ep.5
-
-
กองถ่ายละคร...
-
แปะ! แปะ! แปะ!
-
เจ๊ลูซี่ (ผู้จัดการ)เด็กๆ เรียบร้อยกันไหมจ้ะ
-
เสียงปรบมือของหญิงสาวในกายเป็นชายอย่างลูซี่เดินตรวจดูงานกองละครตั้งแต่มาถึง
-
??คุณลู่ซี่ครับ คุณภามยังไม่มาอีกหรอครับ
-
เจ๊ลูซี่ (ผู้จัดการ)เออนั้นนะสิ แล้วมันไปหนักหัวแกหรอย๊ะ ทำงานไป๊!
-
??คร๊าบๆ
-
เจ๊ลูซี่ (ผู้จัดการ)อยู่ไหนนะ
-
เจ๊ลูซี่ (ผู้จัดการ)ทำไมยังมาไม่ถึงอีกล่ะเนี่ย คุณน้องขา
-
ลูซี่สะบัดพัดวีไปมาอย่างร้อนรน
-
เจ๊ลูซี่ (ผู้จัดการ)หรือเกิดอะไรขึ้นกับน้องของเจ๊
-
เจ๊ลูซี่ (ผู้จัดการ)อุ๊ย! ตายล่ะ!
-
ความคิดไปเองครอบงำ ห่วงแหนห่วงใยน้องชายที่รัก
-
Rrrrr Rrrrr Rrrrr
-
ภาม📞ครับ เจ๊ลู่ซี่
-
เจ๊ลูซี่ (ผู้จัดการ)📞คุณพระเจ้า!
-
เจ๊ลูซี่ (ผู้จัดการ)📞ตอนนี้อยู่ไหนค่ะ คุณน้องขา
-
ลูซี่สบถดีใจเมื่อได้ยินเสียงหวานๆของภามดังลอดมาจากโทรศัพท์
-
ภาม📞ภามกำลังกลับคอนโดครับ
-
ภาม📞ขอไม่ไปกองนะครับ ภาม ปวดหัว
-
เจ๊ลูซี่ (ผู้จัดการ)📞แต่ว่าวันนี้ เราต้องทำความรู้จักกับคนในค่ายก่อนนะค่ะ
-
เจ๊ลูซี่ (ผู้จัดการ)📞นางเอกที่จะมาเล่นคู่กับคุณน้องขา สวยมากๆเลยค่ะ
-
ภาม📞เจ๊ครับไม่เข้าใจที่ภามพูดหรอ?
-
ภาม📞ภามปวดหัว แค่นี้นะ!
-
ตุ๊ดๆๆ สายถูกตัดไป เป็นผู้ชายเอาแต่ใจแบบนี้ ชั้นรักลงไปได้ไงเนี่ย
-
-
สายฟ้า (มือขวาภาม)คุณภามจะเข้าคอนโดตอนนี้จริงๆหรอครับ
-
ภามยัง ผมยังไม่อยากกลับ
-
ภามถ้าผมกลับ
-
ภามไอ้โรคจิตนั้นต้องตามผมไปแน่ๆ
-
สายฟ้า (มือขวาภาม)เราจะเอายังไงกันดีครับ
-
ภามเก็บรถมันซะ
-
ภามแล้วก็ขับออกมาให้เร็วที่สุด
-
สายฟ้า (มือขวาภาม)จะเอางั้นเลยหรอครับ
-
ภามนี้ฉันให้นายทำไม่ใช่มาถามฉันกลับ
-
ภามฉันไม่ได้ให้ฆ่ามันสักหน่อย
-
สายฟ้า (มือขวาภาม)ครับๆ ผมจะจัดการรถมันเดี๋ยวนี้
-
สายฟ้าหันไปมองรถสีแดงคันหรู่ ปลดล็อกกระจกแก้วรถลง โผล่จ่อปืนเล่งไปที่ยางรถสวยของเฮียบุ๋น
-
ปัง!! เอี๊ยดดด~
-
-
เฮียบุ๋นเฮ้ย!!
-
เฮียบุ๋นเหยียบเบรคกระทันหันมองรถคันหรู่สีดำข้างหน้าขับออกไปอย่างรวดเร็ว
-
เฮียบุ๋นไอ้บ้าเอ้ย!
-
เฮียบุ๋นเล่นกันแบบนี้ใช่มั้ย
-
เฮียบุ๋นคุณรู้จักผมน้อยไป เราจะได้เห็นดีกัน
-
เฮียบุ๋นคุณภาม!
-
เฮียบุ๋นสบถเสียงดังอย่างเยือกเย็น เขาแค่อยากรู้จักภามเท่านั้น
-
แต่เขากับได้สิ่งนี้ตอบแทน อีกไม่นานภามต้องได้รับบทลงโทษจากเฮียบุ๋นอย่างแท้จริง
-
เฮียบุ๋น📞ส่งคนตามรถทะเบียนXXXX
-
เฮียบุ๋น📞จับตัวผู้ชายที่ชื่อภามไปไว้ที่บ้านฉันให้ได้!
-
เฮียบุ๋น📞แล้วเอารถมารับฉันด้วย
-
ราชัน (มือขวาเฮียบุ๋น)📞ครับนาย
-
คำสั่งทรงอำนาจผ่านโทรศัทพ์ เฮียบุ๋นส่งอีเมล์ให้ลูกน้องมารับ เพราะนังตัวดี รถเขาถึงต้องยางแตก!
-
-
Condominium...
-
ภามทำไมชีวิตฉันต้องเจออะไรแย่ๆแบบนี้ด้วยนะ เฮ้อ...
-
ภามวางกระเป๋าแบรนด์สุดราคาแพงทิ้งตัวนอนหายอย่างหนักหน่วง
-
ภามถ้าคุณแม่ยังอยู่ ชีวิตคงจะดีกว่านี้สินะ แม่ครับ ท่านไม่ต้องเป็นห่วงนะครับ
-
ภามภามจะไม่ยอมให้พวกมันอยู่สบาย
-
ภามภามนี่แหละจะใช้ชื่อเสียงฉีดหน้าพวกมันให้ขาดเป็นชิ้นๆ
-
ภามนังรัศมี ไอ้ใบหม่อน สองแม่ลูกแพศยา!
-
ภามทรัพย์สมบัตรของพ่อฉันทั้งหมด
-
ภามอย่าหวังว่าจะได้!! ฉันเกลียดพวกแก!! ไอ้พวกเลว!!
-
ภามกำผ้าปูที่นอนแน่นอย่างชังรอยแค้นของอดีต...
-
-
ย้อนกลับไปในอดีต...
-
เด็กชายมาวินท์โอ๊ย! ภาม หม่อนเจ็บนะ
-
เด็กผู้ชายสองคนอายุราว 10-11 ปี ที่กำลังแย่งรถบังคับกัน จนเลือดตกยางออก ภามใช้มือของตัวเองบีบลงที่แขนเล็กของใบหม่อน หรือมาวินท์ เเล้วผลักให้ล้มลงไปจนเข่าถลอก จนมีเลือดออกมา
-
เด็กชายธนาธิปสมน้ำหน้า นายมาแย่งรถบังคับของฉันทำไมก่อน!
-
เด็กชายมาวินท์หม่อนไม่ได้แย่ง รถบังคับของหม่อนต่างหาก
-
เด็กชายธนาธิปของฉัน!
-
มือเล็กจับข้อมือของใบหม่อนกำแน่น
-
เด็กชายมาวินท์โอ๊ย! คุณท่านซื้อให้หม่อน
-
เด็กชายมาวินท์ต้องเป็นของหม่อนสิ โอ๊ย! ปล่อยนะ หม่อนเจ็บ
-
เด็กชายธนาธิปของฉันก็คือของฉัน!
-
เด็กชายธนาธิปอย่ามาทำตัวเป็นเจ้าของ
-
เด็กชายธนาธิปไอ้ลูกเมียน้อย!
-
พรึ่บ!
-
เด็กชายมาวินท์โอ๊ย! ฮื่อๆ
-
คุณรัศมีเกิดอะไรขึ้น
-
รัศมีมารดาของใบหม่อนเดินเข้ามาเห็นเหตุการณ์ที่ภามผลักลูกชายหัวแก้วหัวแหวนพอดี
-
เด็กชายมาวินท์แม่ครับ... ฮื่อๆๆ
-
คุณรัศมีใบหม่อน...
-
เด็กชายมาวินท์ฮื่อๆๆ หม่อนเจ็บฮื่อ...
-
เด็กชายธนาธิปขี้ฟ้อง!
-
คุณรัศมีคุณภามค่ะ ทำแบบนี้ไม่ดีเลยนะคะ ขอโทษใบหม่อนเดี๋ยวนี้คะ
-
เด็กชายธนาธิปทำไมฉันต้องขอโทษมันด้วย
-
เด็กชายธนาธิปมันสิต้องขอโทษฉัน!!
-
เด็กชายธนาธิปแย่งรถบังคับของคนอื่น ตัวเองดีตายแหละ
-
คุณรัศมีจริงหรอใบหม่อน
-
เด็กชายมาวินท์เปล่านะครับแม่
-
เด็กชายมาวินท์รถบังคับคันนี้คุณท่านซื้อให้หม่อน
-
เด็กชายมาวินท์ที่หม่อนทำคะแนนสอบได้
-
เด็กชายมาวินท์หม่อนไม่ได้แย่งมาอย่างที่ภามว่า
-
เด็กชายธนาธิปไอ้หน้าด้าน! อะไรที่พ่อของฉันซื้อให้นาย!
-
เด็กชายธนาธิปมันก็คือของ ของฉัน เพราะฉะนั้น...
-
เด็กชายธนาธิปอย่ามาเทียบเท่ากับฉัน!!
-
ในขณะเดียวกันคุณหญิงอรดา และท่านชาติชายได้มีการทะเลาะกันอยู่บนห้องข้างบนไม่ต่างกับลูกชายที่อะละวาดอยู่กับลูกชายของเมียน้อยบิดาของตน
-
คุณอรดาฉันตัดสินใจแล้ว ฉันจะพาลูกของฉันกลับปารีส
-
คุณอรดาคุณก็ไม่มีสิทธิ์มาห้ามฉัน คุณชาติชาย!
-
ท่านชาติชายผมไม่อนุญาต!! เจ้าภามเป็นลูกของผม
-
ท่านชาติชายผมไม่ให้คุณพาลูกไปไหน
-
คุณอรดาเหอะ! คุณคิดว่าลูกภามไม่ใช่ลูกฉันหรอคะ แล้วคุณจะให้ฉันทำยังไง
-
คุณอรดาฉันจะพาลูกกลับปารีสเดี๋ยวนี้
-
คุณอรดาคุณก็เตรียมตัวหย่ากับฉันได้เลย
-
อรดาภรรยาของชาติชายเดินออกจากห้องไม่สบอารมณ์เธอหยุดชะงักจะลงบันใดเมื่อสามีพูดขึ้น
-
ท่านชาติชายผมไม่หย่าเด็ดขาด!
-
เธอหยุดเดินก่อนจะหันมองสามี อีกก้าวข้างหลังคือบันไดชั้นสูง
-
ท่านชาติชายยังไงผมก็ไม่หย่ากับคุณ!
-
คุณอรดาเอายังไง! ฉันกับมันคุณจะเอายังไง!
-
คุณอรดาคุณจะให้ฉันร่วมบ้านกับเมียน้อยของคุณงั้นหรอคะ
-
คุณอรดาฉันไม่ยอมหรอกนะ และฉันไม่สนว่านังนั้นจะมาแย่งทุกอย่างไปจากฉัน
-
คุณอรดายังไงคุณก็ห้ามฉันไม่ได้หรอก ฉันจะพาลูกกลับปารีส
-
คุณอรดาหย่ากับฉันเถอะ!
-
สายตาดุหมุนตัวก่อนจะลงบันได
-
ท่านชาติชายคุณอรดา!...
-
ตึก!
-
คุณอรดาโอ๊ย!...
-
ตุบ!
-
เด็กชายธนาธิปคุณแม่ครับ!!!!
-
มือหนาของชาติชายที่กำลังจะคว้ากระชากแขนภรรยา ขาทั้งสองของเธอกลับลื้นล้มลงตกบันไดไปยังขันสุดท้ายที่เต็มไปด้วยกองเลือด ทุกคนที่อยู่ด้านล่างตกใจหายวิ่งเข้ามาดูรวมทั้งลูกขายของอรดา
-
ภามเฮือก!!! ... คุณแม่!!!
-
ภามลืมตาสะดุ้งวาบตื่น อากาศที่ว่าหนาวไม่สู้เหงื่อที่ไหลผุดตามไรผม หน้าผาก เค้าหายใจหอบถี่อยู่นานก่อนจะหันไปตามเสียงคนเคาะประตู...
-
-
-โปรดติดตามตอนต่อไปนะคะ-
คลิกบริเวณนี้เพื่ออ่าน
หรือสัญลักษณ์ด้านขวาเพื่ออ่านต่อเนื่อง


กรุณาเข้าสู่ระบบเพื่อแสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็นปักหมุด
ความคิดเห็นทั้งหมด ()