Maybach Exelero รถยนต์จากเยอรมนีที่ส่งตรงมายังเกาหลีใต้ บ้านตระกูล ปัญจรักษ์โภคิน มูลค้าไม่ต่ำกว่า 240 ล้านบาท

ซึ้งท่านอนุนาท มาเฟียผู้ยิ่งใหญ่รุ่นที่ 2 แห่ง ตระกูลปัญจรักษ์โภคิน ผู้เป็นพ่อของทายาทมาเฟียอย่าง

เฮียบีม ภานุกร เเละเฮียบุ๋น ภานุภัทร ท่านซื้อให้เฮียบุ๋นในวันเกิด ได้แล่นเข้ามาจอดยังหน้าคฤหาสน์

เฮียบุ๋น ลงจากรถซึ่งฝั่งตรงข้ามมีชายหนุ่มร่างงาม เต็มไปด้วยความสวยสง่านอนไร้สติ

ประตูฝั่งของร่างเล็ก ถูกเปิดออกด้วยมาเฟียหนุ่ม ที่เข้าไปช้อนตัวร่างเล็กขึ้นด้วยท่าเจ้าสาว ซึ่งมีบริวาร หรือบอดี้การ์ดคนของเขายืนเรียงกันต้อนรับ...

เฮียบุ๋นบอกบอดี้การ์ด ก่อนจะอุ้มคนที่ไร้สติพาไปยังห้องของเขา เหล่าบอดี้การ์ดต่างหดหัวก้มหน้าโค้งตัวรับคำตลอดทางที่ผู้เป็นนายอุ้มชายหนุ่มหน้าสวยเข้าไปในบ้าน

ในห้องทำงานใหญ่ หลังจากบอดี้การ์ดคนสนิทของท่านอนุนาท บิดาของมาเฟียรุ่นที่ 3 เข้ามารายงานท่านถึงกับตกใจไม่น้อยที่ลูกชายของเขา หาเรื่องใส่ตัวไม่เว้นแต่ละวัน

ปึง!!! ท่านอนุนาทลุกขึ้นพร้อมกับตีโต๊ะอย่างเดือดดาล ไอ้ลูกชายไม่รักดี เอาผู้ชายหน้าไหนไม่รู้เข้ามาในบ้าน หาความสุขให้ตัวเองได้ แต่อย่าลากมาทำเมีย สอนไม่รู้จักจำ!

ตะคอกเสียงใส่อย่างเกี้ยวโกรธ

เฮียบีมลูกชายคนโตเดินเข้ามาพร้อมเอกสารบางอย่าง

เฮียบีมวางซองสีน้ำตาลให้ผู้เป็นพ่อ อนุนาทเปิดดูออกจากสีหน้าเข้มขรึมคลี่ยิ้มออก

อนุนาทตีบ่าเฮียบีมลูกชายคนโตอย่างเอาใจสมกับเป็นพี่ชายคนโต

4 ชั่วโมงผ่านไปตอนนี้ก็เริ่มจะเข้าค่ำ ทายาทมาเฟียหนุ่มแห่งแดนมังกรไทยพยายามปรือตา มองให้ภาพชัดเจนขึ้น ซึ่งฤทธิ์ยาที่เขาโดนทำให้มึนมัวสายตาพลั่ง

เฮียบุ๋นนั่งลงข้างกายร่างเล็กเขาไม่ได้ใส่เสื้อผ้า มีแต่กางเกงที่ปกปิดส่วนล้างเท่านั้น

ภามอ้าปากค้างเมื่อได้สติ กับภาพที่เห็นเขาไม่ใส่เสื้อ เขา และตัวเอง ไม่นะ!

ร่างโตเอามืออุดหูตัวเองรับเสียงโวยวายของเขาไม่ไหวแสบหูชะมัด กินลูกหวีดไว้ในคอหรือไง

เรียวกลีบปากหุบลงไปพร้อมกับคำด่าเมื่อมาเฟียหนุ่มปราบเสียงแผดของเขา ด้วยริมฝีปากหนาอมชมพู ผู้ชายอะไรปากน่าจูบชะมัด

พรึ่บ!

ภามผลักอกล้ำด้วยแรงสุดฤทธิ์ ผมหายใจไม่ออก เขาไม่ให้ผมได้หายใจเลย ไอ้บ้าเอ้ย! ขโมยจูบแรกของผม!

ร่างเล็กเอามือทาบอกหายใจหอบถี่ นอกจากหายใจไม่ออก เขายังเหนื่อยกับการหวีดร้องเมื่อกี้ บ้าชะมัด เหมือนตายทั้งเป็นเลยโว้ย!~

มือหนายื่นออกมาจะประคองเขาแต่กลับชะงักออก

เฮียบุ๋นชี้ตัวเองสายตามองร่างเล็กน้ำตาไหลพร่า ร้องไห้จริงหรอเนี่ย

หมับ!

มาเฟียหนุ่มดันร่างเล็กให้นอนลงอย่างแรง เขาขึ้นคร่อมร่างเล็กจับประสานบีบมือเล็กทั้งสองข้างกับเตียง

เฮียบุ๋นก้มลงไปสูดดมซอกคอขาวนวลหยอกล้อเขา ให้ตายคาเสียงหวีดนี้

เฮียบุ๋นลุกขึ้นจากร่างเล็ก เขานั่งลงบนขอบเตียง

สายตาเขามองอย่างอื่นจบประโยคท้ายเขาหันมามองร่างเล็กก่อนจะลุกออกไปหยิบเสื้อผ้า

ร่างโตหยุดเขาค่อยๆหันมามองร่างเล็ก

จบประโยคเขาก็สวมเสื้อเดินออกไป ไม่ลืมที่จะล็อกประตูให้ร่างเล็ก

ปัง! เสียงปิดประตูแรงของเฮียบุ๋น ภามอ้าปากตาค้างกับคำพูดของเขา

เขาจะจับผมทำเมียเนี่ยนะ บ้าไปแล้ว ประสาทแน่ๆ ผมยังไม่ถ่ายละครเลยนะ มาอยู่เกาหลีแค่วันเดียวเอง ผมยังไม่อยากมีผัว ไม่ปังแน่ๆ โอ๊ยม่ายย ใครก็ได้ช่วยที!

-โปรดติดตามตอนต่อไปนะคะ-