ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

บทที่ 17 ผู้ชายเจ้าปัญหา

ชื่อตอน : บทที่ 17 ผู้ชายเจ้าปัญหา

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 428

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 09 พ.ย. 2564 23:43 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บทที่ 17 ผู้ชายเจ้าปัญหา
แบบอักษร

"อ้าว นายหญิงปั่นจักรยานมาถึงนี่เชียวมีอะไรให้ชาติรับใช้หรือเปล่าครับ" สุชาติชายวัยยี่สิบเเปดร้องทัก

"สวัสดีค่ะเเก้มเเค่มาปั่นจักรยานเล่นไม่มีอะไรหรอกค่ะ เเล้วนี่ทานข้าวหรือยังคะเเก้มเเวะเอาของไปเก็บที่บ้านเลยตักกับข้าวมาฝาก"

"ขอบคุณครับ อ้าวลุงเทิดมาพอดีนายหญิงครับนี่ลุงเทิดหัวหน้าคนงานครับ"

สุชาติแนะนำชายสูงวัยที่เพิ่งเดินเข้ามาตรวจความเรียบร้อยหน้าทางเข้าไร่

“สวัสดีค่ะลุงเทิดได้ยินคุณเสือพูดถึงหลายครั้งแล้วเพิ่งจะได้เจอกันก็วันนี้แล้วนี่ทานข้าวหรือยังคะ”

“เรียบร้อยแล้วครับนายหญิงอ่อไอ้ชาติไปช่วยคนงานตรงโน้นยกของลงที”

“ครับๆ”

พอสุชาติวิ่งออกไปคนสูงวัยก็หันมาหาเธอด้วยใบหน้าที่มีแววกังวลอย่างเห็นได้ชัด

“ผมกันมันออกไปน่ะครับมีเรื่องอยากจะคุยกับนายหญิง” หญิงสาวยิ้มให้ก่อนจะจูงจักรยานเข้าไปจอดใต้ร่มไม้ใกล้ๆ

“ลุงเทิดมีอะไรหรือเปล่าคะดูหน้ากังวลจัง”

“เรื่องนังหวานน่ะครับวันก่อนยายบัวมาบอกว่านังหวานพูดจาไม่ดีกับนายหญิงอย่าถือสามันเลยนะครับพ่อมันก็ทิ้งส่วนแม่มันก็ตามใจมันเลยกลายเป็นเด็กเอาแต่ใจไม่รู้จักเด็กไม่รู้จักผู้ใหญ่”

“อย่ากังวลเลยค่ะแก้มไม่ได้ติดใจอะไรความจริงหวานเองก็ยังเด็กแก้มไม่ถือสาหรอกค่ะ”

“ขอบคุณนายหญิงมากนะครับที่ไม่ถือสามันความจริงลุงก็กังวลกลัวนายจะไล่มันออกจากไร่มันสองแม่ลูกคงลำบากแย่เพราะนอกจากไร่นี้แล้วมันสองคนก็ไม่มีที่ไป ยังไงลุงจะคอยปรามๆ มันให้แต่ถ้ามันดื้อนักนายหญิงก็ปรามมันได้เลยนะครับไม่ต้องเกรงใจแต่นี่ก็คงไม่กล้าแล้วโดนให้ย้ายไปทำงานที่โรงครัวคงจะไม่ไปกวนใจนายหญิงแล้วผมก็ค่อยสบายใจหน่อย”

“อย่ากังวลเลยค่ะแก้มไม่ใช่คนคิดมากอะไรมีอะไรก็พูดตรงๆ”

“ได้ยินแบบนี้ลุงเองก็สบายใจงั้นลุงขอตัวไปดูคนงานก่อนนะครับ” เธอเพียงแค่ยิ้มให้พอคนสูงวัยเดินกลับไปลมหายใจหนักๆ ก็ถูกปล่อยออกมาเธอคิดว่ามันจะไม่เป็นแบบนั้นน่ะสิ

เอี๊ยดดดดดดดดดดดดดด

เธอเบรกจักรยานจนตัวโก่งเมื่ออยู่ๆ ร่างของใครบางคนก็กระโดดเข้ามาขวางเอาไว้

“หวานใจ”

“ตามมาเอาอกเอาใจกันถึงในไร่เลยหรือไงกลัวนายจะหลุดมือว่างั้น” น้ำเสียงหาเรื่องกันอย่างเต็มที่ถูกส่งมาพร้อมกลับประโยคดูแคลน

“ทำไมฉันต้องกลัวสามีตัวเองหลุดมือด้วย”

“ใครเชื่อก็โง่เเล้ว ฉันไม่เชื่อหรอกนะว่านายจะเอาคนอย่างเธอทำเมียผู้หญิงที่สวยกว่านี้นายยังไม่แลนับประสาอะไรกับผู้หญิงที่ดูยังไงๆ ก็ธรรมดาจืดชืดแบบเธอ”

เธอรู้สึกว่าเด็กสาวที่ยืนจีบปากจีบคอพูดอยู่ตอนนี้หน้าทุ่มจักรยานใส่ชะมัดว่าเธอไม่สวยไม่พอยังมาหาว่าเธอจืดชืดอีกคิดว่าอีตานั่นหล่อนักหรือไงเห็นจืดชืดแบบนี้ฉันก็เลือกนะหย่ะ ใช้หนี้หมดเมื่อไหร่หล่อนจะพาอีตานั่นไปเข้าหอลงโรงที่ไหนก็ชั่งเถอะหรือจะทำอะไรก็เรื่องของเธอ ฉันจะไม่ยุ่งเลยสักนิด

“หวานใจคิดว่าการที่ผู้ชายจะเอาผู้หญิงคนไหนมาทำเมียสักคนจำเป็นที่จะต้องสวยต้องเปรี้ยวจี๊ดจ๊าดอย่างนั้นหรอเธอน่ะยังเด็กมากนะฉันว่าเอาเวลาไปตั้งใจเรียนดีกว่าความสวยอย่างเดียวน่ะมันไม่พอให้ผู้ชายหยุดที่เราหรอกนะคิดจะจับผู้ชายมีแค่ความสวยอย่างเดียวมันไม่พอมันต้องมีด้วย เธอว่าจริงไหมล่ะไม่อย่างนั้นเธอคงได้เป็นนายหญิงของไร่นี้ไปแล้วล่ะ” เธอว่าพร้อมกับชี้ไปที่หัวอย่างต้องการจะบอกกลายๆ ว่าต้องมีสมองแค่นั้นเด็กสาวก็ที่ยืนมองเธออย่างโกรธเกรี้ยวก็เต้นเร้าๆ แล้วชี้หน้าเธอมือไม้สั่นแต่เธอก็คงไม่อยู่รับคำอวยพรหรอกนะชิงปั่นจักรยานหนีออกมาก่อนแต่ก็ไม่วายได้ยินเสียงกรี๊ดๆ ที่ดังตามมา

“กรี๊ด! คอยดูนะฉันนี่แหละจะใช้ความสวยเอานายมาทำผัวให้ได้แล้วจะเขี่ยแกให้กระเด็นเลยโทษฐานที่แกหาว่าฉันไม่มีสมอง”

“หน้าตาก็งั้นๆ อารมณ์ก็ขึ้นๆ ลงๆ อยากได้กันอยู่ได้ น่าเบื่อ!” ว่าแล้วก็อดเเบะปากให้ตัวก่อเรื่องไม่ได้ชีวิตในไร่ของเธอจะไม่สงบสุขก็เพราะเขานั่นแหละยิ่งคิดก็ยิ่งอารมณ์เสียพอจะมาปั่นจักรยานให้คลายอารมณ์ก็ต้องมาวุ่นวายเรื่องของเขา

เธอปั่นจักรยานลัดเลาะมาเรื่อยๆ จากหน้าประตูไร่จนมาถึงโซนที่มีแต่ต้นชาโดยที่นี่จะปลูกโค้งวนตามสันเขาและลดหลั่นเป็นขั้นบันไดซึ่งดูสวยงามแปลกตาเส้นทางที่ใช้ในการเดินทางค่อนข้างโค้งชันและแคบพอสมควรแต่รถบรรทุกหรือรถธรรมดาปกติทั่วไปก็สามารถวิ่งผ่านได้

คนงานเริ่มกลับมาทำงานกันแล้วที่นี่อากาศไม่ร้อนค่อนไปทางหนาวเลยเสียมากกว่าคนงานเลยทำงานกันได้แบบสบายๆ สังเกตว่าคนงานที่นี่มีระเบียบมากทีเดียวทำงานกันตรงเวลาอุปกรณ์ในการทำงานก็จัดวางอย่างมีระเบียบเศษขยะสักชิ้นก็ไม่มีให้เห็น ที่นี่นับว่าน่าอยู่มากทีเดียวคนงานส่วนใหญ่ก็อัธยาศัยดียิ้มแย้มไม่ได้เป็นคนงานชายฉกรรจ์น่ากลัวๆ เหมือนอย่างที่เคยเห็นสำรวจจนเพลินหันมาดูนาฬิกาที่ข้อมืออีกทีก็ปาเข้าไปบ่ายสามแล้วแม้จะปั่นจักรยานถึงสามชั่วโมงด้วยกันแต่ก็ยังสำรวจได้ไม่ถึงครึ่งไร่แต่ก็ต้องตัดใจก่อนเพราะเธอยังต้องกลับไปทำข้าวเย็นอีก แล้วเธอก็ไม่รู้อีกเช่นเคยว่าเขาจะกลับบ้านตอนกี่โมงไม่ใช่ว่าเธอรีบกลับไปทำแล้วเขากลับเอาดึกๆ ดื่นๆ หล่ะ

แล้วมันก็เป็นไปตามคาดทุ่มกว่าแล้วเขาก็ยังไม่กลับบ้าน บ้านก็เงียบใครสักคนก็ไม่มีเวลาเขาอยู่คนเดียวไม่เหงาบ้างหรือไงนะ เงียบก็เงียบเพื่อนคุยสักคนก็ไม่มีนี่ยังดีที่เธอติดหนังสือนิยายมาด้วยเล่มหนึ่งเอาไว้อ่านตอนอยู่คนเดียวก็คลายเหงาไปได้มากเหมือนกัน แต่ตอนนี้เธอทั้งหิวทั้งง่วงแล้วนะเมื่อไหร่เขาจะกลับมาก็ไม่รู้

คนที่นั่งอ่านอะไรไปเพลินๆ สัปหงกไปสามตลบแล้วจนเริ่มทนความง่วงไม่ไหวฟุบหน้าหลับไปทั้งๆ ที่นั่งอยู่บนโต๊ะอาหารส่วนคนที่เพิ่งเคลียร์งานเสร็จแถมยังต้องไปจัดการเวรยามเฝ้ารอบๆ ไร่ที่ไม่ลงตัวเดินเข้ามาในเวลาเกือบๆ สองทุ่มสีหน้ามีเคล้าความเหนื่อยล้าอย่างเห็นได้ชัดเเต่ทว่าพอเข้ามาในบ้านร่างสูงก็ต้องชะงักไป

เขามักจะลืมอยู่บ่อยครั้งว่าตอนนี้ไม่ได้อยู่คนเดียวเเล้วเเต่ยังมีอีกหนึ่งชีวิตเข้ามาอยู่ร่วมบ้านกับเขาด้วย คนที่อยู่คนเดียวมาหลายปียังไม่ค่อยชินนักเมื่อกี้เดินเข้ามายังตกใจที่อยู่ๆ ก็มีร่างเล็กๆ มานอนฟุบอยู่ที่โต๊ะกินข้าวที่ตรงหน้ามีอาหารมากมายวางเรียงกันอยู่

“คิดจะหลับตรงไหนก็หลับหรือไงประตูบ้านก็ไม่ปิด” คณกรพึมพำเเล้วส่ายหน้าระอากับความไม่ระวังตัวของเจ้าหล่อนก่อนจะเดินเข้าไปใกล้ก้มมองคนที่หลับไม่รู้เรื่องรู้ราว

นี่ถ้ามีโจรเข้ามาก็คงขนไปทั้งบ้านทั้งคนนั่นเเหละขนาดเขาเดินเข้ามาใกล้ขนาดนี้ยังไม่รู้สึกตัวเลยไม่รู้ไปเหน็บเหนื่อยอะไรมา

ทรุดลงนั่งที่เก้าอี้ใกล้ๆ ก้มลงมองพินิจใบหน้าเล็กกระจิ๊วอีกครั้งเธอยังคงอยู่ในชุดเดิมเมื่อตอนกลางวันใบหน้ายามหลับดูพริ้มราวกับเด็กเขาเกือบได้ยัยเด็กนี่เป็นเเม่เลี้ยงเเล้วมั้ยหล่ะยังดีที่เจ้าหล่อนก็ไม่ได้อยากจะไปเป็นเมียพ่อเขาไม่อย่างนั้นป่านนี้เธอกับเขาได้รบราฆ่าฟันกันบ้างล่ะแต่ตอนนี้ก็ใช่ว่าจะญาติดีต่อกันสายตาของเจ้าหล่อนยามมองเขามันให้ความรู้สึกที่แตกต่างออกไปจากผู้หญิงคนอื่นๆ เจ้าหล่อนดูเกลียดขี้หน้าเขายังไงชอบกลเวลามองเขาก็มองเหมือนคนที่มีความแค้นกันมาสักชาติหนึ่งไม่มองตาเขียวๆ ก็ค้อนเขาควักๆบางครั้งก็ดูเหมือนว่าจะกลัวเขาแต่บางครั้งก็เถียงเขาอย่างไม่ยอมแพ้ดูอย่างวันนี้เถอะเขาไปช่วยเอาไว้แท้ๆ แทนที่จะโกรธแต่ม้าเจ้าหล่อนยังไม่วายเผื่อแผ่ความโกรธมาถึงเขา ไปงับหัวเธอหรือก็เปล่ายังจะมาโดนโกรธโดนแขวะไปด้วยทีกับไอ้เหนอล่ะพูดกับมันดีเชียวสองมาตรฐานชัดๆ นี่ตื่นมาก็คงจะโวยวายเรื่องของกลับช้าอีกคอยดูสิ

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว