ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

บทที่ 19 การเเสดงที่เล่นเกินบท

ชื่อตอน : บทที่ 19 การเเสดงที่เล่นเกินบท

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 496

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 10 พ.ย. 2564 16:28 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บทที่ 19 การเเสดงที่เล่นเกินบท
แบบอักษร

ตัวอ้วนขนฟูแล้สก็ตัวใหญ่กว่าเธอเสียอีก!

“ว้ายยย!!!!!” เสียงหวีดร้องของเธอดังขึ้นพร้อมๆ กับไอ้ตัวที่เขาบอกว่าจะพามาหาชนโครมจนร่างของเธอล้มกลิ้งไปกองกับพื้นแถมมันยังตะกุยตะกายใส่ไม่เลิกนิรณายกมือขึ้นป้องพร้อมเบี่ยงตัวหนีเป็นพัลวันจนกระทั่งร่างสูงใหญ่ของคณกรเข้ามาบังเอาไว้

“ ตุ๊ต๊ะหยุด! อย่าเกเร”

เดจาวู..........

“ คุณช่วยด้วยเอาไอ้หมายักษ์นี่ออกไปที” คนเข้ามาช่วยคว้าร่างเล็กเข้าหาดึงให้ลุกขึ้นอย่างทุลักทุเล

“ ตุ๊ต๊ะ หยุด” พอเสียงของเขมอัปสรดังขึ้นไอ้หมายักษ์นั่นก็หยุดแทบจะทันที

เเล้วพอทุกอย่างสงบลงคนโดนแกล้งก็หันขวับไปมองร่างสูงที่กอดเธอเอาไว้อย่างเอาเรื่องเขาหาว่าไอ้หมายักษ์นี่เป็นเพื่อนเธอไม่พอยังลากเธอมาให้มันขย่ำอีก นี่เธอจะเป็นอาหารของทั้งม้าเเละหมาเลยหรือไง เธอถูกกับอะไรบ้าง

“ ตกใจหรือเปล่ามันแค่ทักทายนะเจ็บตรงไหนมั้ย”

น้ำเสียงห่วงใยกับการที่มือใหญ่จับแขนจับหน้าเธอพลิกไปมาเพื่อสำรวจดูว่าเธอเจ็บตรงไหนหรือเปล่าทำให้ความโกรธในตอนแรกลดลงไปจนเปลี่ยนเป็นตกใจแทน

“เอ่อ..... ตกนิดหน่อยค่ะแต่ไม่ได้เจ็บตรงไหน” เธอตอบเขาเสียงเบาก่อนจะหันไปเห็นแววตาเศร้าๆ ของคนที่ยืนจับไอ้หมายักษ์อยู่ เธอรู้ได้ทันทีว่าทำไมเขาถึงได้ดูห่วงใยเธอนักเพราะมันคือการแสดงนี่เองคิดได้ดังนั้นเธอจึงดันร่างสูงที่ยังโอบกอดเธอเอาไว้ออกห่าง

“ไม่เจ็บตรงไหนเเน่นะ” เธอพยักหน้าตอบยืนยันว่าไม่เป็นไร

“ตุ๊ต๊ะน่าจะแค่ทักทายหน่ะค่ะเเต่คงจะรุนเเรงไปหน่อยปกติก็ไม่ได้กระโจนใส่ใครแบบนี้คงจะตื่นเต้นที่จะได้กลับบ้านนะคะ คุณแก้มโอเคใช่ไหมคะ”

“ค่ะ เเค่ตกใจนิดหน่อยเเต่เมื่อกี้คุณเขมว่าอะไรนะคะ กลับบ้านหรอคะ”

“ พี่เสือเอามาฝากเอาไว้ก่อนจะลงไปพิจิตรน่ะคะเขมเองก็ไปเล่นกับเจ้าตุ๊ต๊ะอยู่บ่อยๆ เลยพอจะอยู่ด้วยกันได้ก็เลยเอามาเลี้ยงให้ชั่วคราวน่ะคะ”

เขมอัปสรยิ้มให้แต่เป็นรอยยิ้มที่ยิ้มไปไม่ถึงดวงตา มองเธอและคณกรด้วยแววตาเศร้าสร้อยจนเธอนึกเห็นใจ

“ พออยู่ได้อะไรกันมันติดเขมอย่างกับอะไรดูสิมาอยู่แค่อาทิตย์เดียวตัวอ้วนขึ้นเยอะเลยวันนี้พี่ว่างเลยแวะเข้ามารับเอามาฝากเขมนานแล้วพี่เกรงใจ”

“ พี่เสือก็เกรงใจเกินไปแล้วนะคะแล้วนี่ทานอะไรกันมาหรือยังคะถ้ายังอยู่ทานข้าวกับเขมก่อนสิคะวันนี้ไม่มีใครอยู่บ้านเลยคุณเเก้มอยู่ทานเป็นเพื่อนเขมก่อนนะคะ”

“เอ่อ.......” เธอหันไปมองหน้าเขาอย่างต้องการความเห็น

“ ถ้าอย่างนั้นก็ได้นานๆ จะได้ทานข้าวฝีมือเขมมื้อนี้ต้องอร่อยแน่ๆ เลยกินอะไรไม่อร่อยมาหลายวันแล้ววันนี้น่าจะเจริญอาหารน่าดู” ชายหนุ่มพูดหน้าตายแต่คนโดนแขวะกลับยืนหน้าหงิกอย่างเคืองๆ

เย็นนี้กินข้าวเปล่าก็แล้วกันเจอคนรักหน่อยไม่ได้เป็นต้องแขวะเธออยู่เรื่อย

“ งั้นพี่เสือกับคุณแก้มไปรอที่ศาลาก่อนก็ได้ค่ะเดี๋ยวเด็กๆ จัดโต๊ะเสร็จเขมจะออกไปตาม” ความเศร้าที่อยู่บนใบหน้าสวยไม่อาจหลุดรอดจากสายตาของเธอไปได้แม้เขมอักษรจะไม่แสดงออกทั้งยังให้การต้อนรับเธออย่างดีแต่เธอก็ดูออกว่าภายใต้รอยยิ้มนั้นมีแววเสียใจซุกซ่อนอยู่ไม่เข้าใจเลยจริงๆทั้งๆ ที่ดูเหมือนจะรักกันแต่ทำไมถึงได้....................

“เข้าญาณอยู่หรือไงไปได้เเล้วพาตุ๊ต๊ะมาด้วย” ร่างสูงที่ยืนพิงกรอบประตูอยู่ร้องเรียก

“ คุณเสือมาเอามันไปเองเถอะค่ะมันไม่ค่อยชอบแก้ม” เธอหันมองหมาอ้วนก่อนจะยู่หน้าใส่ส่วนมันก็ทำท่าจะกระโจนเข้าใส่เธออีกครั้งแต่มือเล็กๆ ชี้หน้าปรามมันเอาไว้เสียก่อน

“ ถ้าแกกระโจนใส่ฉันอีกที่แกได้รู้จักคำว่าเนื้อสวรรค์แน่ยิ่งเนื้อเยอะๆ อ้วนๆ แบบนี้ด้วยแล้วขายได้กิโลละหลายบาทเลยล่ะ” มันเหมือนจะรู้เลยทำเป็นเดินไปหาเจ้าของมันแทน

“ดี หัดคุยกันไว้ก็ดีเพราะเธอต้องเป็นคนเลี้ยงมัน” คณกรว่าเสร็จก็เดินจูงเจ้าตุ๊ต๊ะออกไปที่ศาลาหน้าบ้านปล่อยให้เธออึ้งกับหน้าที่ใหม่ที่เพิ่งได้รักเธอรู้สึกว่าต้องมีอะไรผิดพลาดแน่ๆ ใช่ต้องมีอะไรผิดพลาดเเน่ๆ

“ ไม่ค่ะ! แก้มไม่เลี้ยงมันแน่ๆ มันไม่ชอบเเก้มนะคะคุณเสือก็เห็นเกิดมันกระโจนใส่แก้มจนหัวฟาดพื้นความจำเสื่อมหรือว่าตายไปจะทำยังไงคะ”

“ อย่ามาเว่อร์ มานั่งนี่” เขาใช้มือใหญ่ตบลงตรงที่นั่งข้างๆ เขาแล้วส่งสายตาเชิงบังคับให้เธอเดินไปนั่ง

“ อะไรอีกหล่ะคะ” พอเธอนั่งลงเขาก็ดึงมือเธอไปลูบหัวเจ้าตุ๊ต๊ะหมาพันธุ์โกลเด้นสีฟางข้าวค่อนไปทางน้ำตาลอย่างเบามือ

“ ทำความรู้จักกันเอาไว้เวลาอยู่ด้วยกันจะได้ไม่ตีกัน”

“ อย่าพยายามเลยค่ะมันก็ทำหน้าหงิมๆ เวลาอยู่ต่อหน้าคุณเท่านั้นแหละดูสายตามันสิดูก็รู้ว่ามันเจ้าเล่ห์แค่ไหน” เธอชักมือออกส่วนมันก็ขู่แฮ่ๆ เห็นมั้ยผิดไปจากที่เธอพูดเสียที่ไหน

“ แต่ฉันจะพามันกลับบ้านวันนี้ยังไงเธอก็ต้องอยู่ร่วมกับมัน”

“ คุณเขมเธอเข้ากับมันได้ดีแถมกับคนที่ไร่เธอก็ยังเข้ากับพวกเขาได้ ทำอาหารก็อร่อย สวยก็สวย เรียบร้อยก็เรียบร้อย คุณคิดว่ายังไงคะ”

นิรณาถามพลางยื่นหน้าเข้าไปใกล้เพื่อจับสังเกต คนทำหน้านิ่งไม่มีการตอบรับอะไรนอกจากส่งสายตาดุๆ นั้นเหลือบมองหน้าเธอเท่านั้นจนเธอทำเสียงจิ๊จ๊ะแล้วพูดต่อ

“ คุณไม่รู้จริงๆ หรือแกล้งไม่รู้กันแน่คะฉันเจอคุณเขมแค่สองครั้งยังดูออกเลยว่าเธอคิดยังไงแล้วการที่คุณพาฉันมา.........อื้อ” มือหนาคว้าใบหน้าเล็กเข้าหาก่อนจะก้มลงบดริมฝีปากอิ่มนุ่มอย่างอุกอาจจนร่างเล็กแข็งทื่อหัวใจร่วงลงไปกองอยู่ที่พื้น ลมหายใจสะท้านเหมือนจะสำลักอากาศ ความนุ่มหยุ่นผสมปนเปไปกับความรู้สึกสยิวเมื่อหนวดเคราของเขาคลอเคลียไปกับเเก้มของเธอ

“เลิกพูดได้เเล้ว” เขาถอนริมฝีปากออกแล้วกระซิบบอกเธอเบาๆ คนที่ยังตกใจอยู่ถูกดึงให้ลุกขึ้นพอหันไปก็เห็นว่าเขมอัปสรยืนอยู่ไม่ห่างจากตรงที่เธอนั่งอยู่นัก คนที่เริ่มรู้แล้วว่าอะไรเป็นอะไรโมโหจนอยากจะอาละวาดตรงนี้ให้รู้แล้วรู้รอดเข้าใจแล้วว่าเมื่อกี้เขาจูบเธอทำไม

เธอเห็นหน่วยน้ำตาที่คลออออกมาก่อนเจ้าตัวจะกระพริบตาถี่ๆ เพื่อไล่มันออกไปแล้วยิ้มฝืนๆ ส่งมาให้

“ คือเขมจะมาตามไปทานข้าวน่ะค่ะขอโทษนะคะที่เดินเข้ามาโดยไม่ดูหน้าดูหลัง”

มื้อกลางวันผ่านพ้นไปอย่างน่าอึดอัดเขมอัปสรก็นิ่งเงียบไปส่วนคณกรก็ตั้งหน้าตั้งตากินชวนเขมอัปสรคุยบ้างถามถึงเหมกรบ้าง เธอเองก็ไม่รู้จะพูดอะไรเพราะยังตกใจแล้วก็ยังโกรธเขาไม่หายพอกินข้าวเสร็จร่ำลาอะไรกันเรียบร้อยแล้วเธอก็เดินไปรอที่รถ โดยที่ไม่รอเขาแม้แต่น้อย

“พี่เสือคะ”

เขมอัปสรเรียกชายหนุ่มเอาไว้คณกรหันมายิ้มให้แล้วเลิกคิ้วเชิงถามว่ามีอะไรหรือเปล่า

“ พี่เสือดูจะรักคุณแก้มมากนะคะ คุณแก้มโชคดีจังเลยค่ะ”

“ พี่เเต่งงานแล้วหนิคะพี่จะรักเมียของพี่ก็คงจะไม่แปลกอะไร”

“ พี่เสือ........คือ”

“ เขมพี่ว่าพี่กลับก่อนดีกว่า แก้มรอนานแล้วพี่ไปก่อนนะ” คณกรตัดบทก่อนจะเดินหันหลังออกไป

“เขมรักพี่เสือ พี่เสือได้ยินมั้ยคะ” แม้สิ่งที่เธอพูดคนที่เดินออกไปแล้วจะไม่ได้ยินก็ตาม แต่เธอก็อยากจะพูดมัน เธอรักเขารักมานานแล้วและยิ่งแน่ใจมากขึ้นหลังจากวันนั้น.............

คณกรเป็นผู้ชายอบอุ่นเเม้ภายนอกจะดูเป็นคนเเข็งๆ เขาแสนดีกับเธอเสมอคอยเป็นห่วงเป็นใยเธอมาตลอดแต่วันนี้เขากลับใจร้ายกับเธอเหลือเกินน้ำตาที่พากันไหลลงมาตอกย้ำได้เป็นอย่างดีว่าเธอไม่ได้เข้มแข็งอย่างที่แสดงออกเลยสักนิด

 


งานนี้มีเคลียร์ค่ะอีคุณเสือออ
ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว