ช่วงนี้อยากจับตัวเซอร์แวมพ์ในอดีตมาป่ะกับปัจจุบัน เลยจัดมาเล่น www

และตอนนี้เป็นเหตุการณ์นอกแชทจ้า!!!

อย่าถามครับ? ผมไม่รู้...

คือจะว่าไงดีล่ะครับ...เท่าที่ดูเหมือนจะเป็นพวกผมในอดีตน่ะครับ

ครับ...ลักษณะเหมือนพวกผมในอดีตเลย...

ได้ครับ

ใช่ครับ

××× ครับ

งั้นเหรอครับ?

นี่...เอาพายแอปเปิ้ลมาฝาก...

อะจึ๋ย! (#โดดหลบหลังมิโซโนะ)

???

สามคนนั้น...เหมือนในอดีต?

งั้นเหรอ? (#เดินไปดูใกล้ๆ)

... (#ดึงหน้าแก้มเวิร์ลเอนด์)

ของจริงแฮะ

เรื่องอะไรฉันจะเจ็บตัวเองล่ะ?

งั้นเหรอ? (#ทำท่าไม่ใส่ใจนัก)

ว่าแต่แล้วนี่มากันได้ไง?

เจ๊ เสร็จยัง ไอ้ที่ให้กินหมดแล้ว... (#ยื่นหน้าเข้ามาในห้อง)

เอ๊ะ? ตัวฉัน? อะไรเนี่ย?

ไม่รู้สิ

ลิลลี่! ช่วยหน่อยสิ! (#ปีนหน้าต่างเข้ามา)

เอ๊ะ? นี่อะไรอ่ะ?

นั้นสิครับ

ว่าแต่จะให้ช่วยอะไรเหรอครับโลวเลส?

ช่วยซ่อมชุดมาสคอสให้กิลหน่อย มันขาด...เดี๋ยวพรุ่งนี้หมอนั้นจะทำงานไม่ได้เอา

ไม่สิ...นั้นใช่ประเด็นตอนนี้เหรอ?!

ไหงมีตัวฉันเพิ่มมาอีกคนล่ะเฮ้ย!!!?

ไม่ทราบครับ อยู่ๆ ก็โผล่มา

เรียกนี่ซังไหม? เผื่อรู้

เอาไงเอากัน

ฉันว่าเรียกมิคุนิมันมาด้วยก็ดีนะ หมอนั้นมักรู้เรื่องที่พวกเราไม่รู้นิ

เอาสึบากิด้วยดีไหมครับ?

...

พวกนายแยกเชล์ลเหรอ?

จะบ้าเหรอนี่ซัง!?

มันใช่เวลาเล่นมุขไหม?

ก็นะ

ก็ตามนั้น

มิคุนิ อย่าเห็นเป็นเรื่องสนุกสิ

ว่าแต่ทำไมพี่ชายลำดับห้าในอดีตไปหลบแบบนั้นล่ะ? (#มองโลวเลสใยอดีตที่ตอนนี้หนีไปหลบหลังเสาแล้ว)

เมื่อก่อนโลวเลสกลัวฉัน

เมื่อก่อนโลวเลสกลัวฉัน

กลัวมากด้วย

อาการหนักเลยล่ะ

เหมือนลิลลี่กลัวอาเจ๊นั้นแหละ แต่ไม่ได้กลัวถาวร

ไม่ต้องมาพาดพิงฉันเลย

ตามนั้นครับ

ออกไปทางติดหนึบเลยล่ะครับ

เอ๊ะ? ผมเหรอ?

จะมีใครล่ะฟะ

อา สมัยนั้นสึบากิยังไม่มา ไม่รู้จักคงไม่แปลกล่ะ

หมอนี่ชื่อสึบากิ เป็นเซอร์แวมพ์คนที่แปดน่ะ

ก็นะครับ

เอ้าๆ หยุดจ้อกันก่อน

ตกลงช่วยบอกหน่อยว่าทำถึงโผล่กันมาได้? (#ถามเหล้าคนที่มาจากอดีต)

ถ้าหลับฉันก็โดนอาญาไม้กวาดดิ

ก็โดนทุกวัน

เพราะนายก็โดน

วุ่นวายกันอีกล่ะ

นั้นสิ

ฉันควรปวดหัวเรื่องไหนก่อนดีเนี่ย?

ไม่รู้ ทั้งคู่มั้ง

ฮะๆ ดูสนุกดีออก...ว่าแต่ใจคอพี่โลภะในอดีตนั้นจะไม่ออกมาจากหลังเสาเลยเหรอ?

อะไรอ่ะ?

หื้อ? (#เดินไปหา)

อะจึ๋ย! (#สะดุ้ง)

... (#ขนลุกซู่)

แง! พี่ราคะช่วยด้วย! ตัวพี่ ในอดีตน่ากลัวไปแล้วนะ!!! (#วิ่งไปหลบหลังลิลลี่)

แหมๆ ก็นะครับ

นายอย่าไปแกล้งสิ!

เห็นแบบนี้แล้วนึกถึงเมื่อก่อนแฮะ

ทั้งที่เมื่อก่อนออกเจ้าเล่ห์แท้ๆ เดี๋ยวนี้กลับซื่อบื้อได้ไงก็ไม่รู้

ไหงว่างั้นล่ะครับ ผมไม่ได้ซื่อบื้อนะ

โดยเฉพาะกับคนใกล้ตัว

เกือบได้น้องเขยมาหลายรอบล่ะ (#ค้อนมิคุนิ)

อย่าเชียว!

ไม่เอาเว้ย!

ไม่เอา ไม่น่าไว้ใจเหมือนไอ้คุณสึรุงิเลย

แต่นายก็เหมือนจริง...ตั้งแต่ติดเชื้อบ้ามาเนี่ย

คิดถูกดี หมอนี่มันบ้าจริง

บ้าขนานแท้ด้วย...ถึงยังไม่เท่าสึรุงิก็เถอะ

ไม่เท่านี่แหละดีแล้ว มีไอ้คุณสึรุงิคนเดียวกับปวดหัวจะตายล่ะ

ไม่ใช่แค่เริ่มล่ะ ออกนอกประเด็นไปไกลแล้วมากกว่า

เอ้าๆ เลิกเล่นแล้วกลับมาคุยเรื่องสามคนนี้ต่อเถอะ ว่าจะเอาไงต่อ

อื้ม

นี่ซังว่าไงก็ว่าตามกันคร้าบบบบย

ครับ

อื้ม

คร้าบบบบ

โอเค กลับเข้าประเด็น

งั้นพวกนายมานั่งคุยกันเลย... ออล ออฟ เลิฟกับโลวเลสก็ เลิกหลบหลังเสาแล้วมานี่เลย!!!

ไอ้นั้นเลิกทำนานล่ะ

จริง

อื้ม แต่โลวเลสในอดีตคงกลัวหนักกว่าคนอื่นหน่อยเพราะทั้งโดนเจ๊ดุทั้งอยู่ใกล้นี่ซังขนาดนั้ด้วย

น่าๆ ตอนนี้นี่ซังไม่โหดเท่าเมื่อก่อนหรอกน่า (#พยายามปลอบ)

จริง

แน่นอนครับ ตอนนี้อาการคนแก่ออกแล้ว

ตอนนี้ก็ชอบเรียกกันแบบนี้แหละครับ

ใช่เลย~~~

อาะ นอกเรื่องอีกล่ะ

กลับเข้าประเด็นเดิม...จะเอาไงต่อกับพวกนายสามคนดี? ดูท่าแต่ละคนไม่มีใครรู้สาเหตุที่หลุดมาที่นี่เลยเนี่ย

อื้อ~~~

งั้นมาฮิรุช่วยคิดหน่อยสิ

นายปกติสุด

ก็จริง...แตาก็น้อยกว่ามาฮิรุอยู่ดี ยิ่งเริ่มติดจากพ่อหนุ่มตุ๊กตามานิดๆ ล่ะ

ดี

แล้วนี่ฝากที่ใครดีครับ?

ไม่งั้นโดนโยฮันจับทดลองกันแน่

นายฉันก็คงไม่ได้เหมือนกัน...เดี๋ยวติดเชื้อบ้าจากสึรุงิเอา

อื้อ คงไม่ได้จริงๆ นั้นแหละ

ถ้ามาทางฉันได้โดนแครนซ์บ่นกันทั่วหน้าแน่

ว่าแต่พูดถึงแครนซ์แล้ว...ฉันลืมทิ้ง แครนซ์กับลิชตันไว้ที่สวนนี่หว่า! ตายชักล่ะ!!!

ขอตัวก่อนนะ!!!(#รีบวิ่งออกจากห้องไป)

...ไม่แครวโดนอีฟตัวเองถีบแหง

ฉันก็ว่างั้น

ส่วนทางฉันก็ไม่ได้เหมือนกัน

ของผมยังไงก็ได้ แค่ไม่บ้าเท่าไอ้สึรุงิพอ

สรุปง่ายๆ ก็คงงั้นแหละคีบ

แล้วใครจะรับหน้าที่?

งั้นเป่ายิ้งฉุบเอา ใครแพ้ดูแลสามคนนี้จนกว่าจะหาทางส่งกลับได้ไป

ง่ายๆ นี่แหละดี

เอ้า สึบากิ ลิลลี่ เป่ายิ้งฉุบกันเลย

ครับบบบบ

ครับ

งั้นเริ่มเลย...เป่ายิ้ง...ฉุย!

✌

✊

ตราบใดที่ไอ้คุณสึรุงิไม่โผล่มาก็ถือว่าโชคดีหมดแหละ

พวกนายไปอยู่กับสึบากิก็ทำตัวดีๆ กันหน่อยล่ะ (#ทำหน้าดุใส่พวกที่มาจากอดีต)

เอาเถอะน่า

เมื่อจบเรื่องแล้วก็แยกย้ายก่อนจะวุ่นวายกว่านี้เถอะ

เออ...จะว่าไงดีอ่ะ?

แบบ...สามคนนี้คือ... หลุดมาจากอดีตอ่ะ

ยังไงเหรอครับนายหนุ่ม?

มันยังไงอ่ะสึบากิ้ว?

ก็แบบ...สามคนนี้คือ พวกพี่ชายในอดีตไง

ไม่ต้องหัวเราะเลยตาลุง

นายหนุ่ม...ผมว่าเรื่องแบบนี้เกินปกติไปไหม?

ก็นะ...แต่มันเกิดแล้ว จะทำไงได้ล่ะ

ไม่รู้อ่ะ

เห็นบอกอยู่ๆ ก็โผล่มา

ยัยนั่น? ซาคุยะคงไม่ได้หมายถึง...

ยัยชิโกะ...สินะ?

ไม่มั้ง คงไม่ลงทุนขนาดนั้นหรอก

แค่พูดถึงคนที่น่าจะเป็นต้นเหตุน่ะ ไม่มีอะไรหรอก

แหมๆ ใจร้ายจัง...ว่าเราอ่ะ...

ชะแว๊ด!!! (#หันขวับไปทางต้นเสียง)

โผล่มาจนได้...

ตามมาจนได้...

แหมๆ อย่าทำท่าปลงกันสิตัวเธอ เดี๋ยวเราอดแกล้งไม่ได้หรอก

สวัสดีน่อ เราชิโกะ อาคากิ...เป็นคนแกล้งพาพวกนายมานี่เองจ้า

อย่าทำหน้าปลงสิตัวเธอ เดี๋ยวแกล้งซะหรอก

หยุดก่อยๆ

แล้วนี่เป็นฝีมือเธอ?

แม่นแล้วจ้า

ทำเพื่อ?

เพื่อความสนุกเราไง WWW

แต่สำหรับรายนี้ไม่เป็นไรหรอก

วิธีปกติทำอะไรยัยชิโกะไม่ได้หรอก บ้าจนไม่มีความปกติแบบนี้เนี่ย

แหม~~~ ชมกันแบบนี้ก็เขินแย่สิตัว~~~

ไม่ได้ชมเว้ย!!!

ผมก็ว่างั้น

ว่าแต่ไหนๆ ก็มาแล้ว...ตกลงพวกพี่ในอดีตนี่จะอยู่ที่นี่นานเท่าไหร่อ่ะ?

แค่อีกสองสามชั่วโมงก็กลับแล้วตัวเธอ เราส่งมาป่วนเล่นเฉยๆ

อ๋อ กะโผล่ไปแกล้งโลวเลสเล่นน่ะ เลยแวะมาบอกเฉยๆ

ไม่ใช่มีแววล่ะ ซวยแน่นอน 100%

แม่นแล้วจ้า

เพราะงั้นไปล่ะ (#มุดเข้าตู้ไป)

ช่างชิโกะเถอะ คิดไปก็ปวดหัวเปล่าๆ

ว่าแต่จะทำอะไรรอระหว่างรอให้พวกพี่โดนส่งกลับอดีตดีอ่ะ?

ไอ้ผีเสื้อโรคจิต! เลิกลวมลามฉันสักทีสิเว้ย!!!

แต่ฉันเรียกว่าลวมลามโว้ย!!!

แต่นี้มันคนละยุคเฟ้ย!!!

พุดดิ้งน่ะ

ไม่ได้ นายกินไปสามถ้วยแล้วนะเฮ้ย

เป็นสิเว้ย!

ว่าแต่พี่ราคะในอดีตนี่น่ากลัวจริงๆ แฮะ...ลวมลามคนอื่นหน้าตาเฉยเลย

ก็แค่แกล้งเล่นนั้นแหละ...ผมโดนมาก่อนเบลล่ะ

อา แบบเดียวกับที่เบลเกียโดนเลย

ไหงว่างั้นอ่ะ!? ใจร้า...หว่า! (#มีบางอย่างพุ่งเข้าใส่จากด้านหลัง)

เอ๊ะ? มีอะไรเหรอเบลเกีย?

สึบากิ้วช่วยจัดการไอ้ผีเสื้อโรคจิตนี่ที! แบบนี้ไม่ไหวนะ!

แกก็เลิกลวมลามฉันเซ่!

แต่ฉันเรียกลวมลามเฟ้ย!

อย่าเอาผมคั่นกลางสิ!!! พี่ราคะในอดีตก็ทำกับผมแบบเดียวกับเบลนะเออ!!!

ซาคุยะอย่าหนีคนเดียวสิ!

มาช่วยกันเลยเว้ย!!!

ไอ้สึรุงิมันเกินคำว่าโรคจิตไปไกลแล้วโว้ย!!!

อ้าวเฮ้ย! มาไงฟะ!? (#หันไปมองทางต้นเสียง)

เฮ้ย! ไปให้พ้นนนน!!! (#ดันหน้าสึรุงิ)

ไอ้คุณสึรุงิโว้ย!!!! ไปไกลๆ เบลเกียเลยนะเฮ้ย!!! (#จับแยก)

ไอ้...

ไอ้ที่แปลกมันแกมากกว่า...

ตามสบาย

โยนไปเลย

เออ พูดถึงแล้วก็เรียก รายนั้นมาเลยดีกว่า

จัดไป

เพราะมันทำให้ไอ้คุณท่านไปไกลๆ ได้เร็วที่สุดไง

บ้ามากเลยด้วย

อย่าสนใจเลย ปล่อยมันชักดิ้นชักงอแบบนั้นแหละ และมันพร่ามอะไรก็อย่าไปสนเลย

ไอ้สึรุงิเว้ยยยย!!!! เลิกหาเรื่องให้ฉันต้องมาตามเก็บแกสักทีเถอะ!!!

กันแกก่อเรื่องไงโว้ย!!!!

อยากชิโกะนี่หายห่วงเลย

หื้อ? อะไรเหรอโอโตกิริ?

เอ๋? (#มองตาม)

หลุมอะไรเนี่ย!? น่าสยองชะมัด!!! (#มองหลุมไร้ก้นสีม่วงๆ ประหลาดๆ อย่างไม่ไว้ใจ)

...นายหนุ่ม...หรือว่านั้นจะเป็นทางกลับของสามคนนี้?

สำหรับคนเพี้ยนๆ อย่างยัยนั้นมีโอกาสสูงแฮะ

เอามาจากไหนล่ะนั้น?

แล้วมันเขียนว่าไง?

แบบนี่ของยัยนั้นชัวท์ๆ แล้วล่ะ

โดดลงไปน่ะไม่เป็นไร อต่ขาลงอีกฝั่งนี่สิ...

ความสูงตอนขาลงนี่น่ากลัวเลยล่ะ

รีบก่อนแม่หนูนั้นโผล่มาผลักพวกนายลงไปแทน

ตัดสินใจถูกโครตเพราะยัยนั้นมาเองจะน่าปวดหัวกว่า

แหมๆ ไม่ขนาดนั้นหรอก

ชะแว๊กกกก!!! โผล่มาแล้ว!!! (#หันไปทางต้อนเสียง)

อย่าพูดเหมือนเราเป็นผีสิ~~~

และ...รีบลงไปเลยจ้า! เราขี้เกียจเปิดหลุดนาน! (#เสกแมงมุมยักษ์ออกมาด้านหลังคนในอดีตทั้งสาม)

เสกบ้าอะไรเนี่ย!?

เดี๋ยวพี่ชายลำดับเจ็ดก็ช็อตตายหรอก!!!

เสียงร้องน่าฟังจังนะ~~~ (#สั่งการให้แมงมุมพ่นใยมัดทั้งสามคนจากอดีตไว้ก่อนจับโยนลงหลุทสีม่วงๆ นั้นไป)

แบบนี้สนุกดีแฮะ (#มองหลุมที่หดตัวแล้วหายไปในที่สุด)

แค่สนุกพอล่ะ กลับดีกว่า~~~ (#แว่บหายไปอีกคน)

...รอบนี้พวกเรารอดสินะ?

คงงั้น

โชคดีไป..

เอาไงล่ะ? ก็จะไปทำอะไรก็ทำสิ หรือจะให้เรียกแม่หนูนั้นกลับมาล่ะ?

ยัยนั้น...เล่นมัดเลย... (#โดนใยแมงมุมมัดอยู่)

เดี๋ยวอธิบายเจ๊ ก่อนอื่นช่วยแก้มัดพวกฉันเถอะ

เออ เอาง่ายๆ นะเจ๊

พวกฉันหลุดไปในอนาคตอ่ะ

โอ๊ย! นี่พูดจริงนะเจ๊! (#กุ่มหัวอย่างเจ็บๆ)

เดี๋ยวเราอธิบายให้จ้า!!! (#ห้อยหัวลงมาจากต้นไม้)

โผล่มาแล้ว!!!

แหมๆ อย่าทำเหมือนเราเป็นผีสิ~

เดี๋ยวแกล้งเสียหรอก

ไม่เอาเฟ้ย! (#ไปหลบหลังดิส มาเธอร์)