มีอะไรเหรอ?

นายมาแบบนี้ไม่ใช่เรื่องเล็กๆ แหง

มีอะไรน่อ

เกิดอะไรขึ้น?

มีไรอ่ะ?

มีอะไรพี่สาม

ห๊า?

ผวายังไง?

โดนผวาแบบที่ลิลลี่ผวาเฟรอาเหรอ?

เดี๋ยวๆ ไหงแซะผมเฉยล่ะ?

อย่าเพิ่งเล่นสิ

เอาเป็นว่าเดี๋ยวไปช่วย

ตอนนี้อยู่ไหน?

โอเค เดี๋ยวไป

ไปด้วย พี่สามถึงมาขอความช่วยเหลือคงไม่ใช่เรื่องธรรมดาแน่

ข้าก็ว่างั้นแหละน่อ

อาๆ เดี๋ยวไป

ไม่กี่นาทีถึง

ไปด้วยๆ

อาการเหมือนตอนอาเจ๊เข้าใกล้เลย...

ไม่ต้องมาแซะฉันเลย

นี่ลิลลี่... (#เดินเข้าไปใกล้)

...ดูท่าจะไม่ได้ผวาแต่เจ้าแล้วล่ะเจเจ

สึบากิ ลองเข้าใกล้ออล ออฟ เลิฟสิ

เดี๋ยวๆ ไหงเป็นผมอ่ะ?

เพื่อยืนยันอีกทีไง

...ก็ได้ (#เดินเข้าไปหาลิลลี่)

พี่ชายลำดับเจ็ด...

...

หดหู่อ่ะ...

ดูท่าจะวุ่นวายกว่าที่คิดแล้วสิ

เท่าที่ดูก็ใช่ เพราะฉันนี่ลิลลี่ไม่กลัว

เฮ้อ ตอนแรกคิดว่าจะเป็นแค่กับเจเจซะอีก

อย่าถามฉัน ปานนี้ฉันยังหาทางให้หมอนี่หายผวาฉันไม่ได้เลย

ไม่รู้สิ รู้แค่เริ่มเข้าใจความรู้สึกอาเจ๊ล่ะ

ข้าก็ว่างั้นแหละน่อ

เห็นด้วยเลยอ่ะ...

...ลิลลี่ มานี่หน่อยสิ

มาหน่อยน่า

อาการหนักกว่าปกติแฮะ

เอาไงล่ะทีงี้?

ไม่รู้ดิ

...ผมจะไปตื้บไอ้ด็อกเตอร์สติเฟื้อง

ใครจะไปกับผมบ้าง?

ไปด้วย

อา ไปด้วยสิ

ข้าด้วยๆ

อาๆ

... (#มองตาม)

นี่ลิลลี่...

ไปกันหมดแล้วออกมาเถอะ

อา

ให้ตายเถอะ นายทำพวกเซอร์แวมพ์คลั่งกันจนได้สิน่า

ก็นะ

กลับมาเร็วจังนะ...ตื้บเสร็จแล้วเหรอ?

... (#มองตามเล็กน้อย)

ลิลลี่

รีบมาดื่มยาแก้เลย

ก่อนวุ่นวายกว่านี้

อ่ะนี่ (#ยื่นขวดยาให้)

ต่อไปก็รอให้พวกนั่นกลับมาดูผลสินะ

ฮีลจากอาการที่โดนนายกลัวใส่มั้ง

และฉันว่าพวกนี่ไม่ยอมปล่อยนายง่ายๆ แน่ ดีไม่ดีเกาะไปยันพรุ่งนี้เลยแหง...เพราะงั้นฉันเรียกอีฟพวกนี่มาค้างที่บ้านเลยแล้วกัน

ไม่ล่ะ ดูท่าอาการหนักเกิน

เพราะงั้นไปล่ะ (#เดินออกจากห้องไป)

เอ๊ะ?

ก็ได้หรอก

เออ...มีเรื่องอะไรเหรอ?

เกิดเรื่องอะไรขึ้น?

ฉันว่าอย่างหมอนี่เรียกนี่คงไม่ใช่เรื่องปกติวะ

สึรุงิไปก่อเรื่องอะไรอีกหรือเปล่า?

เดี๋ยวๆ อย่าใส่ร้ายกันสิจุนจัง! ฉันเปล่านะ!

แค่ถามเผื่อ

ฮะๆ พวกเซอร์แวมพ์ไม่ยอมปล่อยลิลลี่กันสินะ?

ห๊า?

หมายความว่าไง?

เล่นซะพวกเซอร์แวมพ์อาการบราค่อนออกแล้วมาไล่ตื้บโยฮันทุกคนด้วย

แต่ตอนนี้ลิลลี่ได้ยาแก้ล่ะ และคาดว่าพอลิลลี่หายผวาคงงอแงใส่ลิลลี่อีกนาน

โอเค งั้นเดี๋ยวไป

อา โอเค

พี่ชายตอนนี้ปีนเข้าทางหน้าต่างอยู่ล่ะ ไม่ต้องห่วง

เดี๋ยวฉันพาอิสุนะไป

ยูมิคาเงะซังกับจุนอิจิโร่ซังก็ช่วยคุมสึรุงิซังไม่ให้ใช้โอกาสนี้ไปป่วนซับคลาสสึบากินะครับ

โอเค

เดี๋ยวล่ามมันไว้ให้

ฉันไม่ใช่หมานะยูมิจัง!

และนี่อย่ากีดกันฉันไปหาเบลจังกันนักสิ!

ขอปฏิเสธ ฉันสงสารเบลเกียที่โดนนายจีบวะ

และกันนายโดนฆ่าเพราะไปลวมลามลูกสาวชาวบ้านด้วย

โหดร้าย!

ฉันว่าประโยคมันแปลกๆ นะ...

ไม่แปลกหรอกน่า

เอาเป็นว่าเดี๋ยวไป

...ฉันต้องไปด้วยสินะ?

โอเค เดี๋ยวไป