facebook-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : ทำแผล

คำค้น : หมอ น่ารัก พระเอกร้าย นางเอกน่ารัก

หมวดหมู่ : นิยาย ชีวิต/ดราม่า

คนเข้าชมทั้งหมด : 507

ความคิดเห็น : 5

ปรับปรุงล่าสุด : 26 ก.ย. 2564 13:00 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ทำแผล
แบบอักษร

 

 

ตากลมโตมองภาพที่อยู่เบื้องหน้าอย่างไม่เข้าใจ เมื่อคิมหันต์ขับรถมาจอดหน้าบ้านหลังหนึ่ง

"แวะมาเอาของเหรอคะ"ถามเพราะคิดว่าเขาคงแวะมาเอาของ ก่อนไปโรงพยาบาล คิมหันต์ไม่พูดอะไร ชายหนุ่มเดินมาเปิดประตู แล้วทำท่าจะช้อนเธอเข้าวงแขน

"ไม่ต้องค่ะ ฉันเดินไหว"อรอุมาปฏิเสธ พร้อมกับขยับหนี

"มาเถอะน่า อย่าเล่นตัวนักเลย ผมไม่พิศวาสคุณหรอก"

"หมอคิม!"ตวาดแหวเมื่อเขาพูดจบประโยค

"มาเถอะ เดี๋ยวเลือดไหลจนหมดตัวพอดี"

"ถอยไปสิคะ ฉันเดินไหว"

"อย่าดื้อสิ ผมรู้ว่าคุณเจ็บแผล สงบศึกก่อนนะ ทำแผลเสร็จค่อยทะเลาะกันใหม่"พูดจบคิมหันต์ก็อุ้มอรอุมาแล้วเดินเข้าไปในบ้าน อรอุมาเข้าใจในตอนนี้เองว่าเขาจะทำแผลเธอ ที่นี่คงเป็นคลินิกของเขา เพราะเธอเห็นอุปกรณ์เกี่ยวกับการรักษา และยาหลายชนิดเรียงรายอยู่ในตู้

คิมหันต์วางอรอุมาลงบนโซฟา เดินเข้าไปในห้อง แล้วกลับมาพร้อมอุปกรณ์ทำแผล

"ถอดกางเกงได้ไหม"ถามเมื่อเห็นว่าคงถกขากางเกงขึ้นไม่ได้ เพราะมันเป็นกางเกงยีนส์

"ตัดออกเลยค่ะ"อรอุมาตอบไหนๆมันก็ขาดแล้ว ก็ตัดออกไปเลยแล้วกัน

"ถ้าตัดก็ต้องตัดทั้งตัว ความหมายของผมคือ ให้คุณเอากางเกงตัวนี้ออกไปให้พ้นตาผม ถ้าคุณให้ผมตัด ผมก็จะตัดนะครับ"พูดพร้อมกับหยิบกรรไกขึ้นมา เขาต้องการเอากางเกงตัวนี้ออกไปให้พ้น เพราะจะได้ดูตรงจุดอื่นด้วยว่าบาดเจ็บตรงไหนอีกหรือเปล่า

"ทำแค่แผลให้ก็พอ เดี๋ยวฉันไปรักษาต่อโรงพยาบาลเอง"อรอุมาบอกเธอคงไม่รบกวนเขานาน ทำแผลเสร็จก็แยกย้าย คิดแล้วก็โมโห ถ้ารู้หมอที่เจ้าของสวนมาตามคือเขา เธอขับรถหาหมอเองดีกว่า จะโลกกลมหรืออะไรก็ตาม เธอก็ไม่อยากเจอกับเขา

"มีให้เลือกสองอย่างนะ จะปิด หรือเปิด"คิมหันต์ถามเสียงเย็น

"คุณ!"

"เลือกครับ"คิมหันต์ไม่สนใจลูกตาวาวๆของเธอ จะปิดหรือจะเปลือยก็ไม่ใช่ปัญหา เป็นหมอที่โรงพยาบาลประจำอำเภอ ทำตั้งแต่สากกระเบือยันเรือรบ คลอดลูก ตรวจภายใน เขาทำมาหมด เห็นจนไร้ความรู้สึกไปแล้ว

"ก็เอาผ้ามาสิ"ตอบอย่างไม่พอใจ ไม่ชอบที่ถูกบังคับ

"ก็แค่นี้"คิมหันต์ยกยิ้มมุมปาก ก่อนจะหันหลังเดินเข้าไปในห้องเดิม อรอุมาก่นด่าเขาในใจ ทำไมต้องมาวุ่นวายกับเธอด้วย ส่งเธอไปโรงพยาบาลหรือสถานีอนามัยก็จบ

หมอหนุ่มส่งผ้าให้เธอ อรอุมากลอกตา เมื่อเห็นผ้าที่เขาส่งมา คล้ายๆผ้าคลุมไหล่ แต่เล็กกว่า และที่สำคัญบางเฉียบขนาดนั้นจะปิดอะไรได้

"มีผ้าที่ดีกว่านี้ไหม"

"ไม่มี ใช้ๆไปเถอะ เร็วเข้าผมเสียเวลากับคุณมานานแล้วนะ"พูดจบก็ใช้กรรไกรตัดขากางออก แล้วตัดไล่ขึ้นมาด้านบน อรอุมาหวาดเสียวกลัวเขาจะตัดโดนเนื้อของเธอ ไม่นานกางเกงยีนส์เจ้าปัญหาก็หลุดออกจากช่วงล่างของหญิงสาว หมอหนุ่มมองช่วงขาเรียวที่เปรอะเปื้อนไปด้วยเลือด ลึกเอาการมิน่าเลือดถึงไหลไม่หยุด คิมหันต์ลงมือทำแผลให้เธอ

อรอุมามองซีกหน้าของเขา ผมบางส่วนร่วงลงไปปรกหน้าจนบังแว่นตากรอบใส นึกขัดใจกับผมที่ยาวจนรกนั่น ที่นี่ไม่มีช่างตัดผมหรือไง หรือคิมหันต์จะเปลี่ยนลุคจากคุณชายหมอที่เธอเคยเห็น มาเป็นหมอชนบทมาดเซอร์ แต่ถึงยังไงเธอก็จำเขาได้ คนที่ไม่ชอบขี้กันมาตั้งแต่เด็ก ไม่ว่าจะเวลาไหนก็ไม่ชอบกัน หัวใจดวงน้อยกระตุกเมื่อมือนุ่มนิ่มไม่ต่างจากผู้หญิงสัมผัสลงมาบนขา สมแล้วที่เป็นหมอมือเบาจนแทบไม่รู้สึก เขาเป็นผู้ชายอบอุ่นอ่อนโยน แต่เธอไม่เคยได้รับสิ่งเหล่านั้นจากเขาเลย

..................................................................................................

พาหมอคิมมาส่งแล้วจ้า ที่รักมาน้อยแต่มาน้า^^

ฝากหมอคิมด้วยนะคะ

ที่รักจ๋าฝากผลงานอีบุ๊คนามปากกามณีภัทรสร ใน Mebmarket ด้วยนะคะ 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว