...

เออ...นี่ซัง...

นี่คือสาเหตุที่อยู่ๆ เรียกรวมตัว...เหรอ?

แล้วไหง...นี่ซังกลายเป็นเด็ก แบบนี้ได้ล่ะ!? (#มองพี่ใหญ่ ตัวเองที่กลายเป็นเด็ก)

...เรื่องใหญ่แล้ว...สินะ?

อา เรื่องใหญ่พอดูเลย

ไม่พอดูล่ะ ใหญ่มากเลยต่างหาก

แต่หากคิดแง่ดีคือตัวเล็ก เป็นเพื่อนข้าล่ะ

นั้นคือแง่ดีเหรอครับนั้น?

ถ้าไม่รู้สาเหตุคงแก้ยากนะครับ

นั้นสิ สาเหตุมาจาก อะไรไม่รู้แบบนี้เนี่ย

นี่...นายแน่ใจนะว่าไม่ได้โดน อะไรแปลกๆ มาจริงๆ น่ะ

โอเค คนนี้ชัดเจน

มีเปอร์เซ็นสูงเลยนะนั้น

คงไม่มั้ง...คงไม่โผล่มา แกล้งบ่อยนักหรอก

ไม่แน่นะ หากรายนั้นเบื่อน่ะ

เห็นด้วยเลยครับ...

แต่ก็อาจไม่ใช่เช่นกัน

เอาเป็นถามเดี๋ยวฉันถามโยฮันให้ ...ถ้าไม่ใช่ค่อยเบนเป้าไปที่ชิโกะ

ว่าแต่นี่ซัง... (#เอานิ้มจิ้มแก้มคุโระ)

นี่ซังตอนเด็กนี่นิ่มจัง...เหมือน ตุ๊กตายัดนุ่นอะไรพวกนี่น่ะ

ไหนๆ ขอจับบ้าง

ขอด้วย

...วุ่นวายซะแล้ว (#มองคนที่ แย่งกันเล่นคุโระ)

ฮะๆ นั้นสินะครับ

ให้ตายเถอะ

อื้อ รู้...

เป็นฝีมือสึรุงิน่ะ

อื้ม

เห็นว่าดูน่าสนุกดีเลยหยิบยา ในห้องทดลองมาเล่น

แล้วแอยหยดใส่นี่ซังน่ะ

เอ่อ...ก็นิดๆ หน่อยน่ะ

ก็พี่ใหญ่ในร่างเด็กน่ารักนี่นา...

เผลอโดดใส่หน่อยเดียวเอง... ลืมไปว่าตอนนี้ตัวเท่าข้าน่ะ...

ฟัดเล่นๆ น่ะ

...แค่แกล้งยีหัวเล่นเอง

ผมแค่แอบถ่ายรูปน่ะครับ

คงงั้นแหละครับ

มีขู่ด้วย...

แบบนี้ชัดเจน...

โดนงอนซะแล้ว...

ต้องหาทางง้ออีกแล้วสินะ...

ซวยล่ะสิ งานนี้

อา

เมื่อก่อนเคยโดนงอน เหมือนกันครับ แบบนี้เลย

แต่ท่าทางเมื่อก่อนจะดู น่ากลัวกว่านี้ แค่นั้นเอง

ก็ตามนั้น

และถ้านี่ซังงอนนี่อย่าคิด แปลงร่างเข้าไปหาล่ะ... ไม่งั้นโดนข่วนแหลกเลย

เคยเลือดอาบปานโดน พังพอนไล่กัดมาทีล่ะ

ไม่แค่เอาการล่ะ มากเลยต่างหาก

ฉันก็ไม่อยากเหมือนกันแหละเฟ้ย

อย่าเพิ่งทะเลาะกันสิครับ

ช่วยกันหาทางง้อเถอะครับ

ใช่ ไม่งั้นหนีหน้าเราอีกนานแน่...แถม พองอนทีหนักกว่าโลวเลสด้วยสิ

เดี๋ยวๆ ไหงพาดพิงฉันล่ะ!?

ก็ตัวอย่างนายเด่นสุดไง

ข้อนี้จริงเกินกว่าจะเถียง

คงยาก

คงยากจริงๆ นั้นแหละครับ

โอเค ไอ้เรื่องนี่ไม่เถียง

ฉันก็ว่างั้น

แล้ว...จะเอาไง?

เอาขนมล่อไหม?

ไม่ใช่เจ้านะเฮ้ย

เอาหญ้าแมวมามอมดีไหมครับ?

แบบนั้นน่าจะหนักกว่าเดิมนะฉันว่า

ไม่ได้ผลแฮะ

ลองย้ายโซฟาไหม?

เดี๋ยวนี่ซังหนีไปในที่ชวนหัวใจวาย แบบคราวก่อนหรอก อย่าเลยเถอะ

เมื่อก่อนเคยทำให้นี่ซังย้ายที่ซ่อน น่ะครับ...แบบจากซ่อนใต้โต๊ะเป็น บนยอดหลังคาแทน...

แถมอยู่ใกล้สายล่อฟ้าด้วย...

เพราะงั้นแค่ซ่อนใต้โซฟา นี่แหละดีแล้ว

ก็ใช่น่ะสิฟะ

ต้องหาทางสักทางล่ะ

ต้องพยายามคิดกันไป

คือ...ตอนนั้นง้อไม่สำเร็จอ่ะ

และตอนนั้นทำเหมือนพวกเรา ไม่มีตัวตนสองปีเต็มเลย...

เมินกันแบบน่ากลัวเลย... แถมไม่ให้เข้าใกล้ด้วย

ก็ใช่น่ะสิ

ชวนหดหู่ด้วยครับ...

เพราะงั้น...ช่วยคิดหน่อย (#มองมาฮิรุ)

...อื้ม...ความคิดนี่ดีอยู่นะ

งั้นไปเค้นหายาแก้กัน

อื้ม

อา

ต้องลองล่ะนะ

มีวิธีไหนก็ลองหมดแหละ

ต้องทำทุกทางนั้นแหละครับ

นี่ซังตอนเมินพวกฉันหลอนจะตาย

อื้ม... (#ลากทุกคนออกจากห้อง เพื่อไปหายาแก้มาง้อคุโระ)

อา คงงั้นแหละ