ตอบไม่พร้อมได้ไหม!? (#เสียงหลายเสียงดังแว่วตอบกลับมา)

แว๊กกกก!!! แล้วจะถามเพื่อ!? (#ร้องโหยหวนขณะร่วงลงไปในหลุม)

ทำไมฉันต้องแสดงเป็นผู้หญิงด้วยวะ... (#บ่นอุบอิบกับบทที่ตัวเองได้)

เออๆ

น่าๆ เบลเกีย...มาๆ มาเล่นไพ่กัน (@บทแม่มด)

เบื่อแล้วอ่ะ ไม่น่าสนใจเลย

ก็นะ~~~

มีอะไรเหรอเบลเกีย?

ไหนๆ (#ชะโงกหน้าดูอีกคน)

อ้าวเฮ้น! ไหงอาริสึอิงึคนพี่โผล่มาวะครับ! ไม่มีบทให้มาปีนผมเบลเกียนะเฮ้ย!

นั้นมันนอกบทโว้ยยย!!! (#เอาหนังสือปาหัวมิคุนิ)

และนี่ผมยังไม่ได้โว้ยที่แอบจิ๊กพี่ชายลำดับเจ็ดไปเลยนะ!

เป็นโว้ย!!!!

มิคุนิซัง อย่านอกบทสิครับ (#มาตามมิคุนิกลับ)

เอ้าๆ พอก่อนเถอะครับ...กลับกันเถอะครับ (#รีบแงะมิคุนิออกมาก่อนที่จะโดนดาบปาหัว)

เออ...

ไม่ต้องเลยไอ้บ้า!!! (#โดดลงจากหอคอย)

ตายซะ! (#เอาดาบไล่ฟันมิคุนิ)

ถ้าคนที่มาไม่ใช่คุณหรือไงคุณสึรุงิจะไม่หวงเลยโว้ยยยยย!!!

ใจเย็นๆ กันก่อนครับ!!!

เบล...

พอดีมัวแกล้งซาคุยะอยู่น่ะ (@รับบทเป็นคนส่งขนมปังที่ผู้เขียนเพิ่มเข้ามาให้เบลเกียจะได้มีอะไรกินเล่นระหว่างอยู่บนหอคอย)

โยนผมลงมาหน่อย...จะได้เอาขนมปังขึ้นไป...

(#จัดการผูกผมของเบลเกีบกับตะกร้าขนมปัง)

โอเค ดึงขึ้นได้

พอดีวันนี้แซมทำขนมปังพิชซ่าด้วยน่ะ

และไปนะ...จะไปแกล้งซาคุยะค่อ

ได้เลย (#เดินจากไป)

เรื่องสิเบลจางงงง (#เกาะผมเบลเกียหนึบยิ่งกว่าตุ๊กแก)

ฉันแค่มาปีนตามบทเองนะ

โจรปล้นสวาท...

ไม่มีหรอก แต่ชิโกะเติมมาให้จะได้สนุกๆ ไง

ไม่อ้าววววว (#ไต่ขึ้นอย่างรวดเร็วราวนักไต่เขาทีมชาติ)

มา~~~ เล่น~~~ กาน~~~ (#ค่อยๆ ปีนหน้าต่างเข้ามาราวหนังผี)

อย่าว่างั้นสิ~~~

มาเล่นกันเถอะ~~~ เบลจัง~~~ (#ย่างสามขุมเข้าไปหา)

อย่าหนีสิ~~~ ขอเอาสักสิบยี่สิบทีหน่อย~~~

ก็ฉันอยากทำจริงนิ~~~

เพราะงั้นขอนะ~~~ (#ตะคุบตัวเบลเกียไว้)

จับตัวได้แล้ววววว (#ยิ้มร่า)

มาเล่นกันเถอะน้าาาา เบลจางงงง (#เอามือลูบขาอ่อนเบลเกีย)

แอ๊ก!!! (#กุมหัวตัวเองอย่างเจ็บๆ)

อ่ะ! อย่าหนีสิเบลจางงงงง (#ฟื้นสกิลขึ้นมาไล่จับเบลเกียอีกรอบ)

เป็นอะไรอ่ะเบลจัง? อยากเล่นกับฉันแล้วเหรอ?

แหมๆ อย่าว่างั้นสิ~~~ (#ไล่จับต่อ)

แฮ่กๆ โอ๊ย...กว่าจะปีนขึ้นมาได้...

อ่ะอ้าว? ยูมิจังมาไงเนี่ย?

ก็มาไล่แกไปห่างๆ เบลเกียตามบทไงวะ

ไหงงั้นล่ะ!? ยูมิจังได้บทอะไรเนี่ย!?

ได้บทเจ้าชายวะ

อา! ทำไมยูมิจังได้บทเจ้าชายแทนที่จะเป็นฉันล่ะ!?

ก็แต่มัวกินสตอเบอรี่จนไม่สนใจฟัง ยัยชิโกะเลย ยัยนั่นเลยแกล้งเอา บทเจ้าชายมาให้ฉันแทน

ไหงงั้นล่ะเบลจางงงงง (#พุ่งเข้าไปหา)

เฮ้ยๆ ไม่ต้องเลยสึรุงิ (#จับคอเสื้อสึรุงิไว้)

และแกรีบไปไกลๆ เลย ฉันจะได้เล่นตามบทต่อ

ไม่เอาหรอกกกกก (#ทิ้งเสื้อคลุมไว้กับยูมิ)

สึรุงิโว้ย! อย่าเล่นสิฟะ! รีบๆ เล่นตามบทจะได้แสดงให้จบๆ สักทีสิโว้ยยยย!!! (#ไล่จับสึรุงิแยกกับเบลเกีย)

ยูมิจัง~~~ เบลจัง~~~ โหดร้ายอา~~~ (#โดนมัดเป็นดักแด)

กว่าจะ...จับมันมัดได้... (#ยืนหอบ)

โอเค งั้นเริ่มแรกเลย...นายดึงผมนายขึ้นมา

เอาปลายผมนายผูกกับเสาไว้

ผูกแน่นแล้วนะ?

สวมวิญญาณนักดับเพลิงโรยตัวลงไปสิฟะ

อา ยัยชิโกะให้บทฉันพานายหนีออกจากหอคอยวะ

หวังว่าตอนขาฉันลง ผมมันจะ ไม่หลุดนะ (#โรยตัวลงไปอีก คนเมื่อเห็นเบลเกียลงไปถึง ด้านล่างแล้ว)

ตัดผมนายที่มันยาวเป็นหางว่าวออกสิฟะ...จะให้ฉันตัดหรือนายตัดเอง?

อ่ะ กรรไกร (#ยื่นกรรไกรให้)

มีแต่ยาง เอาไหม?

อ่ะ (#ยื่นยางให้)

เห็นว่าให้หนีเข้าป่าไปน่ะ

เดี๋ยวถึงทางออกแล้วเฟ้ย

ก็ใครใช้ให้นายไปอยู่กลางป่าล่ะวะ?

เบลเกีย~~~ นายอยู่หน่ายยยยย?! (#เสียงลอยแว่วมา)

...นายเหมือนได้ยินเสียงอะไรแว่วๆ ไหม?

เบลเกีย~~~

เสียงใกล้มาล่ะ

เบลเกีย! (#โผล่มาจากพุ่มไม้)

ปลอดภัยดีไหม!?

ก็ดีล่ะนะ

แล้วนี่คุณพาเบลหนีมาทำไมเนี่ย? ตกใจแทบตายคิดว่าไอ้สึรุงิโผล่มาฉกเบลเกียไปซะอีก

เล่นตามบทที่ยัยชิโกะให้วะ

แล้วมันอยู่ไหน?

มัดทิ้งไว้บนหอคอย

แต่ผมไปเมื่อกี้ไม่เห็นนะ

สงสัยดิ้นหลุดแล้วแหง

ผมก็ว่างั้นแหละ

ว่าแต่เธอได้บทอะไรเนี่ย? (#ถามยูมิคาเงะ)

ได้บทเจ้าชาย

และตอนนี้เหลือแค่บทให้เจรจากับนายและพาเบลเกียหนีเข้าเมืองก็จบเรื่องล่ะ

งั้นเชิญเลย รีบๆ เล่นไอ้ละครเพี้ยนๆ นี่ให้จบเถอะ

ก็อย่างน้อยก็น่าไว้ใจหน่อยล่ะ...เอ๊ะ? เมื่อกี้ใครพูด?

เฮ้ย!!! ไอ้บ้า!!! เอาเบลเกียคืนมาาาา!!! (#ไล่ตาม)

ไอ้สึรุงิโว้ย!!! กลับมานี่เลยนะเว้ย!!! ถ้าแกมัวเบลเกียหนีแบบนี้เมื่อไหร่มันจะแสดงจบล่ะโว้ยยยย!!! (#ไล่ตามอีกคน)