าสุกให้คนละลูก สองสาวทำหน้างงๆ ป้าอังกับคุณสาโรจน์ขำๆกับท่าทางของภรรยา

 

      "ทำไม/ทำไมล่ะคะ"สองสาวพูดพร้อมกันเพราะว่าสงสัยสิ่งที่คุณย่ายื่นให้

 

     "อ้าวแก้เคล็ด ทำงานทุกอย่างจะได้ราบรื่น กล้วยๆนะสิลูกเชื่อย่านะยัยอิง หนูรดาเชื่อแม่นะ"ธารนทีกับคุณสาโรจน์ก็ขำๆที่คุณศจีบอกหลานสาวกับลูกสะใภ้

 

     "เอ้า!คุณแม่ครับเดี๋ยวนี้แก้เคล็ดเขาไม่ใช้ยาหม่องแล้วเรอะครับเนี่ย..ใช้กล้วยน้ำว่าแทน แล้วจะหายมั้ย"คุณศจีค้อนลูกชายวงใหญ่

 

      "ตาธาร!แม่พูดเป็นการเป็นงาน ไม่ตลกกับแกหรอก กินข้าวเลยลูก กัสล่ะอาการค่อยยังชั่วหรือยัง ขับรถไหวมั้ย?"คูณย่าเป็นห่วง

 

      "ครับ!ต้องขอบคุณอิงเขาครับดูแลผมอย่างดี ขอบคุณครับคุณย่า คุณปู่  ป้าอัง ข้าวต้มอร่อยนะครับ ขอกินทุกมื้อได้มั้ยครับ" กัสมาพูดจริง

 

     "ได้สิลูก บ้านนี้ยินดีต้อนรับนะออกัส เสมอ แล้วนี่หนูรดากับหนูอิง แม่ให้เป็นขวัญถุงเผื่อลูกอยากได้อะไร" คุณย่ายื่นธนบัตรให้หลานสาวกับลูกสะใภ้ปึกหนึ่ง ยิ้มแย้มอย่างคนอารมณ์ดีเพราะได้พูดหมดแล้ว

 

      "โห!นี่คุณแม่ครับอวยพรขนาดนั้นเลยนี่ผมลูกแม่นะครับ ตอนทำงานวันแรกนะคุณแม่ไม่เคยอวยพรเลยละ ที่รักเราผัวเมียกันแบ่งกัน 50:50 นะครับ"ธารนทีขอส่วนแบ่ง

 

     "คุณแม่ให้ทำไมเยอะแยะคะ ?เพราะข้าวกลางวันพี่ธารก็ต้องเลี้ยงทุกวันอยู่แล้ว รดาแทบไม่ต้องใช้เงินเลยนะคะ งั้นรดาให้ค่าข้าวพี่ธาร 5% นะคะที่เหลือรดาเก็บค่ะ"วารัตดาจะแบ่งเงินให้สามี 5 % เขาชิงบอกเธอก่อน

 

     "เมียจ๋า!เก็บไว้เถอะเมียคนเดียวพี่เลี้ยงได้ ไปเถอะครับสายมากแล้วด้วย สวัสดีครับพ่อ-แม่ไปนะครับป้าอัง"ธารนทีจูงมือเมียรักไปขึ้นรถ

 

     "คุณย่าขาอิงรักคุณย่า คุณปู่ที่สุดนะคะ ป้าอังขา อิงไปนะคะสวัสดีค่ะ ไปค่ะพี่กัสไหวแน่นะคะ? แล้วต้องไปเปลี่ยนเสื้อผ้าด้วยใช่มั้ยคะ?บายค่ะทุกคน"ลูกหลานออกจากบ้านไปแล้วคุณสาโรจน์ออกไปพร้อมกับกริชหลานชายที่คอยขับรถให้ เหลือผู้สูงวัยทั้งสองอยู่บ้าน

 

      "แม่อังอย่าเพิ่งเป็นอะไรไปนะเราสองคนต้องอยู่เลี้ยงหลานก่อน เมื่อก่อนฉันเลี้ยงยัยอิงกับตาอามน้องของเขา แต่เจ้าตัวเล็กเขาติดพ่อแม่เขาเลยต้องไปอยู่ทางโน้น บ้านนี้ไม่มีเสียงเด็กมานานแล้วแม่อัง ฉันอยากได้ยินเสียงเจื้อยแจ้วอีกครั้ง"คุณศจีพูดกับป้าอังอย่างมีความหวังว่าอยากมีหลาน ป้าอังก็อยากจะมีบ้างคงสนุกกับเสียงเจื้อยแจ้วอย่างที่คุณศจีว่า

 

     "พี่ธารมองอะไรคะรดามีหู 4 หูหรือไง? แล้วยิ้มหมายความว่าไงคะ?บอกมา"เมียรักรัวคำถามเป็นชุดธารนทีไม่รู้ว่าจะตอบคำถามไหนก่อนดี

 

       "เปล่านี่ครับ พี่แค่จะบอกว่าวันนี้เมียสวยมาก สวยแบบสดใสมีเมียเป็นนักศึกษามันดีแบบนี้นี่เอง แล้ววันนี้หนูต้องช่วยงานพี่เท่านั้นนะครับ แล้วเราก็ต้องนั่งห้องเดียวกัน  โต๊ะใกล้กันเข้าใจมั้ยครับพี่จะใช้งานเมียให้น้อยที่สุดเดี๋ยวเมียบ่นเหนื่อยอีก โอเคมั้ยครับ"ธารนทีบอกเมียที่รักปานแก้วตาดวงใจ

 

       "พี่ธารขา! รดาทำงานได้ทุกอย่างนะคะ ทำได้เหมือนที่คนอื่นเขาทำกันอย่าเกรงใจรดาเลยนะคะ รดามาฝึกงานรดาอยากเรียนรู้งานเพื่อนำไปพัฒนาตัวเอง และการทำงานร่วมกับผู้อื่น รดาไม่อยากให้คนเขาพูดว่าใช้เส้นสาย ให้รดาไปฝึกงานที่โรงแรมของคุณธันตั้งแต่แรก พี่ธารก็ไม่ต้องลำบากใจแล้วล่ะคะ"เธอบอกสามีเพราะกลัวว่าจะเกิดปัญหา

 

       "ตัวเองเป็นเมียพี่นะ ผัวที่ไหนจะใช้งานเมียหัวปักหัวปำละครับ"

       "ที่ทำงานมีแต่เจ้านายกับลูกน้องค่ะ 'ผัวเมีย'เอากลับมาใช้ที่บ้านเข้าใจมั้ยคะ?"เธอยื่นคำขาดชายหนุ่มเหยียบเบรกแทบหัวทิ่ม

       "ได้ไงครับเมียจ๋า แบบนี้ก็หอมไม่ได้ กอดไม่ได้ จูบก็ไม่ได้นะสิ"ธารนทีพูดเสียงอ่อย แววตาละห้อย วารัตดาหัวเราะในใจนึกสมน้ำหน้าคนหื่นที่กำลังขับรถอยู่

 

      "พี่ธารต้องฟังรดาค่ะ ไม่งั้นพรุ่งนี้รดาจะไปฝึกงานที่อื่น"สามีหนุ่มหน้าง้ำลงทันทีที่เมียยื่นคำขาด

 

      "ตัวเอง ขอหอมวันละครั้งสองครั้งไม่ได้หรอครับ เมียใจร้ายอยู่ใกล้เมียแต่ทำอะไรไม่ได้ เหมือนมดแดงแฝงช่อมะม่วง เอาพี่ไปยิงทิ้งซะยังดีกว่าที่จะไม่ให้แตะต้องเมียจ๋า เมียใจร้ายๆๆๆใจร้ายที่สุดรู้ไปถึงไหนอายไปถึงนั่นเลยนะ"เขาโวยวายไปเรื่อยเปื่อยวารัตดาขี้เกียจฟังเลยนั่งหลับตาปรับเบาะรถลงไปนิดหนึ่ง

 

     "ที่รัก ใกล้ถึงแล้วขอหอมก่อน เดี๋ยวเข้าบริษัทพี่ก็อดสิ นะตัวเองนะๆๆๆ"วารัตดาเลยต้องเอียงแก้มให้คนเจ้าเล่ห์หอมฟอดใหญ่ก่อนเขาจะเลี้ยวรถเข้าไปภายในบริษัท

 

     "ถึงแล้วครับคุณวารัตดา ขอให้มีความสุขกับการทำงานนะครับ"

     "ค่ะ คุณธารนที" เขาจอดรถในส่วนของผู้บริหารก่อนจะลงจากรถไปเปิดประตูให้เธอ วารัตดายกมือไหว้ขอบคุณ เขาอยากจะรวบร่างเมียรักเข้ามากอดแทบขาดใจแต่ก็ทำไม่ได้ แล้ววันนี้ทั้งวันจะอดใจไหวหรือเปล่ายังไม่รู้เลย

 

     "สวัสดีค่ะคุณธารมาเช้านะคะ" หัวหน้าฝ่ายการตลาดเดินมาทักทาย

 

     "คุณจันทร์วานไปเอารายงานการประชุมทั้งหมดที่ส่วนเลขามาให้ผมที่ห้องด้วยด่วนนะครับผมจะใช้ชาตินี้" ธารนทีบอกหัวหน้าการตลาด วารัตดาเดินตามหลังสามีมาชะงักกึก เพราะคำพูดที่เขาพูดเมื่อครู่เหมือนกับว่าโกรธใครมาสัก 100 ปี

 

     "ค่ะคุณธาร" วาดจันทร์งงๆว่าวันนี้เจ้านายเป็นอะไรเพราะปกติเช้ามาทักทายเขาจะยิ้มแย้มแจ่มใส แต่วันนี้ดูแปลกๆ ทั้งที่มีสาวน้อยแสนสวยที่จะมาฝึกงานเดินตามหลังมาน่าจะอารมณ์ดีนะ

 

      "พี่ธารให้รดานั่งตรงไหนคะรดาจะได้วางของถูกโต๊ะนะค่ะ"

      "มีที่ว่างเยอะแยะครับคุณวารัตดาเชิญเลือกนั่งตามสบายนะครับ"

 

      "พี่ธาร!นี่พี่ธารกำลังพาลนะคะ..แล้วนี่กำลังโกรธรดาใช่มั้ยคะตอบค่ะ...ยังไม่ต้องหาอะไรทั้งนั้นตอนนี้ตอบคำถามรดาก่อน"เธอเสียงแข็งเขาเลยต้องหยุดเปิดแฟ้มเอกสาร

 

      "เปล่านี่ครับผมไม่โกรธหรอกครับใครจะกล้าล่ะครับ"เขายังปฎิเสธแต่เธอดูยังไงก็ใช่

 

      "นี่ล่ะเขาเรียกโกรธ อย่าโกรธเลยนะคะรดาแค่ไม่อยากให้พี่ธารเสียการปกครอง เดี๋ยวคนอื่นจะเอาไปนินทาได้นิคะว่า ท่านรองประธานแอบสนิทสนมกับนักศึกษาฝึกงานมันมีผลต่อการประเมินว่าผ่าน หรือไม่ผ่านนะคะ"เธอบอกเขาเอียงหน้าไปซบอกแกร่งเขาไว้

 

     "แล้วนักศึกษาคนนี้ก็เป็นเมียพี่นะครับ ใครจะว่ายังไงพี่ไม่สนอยากยุ่งเรื่องของเจ้านายนักจะไล่ออกให้หมดเลยคอยดูสิ แค่อยากกอดเมียบ้าง หอมบ้าง เมียก็เอาแต่ห้ามๆๆๆ ใครจะทนไหวล่ะครับรดาไม่เห็นใจพี่  ตัวเองไปเรียนอยู่โน่นตั้งสองปีรู้มั้ยพี่ทุกข์ทรมานแค่ไหนเมียจ๋าเคยรู้บ้างมั้ย แล้วนี่อะไรอยู่ห้องเดียวกัน ทำงานด้วยกันเดินสวนกันไปสวนกันมายังถูกสั่งห้ามแตะเนื้อต้องตัวอีก ไม่เอานะแค่หอมนิดหน่อยจะเป็นไรไปครับคนดี นะๆๆๆๆ"คนตัวโตยังงอแงไม่เลิก

 

     "โอเคค่ะ นิดเดียวนะแต่อย่าทำอะไรประเจิดประเจ้อคนเขาจะเอาไปนินทาได้ว่าไม่รู้กาละเทศะอายุเท่าไหร่แล้วคะ??งอแงเป็นเด็กไปได้ แล้วจะเริ่มงานได้หรือยังคะ??คุณสามีรดาอยากทำแล้วล่ะคะนี่มันเกือบจะ 9 โมงแล้วนะคะมาค่ะรดาช่วยจะให้ทำอะไรบอกมาเลยนะคะ อย่าบอกนะว่าให้รดานั่งเฉยๆ"เธอถามเขาคนตัวโตยังนั่งนิ่งๆ

 

         "มานี่มามาดูเอกสารฉบับนี้เป็ E-mail จากต่างประเทศช่วยแปลให้พี่หน่อย เดี๋ยวปริ้นซ์ออกมาให้ แล้วช่วยแปลแล้วก็จัดคำพูดที่สละสลวยที่เราจะต้องตอบกลับเขาไปนะว่าจะใช้อะไรก่อนหลัง โอเคมั้ยครับเมียจ๋า"เขาก็ยังคงใช้คำพูดเหมือนเดิมเธอก็ขี้เกียจจะโต้แย้งกับเขา วารัตดาเดินใกล้ๆลากเก้าอี้มานั่งข้างๆเขา

       "ฟอดดดด เมียน่ารัก"

 

       "พี่ธาร"

 

      "ครับ"

 

      "รดาบอกว่าไงคะ??"

 

     "นิดเดียวเองนะ"

 

    "ส่งใบมาค่ะรดาจะไปนั่งตรงโน้นนะคะ เสร็จแล้วเดี๋ยวจะเอามาให้ค่ะ"วารัตดารับใบเอกสารไป 3-4 ใบเป็นใบตอบรับผ่าน E-mail ใบสั่งซื้ออะไหล่มาประกอบรถจากต่างประเทศ สาวน้อยนั่งดูเอกสารที่เขาส่งให้อย่างสนใจ ธารนทีเงยหน้ามองเมียตัวน้อยทำงานเป็นระยะ เขายังนั่งเซ็นต์เอกสารกองใหญ่บนโต๊ะและแฟ้มเอกสารอีกหลายแฟ้ม

 

      "ที่รัก พี่อยากได้กาแฟสักแก้ว"

      "ได้ค่ะรอสักครู่นะคะ"เมียรักเดินเข้าด้านในเพื่อชงกาแฟให้เขา เธอเติมกาแฟอย่างที่เคยชงให้ ครีมเทียม น้ำตาลตามปริมาณที่เคยเติม เดินกลับมาวางให้สามีที่โต๊ะทำงานของเขา ชายหนุ่มลุกขึ้นบิดขี้เกียจเพราะนั่งมานานแล้ว

 

     "ว้าาายยยพี่ธาร!อ้ากกก"สิ้นเสียงเมียตัวน้อยเขาถลาเข้าหาเธอร่างอวบอิ่มลอยหวือลงมากระแทกร่างของสามีดัง 'พลั้ก' เธอแน่นิ่งไป

 

      "โอ้ยยย!นี่คนหรืออะไรครับกระดูกหักแน่ๆ ที่รักเป็นอะไรมั้ย รดาๆๆ ตื่นๆรดา ใครอยู่ข้างนอกเข้ามาหน่อยเร็ว

 

      "คุณธารเป็นอะไรคะ แล้วคุณรดาเธอนิ่งไปแล้วค่ะ "วาดจันทร์ได้ยินเสียงก็เลยเปิดประตูเข้ามาเห็นสาวน้อยนอนทับร่างของธารนที  แต่วารัตดานอนแน่นิ่งไม่ไหวติง ร่างกายอ่อนปวกเปียก

 

      "คุณจันทร์เมียผมเป็นไงบ้าง?"

      "จันทร์ว่าต้องส่งโรงพยาบาลค่ะเจ้านายแล้วเจ้านายไหวมั้ยคะ"เขาลุกเดินขากระเผลกมาหาเมียรักกระโปรงขาดมาถึงโคนขา

 

     "ไปเรียกไอ้กริชมาเอารถออกผมจะพาเธอไปโรงพยาบาลเร็วๆเข้าก่อนที่เมียผมจะตาย เอายาดมมามีมั้ย?"ธารนทีเสียงดัง

 

     "ค่ะๆ"วาดจันทร์หายไปครู่กลับมาพร้อมยาดม ธารนทีหยิบยาดมมาอังที่จมูกเธอ วารัตดาค่อยๆลืมตาขึ้นมา   "พี่ธารฮือๆๆโอ้ยย"

     

    

ขอบคุณที่เข้ามาอ่านนะคะ มาลุ้นกันว่าน้องรดาอาการเป็นยังไงบ้าง ตอนหน้านะคะขอบคุณที่ติดตามค่ะ

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว