อะไรเหรอมิคุมิคุ?

แค่ยาทำให้ขี้อ้อนน่ะ

ไม่รู้สิ

ว่าแต่มิคุมิคุอยากให้เจเจไปกอดคนอื่นแบบนี่เหรอ?

แล้วจะโวยวายทำไม?

ก็ได้ๆ ถ้านายทำงานไม่ได้มีหวังไม่มีเงินมาเป็นทุนให้ฉันทำการทดลองพอดี

ใช่

เพราะงั้นไปทำยาแก้ล่ะมิคุมิคุ (#เดินออกจากห้องไป)

ขอปฏิเสธ...

(#เมิน)

กอดนานๆ ...ไม่ได้เหรอ... (#ทำเสียงหง่อยๆ)

มิคุนิ... (#ทำเสียงอ้อนๆ)

(#เกาะหนึบ)

...

มิคุนิ...นี่มันอะไรเนี่ย?

ไหงเจเจกอดนายหนึบแบบนั้นล่ะ?

พอดีงานเสร็จเร็วน่ะ เลยว่าจะชวนไปดื่มหน่อย

แต่ดูท่าไปไม่ได้แล้วแฮะ

ไม่เป็นไร งั้นฉันไปล่ะ

อ๋อ และฉันว่านายเอาถุงครอบหัวคืนเจเจดีกว่านะ

ปกติเห็นแต่ซ้อนสามอันตลอด พอมาสวมอันเดียวมันแปลกๆ นะ

เกาะแน่นเลยสินะ (#เดินไปสะกิดเจเจ)

นี่ปล่อยมิคุนิหน่อยสิ...จะโดนรัดตายแล้วแหน่ะ

... (#หันมอง)

อ่ะ! (#อยู่ๆ เจเจพุ่งมากอดตนแทน)

เดี๋ยวๆ นี่กอดฉันทำไมเนี่ยเจเจ!?

อยากทำ...

เดี๋ยวสิเฮ้ย! ปล่อยก่อน!

มิคุนิก็อย่าทำหน้าเหมือนจะฆ่าฉันสิ!

แต่เสียงเริ่มเหี้ยมแล้วเว้ย!

เจเจปล่อยฉันก่อนถูกฆ่าทีเถอะ~~~!!!

ไม่อยากอ่ะ... (#ทำเสียหง่อยๆ)

เออ... (#เกิดอาการพูดไม่ออก)

(#ปล่อยยูมิคาเงะกลับมากอดมิคุนิโดยไม่สนว่าถุงบนหัวหลุดไปแล้ว)

คงงั้น

งั้นฉันไม่แตะอีกดีกว่า...เอาเป็นว่าดูแลเจเจดีๆ อย่าให้ใครมาแตะล่ะ

งั้นไปล่ะ (#รีบออกจากร้านก่อนความซวยพุ่งเข้าหา)

?

อื้อ... (#งัวเงียตื่นขึ้นมา)

ที่นี่...ห้องมิคุนิ?

ฉันมาได้ไงเนี่ย? (#ก้าวลงจากเตียง)

อ่ะ!? (#ทรุดลงไปกองกับพื้น)

เกิด...อะไรขึ้นเนี่ย?

... (#มอง)

มิคุนิ? เกิดอะไรขึ้น? ทำไมฉัน...

ใช่

...ฉันว่าฉันเดาเหตุการณ์ต่อจากนั้นออกเลย (#คุมขมับ)

เลยอุ้มฉันมาแบบนี้เลยว่างั้น?

ไอ้นั้นไม่ต้องพูดก็ได้!

💢

ไม่ต้องเลยเว้ย!!!

ไอ้บ้า!!!

แบบไหนก็ไม่อยากได้ทั้งนั้นแหละ!!!

พี่เจเจ

วันนี้ว่างหรือเปล่าครับ?

เอ๋? งั้นเหรอครับ?

ใช้งานอะไรเจเจไปอีกสิท่า

...

ห๊า?

ยังไง?

เออ...มิคุนิซัง

คงไม่ใช่แบบที่ผมคิดใช่ไหมครับ?

พี่เจเจตื่นมาเห็นคุณโดนโวยแน่

เดี๋ยวๆ

พูดเรื่องอะไรเนี่ย?

อย่ารู้เลยครับ

ครับ

เดี๋ยวสิ!ไม่บอกกันหน่อยเหรอ!?

คงบอกไม่ได้หรอกครับ

แค่นี้นะครับ ผมขอหลบดิส มาเธอร์ก่อน มาเดินเล่นที่เดียวกันพอดี

เดี๋ยวสิเฮ้ย!

นี่!!!