มาขอให้คุนิจังช่วยพูดกับโยฮันให้ทำยาปลุกให้ฉันหน่อยน่ะ

อย่าทำเชียว ไม่งั้นสึบากิฆ่านายแน่

คิทสึเนะจังก็ไล่เชือดฉันทุกวันอยู่แล้วนิ

เพราะนายไปลวมลามซับคลาสหมอนั้นนิ

แหมๆ อย่าว่างั้นสิ

มาอยู่นี่จริงๆ ด้วย!

ชะอุ๋ย! ตามมาเร็วจังนะยูมิจัง จุนจัง... (#กระดึบหลบหลังเจเจ)

...หนีงานมาสินะ?

เปล่าสักหน่อย

ถูก

อย่าว่างั้นสิคุนิจัง

โหดร้าย

อ่ะ! ด้านล่างระวัง!!! (#เสียงแว่วมา)

เฮ้ย!? จุน!!!

อา ซวยแล้วสิ...

เฮ้อ เรื่องมาอีกแหง

นั้นสิน้าาาาาา

พวกนายเย็นไปแล้วเฮ้ย!!! (#ตบหัวสึรุงิ)

แอ๊ก! ไหงตบหัวฉันล่ะ!?

ใกล้มือสุดเว้ย!!!

โหดร้าย!!!

เฮ้ย!? จุน! แก...

เออ...ก้มดูตัวเองเถอะ อธิบายยาก...

...โคตรใหญ่เลยจุนจัง

เห็นด้วยวะ

โทษๆ พอดีกะเอามาวางเจเจแล้วทำหลุดมือน่ะ (#เดินลงมาจากชั้นสอง)

อย่าคิดเอาฉันเป็นหนูลองยาสิ!!!

โทษทียังไม่ได้ทำยาแก้น่ะ

เอาน่าจุนจัง อย่างน้อยก็น่ารักนะ

ทำใจเถอะวะจุน

ว่าแต่ที่แกอ้วนๆ นี่พอเป็นหญิงนี่ลงที่อกหมดเลยแฮะ...

ยอมรับความจริงหน่อยสิ

อย่าทะเลาะกันเซ่

(#เนียนเดินไปหาโยฮัน)

นี่ๆ มียาเหลือไหม?

ไอ้เมื่อกี้เหรอ? มีอยู่... (#หยิบอีกขวดออกมา)

งั้นฉันขอเอาไปวางเบลจังนะ (#ฉกขวดยาจากโยฮันแล้วเผ่นออกจากร้าน)

เฮ้ย! เดี๋ยวสึรุงิ!!! (#รีบตามไป)

ฉันว่าห้ามไม่ทันล่ะ

ทำใจเถอะมิคุมิคุ

และฉันไปทำยาแก้ก่อนล่ะ

อาๆ (#รีบไปทำยาแก้)

ให้ตายเถอะ ดีนะไม่มีคนซวยเพิ่ม

จุนจังกับยูมิจังโหดร้ายอ่ะ (โดนมัดเป็นแหน่ม)

ทำไมรู้สึกซวย...

สึรุงิซังมาทีเบลก็ซวยอยู่แล้วนิ

ว่าแต่...ไหงกลายเป็นงี้คะเนี่ย? (#มองจุนอิจิโร่)

และไอ้ที่สึรุงิมันถืออยู่นี่ก็อันเดียวกับที่จุนมันโดนนั้นแหละ

...ดีที่กูหนีทัน

ไม่เห็นดีเลย ฉันอยากเห็นเบลจังในสภาพหญิงอาาาา

แกน่ะไม่ต้องมาพูดเลยเฟ้ย! และอย่ากลิ้งมานะเฮ้ย!

โหดร้ายอ่ะ!

เออ!

อย่าเพิ่งหาเรื่องให้ตัวเองโดนตื้บสิ (#จับสึรุงิไว้)

... (#ยังคงมองจุนอิจิโร่ตาแป๋ว)

นี่...ขอถามอะไรหน่อยค่ะ

ไม่ได้ใส่เสื้อชั้นในเหรอคะ?

...

...

...

อา จะพยายามค่ะ

...ไม่ได้ใส่จริงๆ ใช่ป่ะ?

เดี๋ยวๆ! อย่ามาโทษฉันสิจุนจัง!

แต่ต้นเรื่องก็แกส่วนหนึ่งล่ะวะสึรุงิ

โหดร้าย!

...ขอยืมตัวหน่อยได้ไหมคะ? (#ชี้ที่จุนอิจิโร่)

หื้อ? จะยืมตัวจุนมันทำไม?

เอาไปแต่งตัวค่ะ

สภาพนี้ออกไปวิ่งโร่ด้านนอกมีหวังโดนมองแปลกๆ แน่

โอเค งั้นเชิญเลย

ก็เพราะตอนนี้แกกลายเป็นผู้หญิงและไม่มีใครมีชุดให้ไง

ได้ที่ไหน อย่าลืมสิถึงพี่รองฉันเรียกตัวเองว่าพี่สาว แต่ยังไงก็ผู้ชายนะเฮ้ย

เออ

อย่าบอกนะว่าคิดว่าเป็นผู้หญิงจริงๆ?

เอาจริงดิ? แต่งเหมือนชิบ...

ฮาๆ ที่จริงฉันก็ไม่รู้จนไปดูเอกสารของยูมิจังเหมือนกันนะ

ยังไงก็ช่างเถอะค่ะ...เราไปกันเถอะ (#ลากจุนอิจิโร่ไปแต่งตัว)

ไม่ช่วยวะ

โชคดีนะจุนจัง

ฉันขอบาย ไม่อยากโดนกิริโอโตะแกล้งทีหลังน่ะ

ไม่รู้ไม่ชี้

โดนมัดอยู่ ช่วยไม่ได้

หวา จุนจังรู้ด้วยแฮะ

นี่แก้มัดได้แล้วเหรอวะ? (#เกาะสึบากิหนึบ)

แหมๆ อย่าว่ากันสิคิทสึเนะจัง

ว่าแต่...ไหนๆ ก็แต่งตัวจุนจังแล้ว ไม่แต่งให้สุดๆ ไปเลยล่ะ?

อยากอยู่ค่ะ แต่เจ้าตัวไม่ยอม

น่าเสียดายเหมือนกัน...ทั้งที่แต่งน่ารักๆ ได้แท้ๆ

แต่ฉันว่าหากมันแต่งหญิงจ๋าคงตลกน่าดู

ไม่ตลกหรอกค่ะ ไม่เชื่อจะจับแต่งให้ดูเลย...

เฮ้ ไหงเอาฉันกันวะ?

ฮาๆ ดูสนุกกันจังนะ

หว่า ไปซะแล้ว...

เธอก็ไปแกล้งเนอะ

ก็นะ

ค่ะ

โอเคๆ

จุนโดนยาแปลกๆ รดใส่หัวเฉยๆ น่ะ ไม่มีอะไรหรอก

ช่ายยยยย

ไม่ต้องห่วง เดี๋ยวฉันอยู่กับจุนกันมีคนตาถั่วดูไม่ออกว่านี่เป็นจุนให้

ชะอุ๋ย! ชูจังรู้เร็วจัง... (#พยายามหนี)

ง่ะ! ชูจังใจร้าย!!!

งั้นฉันกับจุนไปก่อนนะเว้ย

เดี๋ยวๆ! อยู่ช่วยกันก่อนสิ!

ไม่วะ

ง่ะ!

โชคดีนะเว้ย (#ลากจุนอิจิโร่ออกจากห้องไป)

...

จุน

ฉันว่าบางทีพวกเราควรลางานแล้วไปหาที่สิงที่อื่นตามที่ชูเฮย์บอกวะ

ก็เพราะ...มีคนมองแกตาเป็นมันเพียบเลยไงเว้ย!

และแกก็ระวังตัวหน่อยเซ่! อย่าลืมว่าตัวเองอยู่ในร่างผู้หญิงสิ!

ไม่ใช่ก้มไม่ใช่เบียดชาวบ้านแบบไม่คิดอะไรอย่างปกติน่ะ!

อย่าลืมบ่อยนักเซ่

อ่ะ? ยูมิคาเงะ... (#เดินมาพอดี)

พาสาวที่ไหนมาเนี่ย?

สาวบ้าอะไรล่ะเฮีย นี่มันจุนต่างหาก

อ้าว? จุนอิจิโร่เหรอ?

ไหงกลายเป็นงี้ล่ะ?

เหรอ~~~

สวยใช้ได้เลยนะจุนอิจิโร่

แต่ฉันว่าสวยนะ (#เอานิ้วเชยคางจุนอิจิโร่)

ชนิดว่าหากเป็นผู้หญิงจริงๆ ไม่ใช่เพราะยาคงมีคนจีบแน่

ฮะๆ ยอมรับความจริงหน่อยน่า

...เฮีย...ไปห่างๆ จุนมันเลย! ถึงรู้ว่าแกล้งเล่นแต่มันหงุดหงิดนะเฮ้ย! (#รีบแทรกกลาง)

หว่าๆ อย่าหวงเพื่อนสิยูมิคาเงะ

แค่เล่นนิดเดียวเอง

ปากแข็งบวกซึนแบบนี้ระวังแห้วนะ

กวนล่ะเฮีย

เอาเป็นว่าลางานให้หน่อยนะ...ผมกับจุนไปล่ะ

ได้ๆ

ไปสักที่ที่แกจะไม่บื้อไงเว้ย!!!

อย่างที่บอก กันแกบื้อไงจุน

ถึงรู้ว่าแค่ไม่ชินกับร่างหญิงก็เถอะ

แต่เล่นซะชาวบ้านเกือบมาจีบนี่ก็ไม่ไหวนะเว้ย

ใช่เลยต่างหากล่ะ

เฮ้อ เมื่อไหร่แกจะคืนร่างเดิมวะเนี่ย?

...

จุน

พูดอะไรคิดหน่อบ

เล่นซะฉันเกือบสำลักน้ำเลยนะเฟ้ย!

เอิ่ม...โทษทีนะพวกนาย ใจคอเข้ามาในร้านกะไม่สั่งอะไรนอกจากน้ำเปล่าเลยหรือไง? (#ทำงานพิเศษอยู่)

อีกอย่าง...นี่โดนใครวางยามาถึงอยู่ในสภาพนี้กันเนี่ย?

ส่วนเรื่องออเดอร์เดี๋ยวสั่งแน่ หายห่วง

อ๋อ

งั้นจะสั่งเมื่อไหร่ก็เรียกล่ะ ฉันไปโต๊ะอื่นก่อนล่ะ

อา

(#เดินไปโต๊ะอื่น)

...

จุน

แกอย่าเอาอกมาว่างพาดบนโต๊ะได้เปล่า?

กูอายแทน

เฮ้ย! ทางนั้นระวัง!!! (#เสียงตะโกนแว่วมา)

หื้อ? (#หันไปมองตามเสียง)

คู่รักทะเลาะกันในร้านน่ะสิ! (#หลบลูกหลงอยู่ในขณะที่พนักงานคนอื่นๆ ภายในร้านพยายามเข้าไปห้าม)

เมื่อกี้มีอะไรลอยกระแทกหัวไหมนั้น?

... (#มองจุนตาค้าง)

ใส่เสื้อซะ!!! (#รีบถอดเสื้อคลุมให้จุนอิจิโร่)

เสื้อแกบางจนเห็นด้านในแล้วเฟ้ย!!!

แกลูกหนึ่งแล้วทำไมซื่อบื้อได้ขนาดนี้ฟะ!?

...พวกนายอย่าทะเลาะกันในร้านอีกคู่เซ่

จุนจางงงงงง ยูมิจางงงงงง (#วิ่งเข้ามาในร้าน)

รับไม้ต่อด้วยจ้า!!!

ห๊า?

ทำไมเดี๋ยวนี้ตามเร็วจังเนี่ยูจัง!? (#หลบหลังจุนอิจิโร่)

ไม่เอา!

พวกฉันทิ้งสึรุงิไว้กับนายตั้งนาน นายยังเทศไม่เสร็จเลยเหรอชูเฮย์?

นิดๆ หน่อยๆ น่าจุนจัง

... (#แงะสึรุงิออกจากจุนอิจิโร่)

เชิญเอาไปเทศน์ต่อเลยชูเฮย์

แอ๊ก! ไหงงั้นล่ะยูมิจัง!?

เพราะหากปล่อยนายป่วนตอนนี้มีหวังอีกสักพักนายได้ไปปีนห้องเบลเกียต่อน่ะสิ

อย่าว่างั้นสิ!

จริง!!!

อย่าพังห้องเพิ่มเซ่ แค่นี้ค่าขนมฉันก็โดนหักไปเป็นค่าซ่อมห้องหมดแล้ว

นิดๆ หน่อยๆ เองซาคุจัง

นิดกับผีสิ

ไม่นะ!!! จุนจัง ยูมิจังช่วยด้วย!!! (#โดนลากออกจากร้านไป)

เอาตามความคิดฉัน...ไม่วะ

ปล่อยหมอนั้นไปตามกรรมเถอะ

...จุน แกในสภาพนี้คงไม่ไหววะ

ไปค้างที่ C3 ดีกว่าไหม?

เวรกรรม นับวันสึรุงิมันป่วนไปไหมวะ?

เออๆ มาค้างบ้านฉันก็ได้

แต่อย่าเผลอลืมว่าตัวเองอยู่ในร่างหญิงนักล่ะ

อย่ามีว่าจะพยายามสิวะ

เออๆ ไปกันๆ (#พาจุนอิจิโร่กลับบ้านไปด้วย)

โอ๊ะ? ไงยูมิคาเงะ

วันนี้เฮียกลับมาบ้านเหรอ?

ก็อย่างที่เห็น

แล้วนี่จะมาค้างด้วยเหรอจุนอิจิโร่?

งั้นระวังยูมิคาเงะทำมิดีมิร้ายนะ~~~

ไม่ต้องเลยเฮีย

ไปกันจุน...อย่าอยู่ให้เฮียแกแกล้งเลย (#รีบลากจุนอิจิโร่ไป)

จุน วันนี้แกนอนบนเตียงไป เดี๋ยวฉันนอนฝูกเอง

...ฉันบอกแกแล้วไม่ใช่เหรอว่าอย่าลืมว่าตัวเองอยู่ในร่างหญืงน่ะ!?

สภาพนี้จะทำแบบปกติได้ไงวะ!?

ไปๆ ไปอาบน้ำก่อนเลยไป

และอย่าทำอะไรให้ฉันเหวออีกนะเว้ย

...

เฮ้อ จะรอดจนกว่าจุนมันจะคือสภาพไหมเนี่ย? (#บ่นพลางเตรียมฝูกไป)

อาบนานใช้ได้วะ จุน...แล้วแกใส่ชุดบ้าอะไรของแกวะ!? (#แว๊ดลั่นเมื่ออีกฝ่ายอยู่ในเสื้อยืดสีขาวกับกางเกงขาสั้นที่สั้นมากกกก)

...พี่รองเอาจนได้!

นั้นคือแง่ดีใช่ไหมวะ?

เฮ้อ ช่างเถอะ...งั้นฉันไปอาบน้ำต่อนะเว้ย

ไม่มีแล้วน่า

ยังกลัวไอ้ซาดาโกะเมื่อก่อนหรือไง?

ไม่รู้ไม่ชี้ (#รีบออกจากห้อง)

ยะโฮ่ จุนอิจิโร่... (#เดินเปิดประตูเข้ามาหน้าตาเฉย)

อ่ะ เอานี่มาให้ (#ยื่นตุ๊กตาตัวหนึ่งให้)

ไว้ให้นอนกอดเล่นน่ะ...และไปล่ะ เดี๋ยวยูมิคาเงะโวยฉันเอา (#รีบเผ่น)

...

นี่แกไม่คิดระวังตัวจริงๆ ใช่ไหมเนี่ย? (#มองจุนอิจิโร่ที่หลับบนเตียงไปแล้ว)

ว่าแต่ตุ๊กตาที่จุนมันกอดมันมาจากไหนว่า? (#เดินไปนั่งย่องๆ ข้างๆ เตียง)

จุนอิจิโร่...จะนอนแกก็นอนห่มผ้าดีๆ สิเฮ้ย เดี๋ยวเป็นหวัดฉันขี้เกียจดูแลแกนะเฮ้ย (#จิ้มแก้มคนหลับเล่น)

...ถ้าไม่ติดว่าหลับอยู่ฉันถีบแกไปแล้วแน่

เฮ้อ เมื่อไหร่มันจะคืนร่างฟะ? จะได้ไม่ต้องห่วงว่ามันจะไปทำอะไรแปลกๆ เนี่ย (#หาผ้าห่มอีกผืนมาห่มให้จุนอิจิโร่)

หื้อ? เสียงนี่...เจเจ? (#มองหาเจ้าของเสียง)

หื้อ? (#มองไปที่หน้าต่างแล้วเห็นงูตังวหนึ่งเลื้อยเข้ามา...โดยที่หางพันขวดใบน้อยขวดหนึ่งอยู่)

ไงเจเจ...บุกบ้านฉันได้ไงเนี่ย?

นายเอายาแก้มาในสภาพนี้โคตรจี้วะ (#ดึงขวดมาจากหางงูน้อย)

... (#มองทางที่เจเจจากไปพร้อมมองขวดในมือ)

เอาไงต่อดีวะ? ปลุกจุนมันตอนนี้หรือรอพรุ่งนี้ดี?

โอ๊ย นึกไม่ออกเฟ้ย...โยนหัวก้อยแล้วกัน...

ถ้าออกหัวก็ปลุกมันตอนนี้แหละ (#หยิบเหรียญออกมาดีด)

...หัว...งั้นปลุกแม่ง

จุนอิจิโร่...ตื่นเว้ย! ตื่น!!! (#เขย่าคนที่นอนบนเตียง)

อย่ามาขี้เซ้าวันนี้เซ่! ตื่น! (#ไม่ลดความพยายามในการปลุก)

อย่าถามทั้งที่ตายังหลับเซ่

แล้วมาดื่มยาแก้เลย!

เออสิ

เออๆ

...เอาจริงดิไอ้บ้า!? และอย่าเพิ่งถอดทันทีที่พูดเซ่! (#รีบหันหน้าเข้ากำแพงทันที)

ไม่ต้องมาหยวนๆ เลยไอ้อ้วน!

ไม่แห้งเฟ้ย! แห้งเอาไปใช้กับสึรุงินู้น!

ทีงี้ยอมรับเชียว

เออๆ รีบๆ ดื่มไปเลย (#หันกลับมาแล้วยัดขวดใบน้อยให้)

เออ เห็นด้วยเลยวะ

แต่ก็ช่างมันเถอะ ไหนๆ ก็คืนสภาพแล้วงั้นมานั่งดูหนังกันเถอะ

ก็เพิ่งถูกกปลุก แกคงนอนต่อไม่ลงแล้วใช่ไหมล่ะ? เพราะงั้นก็ดูหนังเล่นกันไปจะเป็นไรไปล่ะ

ยังหลอนซาดาโกะเมื่อตอนนั้นอยู่หรือไง?

บ้านฉันเป็นงี้มาตั้งนานแล้ว น่าจะชินได้แล้วนะเว้ย