ก็อย่างที่บอก...โยฮันเนสมาที่นี่แล้ว ดันนึกพิเรนท์เอาน้ำยาทดลองมา กรอกปากน้องชายรุ่นพี่น่ะ

และเพราะรู้ว่ารุ่นพี่จะโวยวายไง เลยยังไม่ให้เจอกันน่ะ

เมื่อใจเย็นลงเมื่อไหร่เดี๋ยวผมให้ ออล ออฟ เลิฟพาอาริสึอิง มิโซโนะ มาแล้วกันครับ

บางทีก็เปลี่ยนอารมณ์ตัวเองได้เร็ว จนน่ากลัวเลยนะครับ...

เฮ้อ ก็ได้ๆ งั้นเรียกมาแล้วกรุณาอย่า ทำตัวแปลกๆ ล่ะครับ (#หยิบเครื่อง สื่อสารออกมา) ปล่อยออล ออฟ เลิฟ กับอาริสึอิง มิโซโนะออกมาได้แล้ว รุ่นพี่เลิกคลั่งแล้ว

ไม่รู้สิครับ... (#เดินเข้ามา ในห้องพร้อมอุ้มบางอย่างมา)

ก็...นี่ไงครับ...

ที่ผมอุ้มอยู่นี่ไงครับ

ก็มิโซโนะน่ะสิครับ

ครับ

ทั้งร่างทั้งความทรงจำเลย

เมื่อเข้าใจกันแล้ว เชิญพวกคุณไป รับหน้าที่พี่เลี้ยงเด็กที่อื่นเลยครับ

กลัวว่าปล่อยไว้นานเดี๋ยวมีคน เอายาประหลาดๆ มาทดลองอีก

ไปสักที...

หวังว่าไอ้คุณสึรุงิจะไม่รู้เรื่องนี้ แล้วไปป่วนรุ่นพี่มิคุนินะ ไม่งั้น วุ่นวายกำลังสองแน่...

ใจเย็นๆ เถอะครับ (#อยู่ในร่างผีเสื้อ เกาะบนหมวกมิคุนิ)

งื้อ...

มิโซโนะก็แบบนี้นี่ครับ

... (#งัวเงียขยี้ตาเล็กน้อย ก่อนมองมิคุนิตาแป๋ว)

งื้อ... (#น้ำตาปริม)

ใครอ่ะ?

อ่ะ! พี่จ๋า! (#ยิ้มร่าแล้วกอดมิคุนิ)

แล้วที่นี่ที่ไหนอ่ะ?

พี่จ๋าจะพาไปเหรอ? (#ตาเป็นประกาย)

งั้นสวนสัตว์!

ก็เดินมาไง~~~~~~~~ คุนิจังถามแปลกๆ นะ~~~

ใจร้ายอ่ะ

ไม่เอาด้วยหรอก~~~

พี่จ๋า...เป็นอะไรอ่ะ? หน้าเครียดๆ

อ่ะๆ! เดี๋ยวสิคุนิจัง! (#คว้าคอเสื้อ)

ก็คุนิจังจะหนีนิ! (#ปล่อยคอเสื้อมิคุนิ)

ไม่เพี้ยนสักหน่อย!

ว่าแต่เมื่อกี้นายพูดถึง อาริสึอิง มิโซโนะ... ไหนอ่ะ? แล้วเด็กคนนี้ ลูกคุนิจังเหรอ?

เอ๋~ แล้วไหงเป็นแบบนี้ล่ะ?

โอเค ชัดเจน...

งั้นแสดงว่าคุนิต้องทำหน้าที่ พี่เลี้ยงเด็กสินะตอนนี้น่ะ

ให้ช่วยไหมเอ๋ย~~~~?

แต่ฉันอยากช่วย (#เอานิ้วเชยคางมิคุนิ)

เพราะงั้นไม่ให้หนีหรอกกกก

นี่แหน่ะๆ อย่าแกล้งพี่จ๋านะ!

หว่าๆ อย่าตีกันสิ~

งื้อ... (#หยุดตีแล้วกอดมิคุนิ คล้ายกลัวติดเชื้อบ้าจริงๆ)

คุนิจังอย่าว่ากันสิ~~~~

ว่าแต่เซอร์แวมพ์แห่ง ริษยากับราคะล่ะ?

จะว่าไปที่นี่มีกรงงูกับผีเสื้อด้วยนี่นะ~

ด...

ไอ้เวรสึรุงิ!!! แกอยู่ไหนวะ!!?

ซวยล่ะ ยูมิจังมา

เรารีบหนีเถอะคุนิจัง! (#ลากมิคุนิหนี)

คือพอดีฉัน ยูมิจัง จุนจังและทาคุจัง มาเที่ยวกันที่นี่แล้วตอนที่เข้ากรงนก ...ตอนแรกก็ไม่มีอะไรหรอก แต่พอ มาถึงกรงของพวกอีกา...

ฉันก็โดนพวกกาในกรงมาเล่นด้วย ตามปกติน่ะแหละ แต่ตอนออกจาก กรงพวกนั้นกลับตามมาด้วยจนต้อง ช่วยกันตามจับมาคืน

ระหว่างนั้นฉันก็โดนอีกาอีกฝูง จากไหนไม่รู้หิ้วมาปล่อยแถวๆ คุนิจังนี่แหละ

ถ้าโผล่หน้าไปตอนนี้ ก็โดนยูมิจังโวยสิ

กลัวโดนลากไปจ่ายค่าเสียหายที่ ทำนกเขาหลุด เลยรอให้พวกยูมิจัง จ่ายแทนไปก่อนแล้วค่อยกลับไปน่ะ

อย่าว่างั้นสิ

ว่าแต่... (#มองมิคุนิกับมิโซโนะ)

...แบบนี้ดูเหมือนเล่น พ่อแม่ลูกกันเลยแฮะ

ก็มันจริงนี่นา~~~

ฉันเล่นเป็นพ่อ คุนิจังเป็นแม่ โซโนะจังเป็นลูกครบพอดีเลย

ก็ฉันอยากจับคุนิจังทำเมีย...

ไม่ยอมตายจนกว่าได้คุนิจัง เป็นเมียหรอก~~~

พี่จ๋า... (#ดึงแขนมิคุนิ)

เมียแปลว่าอะไรอ่ะ?

ทำไมล่ะ?

อยากรู้ไหมล่ะ? เดี๋ยวฉันบอกให้นะ~~ (#ฉกมิโซโนะไปอุ้ม)

แหมๆ หวงจังนะคุนิจัง~~~ (#หลบวูบ)

ไม่คืนให้หรอก~~~ ถ้าอยากได้คืน...

...ต้องมีสิ่งแลกเปลี่ยนนะคุนิจัง (#ใช้มือข้างที่ยังว่างเชยคางมิคุนิ)

ว่าไงล่ะ?

ไปไกลๆ ลูกฉันเลยไอ้โรคจิต!!! (#กอดมิโซโนะกับมิคุนิไว้)

พ่อจ๋า (#ยิ้มร่าอย่างไม่รู้สถานการณ์)

จ้า พ่อเอง... (#ยิ้มโอ๋ลูกใส่มิโซโนะ แบบไม่สนใจถึงสาเหตุที่ลูกตัวเอง กลายเป็นเด็กแม้แต่น้อย)

ส่วนที่มานี่เพราะพอดี มาคุยงานที่นี่น่ะ

และเห็นช็อกเด็ดพอดีด้วย (#ค้อนใส่สึรุงิที่กำลังลุกขึ้นมา)

แหมๆ คุณพ่อตาโหดจัง...

ใครเป็นพ่อตาแกห๊า!!? และอย่าส่ง สายตาหื่นกระหายแบบนั้นมาใส่ ลูกฉันด้วยไอ้โรคจิต!!!

โอ๊ะ? คำพูดนี่เหมือนคุนิจังเลย... คุนิจังนี่เหมือนคุณพ่อสุดๆ เลยสินะ~

หุบปากนะเฟ้ยไอ้โรคจิต! และบอก แล้วไงว่าอย่ามามองลูกชายฉัน!!!

ห้ามผมไม่ได้หรอกคร้บและ... (#เนียนไปฉกมิคุนิออกจาก อ้อมแขนของมิคาโดะ)

...ขอคุนิจังล่ะครับ! ไปล่ะ! (#แบกมิคุนิเผ่นด้วยความเร็วแสง)

ฉุดคุนิจังทำเมีย

ไอ้บ้า! เอาลูกฉันคืนมา~~~!!! (#ฝากมิโซโนะไว้กับเลขาตัวเอง แล้ววิ่งตามไป)

เรื่องสิครับ คุณ-พ่อ-ตา

ฉันไม่มีวันรับแกเป็นเขยเด็ดขาด!

ก็พ่อคุนิจังมาขัดจังหวะ ที่ฉันจะล่อคุนิจังได้นิ

ไอ้เวร! แกคิดจะหลอกลวง ลูกฉันเหรอ!?

ขนาดคุยทั้งที่วิ่งอยู่ ยังอุตสาห์ ได้ยินอีก...คุณพ่อของคุนิจังหูดี ชะมัด (#เพิ่มความเร็วจนทิ้งห่าง มิคาโดะได้)

หว่า! อย่าทำอะไรโหดร้าย แบบนั้นนะคุนิจัง!

ไม่เอ...

ไอ้เวรสึรุงิ~~~!!!

มาก่อเรื่องอะไรอีกฟะ!? แล้วไหง ถึงแบกมิคุนิวิ่งไปทั่วแบบนี้ล่ะห๊า?!

อูย...ถีบมาได้นะยูมิจัง...

หุบปาก! แล้วนี่ก่อเรื่องอะไรอีกห๊า!?

ไม่มีอะไรสักหน่อย อย่ากล่าวหาฉันสิ

... (#มองมิคุนิแทน)

มิคุนิ...ไอ้นี่ก่อเรื่องอะไร?

มิคุนิ~~~~!!!

นั้นพ่อนายดิ? เหมือนนายดีเนอะ (#มองมิคาโดะที่วิ่งมาหาพร้อม แย่งมิคุนิจากอ้อมแขนตนไปกอด อย่างหวงแหน)

แล้วไหงถึงค้อนใส่ฉันแบบนั้น ล่ะลุง!? (#คิ้วกระตุกเมื่อมิคาโตะ ส่งรังสีอาฆาตใส่ตน)

คุณพ่อตาขี้หวงจัง...

ใครพ่อตาแกวะไอ้ง่าว!

จะไปกวนเขาทำไมวะ!? (#เขกหัวสึรุงิ)

(#หันไปหามิคาโดะ) ขอโทษแทนไอ้นี่ด้วย วันหลังจะพยายามไม่ปล่อยให้มันมาบ้าแบบนี้อีกแล้วกันครับ

จะยังไงก็ช่าง เอามันไปไกลๆ ลูกฉันเลย...และเลิกแทะโลม ลูกฉันทางสายตาด้วย! (#ค้อนสึรุงิ)

ไม่สนหรอกคร้าบบบบ

บอกว่าอย่าไปกวนไง! ...ขอตัวก่อนล่ะ ก่อนมันจะก่อเรื่องมากกว่านี้ (#ลากสึรุงิไปโดยไม่รอฟังคำตอบ)

... (#มองยูมิคาเงะลากสึรุงิไปเงียบๆ)

มิคุนิ

คุณคงไม่ได้เป็นแฟนกับ ไอ้โรคจิตนั้นจริงๆ ใช่ไหม?

แล้วพ่อหนุ่มผมเหลืองนั้น...

แน่ใจว่าไม่ใช่แฟ...

ก็พ่อห่วงอ่ะ

กลัวมีคนมาหลอกลูกชายพ่อ

ถ้ามีขึ้นมาจริงๆ จ...

พ่อห่วงลูกทั้งสองนั้นแหละ

ถ้ามีใครมาหลอกลูกขึ้นมา... พ่อไม่ปล่อยไว้แน่!!!