email-icon facebook-icon Twitter-icon Instagram-icon Line-icon

ฝากสนับสนุนด้วยนะค่ะ เพื่อเป็นกำลังใจในการเขียน และการพัฒนางานเขียนเพื่อให้ผู้อ่านได้มีความสุขในการอ่านค่ะ

ชื่อตอน : บทที่ 8

คำค้น : #รักจำแลง #เตชินเซเว่น #Suchikung #ปั้นหมึกcontest

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 93

ความคิดเห็น : 2

ปรับปรุงล่าสุด : 10 ต.ค. 2564 14:08 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 400
× 0
× 0
แชร์ :
บทที่ 8
แบบอักษร

#รักจำแลง  

By suchikung 

บทที่8.... 

  

ภายในห้องครัวของร้าน 

“ป้าชมครับ ลูกค้าสั่งอาหารอะไรบ้างครับป้า” ร่างบางหันหลังถามโดยที่ไม่ได้มองว่าคนที่เข้ามาในครัวนั้นคือใคร 

“ขอแกงส้มกุ้งมะพร้าวอ่อน ไข่เจียว และก็ผัดผักรวมกุ้งครับ เชฟมือทอง” ชายร่างสูงขาวได้เอ่ยออกมาทันที 

ผมกำลังง่วนกับการทำอาหารให้ลูกค้า โดยไม่ได้สังเกตว่า คนที่เข้ามาในครัวคือใคร แล้วพอผมได้ยินเสียงซึ่งไม่ใช่เสียงของป้าชม พร้อมกับเมนูอาหารที่คุ้นเคยเป็นอย่างนี้ เพราะเมนูนี้เป็นเมนูที่คนรักเก่าและเป็นรักแรกของผมเค้าชอบทานมาก...ผมเลยหันไปทันที เพื่อดูว่าเค้าคนนั้นใช่คนที่ผมคิดหรือเปล่า..... 

“อ๊ะ.....มีนา....ใช่มีนา....จริง ๆ ด้วย คุณกลับมาจากฝรั่งเศสเมื่อไหร่ครับ”ร่างบางพูดจบก็สวมกอดคนตรงหน้าทันที 

“5555 ผอมลงไปหรือเปล่าครับ เด็กน้อยของผม ผมกลับมาตั้งแต่อาทิตย์ที่แล้วหละครับ”ชายร่างสูงขาวเอ่ยขึ้นมาทันที 

“แล้วก็น่าจะโทรหาผมบ้าง รู้ไหมว่าผมคิดถึงคุณนะครับ มีนา” ใช่ครับ เค้าเป็นคนรักเก่า รักแรก และคนแรกที่ผมยอมเค้าด้วยหละครับ 

“เดี๋ยวเราค่อยคุยกันนะครับ ทำอาหารให้ลูกค้าก่อนดีกว่า วันนี้ผมยอมเป็นลูกมือคุณเลยหนึ่งวัน แต่ขอค่าจ้างเป็นแกงส้มกุ้งมะพร้าวอ่อน ไข่เจียว และก็ผัดผักรวมกุ้ง ฝีมือคุณนะครับ เด็กน้อย” ชายร่างสูงขาวกล่าว 

“อิอิ...ได้สิครับ เดี๋ยวผมทำให้ อีกอย่างคุณจะได้ชิมให้ผมด้วยว่า ฝีมือทำอาหารของผมพัฒนาขึ้นหรือเปล่า ท่านนักชิมลิ้นทอง”ร่างบางพูดหยอกล้อออกมาทันที 

“ได้สิครับ เด็กน้อย”ชายร่างสูงขาวเอ่ยมาทันที 

- 

- 

แล้วระหว่างนั้น.....คุณเตชินก็เข้ามาในร้านพร้อมกับดาและโรส ซึ่งเป็นเพื่อนและคู่หมั้นของตนเอง 

“สวัสดีครับป้าชม วันนี้รบกวนฝากท้องไว้สักมื้อนะครับ”เตชินเอ่ยเมื่อได้โต๊ะนั่งแล้ว 

“ยินดีค่ะ นี่คะเมนู เลือกดูก่อนนะคะ เดี๋ยวป้ามารับออเดอร์”ป้าชมเอ่ยด้วยความเป็นกันเองกับอีกฝ่าย 

......อีกทางด้านหนึ่ง ซึ่งอยู่ทานด้านหน้าเคาเตอร์...... 

“ป้าชมครับ ออร์เดอร์โต๊ะ 5 ได้แล้วครับป้า” ชายร่างสูงขาวตะโกนเรียกป้าชมอย่างคุ้นเคย 

“นั่นใคร” เตชินเอ่ยขึ้นมาลอย ๆ เมื่อเห็นชายสูงขาวอยู่ตรงเคาเตอร์ 

“ไหน ๆ เต ดาไม่เห็นเลย” ดาซึ่งนั่งอยู่ข้าง ๆ เตชินถามขึ้นมาทันที 

“นั้นไง ตรงเคาเตอร์นั้นไง” เตชินพูดพร้อมกับชี้ไปทางเคาเตอร์ 

“อ๋อ มีนา แฟนเก่าของเซเว่น นี่เองนึกว่าใคร”ดาพูดขึ้นทันเมื่อเห็นชายร่างสูงขาว “เดี๋ยวดาเข้าไปทักก่อนนะเต โรส” ดาเอ่ยพร้อมเดินไปทันที 

“ตามสบาย ฮึ” เตชินพูดด้วยน้ำเสียงไม่ค่อยโอเคนัก 

“เป็นอะไรคะ เต หิวข้าวเหรอค่ะ” โรสเอ่ยถามเมื่อเห็นปฎิกิริยาของอีกฝ่าย 

“เออ..โรส ผมมีเรื่องจะบอกคุณ คือผมอยากทดสอบอะไรบางอย่างโดยที่คนที่ผมทดสอบนั้นเค้ายังไม่ยอมตกลงกับผมเลย ผมรู้ว่าเราเป็นคู่หมั้นกัน แต่ก็หมั้นเพราะทางธุรกิจ โรสจะมีความคิดเห็นอย่างไรที่ผมจะดึง คน คนนึงมาเพื่อพิสูจน์รสนิยมของผมนะ” เตชินบอกโรสไปตรง ๆ เพราะระหว่างตนเองกับโรสก็รู้ ๆ กันอยู่แล้วว่าหมั้นกันเพราะเหตุใด 

หลังจากที่โรสฟังเตชินพูด ก็เลยถามกลับไปว่า “คนที่เตจะดึงเค้ามาทดสอบนะ เค้าเป็นผู้หญิงหรือผู้ชาย และเตไม่ต้องทำหน้าสงสัยนะ เพราะโรสพอจะดูออกว่า เตสับสนเรื่องรสนิยมของตนเองอยู่ใช่ไหม” โรสเองก็พูดตรง ๆ กับเตชินเช่นกัน 

“เป็นผู้ชายครับ โรส ผมสับสน จริง ๆ คือ ผมชอบผู้หญิงนะ แต่มีอยู่วันหนึ่งผมพลาดไปมีอะไรกับผู้ชายคนหนึ่ง อย่ามองผมแบบนี้โรส ผมได้เค้า ไม่ใช่เค้าได้ผม” เตชินพูดออกมาเพื่อไม่ให้โรสเข้าใจผิดเพราะเห็นสีหน้าสงสัยของโรส 

“โรสยังไม่ได้ว่าอะไรเลยค่ะ เรื่องแบบนี้มันห้ามอะไรใครไม่ได้หรอก มันคือเรื่องของความรู้สึกภายในของตนเอง แต่ว่า เต จะทำยังไงต่อไปหละค่ะ” โรสเอ่ยถามออกมาทันที 

“ตอนนี้ผมให้เวลาเค้าคนนั้น 1 อาทิตย์ในการตัดสินใจ โดยผมยื่นข้อเสนอไปว่า ผมให้เงินสดก้อนหนึ่ง ถ้าเค้ายอมเซ็นสัญญาที่เป็นคนที่ให้ผมทดสอบเป็นเวลา 1 ปี นะครับ” เตชินเอ่ยออกโดยไม่ได้ปิดบังโรสแต่อย่างไร 

“แล้วครบ 1 อาทิตย์หรือยังคะ”โรสถามขึ้นมาอีก 

“ยังครับ ยังไม่ครบอาทิตย์เลยครับ” เตชินตอบกลับไป 

“งั้นก็รอให้ครบอาทิตย์ก่อนสิคะ และถ้าเค้าไม่ตกลงค่อยว่ากันอีกที ก็ไม่เสียหายนี่ค่ะเต”โรสพูดออกมาเพื่อไม่ให้เตชินคิดมาก 

“แต่ผมรอไม่ไหวนี่ครับ ผมมีความรู้สึกว่า เค้าคนนั้น เหมือนจะไม่ยอมตกลงกับผมแน่นอนเลยครับ” เตชินเผยความที่ตัวเองกังวลออกมา 

“แต่ฟัง ๆ ดูแล้วโรสว่าเค้าต้องตกลงแน่นอนค่ะ เต ไม่ต้องหวงหรอก” โรสพูดให้กำลังใจเตชินทันที 

“ครับ ผมก็หวังให้มันเป็นแบบนั้นแหละครับ” เตชินพูดออกมาอย่างไม่มั่นใจ 

- 

- 

แกร๊ก!!!! 

มีนา!!! 

“คุณมาตั้งแต่เมื่อไหร่ ทำไมไม่บอกดาเลยหละค่ะ ดาคิดถึงมีนาจัง” หญิงสาวเอ่ยทันทีที่เห็นเพื่อนรักของตนเองอีกคน 

“อ้าว ชลดา มาทานข้าวเหรอครับ” มีนาเอ่ยขึ้น เมื่อเห็นว่าต้นเสียงนั้นเป็นใคร 

“ค่ะ เดี๋ยวมาทานข้าวด้วยกันนะ ดาพาเพื่อนมาอีก 2 คน” หญิงสาวเอ่ย 

“ได้ครับ ทานกันหลาย ๆ คน สนุกดี เดี๋ยวผมออกไปนะ ขอช่วยเซเว่นทางนี้ก่อนนะครับ”ชายร่างสูงขาวเอ่ย 

“โอเคค่ะ แล้วเจอกันนะคะ เซเว่น มีนา”หญิงสาวพูดพร้อมกับเดินออกไปจากที่ห้องครัวทันที 

- 

- 

ระหว่างที่ทั้ง 5 คนนั่งทานอาหารกัน 

“เออ...นี่มีนา เป็นเพื่อนและแฟนเก่าของเซเว่นนะ เตชิน โรส แล้วนี่โรส กับเตชิน เป็นเพื่อนดา เอง แล้วอีกเรื่องคือ โรสกับเตชินเป็นคู่หมั้นกันด้วย” โรสได้แนะนำบอกความสัมพันธ์ของทั้งสองฝ่าย 

“สวัสดีครับ คุณเตชิน คุณโรส” ชายร่างสูงขาวพูดขึ้นระหว่างร่วมรับประธานอาหาร 

“สวัสดีเช่นกันครับ คุณมีนา เออ...ผมขอถามอะไรหน่อยได้ไหมครับ คุณเป็นแฟนเก่าคุณเซเว่นเหรอครับ”ชายร่างสูงถามสิ่งที่สงสัยทันที 

“ใช่ครับ”(ผมว่าคุณเตชินแปลก ๆ นะมีคู่หมั้นอยู่แล้ว ทำไมสายตามองเซเว่น และพอผมจับสังเกต เซเว่นก็เอาแต่ก้มหน้าทานอาหารอย่างเดียว มันดูไม่ปกติ งานนี้ผมว่ามีกลิ่นตุ ๆ แล้ว สงสัยผมต้องสืบอะไรนิดหน่อยแล้วหละ).. “เออ แล้วนี่คุณเตชินทำงานอะไรเหรอครับ แล้วมารู้จักเด็กน้อย เอ้ย เซเว่นได้ไงครับ” ชายร่างสูงขาวถามพร้อมจับสังเกตุไปด้วย  

“ผมเป็นเจ้าของธุรกิจโรงแรม ครับ และที่ผมรู้จักคุณเซเว่น ก็เป็นเพราะดาแนะนำนะครับ เออ...คือพอดีผมต้องการเชฟมาทำอาหารให้ในงานสัมนาใหญ่ ที่จะจัดที่โรงแรมของผมนะครับ แล้วดาก็แนะนำคุณเซเว่นให้ผมรู้จักนะครับ”ร่างสูงได้บอกอีกฝ่าย 

“แล้วเซเว่นตกลงหรือเปล่าครับ” ชายร่างสูงขาวหันไปถามคนข้าง ๆ ทันที 

“ตกลงไปแล้วครับ มีนา”ร่างบางบอก 

“งั้นผมไปเป็นลูกมือนะครับ พอดีผมว่างช่วงนี้ กว่าจะกลับก็อีกนาน อยากจะรื้อฟื้นอะไรเก่า ๆ กับคนเก่า ๆ นะครับ”พูดจบผมก็เหล่ตาไปที่คุณเตชินทันที 

แคร๊ง!!! 

“เป็นอะไรไปค่ะ เตชิน” โรสถามเมื่อเห็นปฎิกิริยาของเตชิน 

“เออ...ปะ...เปล่าครับ พอดีมือมันลื่น....” ชายร่างสูงแก้ตัวออกไป 

“ขอโทษนะครับ ผมขออนุญาตไปยกของหวานกับผลไม้มาให้นะครับ”ร่างบางกล่าวพร้อมกับลุกขึ้นไปทันที 

“ผมขอตัวเข้าห้องน้ำนะครับ ทุกคน เดี๋ยวผมมา” ร่างสูงพูดพร้อมกับเดินออกไปเช่นกัน 

- 

- 

ระหว่างที่ร่างบางเดินไปนั้น ร่างสูงก็เดินตามไปติด ๆ ได้จังหวะ ร่างสูงก็กระชากร่างบางหลบมุมห้องทันที 

“นี่คุณ!! ปล่อยผมนะ” ร่างบางตกใจที่โดนดึงจึงพูดด้วยน้ำเสียงที่ไม่พอใจนัก 

“ทำไม ผมจับนิดจับหน่อยไม่ได้เหรอครับ หรือว่า ต้องให้คนรักเก่าเท่านั้นที่แตะต้องได้”ด้วยความที่ร่างสูงมีอารมณ์ที่ครุกรุ่นอยู่แล้วจึงให้พูดประชดออกไปอย่างนั้น 

“นี่คุณจะหาเรื่องผมเหรอ”ร่างบางไม่พอใจจึงพูดออกไปแบบนั้น 

....ด้วยความที่อารมณ์ของทั้งสองฝ่ายนั้นไม่นิ่งพอ เลยทำให้ต่างคนต่างระเบิดอารมณ์ต่อกัน.... 

“ผมไม่ได้หาเรื่องคุณ แต่ผมพูดความจริง!!! คุณกำลังจะกลับไปหาคนรักเก่าใช่ไหม”ร่างสูงพูดพร้อมกับโอบเอวร่างบางพร้อมกับดันตัวให้ร่างบางอยู่ในมุมที่ไม่อาจหนีเค้าไปไหนได้ 

“ถ้าผมจะคืนดีกัน แล้วคุณจะทำไม!!! คุณอย่าลืมนะว่า เราไม่ได้เป็น....อุ๊ป!!!”ร่างบางจะพูดต่อแต่ไม่ทันที่จะได้พูดก็ถูกอีกฝ่ายจูบทันที 

...(ผมหงุดหงิดทันทีที่รู้ว่า คุณมีนาเป็นแฟนเก่าของคุณเซเว่น ผมไม่รู้ว่าทำไมผมต้องหงุดหงิด ผมหงุดหงิดทำไม ใจผมเป็นอะไรไป ทำไม ๆ แล้วดูสิ ริมฝีปากอวบอิ่มสีระเรื่อ กำลังเถียงผมฉอด ๆ นี่นะเหรอที่บอกว่าตัวเป็นฝ่ายรุกนะ ผมว่าไม่ใช่แล้วหละ ปากดีนัก ผมก็ต้องใช่วิธีเดียวที่ทำให้อีกฝ่ายหยุดเถียงผมซะที ผมใช้มือข้างหนึ่งจับที่ปลายคางแล้วจากนั้นผมก็ประทับริมฝีปากอวบอิ่มนั้นทันที จังหวะที่ผมประทับริมฝีปากอีกฝ่ายทำให้ผมมีความรู้สึกบางอย่าง ความรู้สึกที่ผมต้องการมากกว่านี้ จังหวะนั้นเอง ผมค่อย ๆ ใช้ปลายลิ้นไล่เลียไปที่ริมฝีปากร่างอย่างแผ่วเบาพร้อมกับดูดเน้นย้ำที่ริมฝีปากร่าง ผมจูบและไล่เลียย้ำ ๆ เพื่อไม่ให้อีกฝ่ายได้มีอากาศหายใจจนทำให้อีกฝ่ายเผยอปาก และเป็นจังหวะเดียวกันที่ผมได้ใช้ลิ้นเข้าไปชิมความหวานของอีกฝ่ายทันที อารมณ์ผมตอนนี้คือต้องการโกยความต้องการนี้ให้มากที่สุด ผมใช้ลิ้นไล่เลียเกี่ยวพันไปมากับลิ้นเล็ก ๆ ซึ่งตอนนี้ได้โอนอ่อนไปตามความหวานที่ผมมอบให้ ผมโอบเอวอีกฝ่ายด้วยมือทั้งสองข้าง เราจูบและแลกลิ้นกันสักพักจนอีกฝ่ายต้องดันอกผมออกเพื่อเป็นการบอกว่า พอได้แล้ว .....เมื่อผมละจากริมฝีปากที่อวบอิ่ม ผมมองตาแล้วพูดกับอีกฝ่ายทั้ง ๆ ที่ยังกอดเอวบางนั้นว่า..... 

“ผมไม่อยากรอให้ครบ 1 อาทิตย์แล้ว คุณตกลงตอบรับข้อตกลงของผมได้ไหม เวลา แค่ 1 ปี มันไม่นานหรอก ที่เราสองคนจะเรียนรู้กัน ว่าเราทั้งสองคนรู้สึกกันยังไง” ผมพูดพร้อมกับรอคำตอบจากอีกฝ่าย ผมมั่นใจว่าอีกฝ่ายต้องตอบรับข้อเสนอของผมเพราะระหว่างที่ผมจูบกันนั้น ผมมั่นใจ ว่าผมมองไม่ผิดว่า....อีกฝ่ายก็ต้องรู้สึกเหมือนที่ผมรู้สึกเหมือนกัน...... 

  

โปรดติดตาม #รักจำแลง บทที่ 9 

 By Suchikung 


เธอๆๆๆ เค้าจูบกันแล้ว ใจสั่นแบบเบา ๆ แล้วยังไงหละนี่ ลูกสาวฉันจะตอบตกลงหรือเปล่าน้าาาาา แต่เรื่องนี้ บอกได้เลย ใครรอเอ็นซี อีกไม่นานเกินรอ 555
ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว