ฝากคอมเม้นท์ ฝากติดตามนิยายของไรท์ด้วยนะคะ

Love You My Sis [ Tan & Jaja ] 4 100%

ชื่อตอน : Love You My Sis [ Tan & Jaja ] 4 100%

คำค้น : แทน, จ๊ะจ๋า, รัก, แฟนเด็ก, Tan, Jaja, Love sis, วัยรุ่น

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 11.9k

ความคิดเห็น : 26

ปรับปรุงล่าสุด : 01 ส.ค. 2559 09:20 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Love You My Sis [ Tan & Jaja ] 4 100%
แบบอักษร

"นายน้อยครับ เฮ้อๆ เธอหนีไปได้ครับ เธอกระโดดลงจากหน้าต่างห้องนั่งเล่นนายน้อยลงไปครับ"

 

 

"มึงมีกันตั้งหลายคนแต่กลับจับเมียกูที่เป็นผู้หญิงตัวเล็กๆไม่ได้งั้นเหรอห๊า!!?" 

 

 

"พะ...พวกผมขอโทษครับนายน้อย!!!"

 

 

ผัวะ! ผัวะ! ผัวะ!

 

 

ผมต่อยหน้าลูกน้องคนละหมัดอย่างโมโห พี่จ๊ะจ๋าคนเดียวยังไม่มีปัญญาจับแล้วมันจะทำอะไรกันได้

 

 

"พวกมึงออกไปให้ไกลสายตากูเลยนะ ออกไป!!"

 

 

"ครับๆ"

 

 

ปึก! โครม!

 

 

"โธ่เว้ย!"

 

 

ผมถีบเก้าอี้ล้มด้วยความโมโห พี่หนีผมไม่พ้นหรอกพี่จ๋าเพราะพี่เป็นของผม

 

 

Jaja Part 

 

 

ฉันหนีลูกน้องแทนกลับมาที่คอนโด ไอ้เด็กบ้านั้นมันสั่งให้ลูกน้องดักทางออกทุกทางเลย ฉันเลยวิ่งเข้าไปในห้องนั่งเล่นของแทนปีนหน้าต่างและกระโดดลงมา โคตรทรหดว่ามั๊ย?

 

 

"อ่าา...เจ็บข้อเท้าชะมัด"

 

 

กระโดดลงมาผิดท่าข้อเท้าแพงเลย หัวเข่าก็ถลอก เจ็บตรงนั้นก็เจ็บ เกิดเป็นจ๊ะจ๋าต้องอึดตายไม่ได้

 

 

ลุกขึ้นไปอาบน้ำแต่งตัวใหม่ล้างกลิ่นแทนออกให้หมดไม่อยากให้มันหลงเหลือติดตัวแม้แต่นิดเดียว หลังจากอาบน้ำเสร็จฉันก็ออกไปซื้อยาคุมฉุกเฉินมากินครั้งเดียวก็ท้องได้ ไม่อยากท้องไม่มีพ่อด้วย ถ้าไม่ติดว่าเมื่อกี้กำลังน้อยใจแทนนะฉันจับมันตบซ้ายตบขวาไปแล้ว พูดอะไรไม่คิดถึงคนฟังอย่างฉันเลย

 

 

ในเมื่อนายขอฉันแบบนั้นฉันก็จะทำให้ ฉันจะทำให้นายเสียดายฉัน นายต้องเสียดายฉันที่พูดแบบนั้นไอ้เด็กเวร!! นายต้องกลืนน้ำลายตัวเองเอือกใหญ่แน่ไอ้บ้าแทน! มันน่าเจ็บใจนักโดนเด็กเปิดซิงไม่พอยังมาทำกับฉันเหมือนซิงฉันไม่มีค่า ถ้าฉันไม่โดนยานายจะไม่มีวันได้เห็นขาอ่อนฉันหรอกโว้ยย!! 

 

 

Rrrr Mino 

 

 

"ค่ะพี่มิโน"

 

 

'พรุ่งนี้พี่จะไปหาจ๋าที่เมืองไทยนะ'

 

 

"มาทำไมคะ? จ๋าไหว"

 

 

'ถ้าจ๋าไหวแล้วทำไมจ๋าต้องหนีออกมาจากคาสิโนไอ้เด็กนั้นด้วย' รู้ได้ไง?

 

 

"นี่พี่ให้คนตามจ๋าเหรอ"

 

 

'ยูริบอก เธอไปเฝ้าดูที่นั้น' ยัยยูริไปเฝ้าดูที่คาสิโนแทนถ้างั้นมันก็เห็นตอนแทนอุ้มฉันโดยใส่แค่ผ้าเช็ดตัวนะสิ หนอยอิบ้า!

 

 

"จะมาก็มาค่ะ จะให้ไปรับมั๊ยคะ?" ทำตัวปกติเพราะพี่มิโนไม่ถามอะไร

 

 

'ไม่ต้องหรอก เจอกันที่ห้างxxxพรุ่งนี้นะ'

 

 

"โอเคค่ะ แล้วเจอกัน"

 

 

ติ๊ด! วางสายจากพี่มิโนฉันก็ล้มตัวนอนบนเตียงอย่างหมดแรง ภาพแทนที่พูดแทงใจดำออกมาตอนที่เค้ากำลังมีอะไรกับฉัน อยู่เงียบๆเมื่อไหร่ชอบคิดฟุ้งซ่านตลอด

 

 

"นายมันไอ้เด็กใจร้าย ฮึก ไอ้เด็กใจร้าย ฉันเกลียดนาย ฮือๆ " ร้องไห้จนเผลอหลับไปตอนไหนไม่รู้

 

 

@ห้าง

 

 

"พี่มิโนคิดถึงจังเลย" ฉันรีบวิ่งไปกอดพี่มิโนทันทีที่เห็นหน้า เวลาไม่ทำงานเราก็จะเป็นแบบนี้แหละมุ้งมิ้งหยอกล้อกัน แต่ถ้าเวลาทำงานพี่มิโนดุมากไม่กล้าเล่นด้วย

 

 

"อ้วนขึ้นปะเนี่ย ตัวหนาขึ้นนะ" พี่มิโนจับฉันหมุนไปมา 

 

 

"เจอกันก็ทักน้องแบบนี้มันน่างอนนัก ชิ!"

 

 

"โอ้ๆอย่างอนพี่เลยนะ" พี่มิโนเอาแขนมาคล้องคอฉันแล้วโยกไปมา

 

 

"ฮ่าๆ ไปหาไรกินกันจ๋าหิวแล้ว"

 

 

"ถ้างั้น...จ๋าอยากกินอาหารร้านไหนนำไปเลยพี่เลี้ยง"

 

 

"น่ารักที่สุดพี่ชายสุดหล่อ"

 

 

ฉันจูงมือพี่มิโนเดินเข้ามาในร้านอาหารก็รู้สึกแปลกๆ รู้สึกเหมือนมีคนจ้องมอง ฉันหันมองซ้ายมองขวาก็เห็น...เห็นแทน

 

 

ใช่! ฉันเห็นแทนกำลังนั่งทานอาหารอยู่กับเพื่อน แทนนั่งจ้องฉันตั้งแต่เดินเข้ามา ฉันเห็นดังนั้นก็กระตุกยิ้มที่มุมปากทันที แกล้งเด็กเล่นให้โมโหเล่นดีกว่า ฉันควงแขนพี่มิโนมานั่งโต๊ะตรงข้ามแทนกับเพื่อน ฉันเห็นแทนนั่งกำช้อนกับซ่อมแน่ ฮึ นึกเสียดายฉันอยู่ละสิ เบะปากใส่รัวๆ

 

 

"พี่มิโนจ๋าอยากกินอันนี้อ่า อันนี้ด้วย นี่ด้วยๆๆๆ" ชี้ไปกว่าสิบเมนู

 

 

"กินเยอะจังเดี๋ยวก็ได้อ้วนเป็นหมูหรอก"

 

 

"ไม่ชอบเหรอ อ้วนๆนี่แหละเต็มไม้เต็มมือดี!" ฉันพูดพร้อมกับเหล่ตามองไปทางแทน แทนนั่งนิ่งเป็นหินเลยละ พี่มิโนก็รู้ว่าแทนมองแต่ก็ทำไม่สนใจเพื่อความเนียนในการทำงาน

 

 

"โอ๊ะ...ปวดฉี่...จ๋าขอตัวไปเข้าห้องน้ำก่อนนะเดี๋ยวมาค่ะ"

 

 

"อืมๆ"

 

 

ฉันลุกเดินออกมาจากร้านอาหารเดินเพื่อไปเข้าห้องน้ำ แกล้งลุกเฉยๆแค่จะดูปฏิกิริยาคนที่บอกว่าเจอหน้าอย่าทักมันจะตามมาทักมั๊ยแค่นั้น

 

 

หมับ! 

 

 

"มานี่เลย"

 

 

ฮึ แทนเดินตามฉันมาค่ะ มันลากแขนฉันมาที่บันไดหนีไฟแล้วล็อคประตู 

 

 

"ไอ้เชี้ยนั้นมันเป็นใคร?" 

 

 

"ใคร? คนไหน? พอดีมีหลายคน" ฉันกอดอกพูดกับแทน แทนจ้องหน้าฉันเขม็งก่อนที่จะตะคอกใส่หน้าฉัน...

 

 

"ไอ้คนที่มันกอดกับพี่เมื่อกี้มันเป็นใคร!!?" แสดงว่าเห็นฉันตั้งนานแล้ว ไหนบอกว่าห้ามรู้ห้ามทักกันไง ไหนมาแอบมองกันหนอ 

 

 

"อ่อ...คนที่กอดกับฉันนะเหรอ...ผัวฉันเองทำไมเหรอ?" ฉันพูดแล้วยิ้มให้แทน

 

 

"ผมต่างหากที่เป็นผัวพี่!" ตอบโต้ไวดีนิ แบบนี้ต้องเตือนสติ ทำให้แทนมันสำนึกผิด

 

 

"นายลืมคำพูดตัวเองไปแล้วเหรอ...นายเคยพูดอะไรไว้กับฉันจำได้มั๊ยแทน" ฉันพูดอย่างใจเย็นแต่ก็เจ็บอยู่ในใจลึกๆเมื่อนึกคำพูดของแทน 

 

 

"ผม..."

 

 

"ฉันก็ทำตามคำขอของนายแล้วไงจะเอาอะไรจากฉันอีก หรือว่าเงี่ยนไม่มีใครให้เอา โทษทีนะ...พอดีลีล่านายเด็ดไม่พอ ฉันคงจะให้เอาอีกไม่ได้ ขอตัวก่อนนะพอดีผัวรออยู่ บายเด็กน้อย ฮึๆ" พูดจบก็เอื้อมมือไปเปิดประตูเพื่อจะเดินออกไป

 

 

หมับ! แทนเดินมากอดฉันจากด้านหลังพร้อมกับซบใบหน้าลงไหล่ฉัน

 

 

"ผมขอโทษที่พูดไปแบบนั้น ผมแค่ไม่อยากให้พี่มายุ่งกับผมอีกแต่ผมคิดผิด ผมอยากให้พี่มายุ่งกับผมอีก ผมขอโทษนะพี่จ๋า" 

 

 

"ก็บอกแล้วไงว่าไม่รับคำขอโทษ ปล่อยฉันฉันจะไปหาพี่มิโน!"

 

 

"พี่เป็นของผมมันไม่มีสิทธิ์ได้พี่ไป!" เริ่มอ้างสิทธิ์ทั้งๆที่ตัวเองเป็นคนพูดเองแท้ๆว่าห้ามฉันไปยุ่งกับตัวเองอีกหลังจากเรื่องเมื่อคืนเกิดขึ้น เริ่มกลืนน้ำลายตัวเองแล้วสินะเด็กน้อย นายเก่งทุกเรื่องยกเว้นเรื่องความรักนะแทน

 

 

"นายต่างหากที่ไม่มีสิทธิ์ มันก็แค่เซ็กซ์แทน นายมีคนที่นายรัก...ฉันก็มีคนที่ฉันรัก เอากันเล่นๆ แฟร์ดี"

 

 

"แต่ผมเป็นคนแรกของพี่นะ พี่ไม่เสียใจรึไง!"

 

 

"ไม่เสียใจ โชคดีซะอีกที่ได้ลอง"

 

 

"แต่ผมเสียใจ" แทนพูดเสียงเบา

 

 

อ่า...ฉันเห็นด้านอ่อนแอของแทนแล้วล่ะ แทนอ่อนแอเรื่องความรัก เค้าจะรู้สึกดีกับคนที่ทำให้เค้ามีความสุข คนคนนั้นก็คือฉัน ฉันที่เข้าไปยุ่งกับแทนตอนที่ใจกำลังอ่อนแอ

 

 

"พูดแบบนี้ต้องการอะไร เดี๋ยวดีเดี๋ยวร้าย ฉันจำคำพูดของนายได้ดีว่าวันนั้นนายพูดว่า...ให้ฉันเจอกับคนที่รักฉันและขอบคุณที่ฉันให้นายเป็นคนแรก คำขอบคุณฉันไม่ต้องการส่วนคนที่รักฉัน ตอนนี้ฉันก็เจอแล้วนายก็เห็นว่าแล้วนิ คนหล่อใจดีอย่างพี่มิโนใครไม่รักก็โง่แล้ว" 

 

 

"อย่าเพิ่งรักเค้าได้มั๊ย? ผมขอเวลาให้ผมหน่อย ผมจะเลิกกับเค้าแล้วมาหาพี่" หูฝาด แทนมันเลือกฉัน

 

 

"มาหาฉันตอนที่ฉันไม่ต้องการนะเหรอจะมาทำไม แล้วอีกอย่างนายไม่ควรพูดแบบนี้ถ้าแฟนนายมาได้ยินเธอจะเสียใจนะ จะแต่งงานกันด้วยไม่ใช่รึไง"

 

 

"ผมยกเลิกได้เพราะพี่เค้าก็ไม่เคยติดต่อผมมาเลย ผมมีเหตุผลที่จะขอเลิก ผมควรเลือกคนที่ทำให้ผมยิ้ม ทำให้ผมไม่รู้สึกขาดไม่รู้เหงานั้นก็คือพี่"

 

 

"ฉันไม่ใช่คนแก้เหงาของใครนะแทน"

 

 

"ผมรู้...ตั้งแต่ผมมีอะไรกับพี่ผมก็รู้สึกแปลกๆในใจ...มันไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อน ผมนอนคิดมาทั้งคืนสิ่งที่ผมพูดเมื่อคืนมันไม่ได้ทำให้ผมรู้สึกดีเลยแถมยังทำให้พี่เสียใจ ผมรู้สึกใจหายเมื่อเห็นพี่เดินจากไป มันเหมือนของที่มีค่าหายไปแล้วไม่กลับคืนมาจนผมต้องดิ้นรนทำทุกทางเพื่อให้มันกลับมาเป็นของผมอีกครั้ง ผมขอโทษกับเรื่องเมื่อคืนอีกครั้ง ผมรู้แล้วว่าทำไมแม่ถึงให้พี่มาอยู่ใกล้ผมทั้งๆที่ท่านเพิ่งเคยเจอพี่เป็นครั้งแรก เพราะท่านรู้ว่าพี่อยู่กับผมได้โดยที่ผมไม่ต้องโหยหาความรักจากใคร"

 

 

"หยุดอยู่แค่นี้แทน เรื่องของเรามันเป็นไปไม่ได้ นายก็มีแฟนฉันก็มีแฟน(แฟนที่มโนขึ้นมาเอง) นายรักกับแฟนมากี่ปีจะมาหวั่นไหวกับคนที่เพิ่งเจออย่างฉันได้ยังไง แล้วฉันจะมั่นใจได้ยังไงว่านายจริงจังด้วย นายยังเด็กแทน คิดให้มากกว่านี้หน่อยนะจะได้ไม่มีใครเสียใจ"

 

 

"ผมไม่ใช่เด็ก! ผมโตแล้ว และผมต้องการพี่ไม่ว่าแฟนพี่หรือไอ้ผู้ชายคนไหนผมก็ไม่ยอมให้พี่กับใคร เพราะพี่เป็นของผม ของผมคนเดียว!"

 

 

"ท่าทางกร่างอย่างกับนักเลงอะนะโตแล้ว เหอะ! แถวบ้านฉันเค้าเรียกว่าเด็กกระจอก"

 

 

"ผมกระจอกแล้วไง ผมไม่สนใจว่าใครจะว่ายังไง ผมยอมกลืนน้ำลายตัวเองถ้ามันทำให้ผมมีสิทธิ์ในตัวพี่ ผมหวงพี่ผมหวงทุกอย่างที่เป็นพี่ ผมไม่ยอมจบง่ายๆแน่ ผมจะไปบอกมันว่าเมื่อคืนพี่นอนเอากับผม" ไอ้เด็กนี่มัน

 

 

"ก็เอาสิ...บอกเลย! คิดว่าคนอย่างฉันจะกลัวรึไง นายเคยบอกฉันว่านายไม่ใช่คนที่ใครจะมาเล่นด้วยง่ายๆ"

 

 

"..."

 

 

"...ฉันก็เหมือนกัน!"

 

 

ผลัก! ฉันสะบัดตัวออกจากแทนแล้วก็ผลักแทนจนล้มลงไปนั่งกับพื้น

 

 

"ไปเข้าห้องน้ำนานจัง"

 

 

"ท้องเสียหน่อยค่ะ"

 

 

"ไปกินอะไรที่ไม่เคยกินมาแน่ๆเลยใช่มั๊ย?"

 

 

"พอดีเมื่อไปกินของแสลงมานะคะ แต่ตอนนี้โอเคแล้วเพราะพิษมันเริ่มอ่อนลง ฮึๆ" ฉันหันไปมองแทนที่นั่งมองฉันกับพี่มิโนไม่วางตา ฉันเริ่มจะหวนหวั่นเข้าข้างตัวเองแล้วนะว่าแทนมันหวงฉันแบบคนรัก

 

 

"ทานข้าวกันเถอะพี่มิโนเดี๋ยวจ๋าป้อน"

 

 

"อืมๆ"

 

 

Tan Part 

 

 

พวกคุณคิดว่าผมจะอดทนได้นานเท่าไหร่ที่เห็นพี่จ๊ะจ๋าออเซาะไอ้เวรนั้น ก็บอกไปแล้วว่าหวงทำไมถึงยังทำ ผมเสียใจจริงๆกลับสิ่งที่พูดเมื่อคืน ผมแค่อยากให้พี่จ๊ะจ๋าเพราะเธอกำลังทำให้ใจผมรู้สึกเต้นแรงอย่างไม่เคยเป็น ผมเลยต้องตัดใจตั้งแต่ต้นลมโดยการพูดแทงใจดำเพื่อให้เธอไม่ต้องมายุ่งกับผมอีก แต่พอพี่จ๋าไปจริงๆผมกลับทำใจไม่ได้ ถึงให้ลูกน้องไปตามจับตัวเพื่อให้เธอมาอยู่กับผม ผมไม่ยอมแพ้แค่นี้แน่ผมต้องเอาพี่จ๋าคืนมา...

 

 

"แดกสิไอ้แทนกูเห็นมึงนั่งนิ่งมานานแล้วนะเว้ย ข้าวเย็นหมดแล้ว" ไอ้มี่พูด

 

 

"พอดีเมื่อคืนกูแดกของดีมาอิ่มเลยไม่ค่อยหิว คืนนี้ก็ว่าจะแดกอีก"

 

 

"ฝันไปเถอะ!" ฮึๆ โต๊ะข้างๆมีตอบโต้ 

 

 

"เดี๋ยวได้รู้ว่าฝันหรือความจริง" ผมพูดเสียงดัง

 

 

"พูดเหี้ยไรวะคนหล่องง"

 

 

"แดกไปไอ้เซธพูดมาก"

 

 

"สัส!"

 

 

หลังจากทานข้าวกับไอ้เซธไอ้มี่เสร็จผมก็ขับรถมาที่คอนโดพี่จ๋า ดักรอเลยไง แต่นี่มันจะสามทุ่มแล้วนะทำไมยังไม่กลับคอนโดอีก

 

 

"ขอบคุณที่มาส่งจ๋านะคะ"  พูดถึงก็มาเลย

 

 

"ขอโทษนะจ๋า...พอดีมีงานด่วนอดมานอนด้วยเลย" จะมานอนกับเมียกูเหรอฝันไปเถอะมึง

 

 

"ไม่เป็นไร พี่ไปทำงานเถอะวันอื่นค่อยมานอนเอา อ่อจ๋า...ฝากบอกยัยยูริด้วยนะสู้กันซึ่งๆหน้าอย่าเอาแต่รอบกัด"

 

 

"ฮึๆ เวลาโกรธก็ยังน่ารักนะเรา" มีเอามือหยีผมกันอีก ผมกำพวงมาลัยรถแน่น เมียกูกำลังอ่อยผู้ชาย

 

 

"บ้า! ไปทำงานได้แล้วขับรถดีดีนะคะ บ๊ายบาย" ร่าเริงเลยนะ

 

 

พี่จ๊ะจ๋าเดินไปที่ลิฟท์โดยไม่ทันสังเกตว่าผมเดินตาม พอเธอเข้าไปในลิฟท์ผมนี่รีบวิ่งเข้าไปเลยครับ

 

 

"ทะ...แทน...นะ...นาย..." อึ้งละสิ คงไม่คิดว่าผมจะตามถึงที่สินะ

 

 

"รอด้วยคร้าบบบ"

 

 

ปึกๆๆๆ ผมรีบกดให้ลิฟท์ปิดเพื่อไม่ให้คนอื่นเข้ามา 

 

 

"ไอ้เด็กไร้น้ำใจ!"

 

 

"พี่ว่าใคร?"

 

 

"ว่าหมามั่ง...นี่!ออกไปห่างๆฉันนะ!"

 

 

ยิ่งพี่จ๊ะจ๋าทำท่ารังเกียจผมผมก็ยิ่งแกล้งเดินเข้าไปหาเธอ ผมใช้แขนแกร่งของตัวเองกักเธอไว้ให้อยู่ในอ้อมแขน

 

 

"ทำบ้าอะไรของนายเนี่ยเอาแขนลงเดี๋ยวนี้!"

 

 

"ไม่เอาลงมีไรมะ"

 

 

"ไอ้บ้านี่!...แล้วนี่มาหาใคร"

 

 

"มาหาเมีย"

 

 

"คงจะมาเอาผู้หญิงแถวนี้ไว้ละสิ"

 

 

"ก็ใช่...ถามทำไม...หึงผมเหรอ"

 

 

"ไอ้ประสาทใครหึงนายกัน แล้วกรุณาเอาแขนออกด้วยถึงชั้นที่ห้องฉันอยู่แล้ว" 

 

 

ผมเอาแขนลงเพื่อให้พี่จ๊ะจ๋าเดินออกไปจากลิฟท์ พอจ๊ะจ๋าเดินออกไปจากลิฟท์ผมก็เดินตาม 

 

 

ติ้ง! ไดยินเสียงพี่จ๊ะจ๋าเสียบคีการ์ดเข้าห้องผมนี่รีบวิ่งไปอุ้มเธอเข้าเข้าไปในห้องเลย

 

 

"กรี๊ดดด!! ไอ้บ้าแทนนายทำอะไรเนี่ย จะไปหาเมียนายก็ไปสิโว้ยจะมายุ่งกับฉันทำไม!"

 

 

"ก็มาหาเมียอยู่นี่ไง แต่เมียเล่นตัว"

 

 

"ฉันไม่ใช่เมียนายนะไอ้บ้า! ปล่อยฉันลง"

 

 

ฟุบ!

 

 

"ปล่อยแล้ว" ปล่อยไว้บนเตียง

 

 

"นายออกไปจากห้องฉันไปเดี๋ยวนี้นะ!"

 

 

"ก็บอกที่ห้างแล้วว่าคืนนี้จะมากินของดี"

 

 

"ฉันไม่ใช่ที่ระบายความใคร่ของใคร ออกไปเดี๋ยวนี้แทน!!"

 

 

"เฮ้ย! อะไรบินอยู่ข้างนอกวะตัวโคตรใหญ่เลย" 

 

 

ขวับ! เชื่อผมด้วยเว้ย 

 

 

พอพี่จ๊ะจ๋าหันไปมองนอกระเบียงห้องผมรีบขึ้นไปคร่อมตัวเธอไว้ทันที

 

 

"หลอกง่ายจัง ฮึๆ" 

 

 

"นายจะทำอะไร อย่านะ...ฉันสู้นะแทน...อื้ออ..."

 

 

สู้แล้วไงผู้หญิงเหรอจะสู้แรงผู้ชาย

 

 

Tan Part End 

 

 

โดนไปจัดชุดใหญ่จนเช้าเลยไง ที่ยอมให้นี่ไม่ใช่เพราะรักหรอกนะแต่ฉันจะทำให้แทนหลงฉันจนโงหัวไม่ขึ้นต่างหาก ในเมื่อฉันเข้าหาแทนมันก็หนี ฉันเลยเลือกจะหนีเพื่อให้แทนเข้าหาแทน ว่าแต่นี่มันกี่โมงแล้วเนี่ย

 

 

06.00 ตายห่า 6 โมงเช้าแล้ววันนี้พุธด้วย แทนมันต้องไปเรียนหนังสือ

 

 

"แทนไม่ไปเรียนรึไงวันนี้อะ"

 

 

"อืออ...จะนอน" นิสัยเด็กมาละ

 

 

"แทนตื่นไปโรงเรียน"

 

 

"ไม่ไป ผมจะอยู่กับพี่" ผมพูดแล้วดึงพี่จ๋ามากอด 

 

 

"ถ้านายไม่ไปฉันจะไม่ให้นายเข้าใกล้เป็นอันขาด...อ๊ะ..." ไอ้บ้าแทนมันเอาหน้ามาซุกนมฉัน

 

 

"ผมไม่อยากเข้าใกล้พี่...แต่ผมอยากเข้าไปในตัวพี่" ไอ้เด็กหื่น

 

 

"ไอ้เด็กหื่น!"

 

 

ฟอดดด!! 

 

 

"ผมชอบกอดพี่จัง" ปากว่ามือถึงไม่เอาหัวซุกนมก็ซุกรักแร้ นี่มันแทนตัวจริงรึป่าว ทำไมขี้อ้อน ทำไมงอแง จ๊ะจ๋างง

 

 

"ไปชอบกอดว่าที่เมียนายโน้น ฉันมันก็แค่ของใหม่ที่นายกำลังหลง"

 

 

"ไม่ไป ผมจะกอดพี่คนเดียว"

 

 

ตึกตัก! ตึกตัก!  เอาอีกแล้วใจฉันเต้นแรงอีกแล้ว บ้าจริง!

 

 

"ใจเต้นแรงแบบนี้เขินผมอะดิ"

 

 

"บ้าใครเขินกัน ลุกไปอาบน้ำจะได้ไปเรียน"

 

 

"ถ้าพี่ไปส่งผม ผมก็จะยอมไปโรงเรียน"

 

 

"เออจะไปส่ง! ลุกไปอาบน้ำ" 

 

 

"แต่ผมไม่มีหยุดนักเรียนเปลี่ยนมีแต่ชุดเดิมที่ใส่มาเมื่อคืน" ลืมไปเลย

 

 

"เดี๋ยวพาไปเปลี่ยนชุดที่บ้าน ลุกสิมัวนอนอยู่ได้" กระชากหนังหัวแม่ง

 

 

"ครับๆลุกแล้ว"

 

 

ผมมองพี่จ๊ะจ๋าด้วยรอยยิ้ม เพิ่งรู้ว่าทำตัวโหดก็เป็นนึกว่าเก่งแต่ทำเรื่องแปลกๆ

 

 

"มองอะไรรีบไปอาบน้ำสิ!"

 

 

"ไปแล้วๆ" ดุจริงเว้ย!

 

 

@บ้านแทน

 

 

"พี่จ๋าคืนนี้มานอนกับผมที่บ้านนะ" 

 

 

"ไม่!" 

 

 

"อย่าดื้อดิ ถ้าพี่ไม่นอนผมก็จะไม่ยอมไปโรงเรียน"

 

 

โอ้ยยย...อีจ๋าจะบ้าตาย ตอนแรกๆที่เจอกันแม่งโคตรนิ่งหลังจากได้กัน ทำไมมันงอแงขนาดนี้เนี่ย..

 

 

"นอนก็นอนพอใจยัง"

 

 

"ที่สุด ฮึๆ"

 

 

"รีบๆไปเปลี่ยนชุดเร็วๆ"

 

 

"ช่วยผมแต่งหน่อยสิ...ถ้าไม่มาช่วยผมไม่ไปเรียนนะ" ต่อรองกันจริง

 

 

"เรื่องมากจริง...เออๆ มีผัวเด็กนี่ปวดหัวจริงเว้ย!" ตายแล้วปากไวเรียกแทนว่าผัว

 

 

"หืม...เมื่อกี้พี่เรียกผมว่าผัวเหรอ"

 

 

"คะใคร...ใครพูดไม่มี๊!" ปฏิเสธสุดฤทธิ์เลยฉัน

 

 

"ฮึๆ"

 

 

ฟอดดด!! 

 

 

"ให้รางวัลคนแก่ที่พูดดี" 

 

 

"ไอ้!...ช่างเหอะรีบๆแต่งตัวเลยสายแล้วเดี๋ยวรถติด"

 

 

"ครับๆ^^" 

 

 

 

 

 

#จบตอนแล้วนะคะ ขอบคุณทุกคนที่เข้ามาอ่านค่ะ 

 

ยังไม่ได้ตรวจคำผิดนะคะ

 

 

 

ความคิดเห็น