email-icon facebook-icon Line-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : ฉีดยาคุม

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 787

ความคิดเห็น : 3

ปรับปรุงล่าสุด : 06 มี.ค. 2565 10:12 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ฉีดยาคุม
แบบอักษร

พระจันทร์อธิษฐาน Pray to The Moon.

 

"เฮ้ยณิ ทำไมไอ้คุณภูมันต้องออกมาส่งมึงถึงหน้าบ้านด้วยวะ? ทำหยั่งกับผัวมาส่งเมียงั้นแหละ" คนินถามเพื่อนรักด้วยความสงสัยในพฤติกรรมแปลกๆ ของคู่หมั้นณิศา

 

"กูจะไปรู้ได้ไงล่ะ?" ณิศาพูดไม่ใส่ใจทั้งที่รู้คำตอบอยู่แก่ใจดี

 

"หรือว่าเมื่อคืนพวกมึงสองคนจะ ... กันไปแล้ว" โรสถามดักคอทำเพื่อนสาวส่ายหน้าปฏิเสธพัลวัน

 

"เชี่ย ยังมึง กูยังไม่โดน" ณิศารีบลนลานบอก

 

"มึงรอดมาได้ไงวะตั้งสองสามคืน น่าแปลกมาก" คนินถามรู้สึกสงสัยเพราะรู้จักนิสัยผู้ชายอย่างภูดิศดี

 

ณิศาจึงเล่าให้เพื่อนรักฟังถึงเรื่องที่เกี่ยวกับสัญญาที่เขาได้ขอร้องเธอไว้เรื่องห้ามออกจากเพ็นท์เฮ้าส์สามวัน

 

"แต่คืนนี้มึงคงไม่รอดแน่" คนินพูดประเมินสถานการณ์อย่างผู้รู้ ณิศาพยักหน้ารับบอกเพื่อนเสียงเศร้า

 

"อืม น่าจะไม่รอดแล้ว หรือว่ากูจะกลับไปอยู่บ้านดี เอาไงดีวะกูยังไม่อยากท้องตอนนี้อะพวกมึง"

 

"งั้นก็แดกยาคุม" โรสแนะนำ

 

"แดกยาคุมถ้าวันไหนมึงลืมแดกก็ท้องได้นะว้อย ฉีดยาคุมดีกว่า" คนินผู้รอบรู้เอ่ยบอกเสียงจริงจัง

 

"ฉีดยาคุมเหรอ? แล้วจะไปฉีดที่ไหนวะ" ณิศาพูดเสียงแผ่วเบาอย่างหนักใจ

 

"กูเคยพาแฟนเก่าไปคลีนิคแถวมอ. ให้กูพาไปไหมมึง" คนินเสนอตัวเพราะรู้สึกเห็นใจเพื่อนรัก ที่เธอต้องมาหมั้นกับภูดิศก็เพราะเขาคนเดียว

 

"งั้นไปตอนนี้เลยมึง กูสังหรณ์ใจว่านายภูจะมารับตอนเลิกเรียน" ณิศาพูดเร่งเร้าเพราะใจร้อน

 

"แหกตาดูเวลาก่อน เช้าแบบนี้คลีนิคที่ไหนจะเปิด" คนินแย้งขึ้นมาทันที

 

"อ้าวแล้วยังไงล่ะมึง" โรสถามเสียงเครียด

 

"ไปตอนเที่ยงหรือไม่ก็คาบสุดท้ายเราโดดเรียนออกไปกันก่อนดีไหม" คนินรีบคิดหาทางออกจนเพื่อนๆ พยักหน้ารับ

 

 

☆☆☆☆☆☆☆

 

 

ที่.. คลีนิค

 

คนิน โรส ณิศา สามเพื่อนรักตัดสินใจโดดเรียนคาบสุดท้ายเพื่อที่คนินจะพาณิศามาฉีดยาคุม หลังจากทำประวัติวัดความดันตามระเบียบแล้ว เจ้าหน้าที่ก็พาณิศาเข้าไปยังห้องตรวจ

 

คนินกับโรสนั่งรอเพื่อนรักอยู่ที่เก้าอี้พลันสายตาของโรสก็หันไปเห็นดารินแฟนสาวของภูดิศเดินออกมาจากห้องตรวจอีกฝั่งหนึ่งของคลีนิค

 

"ไอ้นิน นั่นดารินแฟนไอ้คุณภูป่าววะ มาทำอะไรที่คลีนิค"

 

"เออว่ะ เฮ้ย!! อย่าบอกนะว่า.." คนินพูดค้างไว้แล้วหันหน้ามาหาโรส ก่อนที่ทั้งคู่จะพูดพร้อมกันว่า

 

"ฉีดยาคุม!!!"

 

"เชี่ยแล้ว เมียหลวงกับเมียน้อยมาฉีดยาคุมที่เดียวกัน บันเทิงแล้วมึง" ชายหนุ่มพูดด้วยใบหน้าตกใจขณะยกสองมือขึ้นกำเส้นผมตัวเองแน่น

 

"เมียหลวงเมียน้อยบ้าบออะไร เพื่อนมึงถึงแม้จะมาทีหลังแต่ก็มีการจัดงานถูกต้องตามวัฒนธรรมประเพณีนะเว้ย และก็ยังเป็นคู่หมั้นกันเฉยๆ ไม่ได้เป็นผัวเป็นเมียกันด้วย มึงอย่าพูดให้ไอ้ณิมันได้ยินนะ มันโกรธมึงตายเลย" โรสด่าคนินยาวเหยียดจนคนฟังอึ้งแล้วคิดตาม

 

"เออๆ กูพูดผิดเอง ไอ้ณิมันอาจจะมาทีหลัง แต่ครอบครัวเขาก็รับรู้และจัดงานกันถูกต้องก็จริงอยู่ แต่มึงฟังนะโรส มึงฟังกูดีๆ ไม่มีเพื่อนเราในมหาลัยคนไหนเลยที่รู้ว่าณิกับไอ้ภูหมั้นหมายกันแล้ว มีแค่เราสองคนเท่านั้นที่รู้ แต่ทุกคนทั้งมหาลัยเขารู้เขาเห็นกันทั่วว่าไอ้ภูกำลังคั่วอยู่กับดาริน ไม่ใช่เพื่อนมึง"

 

"เฮ้อ.. กูเครียดแทนไอ้ณิว่ะ แม่งชีวิตมันก็ดีอยู่แท้ๆ เสือกดันมาเจอไอ้คุณภูเข้าไป มีแต่เรื่องแย่ๆ เข้ามาเลย ตัวกาลกิณีชัดๆ"

 

โรสยังบ่นไม่หยุดแต่คนินไม่ทันฟังให้จบ ชายหนุ่มสอดส่ายสายตามองไปทางดารินไม่กระพริบ จนเมื่อเห็นว่าหญิงสาวเดินออกจากคลีนิคไปแล้วเขาจึงเดินไปที่เคาน์เตอร์ที่เธอเพิ่งจากมา ทำให้โรสต้องรีบลุกตามไปสมทบเพราะความอยากรู้อยากเห็นไปด้วย

 

"โทษนะพี่ ผมเป็นแฟนดารินนะครับ คือพอดีให้แฟนเข้ามาตรวจก่อน ผมขับรถไปหาที่จอดรถวนอยู่หลายรอบพอเข้ามาก็ไม่เจอแฟนผมแล้ว โทร.ไปก็ไม่รับสาย แฟนผมเป็นยังไงบ้างครับพี่"

 

"อ๋อ น้องดารินที่มาปรึกษาเรื่องตั้งครรภ์น่ะเหรอคะ น้องเพิ่งกลับออกไปเมื่อสักครู่นี้เองค่ะ" เจ้าหน้าที่ตอบชายหนุ่มด้วยน้ำเสียงไพเราะและสีหน้ายิ้มแย้ม โรสกับคนินหันหน้ามามองกันด้วยสายตาที่ตกตะลึงทั้งคู่

 

"เชี่ยแล้วไอ้นิน!! ตั้งครรภ์เลยหรอวะ? เรื่องใหญ่แล้วมึง ดารินท้องหรอเนี้ย?" โรสกระซิบถาม เป็นจังหวะเดียวกับที่ณิศาออกมาจากห้องตรวจพอดี เธอเดินมาหาเพื่อนรักทั้งสองคน เมื่อเห็นสีหน้าที่ตกตะลึง ก็ทักขึ้นว่า "เป็นเชี่ยไรของพวกมึงวะ"

 

คนินจึงรีบดึงณิศาเข้ามาใกล้กระซิบกระซาบข้างหูหญิงสาวถึงเรื่องราวที่เพิ่งรู้มา เมื่อได้ฟังหัวใจเธอกระตุกไม่เป็นจังหวะ

 

"ดารินท้องเหรอวะ แล้วนายภู.." ณิศาหยุดพูดไปดื้อๆ

 

"เอาไงดีมึง ถ้าคืนนี้มึงสองคนมีอะไรกัน นั่นเท่ากับว่ามึงจะกลายเป็นเมียมันโดยสมบูรณ์ แล้วดารินกับลูกในท้องล่ะ ไอ้ภูจะเอาไปไว้ที่ไหน"

 

ณิศาไม่ได้ฟังคนินพูด ตอนนี้สมองเธอเบลอไปหมด นึกสงสารดารินจับใจที่ต้องมาเจอเรื่องราวแบบนี้

 

เมื่อนั่งรถกลับจากคลีนิคคนินกับโรสที่เห็นณิศานิ่งเงียบมาตลอดทาง จึงถามขึ้นว่า "แล้วมึงจะเอายังไงวะณิ?"

 

"กูมาทีหลัง ก็ควรจะหลีกทางให้คนที่มาก่อนสิวะโรส" ณิศาพูดแล้วรู้สึกใจหาย เหมือนตัวเองกำลังเศร้าเสียใจกับเรื่องที่เพิ่งได้รับรู้จากเพื่อนรัก

 

ทำไมต้องเสียใจด้วยล่ะ?

 

เธอควรจะยินดีมากกว่าที่ตัวเองจะได้หลุดพ้นออกมาจากภูดิศได้ และที่สำคัญเธอไม่ได้ต้องการที่จะหมั้นหมายกับเขาตั้งแต่แรกอยู่แล้ว เธอกำลังรอหยางจินคนรักของเธอกลับมา

 

รอเฮียจินกลับมา

 

แต่ทำไม? ทำไมเธออยากร้องไห้?

 

ไม่นะ!! คุณน้ำตาอย่าไหลลงมาเลย ฉันไม่ได้ร้องไห้ให้นายซะหน่อย

 

คนอย่างนาย ไม่มีค่าพอที่ฉันจะเสียน้ำตาให้หรอก นายภูดิศ!!!

 

 

 

☆☆☆☆☆☆☆

 

ต้องขออภัยที่ไรท์อัพตอนใหม่ช้านะคะ 🙏 แต่ระหว่างรอสามารถไปหาอ่านงานเขียนอื่นของไรท์ได้น้าา เรื่องที่อยากแนะนำคือ นานจน(เกือบ)ลืมเธอ กับ คุณหนุ่มโสดได้โปรดรักฉัน รับรองสนุกไม่แพ้เรื่องนี้เลยค่ะ

 

ฝากติดตามด้วยจ้า

ไรท์มันนี่

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว