... (#เดินตามทางพลางมองซ้ายมองขวาหาบางสิ่ง)

มิคุนิ...อยู่ไหน?

ทางฉันจัดการเรียบร้อยแล้วนะ

มิคุนิ...

หื้อ? (#หันไปมองต้นเสียง

ไง...จัดการเรียบร้อยแล้ว?

ไม่รู้...หาไม่เจอ...

!? (#รีบหันไปทางต้นเสียงและเห็นร่างใครบางคนตกลงมาจากชั้นสอง)

มิคุนิ!!!! (#รีบพุ่งเข้าไปรับ)

มันใช่เวลาเล่นไหม!?

... (#มองตามสึรุงิไปก่อนที่จะเบนสายตากลับมายังคนที่ตนอุ้มอยู่)

มิคุนิ...โอเคไหม?

นั้นไม่เรียกว่านิดแล้ว!

ไปทำอีท่าไหนเนี่ย!?

มิคุนิ!!! อย่าเพิ่งเล่นสิเฮ้ย!!! 💢💢💢

นายนี่มัน...

เอาเป็นว่ารีบไปรักษาก่อน ห้ามดื้อ

เดี๋ยวส่งข้อความบอกเอา (#พามิคุนิไปหาที่รักษา)

ไอ้คุณรุ่นพี่มิคุนิ ถามจริงเถอะ...คิดบ้าอะไรทำตัวเองเจ็บตัวแบบนี้ห๊า? สู้ไม่ไหวจะหนีสักหน่อยก็ไม่มีใครว่าหรอกนะครับ

ไม่ต้องมาแก้ตัวเลยครับ

นี่หากเจเจรับไม่ทันคิดถึงผลที่จะตามมาบ้างสิครับ ไหนจะ...

เจ็บแบบนี้สิครับที่ต้องบ่น...หนีไม่ได้ด้วย

โทษที...คงยาก...

ไม่ค้องร้องขอให้เจเจช่วยเลยครับ

เงียบแล้วฟังผมเทศซะดีๆ!!!

อยากโดนต่อไหมครับ?

ถ้างั้นอยู่นิ่งๆ เงียบๆ ซะนะครับ

งั้นผมไปทำงานล่ะ อย่าไปเล่นซนอะไรจนบาดเจ็บอีกล่ะ

เจเจก็ดูแลรุ่นพี่มิคุนิดีๆ ด้วย

อื้ม เข้าใจแล้ว

ก็ทำไงได้ มันใกล้สุดนิ

แล้ว...จะกลับเลยไหม?

ก็นะ... (#อุ้มมิคุนิขึ้น)

ไม่เชื่อหรอก

.... (#เมินแล้วพามิคุนิกลับร้านทั้งแบบนั้นเลย)

นั่งเฉยๆ ...อย่าซนล่ะ (#จับมิคุนิวางลงบนเก้าอี้)

...ฟ้องชูเฮย์...ให้บ่นนาย...ถ้าดื้อ...

ถ้าจำเป็นก็ทำ

อย่างนาย...เชื่อไม่ได้...

ทำท่าแบ๊วไปก็ไม่ขึ้นหรอก

และถ้าอยากได้อะไรก็บอก อยากดื้อลุกไปหยิบเองล่ะ

ไม่งั้นนายก็ทำตัวเองเจ็บกว่าเดิมสิ

... (#เมินเสียงกวนๆ ของมิคุนิ)

...

ไม่ได้ นั่งเฉยๆ ไปเลย

งั้นก็อ่านหนังสือไป

งั้นเดี๋ยวหยิบเล่มใหม่ให้

งั้นอ่านซ้ำไป

แล้วจะเอาไงกันแน่ล่ะเฮ้ย💢💢💢

...

ห๊า?

เรื่องสิ!

ใครมันจะไปทำล่ะ?!

ไม่ทำเว้ย! (#สะบัดหน้าหนี)

!? (#เซเล็กน้อยตามแรงดึง)

อย่าดึงสิเฮ้ย! (#หันกลับมาแยกเขี้ยวใส่)

💢💢💢

อย่าทำงี้สิมิคุนิ! เดี๋ยวบาดเจ็บกว่าเดิมหรอก! (#พยายามลุกจากตักมิคุนิ)

อย่าลูบนะเจ้าบ้า!!!

อย่าเล่นมิคุนิ! แล้วนี่อย่าเอามือเลื่อนไปในที่แปลกๆ สิ!!! (#หน้าแดง)

พูดอะไรอายปากบ้างเถอะ!

เฮ้ มิคุนิได้ยินว่าบาดเจ็บนิ เป็นไงบ... (#ชะงักกึกเมื่อเห็นสภาพของเจเจ และมิคุนิในตอนนี้)

ขอโทษที่มารบกวน จะทำอะไรก็ทำเถอะ (#รีบออกจากร้านไปอย่างรวดเร็ว)

เฮ้ย! ไม่ใช่...!!!

เพราะนายแท้ๆ ยูมิคาเงะเลยเข้าใจผิดเลย!!!

เป็นสิเฮ้ย!!!

เดี๋ยวๆ นี่นายกะทำกลางร้านจริงๆ เหรอ!?

เดี๋ยวโยฮันมาเห็นหรอก!

แล้วถ้ามีลูกค้าเข้ามาล่ะ!?

เดี๋ยวสิ! นายบาดเจ็บอยู่นะเฮ้ย!

รุ่นพี่มิคุนิ

แผลเป็นไงบ้าง

เฮ้ย ชูเฮย์

ฉันว่าตอนนี้นายไปกวนมิคุนิมันเลยเถอะ

เจเจด้วย อย่าไปกวนเลย

ทำไมล่ะครับ?

วันมาแปลกๆ แฮะยูมิ

ทำไมไม่ให้กวนสองคนนั้นล่ะ?

ไม่ต้องรู้หรอกน่า

อ้าว? เสร็จแล้วเหรอมิคุนิ?

เออ คราวหน้าคราวหลังจะทำอะไรหัดล็อกประตูก่อนบ้างล่ะ

ถ้าเป็นคนอื่นไปเจอนี่วุ่นวายตายชัก

เดี๋ยวๆ พูดเรื่องอะไรกันเนี่ย?

อย่ากวนน่ามิคุนิ

ฉันว่าแกอย่ารู้เลยจุน

ทำไมล่ะเฮ้ย?

มีความลับอะไรกันบอกมาน้าาาาา

ก็อย่างที่เห็นแหละจ้า♡

อย่าเพิ่งทะเลาะกันสิ

ว่าแต่เจเจหายไปไหนเนี่ย?

หลับหรือสลบกันแน่วะ?

?

พูดอะไรกันเนี่ย?

โอ๊ย ขนาดแต่งงานไปแล้วแกยังซื่อบื้อได้อีกนะจุน

พูดแบบนี้หมายความว่าไงห๊า?

นั้นสิ

...

รุ่นพี่มิคุนิ

ไอ้ที่ว่านั้นน่ะ...คงไม่ใช่ว่าทำแบบนั้นกับเจเจ...ใช่ไหมครับ?

...

บาดเจ็บอยู่แท้ๆ ไม่เจียมตัวเลยนะครับ

อย่าคุยกันรู้เรื่องแค่สองคนสิ! บอกกันบ้าง!

แต่ฉันว่าฉันเริ่มรู้เรื่องล่ะ

ไหงงั้นล่ะ!? ขี้โกง! บอกกันบ้างสิ!!!

เอาง่ายๆ นะครับ...คุณอยากทำแบบไหนกับซับคลาสของสึบากิก็นั้นแหละครับ

เอ๋~~~ นี่คุนิจังกินเจเจจัง ไปแล้วเหรอ!?

ถ้าเจเจกลับมาย้อนอ่านนี่คงโวยน่าดู

ไม่

ไม่มีทาง~~~

คงไม่ล่ะนะ

ไม่แหงๆ

...

ฉันว่าฉันเริ่มสงสารเจเจแล้วสิ

ผมก็ว่างั้นแหละ