เจเจไง

ฉันเองมิคุนิ (#เหลือตัวจิ๋วเดียว)

ฉันกลัวโดนจับทดลองเพิ่ม เลยขู่ไม่ให้โยฮันจับฉัน

ฉันเลยต้องเอาเจเจใส่แก้วนี่ไง

อื้ม

แหงสิ ไอ้ผลแปลกๆ แบบนี้เกิดจากกี่คนกันเชียว

น่ารักกับผีสิ

เออ ไม่เถียงว่าเหมือน

นั้นสินะ...

ส่วนต้นเหตุอย่างนายเงียบไปเลย

ใจร้ายจังนะ

เงียบไปเลย

อาๆ ก็ได้ (#เดินแยกไป)

ไม่รู้สิ

รู้แค่ฉันซวย

ไม่น่ารักเฟ้ย!

อย่าขโมยถุงฉันสิเฮ้ย!

ไอ้บ้า! (#จับถุงสุดท้ายที่ครอบหัวตนไว้แน่น)

มิคุนิ! อย่าเล่นเซ่! (#งับมือมิคุนิ)

💢💢💢

ไม่ขำนะมิคุนิ (#โดนหิ้ว)

กลายเป็นงี้เนี่ย

อะไร?

คงเหลือเท่านั้นจริงๆ นั้นแหละ

ขนาดร่างมนุษย์ยังเหลือเท่านี้

ร่างสัตว์นี่ไม่เหลือแน่ๆ

ก็ไหนๆ ตัวก็แค่นี่แล้ว

เลยขนเองมันเลย

ในแต่ละวันเคยมีไม่แปลกด้วย?

เรื่องมาได้ทุกวัน

ไม่จากโยฮันก็สึรุงิ

ถ้าซวยหน่อยก็ชิโกะ

โอเค ไม่เถียง

อะไร?

แล้ว?

ไม่ดี!

และอย่าคิดทำเชียว!

ดูดีตายล่ะ

ไม่ต้องมาทางหาทางหลอกล่อเลย

เออๆ

จะพูดก็พูดไป

คุนิจัง~~~ มาเล่นกัน~~~ (#เดินเข้ามาในร้าน)

เย็นชาอ่ะ♡

อย่าว่างั้นสิคุนิจัง

แล้วเจเจจังล่ะ?

อย่าว่างั้นสิ~~~

... (#แอบมองเงียบๆ ในขวด)

แล้วนี่เอาเรือในขวดของเจเจจังมาเล่นเหรอคุนิจัง?

หว่าๆ ว่าแบบนี่เจ็บนะ (#เดินไปใกล้ๆ)

เอ๊ะ? นั้น... (#มองเข้าไปในขวด)

เจเจจัง? ไหงตัวแค่นี้อ่ะ?

โดนโยฮันวางยา

อื้ม (#เดินดุ๊กดิ๊กออกจากขวดไปบนมือมิคุนิ)

แหมๆ น่ารักจังแฮะ

ขอยืมเจเจจังไปเล่นสักวันได้ไหมคุนิจัง?

งกอ่ะ

อย่าว่างั้นสิ~~~ (#เนียนฉกเจเจจากมือมิคุนิแล้วเผ่นอย่างรวดเร็ว)

และไปล่ะจ้า!!!

เฮ้ย!? เล่นอะไรเนี่ย!? (#เหวี่ยงไปมา)

มิคุนิ

เลิกหัวเสียได้แล้วน่า

และเลิกปล่อยไอมาคุสักทีเถอะ

อึดอัดนะ

ไม่มั่วล่ะ

เล่นปล่อยไอมาคุเสียน่าอึดอัดเลย

แค่สึรุงิแกล้งเล่นเองนะ

อย่าคิดมากสิ

เดี๋ยวๆ ไอเข้อแรกๆ โอเคอยู่ แต่ข้อสุดท้ายแปลกๆ นะนั้น

มิคุนิ! พูดอะไรอายปากบ้าง!

เออ...ฉันเข้าไปได้ยัง? (#แอบอยู่หน้าประตู)

เพราะไอมาคุของมิคุมิคุนั้นแหละ ฉันเลยไม่กล้าเข้าเนี่ย

ลดๆ ลงหน่อยเถอะ

สยอง

เอายาแก้มาให้ (#รีบพุ่งไปเอายายัดมือมิคุนิแล้วรีบเผ่นไปที่หน้าประตูอย่างรวดเร็ว)

ราดเจเจก็คืนสภาพล่ะ

และควรไปให้คืนร่างในห้องน้ำหรือห้องที่ปิดล็อกประตูแล้วนะ

ห๊า? (#มองโยฮันที่หนีไปแล้วอย่างงงๆ)

อะไรของหมอนั้นกัน?

คงงั้น

และรีบราดยาแก้ให้ฉันเลยแล้วกันมิคุนิ

...ทำไมรอบนี้คืนร่างแล้วต้องโป๊เนี่ย!? (#ขดตัวในอ้อมแขนมิคุนิ)

มิคุนิหลับตาเลยนะ! ห้ามมอง!

มิคุนิ💢💢💢

... (#หน้าแดงวาบ)

ไม่มีทาง!

ปล่อยฉันนะมิคุนิ!

เดี๋ยวก่อนมิคุนิ!!! เดี๋ยว~~~!!! นี่มันกลางร้านนะเฮ้ย!!!

(#อยู่ในร่างงูแอบในขวด)

เงียบไปเลย!

และจะไปไหนก็ไปซะ!

คำพูดนายเขื่อไม่ได้!

ไม่!

...ทำไมมิคุมิคุต้องจับฉันมานั่งดูนายง้อเจเจด้วยเนี่ย?

ปกติต้องตรงข้ามดิ

ไม่ต้องแซะก็ได้มิคุมิคุ...

แล้วนี่จะอยู่ในนั้นนานไหมเจเจ?

จนกว่ามิคุนิไปไกลๆ

(#เมิน)

แลดูน่าสงสารจังนะมิคุมิคุ

แล้วนี่เอายาไหมเจเจ? ดูท่าโดนหนักน่าดู

ไม่ ฉันขยาดกับยาของนาย

คราวนี้จะให้ยาปกติน่า

ถึงงั้นก็ไม่เอา

ซะงั้น

ไม่สน

หาทางง้อไปแล้วกันนะมิคุมิคุ งานนี้ช่วยไม่ไหว...มีชนักติดหลังอยู่ด้วย

มิคุนิ อยู่ไหม... (#เดินเข้ามาในร้าน)

ทำอะไรกันอยู่นั้น?

เอ๊ะ?

ไปทำอีกท่าไหนมาล่ะครับมิคุนิซัง? (#เป็นผีสื้อเกาะบนหัวมิโซโนะ)

...ห๊า? (#สมองตามไม่ทัน)

มิคุนิ!

อย่าพูดอะไรบ้าๆ ใส่เด็กสิเฮ้ย!

นั้นสิเนอะ

เฮ้ย💢

...

มิคุนิซัง

คิดบ้าอะไรทำแบบนั้นครับ?

มิคุนิ!

เพราะงี้เลยโดนงอนสินะครับ?

ไม่ครับ

ทำตัวเองนะครับ

เชิญง้อเองเลย

...ทำไมเหมือนตามไม่ทัน?

ไม่ทันนี่แหละดีแล้ว

ให้บอกไหม?

ไม่ต้องเลย!

อย่าดีกว่าครับ

และผมว่าเรามาคุยกับมิคุนิซังวันหลังดีกว่าครับมิโซโนะ ตอนนี้เราไปกันเถอะครับ (#กลับร่างมนุษย์แล้วแบกมิโซโนะออกจากร้านหน้าตาเฉย)

ฉันว่าไม่ทันล่ะ

รับกรรมต่อไปนะมิคุมิคุ