สวัสดี ขอให้ทุกคนสนุกกับการอ่านนะคะ

ตอนที่3 ลูกท่านประธาน

ชื่อตอน : ตอนที่3 ลูกท่านประธาน

คำค้น : พ่อเลี้ยง พ่อเลี้ยงสุดสวาท พ่อเมธ น้องอิง อ้อน น่ารัก เอาใจ

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 34.5k

ความคิดเห็น : 17

ปรับปรุงล่าสุด : 14 ธ.ค. 2562 13:12 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่3 ลูกท่านประธาน
แบบอักษร

 

ตอนที่3 

 

จากการที่ฉันหมั่นประจบสอพลอ เอ๊ย! ดูแลเอาใจใส่และออดอ้อนพ่อเมธเป็นประจำ ผลสัมฤทธิ์ที่ได้เป็นที่น่าพอใจพอสมควร คุณพ่อดูจะเอ็นดูฉันมากขึ้น เวลาพูดกันก็มักแทนตัวเองว่าพ่อ และเรียกขานชื่อของฉันอย่างอ่อนหวานว่า ‘น้องอิง’ ทั้งๆ ที่มันก็ธรรมดาเหมือนที่ใครหลายคนเรียกขาน แต่ไม่รู้ทำไม พอเป็นพ่อเมธที่เรียกฉันอย่างนี้ มันฟังดูจั๊กจี้หัวใจ พิลึกดีเหลือเกิน 

ฉันมีความสุขมาก ที่ตอนนี้ทุกคนรอบกายต่างรักใคร่และให้ความสำคัญกับฉัน ฉันรู้สึกราวกับว่า ตัวเองได้กลับไปเป็นนางฟ้าตัวน้อยๆ อีกครั้ง 

นับวันพ่อเมธก็ยิ่งเอ็นดูรักใคร่ฉันมากขึ้น เริ่มเอาอกเอาใจสารพัด ไปรับและพาไปกินไอศกรีมหลังเลิกเรียนบ้างล่ะ พาไปเที่ยวในวันหยุดบ้างล่ะ ให้ค่าขนมเพิ่มขึ้นบ้างล่ะ ไหนจะซื้อของขวัญมาเซอร์ไพรวันเกิดอีกล่ะ บางคืนก็มากล่อมฉันเข้านอนด้วยนะ โอ๊ยยยยย มันดี๊ดีอ่ะ 

“ คุณพ่อขา น้องอิงมาหา ” ฉันตะโกนเสียงดัง และเปิดประตูเข้าไปยังภายในห้องของประธานบริษัทอย่างตื่นเต้น โดยไม่สนใจแม่เลขาสาวที่นั่งหน้าเหวอเพราะห้ามไม่ทันเลยสักนิด เหตุเพราะนี่เป็นครั้งแรกที่ฉันได้มายังที่ทำงานของพ่อเมธ 

ร่างสูงของเมธวัจน์นั่งอยู่บนเก้าอี้บุหนัง ด้านหน้าเป็นโต๊ะทำงานไม้มะฮอกกานีอย่างดี กำลังก้มอ่านแฟ้มสรุปรายงานการประชุมครั้งล่าสุด และบนโต๊ะนั้นมีแฟ้มเอกสารวางอยู่มากมาย เมื่อได้ยินน้ำเสียงแป้นแล้นคุ้นหูก็เงยหน้าขึ้นมามองอย่างแปลกใจ 

“ อ้าว น้องอิง มาได้ยังไงคะเนี่ย แล้ว… ” ไม่ทันจะถามจบ ร่างแน่งน้อยนั้นก็วิ่งอ้อมโต๊ะมาหา และกระโดดขึ้นมานั่งบนตักแกร่งเสียก่อน 

อิงอัปสรนั่งคร่อมตักคุณพ่อสุดหล่อในลักษณะหันหน้าเข้าหากัน และใช้สองแขนเอื้อมขึ้นไปโอบรอบคอแกร่งของพ่อเมธไว้ 

“ น้องอิงอยากมาหาคุณพ่อ คุณย่าเลยให้ลุงสมานขับรถพามาค่ะ ” เด็กสาวตอบเสียงใสก่อนจะพูดต่อไปอีกว่า “ น้องอิงอยู่บ้านเฉยๆ แล้วเบื่อ อีกอย่างน้องอิงอยากมาเที่ยวที่นี่ด้วยค่ะ เพราะน้องอิงไม่เคยมาที่นี่เลย ” 

เมธวัจน์ไม่ทันจะได้พูดอะไรกับเด็กน้อยบนตัก แม่เลขาหน้าห้องก็โพล่พรวดเข้ามา และยืนหอบหายใจแฮ่กๆ “ เอ่อ ท่านประธานคะ ดิฉันขอประทานโทษค่ะ ดิฉันห้ามเด็กคนนี้ไม่ทันจริงๆ ” 

เลขาสาวนามเอมอรเอ่ยอย่างสำนึกผิด และหวาดเสียวเล็กน้อย เป็นที่รู้ๆ กันอยู่ว่าท่านประธานอารมณ์ขึ้นๆ ลงๆ ใครทำอะไรไม่เป็นที่พอใจก็จะถูกลงโทษ จะหนักเบาแล้วแต่อารมณ์ ถึงแม้ว่าช่วงนี้ท่านจะอารมณ์ดีเป็นพิเศษก็เถอะ แต่ว่าท่านก็ไม่ชอบให้ใครเข้ามายุ่มย่ามตอนกำลังทำงานโดยพลการ แล้วเด็กนี่ก็… 

“ ไม่เป็นไร นี่น้องอิง ลูกสาวของผมเอง ” 

คำพูดของเขาทำเอาเลขาสาวตาโต ‘ทะ ท่านประธานมีลูกตั้งแต่เมื่อไรกัน’ อย่าว่าแต่จะมีลูกเลย เมียก็ยังไม่ได้แต่ง เธอเองก็วาดหวังและหมายมั่นปั้นมืออยากได้ตำแหน่งนี้ แล้วทำไมถึงเป็นแบบนี้ไปได้ หรือมีอะไรเกี่ยวกับท่านประธานที่เธอยังไม่รู้ 

ในความเป็นจริงคือ เมธวัจน์พาแม่ของอิงอัปสรเข้าบ้านในฐานะเมียพลอยโจน ไม่ได้จัดงานแต่ง และไม่ได้จดทะเบียนสมรสใดๆ ทั้งนั้น จึงไม่มีใครรู้ว่าเขามีเมีย และลูกติดของเมียอยู่คนหนึ่ง 

“ คุณเอมมีอะไรก็ไปทำต่อเถอะ อ้อ แล้วช่วยบอกให้แม่บ้านเอาขนมมาให้น้องอิงด้วยนะ ” 

เสียงห้าวดึงสติของเอมอรกลับมา “ เอ่อ ดะ ดะ ได้ค่ะ ” หล่อนทำได้เพียงรับคำและเดินออกไป ในขณะที่สมองยังคงมึนงง 

หลังเลขาออกจากห้องไปแล้ว เมธวัจน์ก็ก้มหน้าลงมาหอมแก้มยัยเด็กช่างอ้อนในอ้อมแขนอย่างหมั่นเขี้ยว ไปสองฟอดใหญ่ๆ กลิ่นหอมของแป้งเด็กหอมจรุงติดปลายจมูกของเขา จนอยากดอมดมให้เด็กน้อยแก้มช้ำเหลือเกิน 

ฝ่ายอิงอัปสรที่โดนคุณพ่อขาหอมแก้มไปสองที ก็จัดการกดจมูกและริมฝีปากเล็กน่ารักไปที่แก้มสากทั้งซ้ายขวาอย่างเท่าเทียม ทำให้คนที่มีอายุเฉียดๆ เลขสี่ได้แต่สบถในใจ ‘เด็กอะไรวะ ทำไมน่ารักขี้อ้อนขนาดนี้’ 

 

---------------------------------------- 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว