ว่า?

อีกแค่ชั่วโมงสองชั่วโมงก็ถึงเวลาข้าวเย็นแล้วเฟ้ย! อดทนหน่อยสิ!

อย่าดื้อเซ่ ไม่ใช่เด็กแล้วนะเฮ้ย

และเลิกพิมพ์ลากตัวอักษรสักที อ่านแล้วหลอนเฟ้ย!

...

เฮ้อ ก็ได้

เดี๋ยวเอาข้าวปั้นไปให้แล้วกัน

เพราะงั้นอย่างเพิ่งคิดไปรื้อตู้เย็นหากินเองจนหมดตู้แบบคราวก่อนนะเฮ้ย

นายเพิ่งกินข้าวปั้นไปสี่ก้อนเมื่อชั่วโมงก่อนเองนะเฮ้ย

เออๆ รู้แล้วๆ อีกสิบห้านาทีมื้อเย็นจะเสร็จแล้ว เพราะงั้นรอไป

และฉันว่านายไปหาหมอตรวจพยาดธิบ้างเถอะ หิวบ่อยขนาดนี้ =_=

เออ แล้วอย่าลืมอีกแล้วกัน

อะไรอีกล่ะ? หิวอีกหรือไง?

ถ้าใช่บอกไว้ก่อนเลยนะว่าไม่ทำให้แล้วเฟ้ย!

แล้วใคร?

ห๊า?

แล้วเก็บทำไมล่ะเฮ้ย!?

ถึงงั้นก็เถอะแต่ทำไมไม่เอาไปส่งสัตวแพทย์!?

กรรม

เออๆ เดี๋ยวไปช่วย รอแป๊บ

เฮ้ย

ฮิกัง

อยู่ไหนวะ?

เออดี

งั้นขากลับอย่าลืมซื้อโชยุให้ด้วยล่ะ

นับวันฉันว่านายกินเยอะไปแล้วนะเฮ้ย

ก็ได้วะ เดี๋ยวเตรียมข้าวปั้นให้

ง่ายสุดนี่หว่า

จะกินไม่กิน?

เออ งั้นเดี๋ยวเตรียมให้

ใกล้แล้วๆ รอแป๊บ

และนายหิวง่ายไปแล้วเจ้าบ้าเอ้ย! ไปหาหมอตรวจบ้างเถอะ!!!

อย่ามีถ้าสิเว้ย!!!

ข้าวยังไม่เสร็จ รอไปซะ!!!

ก็มาขอของกินบ่อยไปเองนี่หว่า!

อยู่เฉยๆ แล้วรอมื้อเย็นไปซะ!!!

ใครแม่นายฟะไอ้บ้า!!!

หิวอีกล่ะสิ?

ถ้านายสมองยังไม่เสื่อม ช่วยย้อนดูแชทหน่อยว่า นายไลน์มาเนี่ยมีกี่เรื่อง กันเชียว!

แล้วคราวนี้อยากกินอะไรอีกล่ะ?

ห๊า?

...

ไม่มีทางเฟ้ย!

อดตายไปซะ!

ไม่!

ไม่มีทางเฟ้ย!

ฮาๆ วันนี้แซมเตรียมอาหารเช้าไม่ได้ล่ะ

หากินข้างนอกเองแล้วค่อยกลับห้องแทนแล้วกันนะ

ลุงกินแซมจนเอวเคล็ดไปแล้วอ่ะ ฮาๆ

ก็ดีนะ

ใช่เลย~ เพราะแซมเพิ่งเห็นและกำลังโวยลุงอยู่ล่ะ ฮะๆๆ

โอเคๆ งั้นลุงขอไปงัอแซมก่อนล่ะนะ~~~