email-icon facebook-icon Line-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

แสงสว่างปลายอุโมงค์

ชื่อตอน : แสงสว่างปลายอุโมงค์

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 4.9k

ความคิดเห็น : 6

ปรับปรุงล่าสุด : 18 ธ.ค. 2564 19:33 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
แสงสว่างปลายอุโมงค์
แบบอักษร

นานจน(เกือบ)ลืมเธอ

ep.72 แสงสว่างปลายอุโมงค์

 

อธิปนอนเอนหลังเล่นอยู่บนเตียงหนานุ่มในห้องนอน หลังงานปาร์ตี้สละโสดล่วงหน้าของเหล่าเพื่อนรักที่ยัดเยียดจัดขึ้นให้เขาได้จบลงเมื่อตอนตีสามกว่าๆ ในมือของชายหนุ่มถือกระดาษใบเล็กๆที่ศิรสายัดใส่มือเขาไว้เมื่อช่วงเย็นของเมื่อวาน

 

เปิดข้อความอ่านซ้ำไปซ้ำมาแล้วยิ้มอยู่คนเดียวอย่างมีความสุขใจ

 

มะลิรักเฮียนะคะ

จัสมิน

 

แม้จะเป็นข้อความสั้นๆ แต่มันบอกทุกอย่างไว้หมดแล้ว ทั้งที่เขาบอกรักเธอแทบจะทุกเวลาที่มีโอกาส แต่จัสมินกลับไม่เคยพูดคำนั้นออกมาเลยจนเขาเองเริ่มหวาดกลัวอยู่ในใจว่าเธอคงจะไม่ได้รักเขาเหมือนที่เขารักเธอ

 

แต่กระดาษแผ่นนี้ตอบคำถามในใจเขาได้หมดแล้ว ชายหนุ่มหยิบโทรศัพท์มือถือตัวเองขึ้นมาถ่ายรูปกระดาษที่เขียนคำว่ารักของจัสมินเอาไว้ แล้วส่งรูปเข้าไปในข้อความของโทรศัพท์มือถือจัสมินพร้อมแคปชั่นว่า

 

เฮียก็รักมะลิมากนะครับ

 

แม้ชายหนุ่มจะรู้อยู่แก่ใจว่าคนรักคงไม่มีโอกาสได้อ่านข้อความนี้ เพราะโทรศัพท์มือถือจัสมินอยู่กับเขา ตอนที่มัลลิการ์พาเธอกลับไปอยู่บ้านเดวิด โทรศัพท์ของหญิงสาวอยู่ในห้องนอนอธิป เขาก็พยายามเอาไปคืนให้เธอเพราะอยากติดต่อพูดคุยกับคนรักบ้าง แต่ทางบ้านโน้นให้คนออกมาบอกว่าให้เขาเก็บโทรศัพท์คืนไป ตอนนี้จัสมินมีโทรศัพท์มือถือใหม่แล้ว และไม่ต้องการใช้เครื่องนี้อีกต่อไป

 

อธิปรู้ได้ในทันทีว่ามัลลิการ์ต้องการจะปิดโอกาสในการติดต่อระหว่างเขากับจัสมินลง แม้จะเสียใจแต่ก็ก้มหน้ายอมรับ เพราะทุกเรื่องที่เกิดขึ้นมาทั้งหมดเป็นความผิดของเขาคนเดียว

 

ครืด.. ครืด.. ครืด

 

เสียงโทรศัพท์มือถือดังขึ้น อธิปขมวดคิ้วเข้มเข้าหากัน ยกโทรศัพท์ขึ้นมาดูเวลาแล้วคิดในใจ

 

นี่มันตีสี่กว่าๆเอง ใครโทร.มากันนะ

 

แต่เมื่อเห็นชื่อของคนที่โทร.เข้ามาก็รีบรับสายทันที

 

"รสาโทร.มาหาพี่แต่เช้าเลยนะ"

 

"คือรสาอดทนรอให้ถึงตอนเช้าไม่ไหวจริงๆ ขอโทษนะคะพี่อธิปที่โทร.มาปลุกแต่เช้ามืดเลย"

 

เสียงศิรสาพูดเร็วรัวแต่น้ำเสียงเบาจนเกือบเป็นกระซิบราวกับกลัวใครได้ยิน

 

"ไม่เป็นไรพี่ยังไม่ได้นอน รสามีธุระอะไรหรือเปล่า"

 

"มีค่ะ ธุระด่วนมากด้วย คือน้ามัลลิการ์จะพาน้องแจ๊สกลับอังกฤษอาทิตย์หน้า จองตั๋วเครื่องบินไว้แล้วด้วยค่ะ พี่อธิปต้องรีบทำอะไรสักอย่างแล้วนะคะ ขืนยังมัวใจเย็นอยู่ ถ้าน้องแจ๊สไปอังกฤษคราวนี้คงอีกนานกว่าจะได้กลับมาเมืองไทยแน่เลยค่ะ"

 

สิ้นคำน้องสาว โทรศัพท์ในมือของอธิปก็ล่วงลงจากมือหล่นกระทบพื้นที่นอนหนานุ่ม เขายังยกมือค้างอยู่รู้สึกช็อคกับข่าวร้ายที่น้องสาวโทร.มาบอก

 

"พี่อธิป พี่ยังฟังอยู่ไหมคะ รสายังมีอีกเรื่องที่ยังไม่ได้บอกพี่ค่ะ"

 

ศิรสาพูดน้ำเสียงร้อนรนเพราะยังมีเรื่องเร่งด่วนกว่าที่อธิปต้องรู้ ชายหนุ่มค่อยๆหยิบโทรศัพท์ขึ้นฟังน้องสาวพูดต่อ

 

"คือ..น้ามัลลิการ์จะพาน้องแจ๊สกลับกรุงเทพวันนี้แล้วค่ะ"

 

อธิปช็อคอีกครั้งกับคำพูดศิรสาจนรู้สึกมึนหัวเหมือนโดนใครต่อยหน้า

 

เขาเข้าใจในคำบอกรักของจัสมินบนกระดาษโน้ตแผ่นนั้นทันที

 

ที่เธอบอกรักเขาด้วยจดหมาย เพราะเธอรู้อยู่แก่ใจแล้วว่าจะไม่มีโอกาสได้พูดคำว่ารักให้เขาได้ยินด้วยตัวเอง จึงใช้วิธีเขียนมาบอกแทน

 

เธอจะกลับไปอังกฤษแล้ว เขาจะทำยังไงดี เหลือเวลาเปลี่ยนใจมัลลิการ์อีกแค่อาทิตย์เดียวเท่านั้น

 

แล้ววันนี้ครอบครัวมะลิก็จะกลับกรุงเทพแล้วด้วยทำไงดี

 

เขาจะทำยังไง?

 

หม่าม๊า!!

 

ชื่อนี้ผุดขึ้นมาอีกครั้ง

 

เท้าที่เร็วเท่าความคิด อธิปเดินจนเกือบเป็นวิ่งออกมาจากห้องนอน ตรงไปห้องครัวทันทีเพราะรู้ว่าเวลานี้แม่ของเขากำลังทำอาหารเพื่อเอาไว้ใส่บาตรในตอนเช้า

 

"ม๊า แย่แล้วครับ"

 

มือที่ถือตะหลิวอยู่ชะงักทันทีเมื่อได้ยินเสียงเรียกของลูกชาย

 

"มีอะไรตี๋ ม๊าอยู่ในครัวลูก"

 

"ม๊าครับ แม่มะลิจะพามะลิกลับอังกฤษอาทิตย์หน้าครับ"

 

"อะไรนะอาตี๋ ตายแล้วทำไงดีล่ะ ไปๆ ไปปลุกป๊าตื่นเร็ว มิ้วทำกับข้าวแทนอี๋ที"

 

วันวางตะหลิวลงบนกระทะ แล้วรีบจูงมือลูกชายเดินไปที่ห้องนอนตัวเอง ทุบประตูห้องจนเสียงดังพร้อมส่งเสียงโวยวาย

 

ปัง! ปัง! ปัง!

 

"ป๊าเปิดประตูหน่อยซิ เกิดเรื่องใหญ่แล้ว"

 

เสียงดังของวันทำให้คนทั้งบ้านตื่นกันหมด ดลวิทย์เดินออกจากห้องมาก่อนใคร ตามมาด้วยบดินทร์ กวินภพและน้องเล็กเอื้ออังกูรที่หน้าตาบู้บี้เพราะเพิ่งงีบไปได้แค่ชั่วโมงเดียว

 

"มีอะไรอาวัน ส่งเสียงดังเชียว"

 

เถ้าแก่เฮงรีบเปิดประตูออกมาถาม เป็นจังหวะเดียวกับที่หนุ่มๆเดินมาพอดี

 

"นั่นสิครับม๊า เกิดอะไรขึ้นครับ"

 

กวินภพถามขึ้นบ้าง แต่เมื่อมองหน้าถอดสีของอธิปก็พอจะเดาได้ว่ามันไม่ใช่เรื่องดีนัก

 

วันจึงบอกให้ทุกคนไปคุยกันที่โต๊ะอาหาร หลังจากสั่งมิ้วให้ชงกาแฟมาเสิร์ฟพี่ๆที่กำลังแฮงค์หนักจนเสร็จเรียบร้อย เถ้าแก่เนี้ยเจ้าของร้านทองจึงพูดตรงประด็น

 

"แม่ของหนูมะลิจะพามะลิกลับอังกฤษอาทิตย์หน้า"

 

"จริงหรอม๊า แล้วมึงจะเอาไงไอ้ธิป" บดินทร์ถามเพื่อนรักด้วยความห่วงใย

 

"ไม่รู้ว่ะ กูคิดอะไรไม่ออก เขาจะพากันกลับกรุงเทพวันนี้แล้วนะมึง" อธิปตอบด้วยใบหน้ายุ่งเหยิง

 

"ซวยแล้วไอ้ธิป กูนึกว่ามันจะงานง่ายนะเนี้ย แต่ไม่ใช่อย่างที่คิดแล้วว่ะ" เอื้ออังกูรพูดน้ำเสียงหนักใจ

 

"ใช่ คุณมัลลิการ์ใจแข็งกว่าที่เราคิดไว้เยอะเลย ถึงขนาดคุณรสาโทร.มาหาไอ้ธิปแบบนี้แสดงว่าบอสนาธานคงเจรจาล้มเหลว" ดลวิทย์วิเคราะห์ขึ้นมาบ้าง

 

"ก็น่าจะเป็นอย่างนั้น แต่กูคุ้นๆหน้าของแม่น้องมะลิว่ะ เหมือนเคยเห็นที่ไหนมาก่อน" กวินภพที่นิ่วหน้าคิดเอ่ยบอกเพื่อน

 

"งั้นก็รีบคิดให้ออกเร็วๆเลย ถ้าเป็นคนรู้จักจะได้ให้มึงไปช่วยพูดแทน"

 

บดินทร์เสนอแนะ แต่ก็ต้องสะดุ้งตกใจเมื่อกวินภพใช้มือตบโต๊ะแล้วโพล่งออกมา

 

"กูนึกออกแล้ว น้ามัลลิการ์เคยอยู่ที่บ้านปู่นนท์"

 

"ปู่นนท์!!!"

 

ทุกคนพูดออกมาพร้อมกันเหมือนเห็นแสงสว่างที่ปลายอุโมงค์ กวินภพจึงพูดต่อว่า

 

"มึงจำได้ไหมไอ้ดิน น้ามัลลิการ์ที่ทำคุ้กกี้เม็ดมะม่วงหิมพานต์อร่อยๆน่ะ ที่มึงเคยขอเอากลับไปกินกับกาแฟที่บ้านไง"

 

บดินทร์พยักหน้ารับเพราะพ่อของเขาเป็นทนายความประจำตระกูลของนนท์ เขาจึงเข้านอกออกในบ้านปู่นนท์มาตั้งแต่เด็ก

 

ปู่นนท์คือคุณปู่ของนรีกานต์ภรรยากวินภพ ชายสูงวัยนักธุรกิจผู้มั่งคั่งจากธุรกิจอสังหาริมทรัพย์

 

"งั้นเอางี้ ไอ้ธิปมึงโทร.ไปหาคุณรสาขอให้ถ่ายรูปคุณมัลลิการ์แล้วส่งมาให้ไอ้วินส่งไปให้คุณกานต์ถามปู่นนท์ว่าเป็นคนเดียวกับน้ามัลลิการ์ที่เรารู้จักไหม ถ้าเป็นน้ามัลลิการ์จริงๆ กูกับมึงเข้าไปคุยขัดตาทัพไว้ก่อน ระหว่างรอให้ไอ้เอื้อขับฮอ.ไปรับปู่นนท์มาที่นี่ เพื่อมาเจรจากับน้ามัลลิการ์อีกที"

 

บดินทร์ทนายความสุดหล่อผู้ปิ๊งไอเดียบรรเจิดพูดกับกวินภพหลานเขยของนนท์

 

"ดี งั้นป๊ากับม๊าจะไปขนทองคำที่ร้านมาให้หมด ไว้รอปู่นนท์มาเป็นผู้ใหญ่ฝ่ายชายเจรจาสู่ขอหนูมะลิให้อาตี๋ของเรา" วันเอ่ยขึ้นบ้างอย่างมีความหวัง

 

"โอเคเอาตามนี้เลยทุกคน เริ่มงานกันแต่เช้ามืดจะได้มีเวลาคิด เผื่อขาดเผื่อเหลืออะไรจะได้แก้ไขกันทัน" ดลวิทย์พูดรับคำเพื่อนก่อนจะพยักหน้าให้ทุกคนทำตามแผน

 

 

 

☆☆☆☆☆☆☆☆☆

กัปตันเอื้อรีบไปรับปู่นนท์มาเร็วๆ เดี๋ยวมะลิจะหนีเฮียไปอีก

ช่วงนี้ไรท์อาจอัพตอนใหม่ช้าหน่อยนะคะ ติดภารกิจนิดหน่อย ระหว่างรอสามารถไปหาอ่านงานเขียนอื่นของไรท์ได้นะคะมีสองเรื่องที่แนะนำคือ พระจันทร์อธิษฐาน กับ รักแท้แค่ข้ามคืน รับรองสนุกไม่แพ้เรื่องนี้เลยค่ะ แอบกระซิบบอกว่า 'อ่านฟรี' ค่ะ

ฝากติดตามด้วยค๊าบ

 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว