ซาคุยะไงค่ะ

[[เนื่องจากขี้เกียจสร้างตัวละครใหม่ ขอใช้นี่แทนซาคุยะเวอร์ชั่นเด็กเด้อ ย้ำ กรุณามโนว่านี่คือซาคุยะเวอร์ชั่นเด็ก ขอบคุณที่อ่านจนจบช่องคำพูดนี่ ติ๊ด---]]

อึก... (#ทำหน้าเหมือนจะร้องไห้)

สึบากิซังเหมือนผีในหนังมั้งค่ะ

ต้องถามเบลค่ะ

ตัวต้นเหตุเลย

ไม่ใช่สักหน่อยกิริโอโตะ!

ไอ้สึรุงิมันจะเอายาแปลกๆ สาดใส่ฉัน แต่หลบทัน ยาบ้านั้นเลยไปโดนซาคุยะแทน

จนสุดท้ายเลยกลายเป็นงี้นี่แหละ

คงงั้นแหละ

ตามนั้นแหละค่ะ (#ยัดซาคุยะให้สึบากิอุ้ม)

และฝากดูแลด้วยค่ะ

ก็ฉันมีนัดเดทกับไลล่าค่ะ

ส่วนฉันนัดออล ออฟ เลิฟไว้น่ะ โทษนะสึบากิ้ว

งั้นไปล่ะค่ะ เดี๋ยวไล่ล่ารอนาน (#รีบออกจากห้องไป)

ไปนะสึบากิ้ว หากไม่ไหวยังไงก็โทรเรียกนะ

อีก... (#ทำหน้าจะร้องไห้)

แอ๊ะๆ (#ดึงหางจิ้งจอกเล่น)

บู้ (#ทำหน้ามุ่ย)

งับ (#เอาหางจิ้งจอกเข้าปาก)

บู้!

แอ๊!

กลับมาแล้วครับนายหนุ่ม...เอ๊ะ? เด็กที่ไหนเนี่ย? (#มองเด็กคนนั่งกลางห้องรับแขกอย่างงงๆ)

ลูกใครหว่า? (#เดินไปอุ้มหน้าตาเฉย)

อ่ะ? ไหงอยู่ในร่างจิ้งจอกล่ะครับนายหนุ่ม?

แล้วเด็กคนนี้ใครครับ?

งับๆ (#งับเสื้อแซมเล่น)

เฮ้ๆ อย่างับสิเจ้าหนู เดี๋ยวป่วยหรอก

บู้~~~~ (#ทำหน้ามุ่ยแต่เลิกงับเสื้อแซม)

อ๋อ

ก็พอเคยช่วยโยชิมาสะดูแลชูเฮย์อยู่ครับ

เอาตามตรงตอนนั้นชูเฮย์กลัวหน้าผมสุดๆ เลย...

คงเพราะชุดนายหนุ่มเหมือนในหนังสยองขวัญมั้งครับ ลองเปลี่ยนชุดไหมครับ

แค่เผื่อน่ะครับ

และดูท่าซาคุยะจะหิวแล้วนะครับ ผมว่าผมไปทำมื้อเที่ยงก่อนดีกว่า

... (#เพิ่งกลับมาและมองสภาพภายในห้องอย่างงงๆ)

เกิดอะไรขึ้นเนี่ย?

อ้าว? ไงฮิกัง...

อา หวัดดี

ว่าแต่ไหงสึบากิอยู่ในชุดแซมอ่ะ? แล้วเด็กนั้นใคร?

เด็กนี่ก็ซาคุยะไง พอดีโดนยาแปลกๆ จากสึรุงิมา

อ๋อ

แอ๊ะๆ (#ยื่นมือหาฮิกัง)

อะไรเหรอ? ซาคุยะอยากให้ลุงอุ้มเหรอ? (#อุ้มซาคุยะขึ้น)

ฮาๆ หัวเราะอารมณ์ดีเลย

ไม่ทราบสิครับ

ไม่รู้สินะ~~

ว่าแต่ซาคุยะจะเป็นแบบนี้นานไหม?

อ๋อ งั้นก็ฝืนดูแลกันไป

ก็ตามนั้น

และไหนๆ นายก็มาแล้ว ฝากเล่นกับซาคุยะแทนฉันที ฉันจะไปซื้อของทำมื้อเย็น

ได้ๆ

ว่าแต่มื้อเย็นวันนี้เป็นอะไรอ่ะ?

อินาริชูชิ

ครับนายหนุ่ม

ให้ลุงด้วย

ได้ๆ

แต่ห้ามมาเนียนมากินก่อนฉันทำเสร็จอีกนะเว้ย!

จ้า...

ดุจังอ่ะ

ทำตัวเองนะเฮ้ย (#รีบออกจากห้องไปทันที)

อา!

ฮาๆ แถมแซมมาได้ยินคงงอนน่าดู

นี่ๆ สึบากิ้ว...เราจะให้ใครดูแลซาคุยะต่อล่ะ?

แน่ใจนะคะว่าไหว?

แอ๊!

ผมว่าไม่ใช่นะครับ

ฮาๆ มามุขนี้เลยแฮะ

นายก็อารมณ์ดีเกิน...

เดี๋ยวครับนายหนุ่ม! อย่าใช้แซมพูผู้ใหญ่กับเด็กล่ะครับ!

แหมๆ แซมเหมือนคุณแม่เลย

ไม่เหมือนเฟ้ย! ว่างี้งดมื้อดึก!

อาาาาา! แซมโหดร้ายอ่ะ!!!

ปากพาจนจนได้นะตาลุง

นั้นสินะ

แอ๊ะๆ (#คว้าสึบากิมากอด)

อา!

Zzz (#หลับ)

งื้อ... (#งัวเงียตื่นขึ้นมา) (#อยู่ในเวอร์ชั่นกลับร่างเดิมแล้ว)

เอ๊ะ? ที่นี่...ห้องสึบากิซังนี่นา?

(ในใจ : ไหงมานอนห้องสึบากิซังได้หว่า?)

แล้วสึบากิซังไปไหนเนี่ย? (#จะลุกจากฝูก)

หื้อ? (#มองตามต้นเสียง)

สึบากิซัง? ไหงอยู่ในร่างจิ้งจอกล่ะครับ? (#หิ้วสึบากิขึ้นมา)

หื้อ? กลับร่างอะไรครับ?

...

ห๊า?

ไม่เลยครับ

จำได้ว่าล่าสุด...ก็จำได้ว่าโดนขวดอะไรสักอย่างที่ไอ้คุณสึรุงิกะปาใส่เบลเกียลอยมากระแทกหน้า...

เดี๋ยวนะ...อย่าบอกนะว่าไอ้ขวดบ้านั่นทำให้กลายเป็นเด็กน่ะ!?

อ๋อ เพราะงั้นเลยอยู่ร่างนี้สินะครับ? (#ถอนหายใจ)

ไม่ครับ

เดาได้ว่าจออะไรแปลกๆ แน่ เลยปฎิเสธไว้ก่อนครับ

ครับๆ

หว่า! (#ล้มลงบนฝูก)

ทำบ้าอะไรเนี่ยสึบากิซัง!? หนักนะ!

ลุกไปเลยนะครับ!

อย่าทำตัวเป็นเด็กสิวะครับ! แก่ปานนี้แล้ว!

ยอมรับความจริงหน่อยสิครับ!

สึบากิ้ว ตื่นยั... (#เปิดประตูเข้ามาก่อนที่จะชะงักเมื่อเห็นภาพในห้อง)

ขอโทษที่มาขัด ตามสบายเลยเดี๋ยวบอกแซมล็อกให้

เฮ้ย!!! ไม่ช่ายยยยย!!!