เฮ้ย ฮิกัง...

นี่มัน...อะไรกันฟะ?

ไหงสึบากิซังาเกาะฉันหนึบแบบนี้ ได้ฟะ!? (#โดนสึบากิเกาะหนึบ)

คุณก็ออกไปห่างๆ ผมสิ!

แน่นไปแล้วๆ! (#พยายามงัดสึบากิออก)

ฮิกัง! ตกลงสึบากิซัง เป็นอะไรไปเนี่ย!?

ไหงเกาะหนึบปานกลายร่าง จากจิ้งจอกเป็นตุ๊กแกแบบนี้!

เอายี่ห้อไหนให้ดื่มฟะ!? ถึงเมาปลิ้นขนาดยี่!!!!

เอาดีกรีแรงโคตรมาให้ สึบากิซังดื่มเนี่ยนะ!?

ไม่แปลกล่ะที่เมา!

คนเมาที่ไหนยอมรับว่าเมาล่ะครับ!

ฮิกัง! มาช่วยแงะสึบากิซังไปทีเถอะ!!!

หลังจะหักแล้ว!!!

มันเกี่ยวไหมวะครับนั้น!?

และผมไม่เด็กนะครับ!

ใครมันจะเป็นตาเฒ่าล้านปี แบบคุณล่ะวะครับ!?

เฮ้ยๆ! ร้องไห้จริงดิ!? อ่อนไหวไปไหม!?

ฮิกัง! อย่ามัวถ่ายรูปเซ่! มาช่วยกันหน่อย!!!

ฮิกัง!!!

...นี่ผมทำอะไรลงไปเนี่ย? (#กุ่มหน้าตัวเองอย่างอายๆ)

อย่าย้ำสิ! ผมอายนะ!!!

ผมว่าผมก็ไม่คิดดื่มขนาดนี้ อีกแล้วเหมือนกัน...

และ...หวังว่าคงไม่ได้ ถ่ายรูปไว้ใช่ไหมฮิกัง?

ไม่ได้ถ่าย?

ไม่ต้องเลย! ลบไปเลยะนะ!!!

ฮิกัง! ลบไปซ้าาาาา!!!

โอโตกิริ! จับฮิกังที!

ถ้ารู้เรื่องแล้วก็ช่วยผมจับฮิกันที!

ไหงงั้นล่ะ!?

อย่าเห็นเป็นเรื่องสนุกสิ!

อะไรแย่เหรอโอโตกิริ? (#หยุดโวยวายเรื่องรูปชั่วคราว)

อ้าวเฮ้ย!!? ซาคุยะ~~~~!!! (#วิ่งไปประคองซาคุยะที่ นอนนับดาวกับพื้นไปแล้ว)

เดี๋ยวสิ! ทิ้งเรื่องไว้ให้ผม ได้งายยยย!?

แล้วผมจะเอาไงกับซาคุยะต่อเนี่ย!?

นี่!!!

ให้ตายสิ ทิ้งงานให้ผมเฉยเลย (#นั่งข้างๆ เตียงที่ซาคุยะหลับอยู่)

เมื่อไหร่จะตื่นเนี่ยซาคุยะ~~~~ (#เอานิ้วจิ้มๆ แก้มซาคุยะ)

ใจร้าย ว่าผมน่ารำคาญได้ไง~~~

ตื่นเลยน้าาาาา (#แปลงเป็น จิ้งจอกไปนั่งบนอกซาคุยะ)

ซาคุยะตื่นๆๆๆๆ (#โดดดึ๋งๆ บนตัวซาคุยะ)

หว่า!

ปล่อยผมน้าาาา (#ดิ้นพล่านๆ)

ถ้าหนวกหูก็ปล่อยผมสิ~~~ (#ดิ้น หลุดออกมาจากอ้อมกอดซาคุยะ)

หว่า! อย่าดึงหางผมสิ! (#ดิ้นพล่านๆ)

ตกลงนี่ตื่นหรือหลับอยู่เนี่ยซาคุยะ!?

เดี๋ยวๆ! มาราตรีสวัสดิ์อะไรตอนนี้!?

ตื่นเลยนะ!

ซาคุยะ!

หลับต่อไปแล้วเหรอ!? เร็วแท้!

โธ่!

เอาไงดีเนี่ย... (#หาทางหนี)

... (#แอบหนีเบาๆ เงียบๆ)

แอ๊ก! (#หนีออกมาได้แล้วร่วง ตกลงจากเตียงหัวกระแทกพื้น)

โอ๊ย...ทำไมวันนี้ซวยจัง... (#กลับร่าง มนุษย์กันโดนซาคุยะดึงไปกอดอีก)

แต่เผ่นก่อนดีกว่าแฮะ... (#ลุกขึ้น)

...บางทีสัมผัสก็เร็วไปนะซาคุยะ!

(ในใจ : ทำไมจับได้ตอน กำลังจะหนีทุกทีเลยเนี่ย!?)

เฮ้ยๆ! แบบนี้เดี๋ยวตกเตียงหรอก ซาคุยะ! (#รีบถอยกลับไปที่เตียง เพื่อไม่ให้ซาคุยะตกลงมา)

เฮ้อ...ทำไมเมาแล้วเกาะผมเนี่ย? เอาคืนหรือไง?

เมาสิ เมาแหงเลย... เล่นเผลอดื่มไปขนาดนั้น...

ปกติเคยทำแบบนี้ที้ไหนล่ะ!? แบบนี้เมาแหง!

ชะหว่า! (#เซล้มตาม แรงดึงของซาคุยะ)

เฮ้ย! ซาคุยะ~~~~!!! (#เขย่าซาคุยะ)

เป็นอะไรหรือเปล่าเนี่ย!?

เฮ้ย! แอ๊ก! (#ตกเตียงหัวฟาดพื้น)

โอ๊ย...ทำอะไรเนี่ย? อันตรายนะ... (#ลูบหัวตัวเองอย่างเจ็บๆ ก่อนชะงัก เมื่อเห็นว่าตอนนี้ซาคุยะกำลังนั่งบน ตักตน)

... (#สติบินกับการได้ เห็นท่าทางของซาคุยะ)

(ในใจ : โอโตกิริ...นี่สินะ ที่บอกว่าซาคุยะตอนเมา รับมือยากเนี่ย! ถ้าเป็นอี แบบนี้ทำไมไม่บอกให้ ละเอียดๆ เนี่ย!?)

...ป...เปล่าๆ

(ในใจ : ใกล้ไปแล้วววววว!!!)

เฮ้ย! ไม่ช่ายยยยยย!!! อย่าเพิ่ง เข้าใจผิดสิฮิกังงงงง!!!!

ซาคุยะก็รีบลงจากตัวผมได้แล้ว!

โธ่~~~ ขอนะซาคุยะ~~~

(ในใจ : ทำทาน่ารักแบบนี้ เดี๋ยวผมทนไม่ไหวหรอก! ผมยังไม่อยากกินเด็กนะ เฮ้ย!!!!)

เอางี้...ผมให้ตุ๊กตาจิ้งจอกตัวหนึ่งนะ เพราะงั้นไปนอนดีๆ เถอะนะ (#หยิบ ตุ๊กตาจิ้งจอกจากไหนไม่รู้มาล่อ)

เฮ้อ รอดแล้วเรา...ไม่สิ ตอนนี้ต้องไป อธิบายฮิกังก่อนนี่หว่า! (#พอเห็นทุก อย่างเรียบร้อยแล้วก็รีบกระโจนออก จากห้องไปในทันที)

งื้อ...ปวดหัว...

หื้อ? โอโตกิริเหรอ? (#ลุกขึ้นนั่ง โดยเอามือข้างหนึ่งคุมขมับไว้)

ปวดหัวชะมัด...เกิดอะไรขึ้นเนี่ย?

อื้อ... (#ล้มตัวลงนอน เพราะความปวดหัว)

แล้วคนอื่นๆ ล่ะ?

แก้ความเข้าใจผิด? เรื่อง?

โอเค พอเข้าใจล่ะ...และอย่าพูด ต่อเลย... (#เอามือกุ่มหน้าด้วยความอาย)

(ในใจ : เมื่อวานฉันทำ บ้าอะไรไปวะเนี่ย?!)

อื้ม

... (#เหล่มองโอโตกิริจน ประตูห้องถูกปิดลง)

เฮ้อ ให้ตายเถอะ... ให้มันได้อย่างงี้สิน่า

(ในใจ : จากนี้จะไม่ดื่มเหล้าอีก แล้วเฟ้ย! ดันทำอะไรน่าอาย แบบนั้นไปได้!!!)