สึบากิ้ว!!!! (#พุ่งเข้ามาในห้องพร้อมกับ...ร่างเล็กๆ ขนาดเท่าฝ่ามือที่ลักษณะเหมือนคนถือเปี๊ยบ)

เกิดเรื่องแล้ว! อยู่ๆ มีฉัน ตัวจิ๋วโผล่มาอ่ะ!!!

สึบากิ้วด้วยเหรอ!? (#มองร่างเล็กๆ ในมือสึบากิ)

หว่า! อยู่ๆ เป็นอะไรฟะ!? (#รีบจับร่างจิ๋วที่พยายามดิ้นหลุดออกจากมือตน)

อ่ะ!? (#มองเจ้าตัวจิ๋วจากสึบากิที่โดนมาหาเจ้าตัวจิ๋วที่อยู่ในมือตน)

...ที่ดิ้นๆ เนี่ยคืออยากมาหากันเหรอ?

ไม่รู้สิ...

แต่ก่อนอื่นฉันว่าสึบากิ้วไปล้างหน้าล้างตาก่อนไหม? แล้วค่อยมาคุยกัน

งั้นฉันไปรอที่ห้องนั่งเล่นนะ (#เดินออกจากห้อง)

วันนี้แซม ฮิกังและกิริโอโตไปทำงาน ส่วนซาคุยะก็ไปเรียนไง

ลืมหรือไงสึบากิ้ว?

เล่นไดฟุกุอยู่น่ะ (#ชี้ไปที่ร่างเล็กๆ สองร่างที่กำลังเล่นไดฟุกุต่างหมอนยักษ์อยู่)

แล้วเอาไงต่อกับพวกนี่ดี?

ก็จริง เหมือนเกิน (#เอานิ้วเขี่ยร่างสึบากิตัวจิ๋วเล่น)

นี่...พวกนายมาได้ไงกันน้าาาา (#ถามเล่นๆ)

ไม่รู้แฮะ ตอนเจอก็ส่งเสียงอย่างมากแค่งื้อๆ เอง

ให้ไอ้ด็อกเตอร์สติเฟี้ยงนั้นจับทดลองหรือไงสึบากิ้ว? น่าสงสารตายชัด

น่ากลัวพอกัน

ไม่รู้ให้พวกคู่ริษยามานี่มั้ง

อย่างน้อยคงไม่ได้ฉกไปเลยอย่าง ไอ้ด็แกเตอร์สติเฟี้ยงนั้นล่ะ

คือ?

ก็จริง (#เอานิ้วลูบหัวสึบากิคัวจิ๋ว)

ต้องตั้งชื่อสินะ? งั้น...ไอ้ตัวที่เหมือนฉันตั้งชื่อว่า...อื้อ...เอาเป็นเบกะแล้วกัน

ก็มันนึกไม่ออกอ่ะ

แล้วสึบากิ้วจะตั้งชื่อไอ้ตัวที่ เหมือนสึบากิ้วว่าอะไรดี?

สึบากิ้วก็แค่เปลี่ยนชื่อตัวท้าย ไม่ใช่เหรอ?!

โอเค ไม่เถียง =_=

โอเค~~~~

เฮ้อ...นี่พวกนายโผล่มาได้ไงกันนะ? (#เอานั่งมองร่างจิ๋วๆ ทั้งสองที่เริ่มโดดทับกันเล่น)

ดูมีความสุขกันเชียวนะไอ้พวกนี่ ทั้งที่ฉันกับสึบากิ้วต้องวุ่นหาทางแก้แท้ๆ (#ถอนหายใจ)

เฮ้อ~~~ (#มองสองตัวที่กำลังกอดกันกลมแล้วกลิ้งไปมา)

ปลงปนอิจฉาสองตัวนี่ที่เล่นกันเฉย ในขณะที่เราปวดหัวกันเนี่ย

หื้อ? (#มองเจ้าตัวจิ๋วทั้งสองชัดๆ)

อ้าวเฮ้ย! อย่าเพิ่งมาเล่นหนังสดตรงนี้นะเฮ้ย!!!! (#รีบจับแยก)

ไม่ต้องมาดิ้นเลย! ทำอะไรน่าอายแบบนั่นได้หน้าตาเฉยเลยนะ!!! (#ค้อนใส่เจ้าสองตัวในมือตน)

คงงั้นแหละ... (#จับร่างเล็กๆ ร่างหนึ่งใส่ขวดไว้)

ข้อหาทำวุ่น โดนกักบริเวณไปเลย

ข้อหาเป็นตัวเริ่มเรื่องไง (#มองเจ้าสองจิ๋วที่กำลังพยายามไปหากัน)

อย่าพูดอะไรชวนติดเรทสิสึบากิ้ว!

และฉันไม่มีทางยอมให้สองตัวนี่ทำกันกลางห้องนั่งเล่นแบบนี้แน่!

แล้วนี่เมื่อไหร่คู่ริษยาจะมา?

อา ดีเลย...จะได้มีคนร่วมรับเรื่องปวดหัวเพิ่ม

แต่เล่นกดรัวจนน่ากลัวว่ากริ่งจะพังเลยแฮะ

สวัสดี

อย่ามองฉันอย่างนั่น ฉันห้ามแล้ว

ไม่ได้ ขี้เกียจหาอีฟใหม่

แล้วไอ้ที่นายว่าอยู่ไหน?

สองตัวนี่อยู่นี่ (#หยิบขวดที่ใส่จิ๋วๆ ตัวหนึ่ง ขณะที่อีกตัวที่อยู่บนโต๊ะพยายามโดดเข้าหาดึ๋งๆ ราวจิ้งโจ้)

พอดีไอ้สองตัวนี่ทำอะไรน่าอายนิดหน่อยน่ะ...

...สองตัวนี่ทำอะไรเหรอ?

เอ๊ะ?

ใช่ เพราะพวกฉันก็เจอทีหนึ่งล่ะ

นั้นสิ ไม่เข้าใจอ่ะ

ก็แบบ...ยังไงดีล่ะ?

...ไอ้เวรสึรุงิ!!! หาเรื่องมาให้อีกแล้ว!!!!

ก็เหมือนนายตอนรู้ว่าเป็นฝีมือสึรุงินั้นแหละ

เดี๋ยวสิเฮ้ย!!!

ไม่รู้อ่ะ

และนี่เราต้องทำอะไรน่าอายแบบนั้นจริงดิ? ทำไมไม่เป็นแค่แย่งหมวกหรืออะไรแบบคู่ริษยาฟะ!?

?

...

หวังว่า...จะไม่นะ (#เหล่มองที่ขวดที่ตนถืออยู่...ซึ่งตอนนี้เจ้าตัวจิ๋วปีนหาทางเข้าไปหาอีกตัวในขวดได้แล้วและกำลังทำกิจกรรมสิบแปดบวกอยู่)

และบอกแล้วไงว่าอย่าเล่นหนังสดให้ดูน่ะ! ไอ้สองตัวนี้นี่!

ว่า?

...

0///0

พูดอะไรอายบ้างสิสึบากิ้ว!!! ไม่ตลกนะ!!!

เดี๋ยว! สึบากิ้ว! ขอเวลาทำใจหน่อยเถอะ~~~~

อ่ะ? ซาคุยะ...

ไง~~~ เพิ่งกลับมาเหมือนกันเหรอ ซาคุยะ~~~?

ไง

หื้อ? ไม่นิ

พวกลุงเพิ่งกลับมาจากทำงานกันเองนะ

สึบากิซังกับเบลไม่อยู่ในห้องเหรอ?

เสียงแปลกๆ? (#เดินมาฟังอีกคน)

... (#หน้าแดงวาบ)

อ...เออ...ฉันว่าเราออกไปหาอะไรกินข้างนอกกันก่อนดีไหม?

เอาน่า อย่าถามเลย (#ลากซาคุยะออกห่างจากประตู)

แซม...ท่าทางแปลกๆ ...

เป็นอะไรไปหว่า?

อย่าถามและรีบไปกันได้แล้ว!!! (#ลากทุกคนออกจากห้องไป)