email-icon facebook-icon Twitter-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

บทที่ ๑๗ เปิดใจ 100%

ชื่อตอน : บทที่ ๑๗ เปิดใจ 100%

คำค้น : ท่านประธาน

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 21.4k

ความคิดเห็น : 21

ปรับปรุงล่าสุด : 13 พ.ย. 2564 11:43 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บทที่ ๑๗ เปิดใจ 100%
แบบอักษร

“เป็นแฟน?” มินตราทวนคำเสียงแผ่ว 

“ครับ” 

“เพราะไม่อยากหยุดเหรอคะ” 

“มีนอยากหยุดเหรอครับ” 

“ฉันถามคุณก่อน” 

พอเธอว่าอย่างนั้นเขาก็ยิ้ม ไล้มือบนไหล่เธอเบา ๆ ก่อนว่า 

“เรื่องนั้นมันเป็นแค่ผลพลอยได้” 

“แล้ว?” 

“ผมชอบมีน” เขาตอบ มองสบตาเธอ “ผมชอบมีน อยากเป็นแฟน อยากให้ความสัมพันธ์ของเรามันมากกว่าเรื่องเซ็กส์อย่างที่ตกลงกันตอนแรก ได้ไหมครับ” 

“คุณชอบฉัน” มินตราทวนคำเขาเหมือนคนโง่ แต่การที่เขาบอกว่าชอบเธอก็เป็นสิ่งเหนือความคาดหมาย เพราะคิดมาตลอดว่า ทุกสิ่งอย่างที่เขาทำกับเธอเป็นเพราะข้อตกลง ‘เปิดซิง’ ที่เธอเคยขอเขาเท่านั้น ไม่คิดว่าที่เขาทำดีด้วย ดูแลเธอ ทำให้เธอรู้สึกเหมือนขึ้นสวรรค์ทุกครั้งที่มีความสัมพันธ์กัน จะเป็นเพราะเขาชอบเธอ เธอแค่คิดว่าเป็นนิสัยส่วนตัวของเขาที่ทำดีกับคนอื่นทุกคน เหมือนที่เขาเคยช่วยพิมพ์ภัสสร ทั้งที่ไม่ได้คิดอะไรกับหล่อน จึงไม่เคยคิดว่าเขาจะมีความรู้สึกพิเศษกับเธอมากไปกว่านั้น 

“ครับ ผมชอบมีน” เขายืนยัน ยิ้มใส่ตาเธอ แล้วถาม “มีนล่ะ ชอบผมบ้างหรือเปล่า” 

มินตราสบตากับเขาแล้วก็หัวใจเต้นแรง การที่เขาบอกถึงความรู้สึกที่มีต่อเธอออกมาตรง ๆ มันทำให้เธอรู้สึกดีมากเลย นี่หรือเปล่านะความสัมพันธ์แบบผู้ใหญ่ ๆ ไม่ต้องปิดบัง ไม่ต้องให้คาดหวังและเดาเอาเอง แต่คิดอย่างไรก็บอกออกมาอย่างนั้น ซึ่งพอเห็นว่าเขาบอกออกมาตรง ๆ ก็ทำให้เธอตัดสินใจพูดออกไปตามตรงเช่นกัน 

“ก็...ก็ชอบนะคะ” แม้ว่าความรู้สึกของเธอจะเกินกว่าความชอบไปมากแล้วก็ตาม 

ฌานยิ้มกว้างหลังได้ยินคำตอบจากเธอ เขาขยับตัวลุกขึ้นนั่งพิงหัวเตียง ดึงตัวเธอเข้าไปกอด กดจูบแรง ๆ ที่ไหล่ที่เปลือยเปล่าของเธอ แล้วว่า 

“แปลว่าตกลงเป็นแฟนกันนะครับ” 

“ค่ะ” มินตราตอบเสียงเบา ก้มหน้าอย่างขัดเขิน เพราะแค่คิดว่าตอนนี้เธอกับฌานเป็นแฟนกันแล้ว แถมเขายังเป็นคนขอเธอเป็นแฟน เป็นคนที่บอกว่าชอบเธอก่อน มันก็ทำให้อดเขินไม่ได้ แถมยังรู้สึกเหมือนกำลังฝันไปอีกด้วย เพราะผู้หญิงธรรมดา ๆ บ้าน ๆ อย่างเธอ ถูกฌาน ประธานกรรมการบริหารลาคาซ่ากรุ๊ปที่เธอทำงานอยู่บอกว่าชอบและอยากเป็นแฟน มันเป็นเรื่องที่ไม่น่าจะเป็นไปได้เอาเสียเลย 

“เป็นแฟนกันแล้ว มีนอยากให้ผมทำอะไรเป็นพิเศษหรือเปล่าครับ” เขาถาม 

“ทำอะไรเป็นพิเศษคะ” 

“ก็ไม่รู้สิ เออ ว่าไปผมก็ไม่ได้มีแฟนจริงจังมานานมากเลยนะ เหมือนจะทำตัวไม่ค่อยถูกเหมือนกัน” เขาว่า สีหน้าเขิน ๆ จนเธออดยิ้มไม่ได้  

มินตรายื่นหน้าเข้าไปจุ๊บที่ริมฝีปากเขาเบา ๆ ตามความรู้สึกเอ็นดูที่ผุดพรายในใจ ก่อนจะบอก 

“ฉันชอบคุณที่เป็นคุณแบบนี้ ไม่ต้องทำอะไรเป็นพิเศษหรอกค่ะ” 

มินตราคาดว่าเขาคงจะฉีกยิ้มพอใจ เพราะคำพูดของเธอเป็นการเน้นย้ำไปอีกว่าเธอชอบเขา แต่สิ่งที่ได้รับกลับมากลับเป็นอาการหน้านิ่วคิ้วขมวด 

“มีอะไรหรือเปล่าคะ ทำไมทำหน้าแบบนั้น” มินตราถามอย่างสงสัยทันที 

“มีนแทนตัวเองว่าฉันห่างเหินจังเลยครับ” เขาตอบ มองเธอหน้ามุ่ย 

“อ้าว” เธอได้แต่อุทาน 

“เป็นแฟนกันแล้ว มีนแทนตัวเองด้วยชื่อเล่นได้ไหมครับ เหมือนที่พิมพ์แทนตัวกับวิชญ์​ น่ารักดี ดูสนิทสนมดีด้วย” 

มินตราถึงกับกลอกตา ท่านประธานคนคูลของเธอ ทำไมพอเป็นแฟนกันแล้วถึงได้มุ้งมิ้งแบบนี้ล่ะ แต่เพราะเห็นว่าสิ่งที่เขาขอไม่ได้เหนือบ่ากว่าแรงตรงไหน เธอจึงพยักหน้าให้ 

“ค่ะ ต่อไปมีนจะแทนตัวกับคุณว่ามีนละกัน” 

“ขอบคุณครับ น่ารักจัง” เขาว่า กอดเธอกระชับ ก้มลงฝังจูบหนัก ๆ ที่ศีรษะเธอ แล้วโยกตัวเธอไปมาเบา ๆ ขณะพึมพำเสียงไม่ดังนัก 

“แฮปปี้จัง เป็นแฟนกันแล้ว ต่อไปก็ไม่ต้องหลบ ๆ ซ่อน ๆ อีกแล้วนะครับ” 

มินตราผละตัวออกจากอ้อมกอดเขา เอี้ยวตัวไปมอง แล้วถามพลางขมวดคิ้ว 

“หลบ ๆ ซ่อน ๆ อะไรคะ” 

“ก็ที่ทำงานไง ต่อไปผมก็ไม่จำเป็นต้องแกล้งทำเหมือนไม่สนิทกับมีนแล้ว” 

“ไม่ได้นะคะ!” มินตราบอกละล่ำละลักเมื่อเข้าใจความหมาย 

“หือ?” 

“ที่ทำงาน ขอเป็นเหมือนเดิมได้ไหมคะ” 

“ทำไมล่ะครับ” เขาถาม สีหน้าไม่เห็นด้วย และคงไม่พอใจ เพราะหน้าเขาบึ้งอย่างเห็นได้ชัด 

“ก็...คุณเป็นประธานบริษัท ส่วนมีนเป็นพนักงาน มันจะดูไม่ดี” 

“ดูไม่ดียังไง”​ 

“ต้องมีคนคิดว่ามีนใช้เต้าไต่แน่เลย” 

“ผมต่างหากเป็นคนไต่” เขาว่า ตาเป็นประกายล้อเลียนจนมินตราต้องทุบลงไปที่หน้าอกเขาอย่างหมั่นไส้ พูดออกมาได้ ไม่อายปากบ้างเลย 

“มีนทำงานหนักมากนะคะกว่าจะมาอยู่ตรงจุดนี้ มีนไม่อยากให้ใครมาคลางแคลงว่าเป็นเพราะคบกับคุณถึงได้ตำแหน่งมา” 

“เราห้ามความคิดคนไม่ได้นี่ครับ” 

“มันก็จริง แต่มีนก็ไม่อยากให้ใครคิดไม่ดีกับมีนนี่คะ มีนจะทำงานอย่างสบายใจมากกว่าถ้าไม่ถูกจับจ้องในฐานะแฟนของประธานบริษัท นะคะ” 

“ทำไมเจ็บ”​ เขาว่า ยกมือขึ้นลูบอก จนมินตราต้องวางมือลงบนมือเขา ลูบเบา ๆ  

“เจ็บอะไรคะ” 

“รู้สึกเหมือนเป็นผัวน้อย” 

“ฌาน!” มินตราเรียกเขาเสียงสูง ส่งค้อนน้อย ๆ ไปให้ “พูดอะไรก็ไม่รู้” 

“จริงไหมล่ะครับ มีนอายที่จะบอกใคร ๆ ว่าเป็นแฟนผมเหรอ” 

“ไม่ได้อายค่ะ แต่ไม่อยากเป็นที่จับจ้องในที่ทำงาน แค่นั้นเอง นะคะ คุณอยากให้ทำอะไรมีนยอมทุกอย่างเลย ขอเรื่องนี้เรื่องเดียว นะ ๆ” เธอออดอ้อน  

“ทุกอย่างแน่นะครับ” เขาว่า สายตาเจ้าเล่ห์ขึ้นมาทันที จนเธอต้องบอกเสียงอ่อย 

“ก็ทุกอย่างที่ทำได้” 

“มีนทำได้แน่”  

“ให้ทำอะไรคะ” 

“ทำให้ผมมีความสุขชดเชยที่มีนไม่ยอมให้เปิดตัวที่ทำงาน” เขาว่า ดึงผ้าห่มที่คลุมตัวอยู่ออก เปิดเผยเนื้อตัวที่ตอนนี้ตั้งตระหง่าน คล้ายจะบอกว่าตรงไหนที่อยากมีความสุข 

มินตราเห็นแล้วหัวใจเต้นแรงโดยอัตโนมัติ เธอขยับตัวเข้าไปหา ในเมื่อเขายอมให้ในเรื่องที่เธอขอ เธอเองก็ชดเชยให้เขาได้เหมือนกัน อีกอย่างมันก็ไม่ได้ยากอะไรขนาดนั้น เพราะก่อนหน้านี้ก็เพิ่งทำไปเองนี่นะ 


แหม มีความขอชดเชยความเจ็บปวดที่ไม่ถูกเปิดตัวที่ทำงาน ก็คนมันไม่อยากรู้สึกว่าเป็นผัวน้อยอะเนอะท่านประธาน
ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว