ครับๆ

มีอะไรครับไอ้รุ่นพี่บ๊อง?

ตอนตีสามเนี่ยนะ?

อาๆ มีอะไรว่ามา

ห๊า?

อยากให้ในไลน์เป็นแบบที่พูดกันตัวต่อตัวหรือไง?

ก็ไม่มีอะไรหรอก แค่ตอนหัดใช้ไลน์ครั้งแรกสึรุงิซังกับยูมิคาเงะซังมาโอดครวญใส่บอกว่าอยากให้ฉันลองคุยกันในไลน์แบบเพื่อน ไม่ต้องมีพิธีอะไรให้มากความ

ด้วยความขี้เกียจเถียงเลยทำตามและติดนิสัยการคุยในไลน์แบบนี้มาจนปานนี้นี่แหละ

จะถามแค่นี้ใช่ไหม?

ถ้าไม่มีอะไรแล้วขอตัวไปนอนต่อล่ะ

จะทักอะไรหัดเห็นใจคนทำงานโต้รุ่งมาหลายวันบ้างเถอะ

มีอะไร?

...

ไอ้คุณมิคุนิ! ทำไมไม่ห้ามเล่า! ปานนี้ห้องเละไปแล้วมั้ง!

อย่างน้อยก็โทรมาแทนการส่งไลน์สิ!

อย่านะเว้ย!

ก็ตกมาน่ะสิ

ตกท่อมา ใครไม่รู้ฝาท่อแตกยังเอามาปิดอีก เพิ่งปีนขึ้นได้

อื้ม

...รุ่นพี่มิคุนิ ฝากไปลากสึรุงิซังออกจากห้องทำงานให้หน่อยนะ

ดูท่าจะไปลากออกมา เองไม่ได้แล้วล่ะ

ฉันโดนหิ้วซะแล้ว

ฉันโดนโจรที่ไหนไม่รู้หิ้วมาเป็น ตัวประกันแล้ว

ถึงแล้ว

นิดหน่อย

เหลือสภาพที่ยังดีอยู่นิดหน่อย

ให้ตายเถอะ ไม่รู้สึรุงิซังคิดบ้าอะไรถึงไปป่วนห้องฉันเนี่ย

ต้องมาเหนื่อยนั่งเก็บอีก

ก็จริง

ว่าแต่นายเถอะ กลับถึงร้านหรือยัง?

สมควร

เล่นอยู่ๆ ออกมาช่วยฉันโดยไม่เอา เซอร์แวมพ์แห่งริษยามาด้วยนิ

รู้ก็รู้ว่าพวกนายอยู่ห่างกันไม่ได้ยังจะออกไปคนเดียวอีก ถ้าเกิดมีเรื่องอะไรทำให้พวกน่นต้องแยกกันนานเกินหนึ่งวันจะทำไง?

แล้วไหนจะสู้กับโจรมือเปล่าอีก

ก็ทำตัวน่าบ่นไหมล่ะ?

อย่างคุณเนี่ยนะครับ? ไม่มีทางซะล่ะ

และไม่น่าเขื่อถือสักนิด

รุ่นพี่มิคุนิ...

มุขนี้ไม่ขำ

เอามุขนี้มาจากไหนเนี่ย?

อย่าไปบ้าตามรายนั้นเซ่!

?

เดี๋ยวสิ!

หมายความว่าไงกัน!?

กลับมาคุยกันให้รู้เรื่อง เลยนะไอ้รุ่นพี่บ้า!!!

นี่!

รุ่นพี่มิคุนิ!!!