Lawless

อ. 15/04/×××

03.58 PM.

จบบทสนทนาในแชท

บทนอกแชท

ในท้ายที่สุดโลวเลสก็เปิดให้สึบากิเข้ามาภายในห้องด้วยความจำยอมเพราะไม่อยากต้องเถียงกับอีฟตัวเองในภายหลัง

แล้วก็...มานั่งจ้องหน้ากันเล่น แบบไม่มีใครพูดคำใดออกมาเลยแม้แต่คำเดียว

ทำให้บรรยากาศภายในห้องอึดอัดมาก

จนสุดท้ายก็มีคนหนึ่งที่ทนไม่ไหว

โลวเลสหลุดร้องออกมาอย่างตกใจ เมื่อสึบากิพุ่งเข้ามาคล่อมบนร่างตน

ว่าแล้วสึบากิก็เนียนถอดเสื้อโลวเลสออกอย่างรวดเร็ว

โลวเลสเรียกดาบของตนออกมาหมายฟันอีกฝ่าย หากแต่ไม่ทันทำอะไรสึบากิก็ปัดดาบของอีกฝ่ายทิ้งไปได้อย่างรวดเร็ว เท่านั้นไม่พอยังดึงเนทไทของโลวเลสมามัดมือของเซอร์แวมพ์แห่วโลภะด้วยความเร็วไม่แพ้กัน

โลวเลสร้องลั่นเมื่อสึบากิค่อยๆ ปลดกางเกงตน

สิ้นเสียงร้องโวยวายของโลวเลส ตัวช่วยที่ร้องหาก็พังประตูเข้ามาภายในห้องทันที ผู้มาใหม่มองยังเซอร์แวมพ์สองตนภายในห้องแล้วถึงกับชักสีหน้าทันที

ว่าแล้วอีฟแห่งโลภะก็ส่งลูกถีบใส่ เซอร์แวมพ์แห่งความเศร้าโศกทันที ซึ่งแน่นอนว่าสึบากิหลบได้อย่างง่ายดาย

และแล้วสึบากิก็โดดหน้าต่างหนีไปหน้าตาเฉย

ลิชท์สบถอย่างหงุดหงิดก่อนที่จะหันมาให้ความสนใจ เซอร์แวมพ์ของตนแล้วเริ่มแก้มัดให้โลวเลส

ระหว่างที่ลิชท์กำลังรนรานหาทางปลอบเซอร์แวมพ์ของตัวเองอยู่นั้นเสียงทุ้มๆ ฟังดูสบายหูหากแต่ก็รู้สึกได้ถึงความเหี้ยมดังขึ้น ทำให้ลิชท์เกิดอาการเหงื่อตก...เพราะไม่หันไปมองก็รู้เลยว่าผู้มาใหม่เป็นใคร ยิ่งประกอบกับสภาพของตนกับเซอร์แวมพ์แห่งโลภะในตอนนี้แล้ว...

...ไม่ต้องคิดให้เปลื้องสมองก็รู้ว่าหายนะขนาดย่อมกำลังจะบังเกิดในไม่ช้าแน่

และแล้วคุณแม่ เอ้ย! ผู้จัดการประจำตัวของลิชท์ก็ทำการเทศไปทีหนึ่งก่อนที่จะรู้ถึงเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นก่อนตนมา...แต่นั้นก็หลังจากแครนซ์เทศไปได้เกือบชั่วโมงแล้ว

ลิชท์มองผู้จัดการตัวเองเดินออกจากห้องไปก่อนที่จะหยิบมือถือของตนเองขึ้นมา

โลวเลสมองอีฟของตนเองที่ส่งข้อความบางอย่างให้ใครไม่รู้ด้วยสีหน้าเหี้ยมๆ จนน่าสยอง

ต่อมาตอนเย็นโลวเลสก็ได้ข่าวจากพี่ใหญ่ของตนว่าสึบากิตอนนี้แทบชักกระแด๊วๆ ด้วยอาการสยองสุดๆ เนื่องจากโดนซับคลาสหัวเขียวของตนเองแกล้งด้วยวิธีต่างๆ

ไม่ว่าจะแอบใส่วาซาบิในขนม ตัดหัวตุ๊กตาจิ้งจอกไว้ในห้องสึบากิ จับตุ๊กตาจิ้งจอกมาแขวนคอ นำซากตุ๊กตาตัวก่อนๆ ที่ตนตื้บจนเละแล้วไปวางไว้รอบห้องและอื่นๆ อีกมากมาย

ทำให้โลวเลสรู้ได้ในทันทีว่าที่อีฟของตนส่งข้อความไปนั้นได้ส่งไปหาใครและให้ทำอะไร

แม้โลวเลสจะรู้สึกสงสารสึบากินิดๆ หากแต่ความสะใจมีมากกว่าเมื่อนึกถึงเรื่องที่เซอร์แวมพ์ลำดัยแปดทำกับตน

ถือว่ากรรมตามสนองจิ้งจอกน้อยไปแล้วกัน...โปรดไว้อาลัยให้สักแปดวินาทีด้วย...

แต่แม้จะโดนแกล้งกลับไปเช่นนี้แล้ว วันต่อๆ มาสึบากิก็ยังคงเสนอหน้ามากวนโลวเลสจนมีเรื่องวุ่นวายกันได้ทุกวี่ทุกวัน

และไม่มีท่าทีจะเลิกมาหาเซอร์แวมพ์แห่งโลภะง่ายๆ เสียด้วย ทำให้โลวเลสต้องหาทางสู้บวกกับหนีรายนี้ทุกวันจนแทบกลายเป็นกิจวัตร

และบทสรุปเรื่องนี้...คงอีกนาน เพราะงั้นผู้เขียนขอตัดจบด้วยความขี้เกียจ ที่เหลือกรุณาจิ้นกันได้ตามสะดวกเลยจ้า

END