ลองให้เบลเกียเป็นเด็กบ้าง เพื่อความสนุกของเราเอง www

และตอนนี้เป็นบรรยายนอกแชทนะจ๊ะ

งื้อ...เช้าแล้วเหรอ? (#งัวเงียลุกขึ้นนั่ง เพราะแสงแยงตา)

กี่โมงแล้วเนี่ย... (#หันมองนาฬิกา)

เพิ่งเก้าโมงครึ่งแฮะ...

แต่ช่างเถอะ (#ลุกขึ้นเก็บฟูก แล้วไปล้างหน้าล้างตา)

...วันนี้ทำไมไม่มีคนหว่า?

อ่ะ จริงสิ...วันนี้แซมกับฮิกังไปเที่ยว โอโตกิริก็ไปเดทกับไลล่านี้หว่า ซาคุยะก็ไปค้างกับมาฮิรุตั้งแต่วัน ก่อนด้วย (#ทำท่าเพิ่งนึกออก)

ว่าแต่งั้นแล้วเบลหายไปไหนหว่า? ปกติน่าจะตื่นแล้วนิ... (#เดินไป หน้าห้องเบลเกีย)

เบลเกีย~~~ อยู่ไหม~~~ (#เคาะประตู)

อ้าว เงียบ...หรือไม่อยู่หว่า? แต่รองเท้ายังอยู่นิ...

เบลเกีย ถ้าไม่ตอบผมเข้าไปล่ะนะ... (#ถือวิสาสะเปิดประตูห้องเข้าไป)

เบล? อยู่ไหน? (#กวาด ตามองไปรอบๆ ห้อง)

อ่ะ... (#สายตาไปสะดุดเข้า กับวัตถุเล็กๆ บนเตียงเข้า)

ฮ...เฮ้ย! เบลเกีย~~~~!?

ก็ใช่น่ะสิ! พี่ชายลำดับเจ็ด กับอีฟช่วยผมหน่อย!

ผมจะรู้ไหมเนี่ย? ตื่นมาก็ เจอแบบนี้เนี่ย...

ยังไงก็ช่วยผมหน่อยเถอะ ผมเลี้ยงเด็กเล็กขนาดนี้ไม่เป็นนะ

ก็หน้าพี่เหมือนเลี้ยงเด็กเป็นนิ

นี่ซังผมนึกภาพตอน เลี้ยงเด็กไม่ออกหรอก

ส่วนพี่ริษยาน่ะความคิดดีอยู่หรอก แต่ผมกลัวว่าจะติดพวงไอ้คุณสึรุงิ มาด้วยนี่สิ

รายนั้นยิ่งชอบไปแกล้งอีฟแห่งริษยา อยู่ หากติดมาด้วยจริงๆ ...ว่าตามตรง ผมไม่กล้าให้คนอย่างคามิยะ สึรุงิเข้า ใกล้เบลในสภาพนี่หรอก

ครับ?

หื้อ?

แว๊กกกกก! นี่กินไม่ได้นะเบลเกีย!!! (#ดึงแว่นออกจากเด็ก)

ง่ะ! อย่าทำหน้างอใส่ผมสิ! (#เหงื่อตกเมื่อเบลเกียใน สภาพเด็กจ้องตนเหมือน อยากได้แว่นดำมากัดเล่น อีกรอบ)

ถ้าร้องงอแงผมคงร้องตามแน่...

ผมจะรู้ไหมครับ?

ครับ?

เฮ้ย! เบลเกียอย่าไปเล่นตรง น้านนนนนน!!! (#เดินตามจับ ทารกที่คลานหนี)

พี่ราคะ อยู่ช่วยผมอีกนิดไม่ได้เหรอ?(#ทำหน้าเหนื่อยๆ พลางอุ้มเด็กน้อย ไว้ในอ้อมแขนเนื่องจากหากปล่อยให้ อยู่คนเดียว เด็กน้อยจะไปเที่ยวเล่น ในที่อันตรายทันที)

แล้วผมต้องรับหน้าที่เลี้ยง เบลคนเดียวเหรอครับ?

เอ๊ะ?

ว่าไง...

ซาคุยะ นี่ซังและชิโระตะ มาฮิรุ? (#เหล่มองผู้มาใหม่ก่อนที่จะค้อน ใส่ลิลลี่)

จะช่วยผมหรือทำให้ป่วนกว่า เดิมเนี่ยพี่ชายลำดับเจ็ด?

เดี๋ยวสิ! พี่ราคะ!

...ครับ

ผมไม่รู้ เบลเกียกลายเป็นงี้เองอ่ะ...

เออ...ซาคุยะ ฉันว่านาย อย่าเสียงดังดีกว่า

เพราะ...

...เด็กเล็กๆ หากเจอเสียงดัง หรือขึ้นเสียงใส่จะร้องไห้ไง

หว่า! รับผิดชอบเลยนะซาคุยะ! ตลอดวันเบลไม่ร้องเลยจนซาคุยะ มาเนี่ย! (#ยัดเด็กน้อยให้ซาคุยะอุ้ม)

...หมอนี่ตอนเด็กนี่ว่าง่ายดีเนอะ (#มองเด็กที่เริ่มหยุดร้องอย่าง ง่ายดาย)

ผมก็ว่างั้นแหละ

เหนื่อย...ยังดีที่พี่ราคะมาช่วย

ถูก

คงหิวมั้ง

สึบากิ ห้องนายมีของทำอาหาร สำหรับเด็กไหม?

มีที่พี่ชายลำดับเจ็ดซื้อมา แต่ผม ไม่รู้หรอกว่าใช้ทำอะไรได้บ้าง

โอเค งั้นเดี๋ยวฉันไปดูเอง (#เดินเข้าครัว)

พวกนายก็ดูแลเบลเกียดีๆ ล่ะ สภาพแบบนี้ไปในที่อันตราย ได้ง่ายเลย

ไม่บอกก็รู้น่า...

ซาคุยะก็ห้ามคลาดสายตาจากเบล เลยนะ เบลตอนเด็กนี่ว่าง่ายก็จริง แต่แสบพอดูเลย

วันนี้เบลเกียเกือบทำผมหัวใจวาย หลายรอบแล้ว...ทั้งเอาหัวจุ่มน้ำ ทั้งพยายามปีนชั้น...

ถูก วันนี้เบลเกียเอานิ้วแหย่ ปลั๊กไฟ...ดีที่ไม่ช็อก...

นี่ซังรู้ได้ไงอ่ะ?

ห๊า?

อย่าเถียงกันสิ

เดี๋ยวโดนตีหัวยกหมู่หรอก

ผมไม่อยากโดนลูกหลงนะ

ทีงี้เงียบเชียว...

เบลคงเริ่มเบื่อมั้ง

เดี๋ยวๆ! ใกล้เสร็จแล้ว!

นั้นสิน้าาา

ดีนะที่เบลเกียกินเสร็จ ก็หลับเลยเนี่ย...

นั้นสินะ

ว่าแต่เสร็จเรื่องแล้วฉันขอกลับเลยนะ

อ้าว? ไม่ค้างนี่เหรอ?

ไม่ล่ะ อีกอย่างพรุ่งนี้ฉันมีเรียน

ห๊า?

อ๋อ

ว่าแต่พูดๆ ไปแล้ว...

...ตกลงเบลเกียกลายเป็นเด็ก เพราะอะไรเนี่ย?

ไม่รู้อ่ะ

ไม่รู้อ่ะ ไม่ได้สังเกต

วันนี้เอาแต่วุ่นกับการเลี้ยงเบลน่ะ

ในห้องนอนเบลนั้นแหละ

ครับ?

ผมจะรู้ไหม?

รู้สาเหตุที่เบลเกียกลายเป็น เด็กแล้วเหรอซาคุยะ?

แล้วสาเหตุคือ?

เล่นงี้เลยเหรอ!?

แล้วกระดาษนั้น...

แล้วมีเขียนวิธีแก้ไหม?

...ต้องเลี้ยงเด็กสามวันเลยเหรอ?

นั้นคือแง่ดีสินะ?

ส่วนอาหารของเบลเกียฉันทำ ใส่ตู้เย็นไว้ให้แล้วนะ ถ้าเบลเกีย หิวก็หยิบมาอุ่นเอา...เอาแค่อุ่นๆ นะ ห้ามให้ร้อนจนลวกลิ้นเด็กล่ะ

ว่าไง~~~

สวัสดีครับมิคุนิซัง...ฝากที่เหลือ ต่อด้วยนะครับ (#รีบออกจากห้อง ไปพร้อมคุโระเพื่อกลับที่พักตัวเอง)

ได้เลย~~~ เดินทางดีๆ นะ~~~ (#โบกมือให้)

แล้วนี่... (#หันกลับมาหาสึบากิ)

ซับคลาสนายกลายเป็น เด็กทารกจริงๆ ดิ?

ก็ใช่น่ะสิ

งั้นเราต้องทำหน้าที่พี่เลี้ยงเด็ก กันอีกสองวันสินะ~~~

ไม่อ่ะ

ไม่มีคนว่างแล้ว

นอกจากพวกสึรุงิซังอ่ะนะ

งั้นอย่าเปลี่ยน...

ผมยอมให้ทุกคนดูแลเบลเกียได้ เว้นแต่ไอ้คุณสึรุงิ

กลัวว่าถ้าเผลอ หมอนั้น จะอุ้มเบลไปเลย

ไอ้คุณสึรุงิอุ้มนายหัวชมพูนั้นบ่อยดิ?

อย่าพูดเป็นลางสิ! พี่ชายลำดับสาม!

แล้วนี่...เบลเกียล่ะ? คงไม่ได้ปล่อย ให้เด็กนั่งเล่นคนเดียวหรอกนะ?

ใช่ที่ไหนล่ะ เบลหลับไปแล้วต่างหาก

...ซับคลาสนายดูเลี้ยงง่ายเนอะ ปกติเนี่ยน่าจะยังไม่นอนกันนะช่วงนี้

ครับ ตามนั้นเลย

ส่วนเบลตอนเด็กนี่...ขอบอกเลยว่า นอกจากชอบซนไปเล่นในที่อันตราย ก็ว่าง่ายมากครับ

ถือว่าโชคดีกันไป

ซับคลาสนายนี่เลี้ยงง่ายดีเนอะ... นอกจากเล่นซนแล้วไม่งอแงเลย เนี่ย (#นั่งดื่มกาแฟ)

ก็บอกไปแล้วนิ (#ดื่มชายามเช้า ด้วยท่าทีหลับๆ ตื่นๆ)

แอ๊ก! (#ชาแทบพุ่ง)

ซาคุยะอ่ะ นับวันรู้สึกว่า ยิ่งโหดร้ายกับผมจัง...

ผมดูแลเบลเกียตลอดวันแรก ที่กลายเป็นเด็กไปเลยด้วยซ้ำ

อ้าว งั้นก็เหลือแค่ฉันอ่ะดิ

...ดูท่าฉันจะรอดจากงานนี้นะ

เย้! เบลกลับร่างเดิมแล้ว! (#พุ่งเข้าหา)

แสดงว่าจำเรื่องเมื่อสองสามวัน ที่ผ่านมาไม่ได้เลยสินะ?

เปล่าๆ นายไม่ได้หลับหรอก (#กลั้นขำ)

แต่นายกลายเป็นเด็กไปเลยล่ะ

ง่ายมากด้วย แถมน่ารักอีก

ผมถ่ายรูปไว้ด้วย จะดูไหม?

ลบไปก็เท่านั้นแหละเบลเกีย~~ พี่ชายลำดับเจ็ดกับนี่ซังก็ถ่ายเก็บไว้

แหงสิ คิดว่าผมเลี้ยงเด็กเป็น?

ก็ตามนั้น

ผมเลยเรียกพั่ชายลำดับเจ็ด มาช่วยน่ะ และจากนั้นก็ส่งคน มาช่วยดูแลนายเป็นทอดๆ จน สุดท้ายก็เป็นพี่ชายลำดับสาม กับอีฟมาช่วยนี่แหละ

ก็ตามที่ว่าล่ะนะ

ว่าแต่สึบากิ...ขอรูปด้วยสิ จะเอาไปขายไอ้คุณสึรุงิ

ถ้าขายให้ไอ้นั้นผมไม่ให้หรอก

ไม่เหมือนนะ!