... (#อยู่ในเวอร์ชั่นเด็ก)

นี่มันซวยอะไรเนี่ย?

แค่เปิดประตูไปหาพี่ริษยาก็โดนยาแปลกๆ ลอยประเคนถึงหัวสองขวด

รู้สึกตัวอีกทีดันมาอยู่กลางป่าในสภาพเด็กซะงั้น

เอาไงดีเนี่ย?

อื้อ...งั้นเริ่มจากจัดการชุดก่อนแล้วค่อยเดินหาคนแล้วกัน (#ถกยูคาตะขึ้นมาพับๆ พันๆ จนมีลักษณะคล้ายกิโมโน)

เรียบร้อย ต่อไปหาคน... (#เดินไปเรื่อย)

อ่ะ? (#ชนคน)

พี่ชายลำดับเจ็ด?

(ในใจ : พี่ราคะไหงมาอยู่นี่หว่า? แล้วทำไมท่าทางแปลกๆ?)

พี่ชายลำดับเจ็ดเล่นอะไรอ่ะ? แกล้งผมเหรอ?

(ในใจ : อะไรกันเนี่ย? ไหงพวกพี่มีท่าทางแปลกๆ หวังว่าไม่ใช่อย่างที่คิดนะ...)

นี่ๆ พี่ชายลำดับเจ็ด...นี่ปีอะไรเหรอ?

...บางทีสังหรณ์เรื่องความซวยแม่นไปแฮะ

(ในใจ : ก็คิดอยู่ว่าลักษณะของพี่ราคะแปลกๆ พี่ชายลำดับห้าก็เหมือนตอนที่ตัวตนในอดีตโผล่มาในปัจจุบัน แต่ก็ไม่คิดว่าจะโดนย้อนกลับมาในอดีตนะ!!)

(ในใจ : เอาไงต่อดีเนี่ย?)

ไม่มีอะไรๆ

นี่ๆ พี่ชายลำ...

(#มองทั้งสองสลับกัน)

(ในใจ : เอาไงดีเนี่ยนะ? แต่จะให้เดินว่อนกลางป่าที่ไม่รู้จักคนเดียวคงไม่ไหว ทำหน้ามึนเกาะพวกพี่แล้วกัน..ถึงเป็นตอนยังไม่รู้จักผมจนน่าหดหู่ก็เถอะ)

พี่ชายลำดับห้า (#ดึงขากางเกงโลวเลส)

ไม่ผิดๆ

(ในใจ : ถูกแล้ว แต่รู้จักในอนาคตอ่ะนะ)

ผมสึบากิ

จำไม่ได้อ่ะ

(ในใจ : เลิกนับนานแล้ว ลืมอ่ะ)

ญี่ปุ่น

พี่ชายหก พี่สาวหนึ่งล่ะ

(ในใจ : ก็เหมือนหมดนั้นแหละ)

กลับมาแล้...นี่พวกเจ้าลักพาตัวเด็กจากไหนมากันน่อ!?

เฮ้อ แล้วไป...

พี่ชายลำดับสอง?

ห๊า?

ข้าหรือ?

ใช่ๆ ...ทำไมเหม่งขึ้นอ่ะ?

...

หรือไม่ในสายตารายนี้เห็นลักษณะคล้ายก็คิดว่าพี่ตัวเองหมดแหง

(ในใจ : ใช่ที่ไหนล่ะ! พี่อัตตาว่ากันอ่ะ!)

(#ทำแก้มป่อง)

คิดว่าข้าสน?

ใจร้ายอ่ะ! (#โวยวาย)

พวกนายลักพาตัวเด็กบ้านไหนมา? (#ทำหน้าดุ)

เจ้าอย่าใช้เด็กเป็นโล่สิ

เกิดบ้าอะไรขึ้นวะ?

นี่ซัง? (#จ้องสลีปปี้ แอชตาแป๋ว)

(ในใจ : นี่ซังดูน่ากลัวอ่ะ ที่พวกพี่บอกว่านี่ซังอาการคนแก่ออก เพราะเมื่อก่อนเป็นงี้เหรอ?)

อื้มๆ

ตกลงเรื่องมันอะไรกัน?

พวกนายดันหน้าเหมือนพี่ชายรายนี้ว่างั้น?

ข้าก็โดนด้วยน่อ

โดนด้วย?

อา

ครับ?

เอ๊ะ?

คงไม่ใช่ว่าพวกเราหน้าเหมือนพี่หมอนี่หมดนะ

ถามสิ ยากอะไร

นี่...ลองเรียกฉันสิ

พี่สาวลำดับสี่

(ในใจ : จะไม่ตรงได้ไง ก็พวกพี่ผมก็คนเดียวกับพวกพี่ตรงหน้านี่แหละ)

แต่เรียกเป็นลำดับนี่แปลกๆ นะ

ก็เป็นไปได้ อาจเพราะคนเยอะเกินสมองเด็กคนนี้จำได้

ไม่ก็อาจแค่ได้ยินพี่คนอื่นเรียกเลยเรียกตามก็ได้

...

(ในใจ : เอิ่ม จะเอาไงดี...บอกชื่อที่ถูกตั้งให้ไปแล้วกัน)

ได้ๆ

งั้นลองชี้แล้วเรียกชื่อแต่ละคนหน่อยสิ

อื้มๆ

คุโระ

ใช่ เดี๋ยวหง่อยขึ้นมาลำบากอีก

ประเทศหนึ่งนิยมเรียกแมวดำว่าคุโระพอดีด้วย

แล้วต่อไปล่ะ? (#ถามสึบากิ)

ฮิว (#ชี้ที่โอไชด์)

เจเจ (#ชี้เด๊าท์ เด๊าท์ต่อ)

เฟรอา (#ชี้ที่ดิส มาเธอร์)

ไฮด์ (#เลื่อนนิ้วไปที่โลวเลส)

อิลดิโอ (#ชี้เวิร์ลเอนด์)

สโนวลิลลี่ (#ปิดท้ายด้วยออล ออฟ เลิฟ)

เป๊ะจริงๆ นั้นแล

เฟรอา? เฟรย่า? ไม่ค่อยเหมาะกับฉันเลยแฮะ

ไม่รู้ดิ

ออล ออฟล เลิฟ

ขอคำแปล

(ในใจ : ถ้าชิโรตะ มาฮิรุได้ยินคงไม่แคร้วโดนไม้กวาดแหง ว่าแต่พี่ราคะแปลออกได้ไงล่ะนั้น?)

ว่าแต่...ใครจะดูแลรายนี้ต่อล่ะ?

นายไปดูแลนี่ซังไป

เดี๋ยวหน้าจุ่มถ้วยอีกวุ่นตาย

...นี่นี่ซังไปก่อวีรกรรมอะไรมาอ่ะ?

เอ๊ะ? ไหงงั้นอ่ะ?

ง่ะ

รู้แล้ว

คนปกติไม่มีทางมาที่นี่มืดๆ ได้แน่

คนหลงทางปกติต้องตะโกนด้วยไหม?

(#เฝ้าดูสถานการณ์ไป)

อ่ะ! พี่ชายลำดับเจ็ด!

แปลว่าพี่น้องแต่ละคนของรายนี่คงเหมือนพวกเราจริงๆ

ฉันควรดีใจที่มีเพื่อนหน้าดุไหม?

ไม่น่าใช่ประเด็นนะเจ๊

นี่ๆ พี่ชายลำดับเจ็ดมาไงอ่ะ?

อ้าว แบบนี้ก็โดนกับผมสิ

อ๋อ

แล้วไหงโดนยาลอยใส่หัวได้อ่ะ?

พี่ชายลำดับสามเลยไล่ยิงว่างั้น?

... (#ลองกระดึบไปใกล้ๆ ลิลลี่)

...ยังกลัวฉันเหมือนกันอีก

เจ้าก็ไปลองเนอะ

เด๊าท์ เด๊าท์...เหมือนนายกำลังอารมณ์ดีชอบกล

เออเนอะ จะว่าไปคนชื่อเจเจเห็นว่าหน้าเหมือนเด๊าท์ เด๊าท์นี่นะ

เหมือนออล ออฟ เลิฟจริงๆ น่อ

จะว่าไปมืดขนาดนี้มาไงโดยไม่มีไฟเนี่ย?

เริ่มน่าสงสัย

บู้ๆ อย่าแกล้งพี่ชายลำดับเจ็ดสิ!

นี่... (#โผล่มาด้านหลังลิลลี่ดื้อๆ)

นี่ซังมาไงเนี่ย!?

เห็นเจเจกำลังไล่ตื้บด็อกเตอร์สติเฟื้องอยู่เรื่องทำพวกนายหลงมาน่ะ และเห็นว่าลิลลี่มานานเกิน ฉันเลยอาสามาตามต่ออีกทีน่ะ

รู้ แต่นายซื้อบื้อเลยน่าห่วง

ซื่อบื้อสื

เรื่องนี้พี่ชายลำดับเจ็ดเถียงไม่ชนะหรอก

แต่นิสัยไม่

ฉันก็ว่างั้น

แต่ดูเหมือนเกิน

ก็นะ

และไปล่ะ ขอโทษที่มารบกวน

ไปๆ กลับๆ ไม่งั้นคนอื่นๆ มาตามต่อจะยุ่งยากเอา (#ดันหลังลิลลี่)

บายยย (#โบกมือลา)

อ่ะ และอย่าคิดตามมานะ...ไม่งั้นความวุ่นวายตามมาแน่

พอเดาได้

ก็นะ (#รีบให้ลิลลี่เดินออกจากที่นี่เพื่อจะได้กลับไปยังช่วงเวลาปัจจุบันกัน)

คงงั้นแหละน่อ

กรุณาแปลให้หน่อยเถอะ...

อ๋อ

แปลได้สุดยอดเหมือนเดิมจริงๆ

ว่าแต่...

คนที่หน้าเหมือนออล ออฟ เลิฟนั้นทำไมดูสาวกว่าฉันล่ะนั้น?

จะรู้ไหมนั้น?

เดี๋ยวโดนล่ะโลวเลส

ขอคำแปล

ก็นะ

แหงล่ะ พี่ราคะเล่นซะ...

ว่าแต่ไอ้ด็อกเตอร์สติเฟื้องล่ะ?

อ๋อ

กลางป่า

และเจอพวกพี่ในอดีตด้วย

ยังดีที่ไม่มีใครสงสัยแล้วถามอะไรมากนัก คงเพราะสึบากิไปในสภาพเด็กด้วยแหละ

พวกนั้นเลยคิดแค่บังเอิญหน้าเหมือน

ถึงตัวฉันในอดีตจะระแคะระคายบ้างเถอะ

ก็จริงอ่ะนะ

เกินเถียง