facebook-icon Twitter-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

บท 24 : เจ็บตรงอื่น +

ชื่อตอน : บท 24 : เจ็บตรงอื่น +

คำค้น : ปั้นหมึกcontest โรแมนติค รัก เจ้าแผนการ แอบรัก NC18+

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 908

ความคิดเห็น : 5

ปรับปรุงล่าสุด : 09 พ.ย. 2564 16:11 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บท 24 : เจ็บตรงอื่น +
แบบอักษร

บท 24 เจ็บตรงอื่น 

           ที่มั่นใจและกล้าทำแบบนี้เพราะขนาดที่เขาลงทุนยกกองหนังสือมาสร้างเป็นคอกกั้นอ้นฝั่งที่นอนตัวเอง เดินเตะขอบโต๊ะเสียงดังสนั่นหวั่นไหว สองคนนี้ยังไม่ตื่นเลย  

จากนั้นจึงค่อยย้ายฝั่งไปนอนกอดร่างนุ่มนิ่ม เพื่อให้พื้นที่กับอ้นได้นอนกลิ้ง เหรอ? เพื่อตัวเองล้วน ๆ พอเขากำลังจะหลับร่างบางก็ขยับเข้ามาชิดใกล้ซึ่งนั้นก็เป็นสาเหตุให้เขาตื่นทั้งคืน  

และตอนนี้ก็ตื่นมากๆด้วย ขณะที่ชายหนุ่มเพลิดเพลินกับจูบคนในอ้อมกอด เขาก็ไม่ลืมที่จะแอบมองเด็กร่างป้อมที่นอนน้ำลายยืดใส่เตียงเขาเพื่อดูลาดเลา ได้แต่ภาวนาว่าอย่าเพิ่งตื่นขึ้นมาเลย นาฬิกายังไม่ทันหกโมงเช้า คงไม่มีเด็กคนไหนตื่นเช้าขนาดนั้น 

หรืออีกทางหนึ่งเขาจะอุ้มคนตัวเล็กไปสำเร็จโทษข้างนอกห้องดีนะ แต่ก็มั่นใจว่ามนวดีไม่มีทางยอม  

พออากาศหายใจเริ่มหมดชายหนุ่มจึงปล่อยให้เธอได้มีอิสระอีกครั้ง เมื่อหนาข้างที่เคยวนเวียนบั้นท้ายกลมกลึงเปลี่ยนขึ้นมาลูบไล้ที่ริมฝีปากบางชุ่มชื้น สายตาคนทั้งคู่ประสานกันด้วยความหวานฉ่ำ 

“ไม่ชอบ ให้คุณบอกว่าไม่เกี่ยวข้องกัน” 

“…” 

จู่ๆอชิระก็พูดออกมาด้วยเสียงอันแผ่วเบาท่ามกลางความเงียบและแสงไฟสลัวที่หัวเตียง สายตาคมแน่วแน่ราวกับต้องการจะสื่อความในใจที่เขาต้องการอยากจะบอก 

“เพราะผมอยากเกี่ยวข้องกับคุณ” 

หัวใจดวงน้อยสั่นไหว คำพูดและสายตาเมื่อสักครู่ที่เขาแสดงออกมันไม่เหมือนกับคนที่อยากเกี่ยวพันกันในฐานะเจ้าหนี้เลย 

หญิงสาวหลับตาลงเมื่อริมฝีปากคู่เดิมประทับที่หน้าผากอย่างนุ่มนวล ลมหายใจร้อนผ่าวไล่ตามกรอบหน้าหวาน   มนวดีไม่กล้าหายใจแรง สัญชาตญาณข้างในบอกเธอว่าต่อจากนี้คือการเริ่มต้น  

มือเล็กสองข้างกำแน่น รับรู้ทุกอนูรูขุมขนที่ร่างกายเขากำลังสัมผัสกัน ใบหน้าหล่อคมขยับเข้ามาก้มลงประทับริมฝีปากอีกครั้ง ขบเม้มริมฝีปากคนตัวเล็กเพื่อให้เธอเปิดปากอีกครั้ง ชายหนุ่มจับมือเธอให้โอบรอบเอวเขาไว้ ในขณะที่เขาขยับกายส่วนล่างจนเกิดการเสียดสี  

หญิงสาวเผลอกำเสื้อของเขาแน่นเมื่อคนตัวโตใช้มือรุกรานเข้ามาในเสื้อของเธออีกครั้ง ทว่ารอบนี้มือหนาเลื่อนขึ้นสูงกว่าเดิม เขาขยุ้มบีบเคล้นเอวบางก่อนวกขึ้นไปสัมผัสกับอกอิ่ม นั่นทำให้อชิระได้คำตอบแล้วว่าเธอใส่บราไร้สาย 

“อื้ม” 

ร่างบางสะดุ้งเพราะความเสียว เมื่อฝ่ามือสากเลื่อนบราเธอให้เลื่อนสูง ก่อนใช้มือกอบกุมความอวบอิ่มเปลือยเปล่าไว้ด้วยมือเดียว เขาจงใจกดเน้นน้ำหนัก เคล้นคลึงจนยอดนูนเริ่มแข็งชูชัน  

สติของหญิงสาวกำลังถูกกลืนกินเพียงแค่ถูกสัมผัสจากอดีตคู่หมั้น ราวกับว่าทั้งร่างกายและหัวใจของเธอเป็นของเขา ไม่รู้ตัวแม้กระทั่งกำลังจูบตอบกลับอย่างร้อนแรงเช่นกัน ไม่รู้ตัวแม้กระทั่งมือเธอกำลังลูบไล้แผ่นหลังแกร่งอยู่  

ใบหน้าหวานแดงก่ำ อีกคนไม่แพ้กัน รสชาติของพิศวาสช่างน่าหลงใหลเพียงจุดติดก็ยากที่จะดับ ในหัวสมองของชายหนุ่มเขาอยากเพิกเฉยเด็กที่หลับบนเตียงแล้วรักกับคนในอ้อมกอดตามความต้องการที่เก็บกดมานาน  

“อื้อ” 

คนตัวเล็กขมวดคิ้ว เมื่อชายหนุ่มขยับตัวตนที่แข็งขึงร้อนผ่าวเสียดสีกับตัวตนของเธอแนบชิดขึ้นแม้จะมีอาภรณ์บางขวางกันแต่เธอรับรู้มันได้เต็มขนาด เตียงของเขาแข็งแรงหากมีการขยับก็เกิดการสั่นและเสียงได้เหมือนกัน 

“คุณอิฐไม่ได้นะคะ” 

มนวดีเอ่ยห้าม เธอกังวลว่าถ้ามากกว่านี้จะหยุดไม่อยู่แล้ว กังวลว่าเสียงเตียงที่ขยับจะทำให้เด็กชายตื่น ทั้งที่พูดออกไปทว่าอชิระยังไม่หยุดขยับ เขายังคงกระตุ้นร่างบางทั้งบนและล่าง  

“มิ้มก็อย่าส่งเสียงสิ”  

มนวดีตัดใจพลิกหันกลับไปอีกด้านเพื่อให้เขาถอยห่าง หารู้ไม่ว่าท่วงท่านี้อำนวยสะดวกต่อร่างหนาข้างหลังมากขนาดไหน อชิระก้มลงจูบต้นคอ สอดมือเคล้นคลึงอกอิ่มทั้งสองข้างจนมนวดีเผลอหลุดเสียงออกมา  

“อื้ม พอเถอะค่ะ” 

เธอพยายามจับมือหนาที่ประกบหน้าอกเธอให้ออกห่าง แม้จะต้องใช้แรงมากกว่าตาม ร่างบางทั้งเสียวและสั่นสะท้าน ทั้งลุ้นว่าเด็กน้อยที่นอนอยู่จะตื่นขึ้นมาไหม  

ชายหนุ่มไม่ใช้มือสัมผัสอกอิ่มตามคำขอจากเธอ เขาเพียงแค่เปลี่ยนตำแหน่งเลื่อนลงมากึ่งกายสาว ใช้นิ้วลูบไล้ส่วนที่ชื้นแฉะ ขึ้นลง  

“ขนาดนี้แล้ว คงไม่พอ” 

ชายด้านหลังกระซิบข้างหูด้วยน้ำเสียงแหบพร่า ก่อนถอดกางเกงนอนลงเล็กน้อยเพื่อให้ตัวตนที่ขยายเต็มที่มีโอกาสได้สัมผัสอากาศข้างนอก และให้ได้แนบบั้นท้ายกลมกลึงก่อนสอดเข้าไป 

“คุณอิฐ!” 

คนที่รับรู้สิ่งแปลกปลอมที่แทรกเข้ามาเสียดสีตัวตนของ จนต้องเบี่ยงตัวหันกลับไปห้ามชายหนุ่ม แต่กลับถูกเขาจับกรอบหน้าเอาไว้ 

“ผมจะไม่สอดเข้าไป... นะมิ้ม”  

ยังไม่ทันฟังคำตอบ คนเอาแต่ใจบังคับกรอบหน้าหวานจูบเข้าอีกรอบ จากนั้นก็ทำการขยับในท่วงท่าที่คุ้นเคย ขับกล่อมให้คนตัวเล็กโอนอ่อนตามอีกครั้งโดยใช้ทั้งปากที่ประกบกัน มือที่เคล้นคลึงอกนุ่ม และตัวตนที่อยากจะเข้าไปซุกในช่องทางรักอบอุ่นจะแย่ แต่ต้องอดกลั้นไว้ จึงทำได้เพียงเสย เข้าออก เป็นจังหวะเนิบนาบ 

อยากแรง เร็วกว่านี้ก็ไม่ได้ เพราะเตียงคงสั่น เสียงเนื้อคงกระทบกัน จนอาจทำให้มารผจญตัวน้อยตื่นได้ อชิระกัดฟันแน่นด้วยความอดทน 

ชายหนุ่มหอมแก้มคนตัวเล็ก กอดเธอเอาไว้ ใบหน้าเธอแดงและชื้นเหงื่อ เห็นคนต้องอดทนก็สงสาร แต่ตัวเขาเองก็น่าสงสารไม่แพ้กันเช่นกัน  

‘คงต้องทำเวลา’ มือหนาสอดเข้าไปในชั้นในเพื่อสัมผัสติ่งเนื้อจุดรวมความรู้สึกของเธอ 

“อื้อ”

หญิงสาวหลุดครางทันที จนต้องรีบยกมือปิดปากตัวเองไว้ พอเห็นร่างอ้วนป้อมเด็กน้อยขยับ หัวใจเธอแทบหยุดเต้น

ใบหน้าหวานปนทรมานหันไปสบตากับอชิระเพื่อจะส่งสัญญาณเตือน ทว่าคนรับสารกับคิดว่าเธอเชื้อเชิญให้เปลี่ยนท่า มือหนาจึงจับร่างบางให้พลิกนอนตรง

‘โคตรน่าคร่อม’  

ร่างสูงต้องการทำตามความคิด เขายันตัวเปลี่ยนมาจะคร่อมร่างบางและเกือบจะสำเร็จ ทว่าเสียงไอของเด็กน้อย ดับฝันเขาสลายในพริบตา เพราะคนตัวเล็กที่ตกใจถีบร่างหนาเต็มแรงจนตกเตียง เป็นเสี้ยววินาทีที่อ้นตื่นขึ้นมาพอดี  

“อั่ก!” 

“คุณอิฐ” 

ร่างสูงก้นกระแทกพื้นจนจุก แต่ไม่ปวดร้าวเท่ากับบางอย่างที่ยังตั้งชูชันแล้วไม่ได้รับการปลดปล่อย  

“น้ามิ้มครับ ผมปวดฉี่” 

อ้นขยี้ตาแล้วคลานมาหาน้าสาวเพื่อออดอ้อนขอให้ผู้ใหญ่พาไปเข้าห้องน้ำ 

เหมือนจังหวะหนังสยองขวัญ ระหว่างอ้นคลานเข้ามา มนวดีก็หันไปเห็นร่างสูงที่ยังไม่เรียบร้อยเพราะสิ่งนั้นเขายังโผล่พ้นกางเกง หญิงสาวกลัวว่าเด็กจะเห็นภาพที่ต้องมีอายุสิบแปดปีขึ้นไป เธอเลยปาหมอนใส่คนบนพื้นเพื่อปกปิดส่วนนั้น แล้วมัน...ตรงเป้าพอดี  

ปึก! 

“มิ้ม คุณจะทำร้ายร่างกายผมเกินไปแล้วนะ” 

หญิงสาวตาโตใสซื่อส่ายหน้าให้กับอชิระ ต้องการจะสื่อว่าเธอไม่ได้ตั้งใจ 

“น้ามิ้มทำอะไรเหรอครับ” 

อ้นกอดคอมนวดีไว้ แล้วมองไปที่อชิระที่นอนพื้นด้วยความสงสัย ซึ่งใบหน้าหล่อก็ทำหน้าเซ็งสุดๆ เพราะนอกจากเด็กอ้วนจะขัดจังหวะความสุขเขาแล้วยังมากอดคนของเขาเย้ยอีก 

มนวดีรีบส่ายหน้าให้เด็กน้อย ถอนหายใจโล่งอกที่เธอแต่งตัวทันและแก้ไขสถานการณ์ทุกอย่างก่อนที่อ้นจะเห็น 

“เราอยู่ที่ไหนเหรอครับ แล้วทำไมคุณอิฐถึงไปนอนที่พื้น”  

“นี่ ปวดฉี่ไม่ใช่เหรอ รีบไปฉี่เลย อย่ามาราดบนเตียงแถวนี้นะ” 

มนวดีมองค้อนคนบนพื้นที่พูดจาไม่อ่อนโยนกับเด็ก  

“เดี๋ยวน้าพาไปนะ” 

หญิงสาวรีบอุ้มอ้นไปเข้าห้องน้ำ พร้อมตอบคำถามและหลอกถามเด็กน้อยในห้องน้ำ 

“อ้น ไม่ได้ตื่นมาเห็นอะไรใช่ไหมจ้ะ” 

เด็กน้อยสงสัยกับคำถาม ทำหน้าครุ่นคิด ก่อนตอบตามความจริง 

“อืม อ้นตื่นมาก็เห็นแค่น้ามิ้มอยู่บนเตียง”          

           หญิงสาวโล่งใจ ยกมือขึ้นปิดหน้าเมื่อนึกถึงภาพเหตุการณ์ระทึกขวัญ ต่อไปนี้เธอจะไม่ทำอะไรเสี่ยงอันตรายอีกแล้ว ไม่ใช่สิ เธอจะไม่ทำอะไรแบบนั้นกับอชิระอีกแล้ว 

           ด้านคนในห้องนอนพอร่างบางอุ้มออกไปจากห้องนอน เขาถึงกับล้มนอนแผ่หลาบนพื้น สองมือหนากำผมตัวเองแน่นก่อนลูบหน้าตัวเองแรงๆ เพื่อระบายอารมณ์ 

           ‘เกือบจะเสร็จอยู่แล้ว’ 

           แม้จะไร้ร่างบางคอยกระตุ้นแต่รูป รส กลิ่น เสียง สัมผัสเมื่อสักครู่ยังคงชัดอยู่ในจินตนาการ ในเมื่อมันยังไม่สงบเพราะไม่ได้รับการปลดปล่อย ชายหนุ่มจึงสอดมือเข้าไปกอบกุมสิ่งที่ตั้งชันอยู่ใต้กางเกง 

           ‘ครั้งนี้ให้พ่อช่วยก่อนนะลูก’ 

           ครั้งหน้าค่อยให้ตัวต้นเหตุรับผิดชอบ ชายหนุ่มนอนขดกับพื้นไม่นาน สีหน้าลำคอเปลี่ยนเป็นสีแดง ไม่นานกางเกงและมือของเขาก็เลอะไปด้วยน้ำสีขาวขุ่น ร่างสูงลุกขึ้นไปหยิบทิชชู่มาเช็ดทำความสะอาด เขาถอดเสื้อผ้าที่เปื้อนออกให้หมดก่อนหาผ้าเช็ดตัวมานุ่งเตรียมจะไปอาบน้ำ 

           ออกมาก็พบกับมนวดีที่กำลังพาอ้นเดินไปห้องนั่งเล่น หญิงสาวตกใจเล็กน้อยที่เห็นคนร่างสูงมายืนอวดหุ่น หวาบหวามชวนให้นึกถึงกิจกรรมเมื่อสักครู่ 

           “เอ่อ มิ้มขอเปิดโทรทัศน์ให้อ้นดูได้ไหมคะ” 

           ชายหนุ่มหน้านิ่ง ก้มมองเด็กที่ทำสายตาอ้อนวอน ในหัวกำลังคิดว่าเปิดล่อเด็กแล้วลากเธอเข้ามาต่อในห้องน้ำดีไหม แต่พอมองใบหน้าหวานที่ดูตื่นกลัวเขาจึงต้องตัดใจ พยักหน้าตอบรับ 

           “มิ้ม ผมขอกาแฟดำถ้วยหนึ่งด้วย” 

           ลับหลังร่างสูงหญิงสาวแทบหัวใจจะวาย มือเล็กตบแก้มตัวเองเบาๆเพื่อเรียกสติให้เลิกคิดอกุศลได้แล้ว 

           อชิระใช้เวลาอาบน้ำไม่นาน ตอนนี้เขาแต่งตัวเรียบร้อยแล้ว ชายหนุ่มบอกให้เธอเอาชุดของตัวเองและอ้นไปซักอบแห้งเพื่อที่จะได้ใส่กลับก่อนจะมายืนจิบกาแฟคุยกับหญิงสาวอย่างปกติ 

           “เมื่อกี้มิ้มขอโทษนะคะ ที่ทำคุณตกเตียง เจ็บหรือเปล่าคะ” 

           “เจ็บ...ตรงอื่นมากกว่า” 

           ไม่ได้ไร้เดียงสาก็รู้ว่าสายตาที่เขามองลงต่ำของตัวเองคือเจ็บส่วนไหน มนวดีเลยหันหน้าหนีไปทางอื่น 

           “ดูคุณจะชอบเด็กมากนะ” 

           อชิระถามขึ้นเพราะเห็นว่ามนวดีใส่ใจและอ่อนโยนกับอ้น 

           “ค่ะ มิ้มชอบเด็ก ถ้ามีลูกก็อยากมีแบบน่ารักๆเหมือนอ้น” 

           คนพูดเพิ่งรู้ตัวเหยียบกักระเบิดเข้าให้แล้ว พูดถึงลูกก็นึกไปถึงกระบวนการผลิต มนวดีค่อยๆหันไปมองหน้าอชิระที่ยังมีสีหน้าเรียบเฉย หรือว่าเขากำลังคิดว่าเธอไม่เจียมตัว เอาตัวเองไม่รอดแล้วยังจะอยากมีลูกอีก หญิงสาวจึงรีบแก้ตัว 

           “เอ่อ มิ้มหมายถึง ในอนาคตห้าปี สิบปี ข้างหน้า ถ้ามิ้มพร้อมและได้แต่งงาน” 

           ร่างสูงคิดเลข ถึงตอนนั้นอย่างเร็วสุดเขาก็อายุ 37 ปี ช้าสุดก็ 42  

           “นานไป ผมรอไม่ไหวหรอก” 

           ชายหนุ่มตอบหน้าตาย มนวดีทำหน้าสงสัย เธอหมายถึงตัวเธอ ไม่ได้หมายถึงเขาเสียหน่อย และอีกอย่างอชิระดูไม่ชอบเด็กเสียเท่าไร 

           “คุณอิฐชอบเด็กเหรอคะ” 

           “ถ้าเป็นลูกตัวเองผมรักแน่นอน จะเลี้ยงให้ดีที่สุดด้วย” 

           เขาส่งสายตาหนักแน่นตอบคนตัวเล็ก แต่คนเข้าใจผิดแค่ยิ้มตอบเขา หัวใจเจ็บแปลบกับคำตอบคนตัวสูง อชิระทั้งเพียบพร้อมทั้งรูปกาย การศึกษา ฐานะ และความรับผิดชอบ เธอมั่นใจว่าเขาต้องรักและเลี้ยงลูกตัวเองได้อย่างมีประสิทธิภาพแน่นอน  

‘อิจฉาภรรยาในอนาคตของเขาจัง’  

ปีสองปีเขาคงทำตามแผนกับใครสักคนได้สำเร็จ ในขณะที่ชีวิตของเธอเองคงดำเนินอยู่ที่ไหนสักแห่งในมุมโลก 

“มิ้ม มิ้ม ผ้าเสร็จแล้ว” 

“อ่อ ค่ะ” 

หญิงสาวที่เหม่อรีบเอาเสื้อผ้าที่แห้งออกมา อชิระบอกให้เธอไปทำธุระส่วนตัว เสร็จแล้วเขาจะได้ไปส่งเธอกับอ้น  

“เดี๋ยวอ้นผมอาบให้เอง” 

“ขอบคุณค่ะ” 

ขณะไม่ใช่ลูกหลานตัวเอง อชิระยังมีน้ำใจด้วย ถึงจะไม่ค่อยอ่อนโยนก็เถอะ คนมองโลกในแง่บวกแอบชื่นชมชายหนุ่ม หารู้ความจริงไหมว่าเขาแค่ไม่อยากให้เธออาบน้ำให้คนอื่นนอกจากสามีและลูกในอนาคตตัวเอง   

กว่าทั้งคู่จะเสร็จธุระในห้องพักชายหนุ่มก็เป็นเวลาเกือบเที่ยง ซึ่งยายของอ้นใกล้กลับมาถึงบ้านพอดี อชิระจึงขับรถไปส่งทั้งสองคนที่บ้านของอาทิตย์อยู่รอจนยายอ้นมาถึง เขาจึงขับรถไปส่งที่หอพักมนวดีอีกทีก่อนจะกลับมานอนสลบอยู่ห้องตัวเองตลอดทั้งบ่าย  


น้ำส้มที่ให้อ้นกินไปออกฤทธิ์ เป็นไงละ เด็กตื่นมาปวดฉี่เลย 555 ป.ล หนูมิ้มเอ้ย ภรรยาพี่เขาถ้าไม่ใช่หนูแล้วจะเป็นใคร พี่แกแผนสูงซะขนาดนี้ ฝากติดตาม กดไลค์ คอมเม้น เป็นกำลังใจให้ด้วยนะงับ
ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว