facebook-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : ตอนที่ 11 / 4

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 337

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 27 ก.ย. 2564 19:56 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 11 / 4
แบบอักษร

ชนิภากำลังนั่งให้สัมภาษณ์กับทีมงานสื่อออนไลน์เจ้าดังเจ้าหนึ่งเกี่ยวกับเรื่องการเงินและการธนาคารตามความรู้ความเชี่ยวชาญที่เธอจบและทำงานอยู่ ด้วยภาพลักษณ์ของหญิงสาวในยุคใหม่ที่ทำงานเก่ง คล่องแคล่ว รวมไปถึงการมีบุคลิกและหน้าดีงาม ดังนั้นชื่อของเธอจึงติดในโผของผู้หญิงที่เก่งและสวยแห่งยุคนี้อีกคน 

ก่อนจบการสัมภาษณ์ในเรื่องที่เธอถนัด หญิงสาวยังพูดเจื้อยแจ้วทิ้งท้ายรายการเอาไว้ ถึงความปรารถนาในอนาคตที่จะก่อตั้งมูลนิธิที่คอยให้การช่วยเหลือดูแลเด็กและสตรีในประเด็นที่เกี่ยวกับการใช้ความรุนแรงในครอบครัวอีกด้วย 

หลังจากให้สัมภาษณ์เรียบร้อยแล้ว ต่อไปทีมงานจะขอถ่ายรูปเธอในหลายๆ อริยาบถเพื่อจะนำไปใช้ประกอบการสัมภาษณ์ในครั้งนี้ เธอจึงขอทีมงานเปลี่ยนชุดใหม่ที่เธอได้ตระเตรียมมาเอง พร้อมกับช่างแต่งหน้าชื่อดังที่เธอจองคิวเขาเอาไว้ให้มาแต่งหน้าทำผมสำหรับการสัมภาษณ์ในวันนี้ด้วย 

เมื่อเดินพ้นหน้ากล้องแล้ว และกำลังจะไปที่ห้องแต่งตัว เลขาฯ ส่วนตัวของชนิภาก็เดินมาหา พร้อมกับบอกว่า 

"คุณเอมโทร.มาพอดีค่ะ คุณแคร์จะคุยด้วยเลยมั้ยคะ" 

"เอามาเลย แคร์ยังพอมีเวลาคุย" ว่าแล้วก็ยื่นมือไปรับโทรศัพท์มือถือจากเลขาฯส่วนตัวมา 

เอมิกาเป็นเพื่อนสนิทของเธอเอง และเป็นเจ้าของร้านเบอเกอรี่ชื่อดังคนหนึ่งด้วย 

"มีอะไรจ๊ะ เอม" 

"เอมจะขอบคุณแคร์น่ะ ที่วันนี้แคร์ได้ส่งพี่อัครมาประเดิมออเดอร์แรกของร้านให้" 

"ออเดอร์แรก..." ชนิภาอดนิ่วหน้าน้อยๆ ด้วยไม่ได้ เมื่อได้ยินว่าอัคราสั่งขนมจากร้านของเพื่อนรักตั้งแต่ร้านเปิดเลยทีเดียว 

"ใช่ พอเปิดร้านเก้าโมงครึ่งปุ๊บ พี่อัครก็โทร.มาสั่งขนมไว้ปั๊บเลย" 

"เหรอ" 

"จากนั้นออเดอร์อื่นๆ ก็หลั่งไหลมารัวๆ เลยจ้า ประหนึ่งคุณพี่อัครของแคร์เป็นแมวเหมียวกวักนำโชคมาให้ร้านของเอมอย่างนั้นเชียว" พูดจนลืมสังเกตว่า ชนิภาเงียบไป เอมิกาเลยถามกลับทันที 

"พี่อัครไม่ได้ซื้อไปฝากให้แคร์เหรอ" 

ชนิภาฟังแล้วก็รู้สึกแปลกๆ แต่ยังไม่แพร่งพรายความตงิดใจออกไป เพราะเธอเป็นประเภทที่ว่ารักษาหน้าตาเอาไว้ยิ่งกว่าอะไรทั้งสิ้น ยิ่งเพื่อนรักเธอกำลังเข้าใจว่าอัคราได้สั่งขนมจากร้านเพื่อส่งมาให้เธอโดยเฉพาะด้วยอย่างนี้ " เดี๋ยวพี่อัครก็คงส่งมาให้แหละ แต่เอมไม่น่าโทร.มาบอกก่อนนะ เผื่อตอนขนมมาถึง เราก็ไม่เซอร์ไพรส์พอดี" 

"อุ๊ย! ขอโทษ เราแค่ตื่นเต้น ที่พี่อัครมาประเดิมออเดอร์แรกของวันให้" 

"งั้น แค่นี้ก่อนนะเราต้องไปเปลี่ยนชุด กับแต่งหน้าทำผมใหม่ ทีมงานรอเก็บภาพเราลงบทสัมภาษณ์ของรายการ 'ไฮเอนด์' อยู่" 

"ได้ๆ แล้วรายการออกอากาศวันไหน อย่าลืมแจ้งเราอีกครั้งด้วยล่ะ" 

"จ้ะ" 

แล้วชนิภาก็กดวางสายไปพร้อมกับยื่นโทรศัพท์คืนให้กับเลขาฯส่วนตัว 

ขณะเดินไปยังห้องแต่งตัว ชนิภาก็ครุ่นคิดด้วยความรู้สึกตงิดใจ เพราะปกติอัคราไม่ชอบขนมหวานๆ เวลาจะทานทีเธอก็ต้องคะยั้นนคะยอเขาอยู่นั่นแหละ อย่างเมื่อวานที่เธอชื่อขนมไทยไปทานกับเขา ชายหนุ่มก็ทานแค่สามคำเอง แล้วก็บอกว่าพอแล้ว 

ในเมื่ออัคราลงทุนโทร.ไปสั่งขนมที่ร้านเพื่อนของเธอด้วยตัวเอง ถ้าไม่สั่งให้เธอ แล้วเขาสั่งให้ใครกัน 

จู่ๆ ภาพของสาวน้อยหน้าตาสะสวยรูปร่างอ้อนแอ้นบอบบางน่าทนุถนอมที่นั่งอยู่หน้าห้องทำงานของเขาก็ผุดขึ้นมารางๆ 

จิตใจของชนิภาว้าวุ่นตามทันที เพราะตั้งแต่คบหากับเขามาเกือบปี อัคราไม่เคยสั่งขนมหรือซื้อขนมมาให้เธอเลยสักครั้ง เขาไม่ค่อยสนใจ หรือจะเรียกว่าเป็นพวกที่ค่อนข้างเฉยเมยกับเรื่องจุกจิกพวกนี้พอตัวนั่นแหละ 

ขอให้ไม่ใช่อย่างที่เธอสังหรณ์ใจไปเองเถอะ 

ดวงหน้าสะสวยของชนิภาค่อนข้างบูดบึ้ง ด้วยกังวลว่าอัคราจะทำเช่นนี้จริงๆ 

. 

ภายในห้องนวดสปาที่เงียบงันมีเพียงสายน้ำไหลกับเสียงบรรเลงดนตรีคลอเบาๆ เท่านั้น 

ความผ่อนคลายที่ได้จากการนวดระดับมืออาชีพบวกกับกลิ่นหอมอ่อนๆ ของน้ำมันหอมระเหยที่คลุ้งอยู่ในห้องนี้ ทำให้หญิงสาวที่นอนคว่ำอวดแผ่นหลังเปลือยเปล่านวลเนียนเกือบจะเคลิ้มหลับเป็นระยะๆ 

จวบจนเกิดเสียงโทรศัพท์มือถือที่สั่นกึกๆ ตรงหน้าปลุกให้ดวงตาที่ริบหรี่อยู่นั้นต้องฝืนปรือขึ้นมาอีกครั้ง 

เธอคว้าโทรศัพท์มาเปิดดูข้อความทันที... 

ทว่า แทนที่จะเป็นข้อความกลับเป็นภาพถ่ายและคลิปที่ถูกส่งเข้ามาติดๆ กันแทน ทำให้หญิงสาวที่นอนเกือบจะหลับหายง่วงเป็นปลิดทิ้งทันที 

เธอรีบให้สัญญาณมือแก่พนักงานที่กำลังนวดว่าให้หยุดก่อน 

จากนั้นก็ลุกขึ้นสวมเสื้อคลุมให้เรียบร้อย ก่อนจะเดินออกจากห้องนี้ไปยังเหลียวไปมองมารดาที่กำลังหลับอยู่เตียงข้างๆ กัน 

แล้วเดินออกไปคุยโทรศัพท์กับเจ้าของคลิปและภาพถ่ายดังกล่าวทันที 

"แกได้รูปและคลิปพวกนี้มาจากไหน ยัยพาขวัญ!" 

"ได้มาเพราะฉันถ่ายมากับมือเอง ในคืนที่ไปเที่ยวร้าน Route 9&9 ผับเปิดใหม่ไง ตกลงผู้ชายในรูปกับในคลิปเป็นพี่ภัทรของแกแน่ใช่มั้ย เพราะตอนที่ฉันแอบถ่ายก็ไม่ค่อยมั่นใจหรอก แค้รู้สึกว่าคุ้นๆ ตา อีกอย่างโต๊ะที่ฉันนั่งอยู่ก็อยู่ไกลกับโต๊ะนั้นพอควร ภาพและคลิปเลยได้มาให้แกดูแค่นี้แหละ" 

พาขวัญอธิบายยืดยาวเกี่ยวกับภาพถ่ายและคลิปที่เธอแอบถ่ายมาจากผับในคืนนั้น เป็นภาพของหญิงชายคู่หนึ่งนั่งนัวเนียกันอยู่ อีกอย่างผู้ชายก็แต่งตัวค่อนข้างมิดชิด สวมหมวกปิดบังครึ่งใบหน้า ทำให้มองออกยากมากว่าจะใช่ ภัทร แฟนหนุ่มของศรุตาเพื่อนรักของเธอหรือไม่ 

"ใช่ เพราะฉันจำหมวกใบที่ผู้ชายสวมได้น่ะ ฉันเลือกให้พี่ภัทรเองกับมือตอนไปเที่ยวแอลเอครั้งล่าสุด ว่าแต่อีผู้หญิงในรูปนี่ใคร กล้ามาอี๋อ๋อกับแฟนคนอื่นแบบนี้" 

ศรุตารู้สึกหงุดหงิดมาก จากคลิปและรูปที่ทั้งสองคุยกันอย่างใกล้ชิด โดยมีผู้หญิงคนอื่นๆ นั่งล้อมทั้งสองเอาไว้อีกชั้นหนึ่ง ทำให้ยากกับการเข้าถึงจริงๆ โดยเฉพาะผู้หญิงปริศนาคนนี้ เธอมองออกว่าพยายามจะให้ท่าคนรักเธอเหลือเกิน 

"ฉันก็ไม่รู้จักอะ ไม่คุ้นหน้า... แต่เห็นมากับพวกยัยทิชานะ" 

"ทิชาไหน?" 

"ก็ทิชาลูกสาวเจ้าของร้านทองที่เยาวราชไงแก มาด้วยกันก็คงเป็นก๊วนเดียวกับยัยนี่แหละ" 

"แล้วฉันจะรู้ได้ยังไงว่าผู้หญิงคนนี้เป็นใคร" ศรุตาถามเสียงเครียดๆ 

"ถ้าจะสืบน่ะ จริงๆ ก็ไม่ยากหรอก" พาขวัญเอ่ยขึ้นมา 

"ยังไง แกจะช่วยฉันสืบหาผู้หญิงคนนี้ต่อใช่มั้ย" 

"แน่นอน ฉันจะช่วยแกสืบให้ ถ้ามากับก๊วนยัยทิชาก็แสดงว่าเป็นเพื่อนยัยทิชา พอดีฉันติดตามไอจียัยทิชาอยู่ ฉันคงเริ่มสืบจากไอจียัยทิชาได้เลย พวกนั้นต้องฟอลโล่วไอจีกันอยู่แล้ว" 

ศรุตาเริ่มยิ้มออก รู้สึกพึงพอใจขึ้นมา มีพาขวัญเป็นเพื่อนเธอก็สบายแบบนี้แหละ เพราะพาขวัญถือว่าเป็นเพื่อนคนเดียวในกลุ่มที่มีฐานะต่างจากเพื่อนคนอื่นๆ มาก เนื่องจากพาขวัญมีพ่อแม่เป็นแค่ครูบ้านนอกธรรมดาๆ แต่ก็อยากอัปเกรดมาอยู่กลุ่มเดียวกับพวกเธอซึ่งถึอว่าเป็นลูกหลานคนมีฐานะและมีชื่อเสียงในสังคมทั้งสิ้น 

ดังนั้น พาขวัญจึงยอมทำทุกอย่างเพื่อให้เพื่อนคนอื่นๆ ยอมรับ แม้แต่การยอมทำตัวเป็นขี้ข้ารองมือรองตีนให้เพื่อนๆ พาขวัญก็ทำมาหมดแล้ว ที่พวกเธอชอบมากก็คือการประจบสอพลอเก่งนี่เอง พวกเธอจึงสามารถหาประโยชน์จากตรงนี้ของพาขวัญได้เรื่อยๆ 

ส่วนพาขวัญก็จะได้สิทธิพิเศษอื่นๆ จากพวกเธอกลับเช่นกัน ไม่ว่าจะเป็นกระเป๋า รองเท้า เสื้อผ้าแบรนด์เนมทั้งหลาย ที่พวกพร้อมใจกันยกให้พาขวัญไปเมื่อไม่ต้องการแล้ว หรือแม้แต่ที่กินที่พักยามพวกเธอยกก๊วนไปเที่ยวลั่นล้ากันตามที่ต่างๆ พาขวัญก็จะได้ไปกิน นอน เที่ยวในแบบเดียวกับที่พวกเธอได้ อย่างไม่เสียค่าใช้จ่ายอะไรเลย 

"ขอบใจแกมากนะ พาขวัญ" ศรุตาเอ่ยกับอีกฝ่าย 

"ฉันจะสืบให้ แกวางใจได้เลย ไม่นานหรอกแกจะได้เห็นหน้าแม่คนนี้เต็มๆ และรู้ว่ามันชื่ออะไร เป็นใคร อยู่ที่ไหน" 

เมื่อพาขวัญให้คำมั่นเสร็จก็รีบวางสาย ส่วนศรุตาก็หมายมั่นว่าเธอจะได้รู้ตัวผู้หญิงที่กล้าเข้ามายุ่งกับผู้ชายของเธอในเร็ววันนี้อย่างแน่นอน 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว