ไอ้เม่นเวร! แกอยู่ไหนวะ~~~!?

ไอ้เม่น! ไฮด์! แกอยู่ไหน!? ไม่ออกมาพ่อจะถีบให้กระเด็นเสียนิ!

หื้อ? (#มองตามหาต้นเสียง)

ก็มันอยู่ไหนล่ะวะ!? หาไม่เจอเฟ้ย!

เท้า? (#ก้มมอง)

เอ๊ะ? ลูกแก้ว? (#ก้มหยิบลูกแก้วขึ้นมา)

อ...เฮ้ย! ไฮด์!? (#เบิกตากว้าง พลางมองร่างโลวเลสขนาด ย่อส่วนในลูกแก้ว)

... (#โยนลูกแก้วลงพื้น แล้วเตะอัดผนัง)

...ไม่แตกแฮะ (#มองลูกแก้ว ที่กลิ้งกลับมาที่เท้าตนโดย ไม่มีแม้แต่รอยร้าว)

ลองเอาค้อนทุบดีไหมนะ?

งั้นจะให้เอาไงฟะ? ไปถามเนโกะซังหรือไง?

โอเค งั้นไปหาเนโกะซังกัน (#หยิบลูกแก้วขึ้นมาก่อนที่ จะเดินออกจากห้องไปทั้ง อย่างนั้นเลย)

...

ลิชท์ซัง...นี่คือ?

ไอ้เม่นเวรไง...

หื้อ?

นี่นายกำลังนึกถึงตอน ตัวเองอยู่หรือไง?

...

เฮ้ย แกมีความลับอะไร บอกมาเลยนะไอ้เม่นเวร

ไม่รู้สิ

แล้วตอนเนโกะซังแก้ยังไงล่ะ?

พาไปหาพวกมิคุนิซังน่ะครับ

ถึงไม่อยากก็ต้องไป (#หยิบลูกแก้วมาโยนรับเล่น)

ไม่สน

นี่ ขอแผนทีไปหาพวกนั้นหน่อยสิ

หมายถึงทางไปร้านมิคุนิซัง สินะครับ? เดี๋ยวส่งเข้ามือถือ ให้แล้วกันครับ

แต่ตอนนี้ผมว่าหยุดโยนลูกแก้วนั้น ก่อนโลวเลสเวียนหัวตายดีกว่าครับ

มันไม่ตายง่ายๆ หรอกน่า อยู่กวนตรีนฉันอีกนาน

โทษทีนะ วันนี้โยฮันไม่อยู่น่ะ

กว่าจะกลับอีกสามวันนู้น

...

เฮ้อ แล้วจะเอาไงล่ะทีงี้?

นายก็เก็บโลวเลสไว้แบบนี้ไปก่อน แล้วกัน โยฮันกลับมาค่อยว่ากันอีกที

ฉันก็ว่างั้น...ไม่งั้นวุ่นตายชัก (#เอาลูกแก้วมาโยนรับเล่น)

สนุกฉันไง

พอเข้าใจล่ะนะ~~~~ ถ้าเจเจกลายเป็นงี้ฉันก็ คงโยนเล่นเหมือนกัน แหละ~~~~

โย่! ไม่เจอกันนนานเลยน้า คุนิจางงงงงงงงงงงงงง♡ (#พุ่งเข้ามาภายในร้าน)

ไปตายซะครับ♡

อย่าว่างั้นสิ~~~~

พอดีมีปัญหานิดหน่อย (#โยนลูกแก้วใส่)

ว้าว! เหมือนสโนว์บอลเลย!

อย่าห้ามสิเจเจ กำลังสนุกเลย

นั้นสิ

... (#เรียกดาบมาฟันลูกแก้ว)

โอ๊ะ? แข็งกว่าที่คิดแฮะ (#มองลูกแก้วที่ไม่มีแม้ แต่รอยร้าว)

ไม่โดนหรอกน่าาาาา

แอ๊ก! ก็อยากรู้ว่าผ่าเอา ออกได้เปล่าอ่ะ!

บ่นไปก็เท่านั้นแหละครับ อย่าง ไอ้คุณสึรุงิคงไม่เข้าหัวหรอก

อย่าว่างั้นสิคุนิจางงงงง

ไปตายซะ♡

... (#เดินไปหยิบลูกแก้วคืนมา)

ดูท่าจะวุ่นวายแล้ว งั้นขอตัวกลับล่ะ

อา ถ้าโยฮันกลับมาเมื่อไหร่ เดี๋ยวโทรบอกนะ

มีเบอร์?

เดี๋ยวขอมิโซโนะเอา

โอเค พอเข้าใจล่ะ

งั้นไปนะ

โอเค~~~

ให้ตายสิ สุดท้ายก็หาวิธีแก้ไม่ได้

คงได้แต่รอ

ว่าแต่...

...แกไม่มีอะไรปิดบังฉันจริงๆ เหรอ?

ไฮด์...

...แกปิดบังอะไรฉันกันแน่

ไฮด์...

ไม่ได้

บอกมาซะ

ไฮด์!

...

ถ้าแกไม่บอกฉันจะไปรื้อ ไดอารี่แกมาอ่านก็ได้วะ!

รู้แล้วกัน!

และถ้าแกไม่บอกเองฉันจะไป รื้อไดอารี่แกมาอ่านจริงๆ ด้วย

...ได้ ไม่ว่าแกก่อเรื่องอะไร มาจะไม่โกรธก็ได้

เพราะงั้นรีบบอกมาเลยไอ้เม่น

... (#หยิบลูกแก้วขึ้นมาเขย่า)

ก็ชักช้านิ

รีบสารภาพมาซะ... มีเรื่องอะไรกันแน่?

คือ?

จะคืนอีกนานไหม?

ถ้าไม่รีบพูดฉันจะโยนแกลงจากตึก...

...

ห๊า?

เฮ้ยๆ แกจะร้องไห้ทำไมวะ?

... (#มองโลวเลสในลูกแก้ว)

น่าเสียดายชะมัดที่ตอนนี้ แกอยู่ในลูกแก้วเนี่ย

เล่นทำตัวน่ารักในตอนที่ฉันแตะ แกไม่ได้นี่มันน่าโมโหนะเฟ้ย! (#ถอนหายใจ)

ไม่ต้องทำหน้างงเลยไอ้เม่นเวร

นี่ความลับแค่นี้ทำไมแกไม่บอก ฉันตั้งแต่ก่อนหน้านี้ฟะ?

แล้วมันแปลกเหรอ?

สำหรับฉันเรื่องแค่นี้ไม่น่าแปลกใจ หรืออะไรเลยนะเฮ้ย

เออ

ในเมื่อฉันก็ชอบแก ฉันจะรู้สึกว่า มันแปลกทำไมล่ะ?

เออ

ทำไมไม่บอกใช่ไหม? เอาง่ายๆ ... ตอนจะบอกไม่แกรีบไปที่ไหนสักที ก็แครนซ์มาขัดมันทุกทีเลยวะ

เลยไม่ได้บอก

อยากเหมือนกัน...รีบๆ ออกมาจาก ลูกแก้วให้ได้ล่ะไอ้เม่นเพี้ยน

ก็นะ...

อา ค่ำแล้วแฮะ...คงต้องรีบนอนแล้วสิ พรุ่งนี้มังานเช้าด้วย (#เดินเข้าห้อง นอนพร้อมโลวเลสที่อยู่ในลูกแก้ว)

หวังว่าพรุ่งนี้แกจะกลับเป็นเหมือนเดิมแล้วนะ ไฮด์

...อื้อ (#งัวเงียตื่นขึ้นมา)

ให้ตายเถอะ...กี่โมงแล้วเนี่ย? (#ควานหานาฬิกาทั้งที่หลับตา)

หื้อ...เอ๊ะ? (#ขมวดคิ้วเมื่อจับโดน บางอย่างรูปร่างคล้ายมนุษย์)

... (#ลืมตาขึ้นมาดู)

ไฮด์...กลับร่างเดิมแล้วสินะ... (#มองร่างของคนที่หลับคลุม โปงข้างกายตน)

เฮ้ย ไฮด์...ตื่น... (#เขย่าตัวอีกฝ่าย)

เฮ้ย ไอ้เม่นเวร...ตื่นได้แล้ว (#ดึงผ้าห่มออก)

...ฮ...เฮ้ย! ไฮด์!? (#มองอีกฝ่าย)

อ...เออ...

ไอ้เม่น...บนหัว...

...แกมีหูหนูโผล่มาวะ

เท่าที่เห็นน่ะใช่

ว่าแต่...

ขอจับ

ขอจับหน่อย

... (#รีบจับหูบนหัวอีกฝ่ายเล่น)

อื้ม นิ่มดีจังงงง

ขอปฏิเสธ กำลังมันส์มือ