อยู่

อยู่น่อ

ว่า?

ฉันก็อยู่

อยู่จ้าาาาาา

อา อยู่ๆ

อยู่คร้าบบบบ

อาแฮะ

ก็บังเอิญมาแบบนี้นี่น่อ

แล้วนี่มีอะไรเหรอ?

บอกก่อนเลยนะว่าคราวนี้ฉันเปล่า

วาคุงออกตัวคนแรกเลยนะ

ถ้าเรื่องของกินหายมักสงสัยฉันคนแรกตลอดนิ

ก็นะ

อ่ะ แต่งานนี้ก็ไม่ใช่ฉันนะ

ไม่ใช่ฉันด้วย วันนี้อยู่ แต่ในกระเป๋ามาฮิรุ

มิใช่ข้าน่อ

ไม่ใช่ฉัน

และแน่ใจนะว่านายไม่ได้ละเมอกินเอง?

ไม่ใช่ผมน้าาาาาา

ไม่ใช่ฉัน แต่รู้ว่าใครทำ

มิคุนิน่ะ

และกำลังไล่ตื้บให้อยู่ ไม่ต้องห่วง

มันแค่กวนประสาทตามปกตินั้นแหละ

เดี๋ยววันหลังจะซื้อไปให้ใหม่แล้วกัน

เอา จบเรื่องแล้วงั้นแยกย้าย

พี่ชายลำดับเจ็ด~~~

มาหาผมหน่อย~~ ผมได้มาการองมาล่ะ มากินด้วยกันนะ~

สึบากิ...อย่าเอาขนมมาล่อชาวบ้านสิ!!!

อ่านๆ แล้วเหมือนล่อเด็กเลย...

มามุขนี้เลยแฮะ

นั้นสิน่ะ

ล่อออล ออฟ เลิฟไม่ชวนเลยนะ

เดี๋ยวๆ นั้นประเด็นเหรอเจ๊

...

ตอบหน่อยสึบากิ ลิลลี่

คร้าบบบบ

ตอนนี้อยู่ไหน?

อยู่ที่ห้อง

ไปทำอะไรกันมา

เล่นกับพี่ชายลำดับเจ็ดไง

ไม่มีอย่างอื่นใช่ไหม?

ไม่อ่ะ

แต่ถามแบบนี้เหมือนพ่อซักถามแฟนลูกเลยนะนี่ซัง

ก็นะ

ไม่หรอก

ฉันก็ว่าไม่

ก็เล่นซื้อบื้อขนาดนี้นิ

ซื้อบื้อสิ

มากด้วย

นั้นสิ

ยอมรับความจริงว่าซื้อบื้อเถอะน่า

นายน่ะยิ่งแก่ยิ่งซื้อบื้อเลย

แต่มันก็จริงนะ

จะว่าไปเมื่อก่อนเจ้า เจ้าเล่ห์จะตาย

ทำไมเดี๋ยวนี้ซื้อบื้อได้ก็ไม่รู้

แต่ก็ไม่แปลกเท่าไหร่นะ ขนาดโลวเลสยังเปลี่ยนมาเป็นงอแงแบบนี้ได้เลย

เดี๋ยวๆ ไหงวกมาแซะฉันล่ะวาคุง!?

ก็จริงอยู่นะ

เอ๋~~~ พี่ชายลำดับเจ็ดเมื่อก่อนเจ้เล่ห์เหรอ~~~?

ใช่เลย

แต่ตอนนี้ซื้อบื่อ

ยอมรับความจริงเถอะน่า

เรืองนี้เกินจะเถียงนะ

ไม่ล่ะ เรื่องนี้แก้ยังไงคงไม่ไหวล่ะ

ยอมรับในความซื่อบื้อของนายเถอะ

น่าๆ

นี่ นี่ซัง...เมื่อก่อนพี่ชายลำดับเจ็ดเจ้าเล่ห์มากไหมอ่ะ?

มาก

มากพอๆ กับความซื่อบื้อของลิลลี่ในตอนนี้เลย

ไม่เชื่อ

อย่างเจ้าเนี่ยเรียกว่าซื้อบื้อ

มากด้วบ

มากถึงมากที่สุด

ถ้าจะเถียง เถียงเรื่องอื่นเถอะ

เรื่องนี้ยังไงก็เถียงไม่ขึ้นหรอก

ฮะๆ พวกพี่เขาว่างั้นก็คงเป็นอย่างว่าล่ะนะพี่ราคะ

น่าๆ อย่าเพิ่งงอนสิ

ตอนนี้ฉันอยู่หน้าบ้านพร้อม มาการอง...เอาไหม?

...พี่ชายลำดับเจ็ดชอบมาการองขนาดไหนเนี่ย?

เอาเป็นว่ามากแล้วกัน

ชอยขนาดที่ว่ามีกี่กล่องก็กินหมดได้น่ะ

ชนิดที่ว่าเอามาล่อแบบเอาขนมล่อเด็กได้เลย

ก็เหมือนที่นายใช้ล่อลิลลี่นั้นแหละ

...

แบบนี้ชักน่าห่วงยังไงไม่รู้สิ

ไอ้ข้อนี่ฉันเห็นด้วยเลย

ทั้งๆ ที่เมื่อก่อนเจ้าเล่ห์ทันคนแท้ๆ ทำไมตอนนี่กลายเป็นงี้ได้ก็ไม่รู้

นั้นสิ นับวันยิ่งซื้อบื้อ

ไม่รู้สิ แต่ถ้าให้เดาเพราะตอนนี้พวกเราสนิทกันกว่าเมื่อก่อนมั้ง

เอ๊ะ?

มันเกี่ยวอะไรล่ะนั่น?

ลิลลี่เป็นพวกทันคนเฉพาะกับคนที่ไม่สนิทหรือคนนอก

แต่ตรงข้ามกันหากเป็นคนที่สนิทกันมากๆ หรือคนใกล้ตัว หมอนั่นจะไม่สนใจสังเกตอะไรจนออกไปทางซื้อบื้อนี่แหละ

...สรุปที่หมอนี่ดูซื้อบื้อขึ้นเพราะเราสนิทกันมากขึ้นว่างั้น?

อา

ผมว่านิสัยพี่ราคะชักแปลกๆ นะ

นั้นสิ

ข้าก็ว่างั้นน่อ

ทำไมไอ้ความซื่อบื้อนี่ไม่ทำให้หมอนั่นกลัวฉันน้อยลงบ้างนะ...

ไอ้ข้อนั้นผมว่ายากเกินไปล่ะเจ๊

ไอ้นั้นฝังรากลึกเกินแก้ล่ะ

ฉันก็ว่างั้น

นั้นสิ

อ่ะ? กลับมาแล้ว

อื้ม

ก็นะ

ว่าแต่ตอนนี้นายนั่งกินขนมกับเจเจสองคนเหรอ?

จะไปหา

นี่ซังจะไปหาลิลลี่ทำไมอ่ะ?

วันนี้มาฮิรุลองทำมาการองดูและไม่รู้ว่าทำออกมาดียังเลยเอาไปให้ชิม

ทีงี้เร็วเดียว

ก็ประจำนิ

จนฉันชักห่วงว่าน้ำตาลจะขึ้นชอบกลล่ะ

ถ้าไม่ติดว่าเราเป็นเซอร์แวมพ์ก็คงเป็นจริงๆ นั้นแหละ

คงงั้น

อ่ะ ฉันไปก่อนล่ะ อีฟฉันจิตตกอีกแล้ว

ฉันเองต้องไปช่วยอิสุนะล่ะ

ข้าว่าข้าไปป่วนลิลลี่เล่นดีกว่า

อ่ะ ผมด้วยๆ

ไปด้วยดิ

อยากป่วนเฉยๆ ไม่มีอะไร

แค่นี้นะ ไปล่ะ

ฉันว่านายคงไม่พ้นโดนป่วนแน่ลิลลี่

ฉันว่าหมอนี่คงไม่สนใจเท่าไหร่หรอกที๋โดนป่วนหากไม่แย่งมาการองหมอนี่กินเนี่ย

ไม่เถียงเชียวเรื่องนี้

แต่ช่างเถอะ เอาเป็นว่าเดี๋ยวเจอกัน