นิยายเรื่องนี้จะเริ่มติดเหรียญในวันที่ 10 สิงหาคม 2559 นะคะใครที่ยังไม่ได้อ่านได้โปรดเข้ามาอ่านโดยด่วน!ก่อนจะใส่เหรียญ แต่ไรท์จะอัพให้จบก่อนจ้า ช่วยสบับสนุนเราบ้างนะเพื่อเรื่องต่อๆไปที่เรากะว่าจะเขียนอีก ถ้าคนอ่านยังให้การสนับสนุนเราจะพัฒนาฝีมือการเขียนไปเรื่อยๆจ้า <3<3<3

ห่วงผูกคอ nc นิดหน่อย (อัพครบ)

ชื่อตอน : ห่วงผูกคอ nc นิดหน่อย (อัพครบ)

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 41.6k

ความคิดเห็น : 28

ปรับปรุงล่าสุด : 23 ส.ค. 2561 17:18 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ห่วงผูกคอ nc นิดหน่อย (อัพครบ)
แบบอักษร

บ้านวิริยะไพศาล

"น้อยเอ้ย!น้อย"คุณศจีเรียกสาวใช้ วัย 20 ต้นๆ แม่กับพ่อของเธอทำงานที่บ้านนี้มานานพ่อขับรถให้คุณสาโรจน์คุณผู้ชายของบ้านนี้ ส่วนแม่เป็นแม่ครัวที่ทำอาหารได้ถูกใจคุณผู้หญิงอย่างมาก

"ขาคุณผู้หญิง"

"ตาธารไปไหน?วันนี้วันเสาร์นี่ออฟฟิตก็ปิดแล้วมันหายหัวไปไหนของมัน เจ้าลูกคนนี้เมื่อไหร่มันจะแต่งงานแต่งการมีเหย้ามีเรือนกับเขาซะทีนะ เป็นพ่อพวงมาลัยลอยไปลอยมาน่าเบื่อจริง"คุณศจีบ่นลูกชายไปตามปกติ

"เมื่อวานคุณธารไม่ได้กลับบ้านค่ะคุณผู้หญิง "น้อยรายตามความเป็นจริง

"ไปตามเจ้าสองคนนั้นมาสิ"

"เอ่อ!พี่กริชกับพี่แทนก็ไม่กลับมาเหมือนกันค่ะคุณผู้หญิง"คุณศจีส่ายหน้าอย่างระอา

"เอะอะ!อะไรกันคุณ?น้อยกาแฟมากินก่อนมาเดี๋ยวค่อยกินอาหารเช้า ว่าไงครับคุณเมียที่เคารพ บ่นลูกชายรูปหล่อตามเคยผมได้ยินไม่ถนัด จะให้ลูกชายคุณมีเมีย เอาแม่แซนดี้นั่นมั้ยล่ะ ชีวิตคุณจะได้มีสีสรร แค่เสียงหล่อนผมก็แสบไปถึง ตับอ่อนแล้ว"คุณสาโรจน์บอกภรรยา

"คุณอย่าพูด คุณพูดทีไรแม่นั่นมาทุกที ฉันนะถ้าลูกรักใครฉันก็รัก ยกเว้นแม่นั่นคนเดียว เราจะเอาหน้าไปไว้ไหนคะคุณ ถ้าสะใภ้ดีแต่แต่งหน้าทาปากไม่ทำอะไรเลยวันๆหนึ่ง เฮ้อ!เวรกรรมของฉันแท้ๆลูกไม่ได้ดั่งใจ"คุณศจีบ่นตามหลังสามี ที่เดินเข้าไปในห้องรับแขกเปิดเพื่อทีวีดูข่าวสารต่างๆ

"เดี๋ยวฉันจะโทรตามมันสิ คงจะมุดหัวอยู่คอนโดนั่นและ ไอ่ลูกน้องก็เข้ากันได้กับเจ้านาย หายหัวไปด้วยกัน"คุณศจีกดโทรศัพท์มือถือหาลูกชายทันที

คอนโด G

"ครับแม่มีไรครับ..วันนี้มันวันหยุดนี่ครับ"

(เช้ามาพ่อกับแม่อยากกินข้าวกับลูกชายก็ไม่กลับบ้าน เจริญจริงลูกฉัน ปล่อยพ่อกับแม่กินข้าวสองคน ลูกชายไม่รู้ไปมุดหัวอยู่ที่ไหน ฉันจะขายคอนโดถ้าแกไม่กลับบ้าน)

"เดี๋ยวเย็นผมจะกลับนะครับแม่ผมรักแม่นะครับ ผมเหนื่อยก็เลยไม่กลับบ้าน แค่นี้นะครับผมง่วง รักแม่นะครับเดี๋ยววันนี้เย็นผมจะไปกินข้าวกับแม่ ผมมีอะไรเซอร์ไพรซ์แม่ด้วยล่ะครับ บอกคุณพ่อว่าผมคิดถึง" ธารนทีวางสายจากมารดาของเขาหันมาหาคนในอ้อมแขน เขามีความสุขที่สุดที่ได้กอดเธอไว้ในอ้อมอกของเขา

"ฟอด ฟอด อย่าแกล้งหลับพี่รู้ว่ารดาตื่นแล้ว "วงแขนแกร่งยังรัดแน่นกว่าเดิม สาวน้อยซุกอยู่กับอกอุ่นของเขา

"พี่ธารทำไมไม่กลับบ้านล่ะคะ ปล่อยให้คุณพ่อคุณแม่รอทานข้าวมันไม่ดีรู้มั้ยคะ พี่ธารโชคดีที่มีทั้งพ่อและแม่มีครอบครัวที่อบอุ่น แต่รดาสิคะ ยังไม่เคยหน้าพ่อกับแม่ด้วยซ้ำ"น้ำตาเจ้ากรรมไหลออกมาหยดลงที่หลังมือของเขา

"รดา ไม่นะต่อไปรดาจะมีทุกอย่าง รดาอย่าเสียใจนะครับ พี่จะไม่ให้รดาลำบาก อีกต่อไปนะคนดี รดาอย่าลืมสิว่ารดาเป็นเมียพี่คุณพ่อคุณแม่ไม่ใช่คนใจไม้ไส้ระกำคุณแม่ต้องรักรดาอย่างที่พี่รักแน่นอน"สาวน้อยมองหน้าหล่อเหลาของเขา เธอไม่ค่อยแน่ใจในสิ่งที่เขาพูดเท่าไหร่ มันคงเป็นไปได้ยาก

"แล้วถ้ารดาท้องจะทำยังไงคะ พี่ธาร"

"นึกว่าอะไร พี่ก็จะดีใจมากเพราะเค้าเป็นลูกของเรานี่ รดาอย่ากังวลเลยนะ ทุกอย่างที่พี่ทำพี่ย่อมรับผิดชอบเสมอครับ ฟอด ฟอด ไปอาบน้ำดีกว่าพี่จะทำอะไรให้กินนะครับ "ธารนทีจุมพิตหน้าผากเมียเด็กก่อนจะเดินเข้าห้องน้ำไป

"รดา  คิดอะไรมากมายหืมม?เรา ไม่มีทางที่พี่จะปล่อยให้เมียลำบากแน่นอนไว้ใจพี่นะคนดี ฟอด เดินไหวมั้ยมาพี่พาไป"สาวน้อยหย่อนเท้าลงจากเตียงแทบทรุดลงกับพื้น ถ้าเขาไม่ถลาเข้าไปประคอง เธอค่อยๆเดินกระย่องกระแย่ง เข้าห้องน้ำที่เขาเปิดน้ำอุ่นไว้ให้เธอแช่ทั้งตัว

"รดา ไม่ต้องใส่กลอนนะครับ"

"ค่ะ" เธอขานรับเขาพร้อมกับหย่อนเท้าลงไปในอ่างใบใหญ่ที่เขาเปิดน้ำไว้ให้ ความเจ็บปวดค่อยทุเลาไปบ้าง แต่เรื่องใหญ่ที่จะตามมา สาวน้อยยกมือบางแตะที่หน้าท้องตัวเอง เขาไม่ได้ป้องกัน น้ำตาค่อยๆไหลลงมา น้ำเอ่อขึ้นมาใบหน้าค่อยๆจมหายลงไป

"รดา ทำไมเงียบจัง รดา  รดา! "ประตูถูกผลักเข้ามาอย่างแรง เขาช้อนร่างเธอขึ้นจากน้ำมากอดไว้แนบอก พร้อมกับปล่อยน้ำในอ่างทิ้งไป

"รดา ทำแบบนี้ทำไม?ที่รัก อย่าทำแบบนี้กับพี่ ๆบอกรดาแล้วอย่าทำแบบนี้อีกนะคนดีน้ำตาเขาหยดลงที่หน้าผากเธอ เขากอดร่างเปล่าเปลือยของเธอแน่น หอมหน้าเนียนอย่างหวงแหน

"พี่ธาร พารดาไปอาบน้ำนะคะ"

"ครับ รดายืนตรงนี้นะพี่ฟอกสบู่ให้"เขาฟอกสบู่ใหทุกซอกทุกมุมก่อนล้างตัวให้จนสะอาด ห่อด้วยผ้าขนหนูผืนใหญ่อุ้มเธอมาวางบนเตียงใหญ่

"รอตรงนี้ก่อนนะพี่จะออกไปดูว่าไอ่สองคนนั้นมันจัดการเรื่องเสื้อผ้าให้รดาหรือยัง"

ชายหนุ่มเดินออกประตูไปด้านนอกกลับเข้ามาพร้อมถุงเสื้อผ้า 2-3 ถุง ทั้งชุดนอน เสื้อใส่อยู่บ้าน ชุดออกข้างนอก ชั้นใน  ทุกอย่างผ่านการซักรีดแล้วเรียบร้อย แถมยังมีโทรศัพท์รุ่นล่าสุด

"มีชั้นในด้วยเรอะคะ?พี่ธาร!รู้ได้ไงว่ารดาจะใส่ได้ ไปรู้มาจากไหนว่าขนาดเท่าไหร่"

"เป็นผัวก็ต้องรู้สิครับว่ามีคัพอะไร แต่คับแน่นไปหมดผัวรู้ดีเมียจ๋า "มือบางฟาดที่ไหล่เขาหนักๆ

"พี่ธารบ้า ลามก หื่นหน้าไม่อาย"เขาหยิบชิ้นล่างมาใส่ให้ ผ้าผ่อนหลุดลุ่ย อกอวบอิ่มชูชันอยู่ตรงหน้า สาวน้อยยกสองแขนปิดอกอวบไว้

"ห้ามมองนะ..พี่ธารไม่นะคะ อืมม! อ้ะ"

"ขอกินก่อน จ๊วบ จ๊วบ หวานจังทูนหัว รดา อย่าเพิ่งยังไม่อิ่มเลย อืมม"หน้ายังซุกไซร้ไม่หยุดสาวเจ้าทุบเข้าที่ไหล่ที เขาถึงยอมผละออกอย่างเสียดาย

"เมียใจร้ายขอกินหน่อยก็ไม่ได้ หวงจัง"

"ใจร้ายอะไรดูดกินจนเป็นรอยหมดแล้วคนบ้า หื่นไม่เลือกเวลา เร็วสิคะเอายกทรงมาใส่เร็วๆรดาหนาวนะ"เขาหยิบยกทรงเข้าชุดกันกับชั้นในตัวจิ๋วสวมให้เธออ้อมไปติดตะขอด้านหลัง บดเบียดปากอิ่มสอดลิ้นเกี่ยวพันลิ้นเล็กก่อนจะผละออก เธอหยิกแก้มใสๆอย่างหมั่นเขี้ยว นี่เขาหาเศษหาเลยกับเธอตลอดเวลา

"วันนี้พี่จะพารดาไปหาพ่อกับแม่ เอาชุดไหนครับให้เลือก"เธอหยิบเดรสสีเทาลายเล็กๆส่งให้เขา

"สวยแล้วหรอชุดนี้"

"ค่ะ..ใครซื้อล่ะคะ"

"พี่สั่งเพื่อนขายเสื้อแบรนด์ผู้หญิงแค่บอกไซร์มันก็จัดหาให้แล้วล่ะ"

"แล้วเค้าถามมั้ยคะว่าซื้อให้ใคร"

"ถาม"

"แล้วพี่ธารตอบเขาว่าไงคะ"

"ก็บอกว่าซื้อให้เมียไงครับ!"

"เขาไม่สงสัยหรอคะพี่ธารมีเมียตั้งแต่มะไหร่"

"ถามแต่ขี้เกียจตอบมันครับ"

"พี่ธาร รดาเป็นห่วงป้าอังค่ะ พารดากลับบ้านได้มั้ยค่ะ ป่านนี้ป้าอังจะเป็นยังไงบ้าง"

"ไม่ต้องห่วงนะพี่จัดการเรื่องป้าอังเรียบร้อยแล้ว รดาสบายใจได้ป้าอังจะไม่ลำบากอีก "เขาบอกเธอ วารัตดามีสีหน้าเศร้าๆจนเขาสังเกตเห็น

"พี่ธาร ไปดูในครัวเถอะค่ะว่ามีอะไรกินรดาหิว แล้วเหมือนจะเป็นไข้ด้วยนะคะ จับหน้าผากดูมั้ย"เขาแตะหลังมือที่หน้าผากเธอมันเหมือนจะรุมๆ ชายหนุ่มจูบหน้าผากสาวน้อยตรงหน้า เหนี่ยวเอวบางมากอด ปัดผมออกจากแก้มนุ่มนิ่ม

"งั้นทำกับข้าวก่อนกินข้าวแล้วค่อยกินยานะ ไปดูว่าสองตัวนั่นมันซื้ออะไรมาให้บ้าง" ทั้งสองคนออกจากห้องนอนมาส่วนที่เป็นครัว รดาเปิดตู้เย็นมีอาหารสดอยู่เต็มทั้งหมู ไก่ ผักสด ไข่ ผิดกับเมื่อวานที่มีแต่น้ำดื่มกับเบียร์เต็มไปหมด

"พี่ธารเคยเข้าครัวมั้ยคะ..แก๊สเปิดติดหรือเปล่าก็ไมรู้นะคะ "รดาหยิบไข่ไก่ออกมามีข้าวสวยในกระป๋องสำเร็จรูป ลงมือทำข้าวผัดง่ายๆสองจานพร้อมน้ำซุปจากสาหร่ายห่อๆ

"มาพี่ช่วยรดาจะเอาอะไรบอกเดี๋ยวพี่ทำให้"

"พี่ธารยกขวดน้ำไปเลยนะคะเดี๋ยวรอนำซุปก็เสร็จแล้วค่ะ กินได้เลย กินได้มั้ยคะ"

"อะไรที่เมียทำพี่กินได้หมดครับ"

"อย่าพูดบ่อยนะคะคำนี้"

"เอ้า!ทำไมล่ะครับก็รดาเป็นเมียพี่นี่นา"

"พี่ธารกำลังที่มีห่วงผูกคอตัวเองนะคะ"

"แต่พี่ชอบ ถ้าห่วงนั้นเป็นผู้หญิงที่ยืนอยู่ตรงนี้ รดาพี่รักรดาตั้งแต่วันแรกที่เจอที่ร้านอาหาร รดาสวมชุดนักเรียนไปเสริฟอาหารพี่ทึ่งกับสาวน้อยคนนั้น เธอน่ารัก สวย ถ้าเป็นเด็กคนอื่นคงไปเที่ยวหรือไม่ก็นั่งเล่นแชต เล่นไลน์ แต่รดากลับมาทำงาน"เขาเห็นเธอยิ้มมันช่างเป็นรอยยิ้มที่มีเสน่ห์สดใสไร้การปรุงแต่ง

"เหตุผลแค่นั้นเองเรอะคะ"

"มีอีกแต่ไว้ค่อยเล่า ตอนนี้กินก่อนหิวหรือจะให้กินเมียแทนก็ได้นะ"สาวน้อยค้อนให้

"เสร็จแล้วค่ะ ร้อนนะคะ เดี๋ยวรดาเทใส่ชามพี่ธารยกไปนะคะ"

"ครับผม..เมียน่ารักทำกับข้าวก็เป็นด้วยนะ แบบนี้คุณแม่คงชอบ"เขาเอ่ยขึ้นมาเธอเริ่มหวั่นใจขึ้นมาบ้างเหมือนกัน

"กินเถอะค่ะ..รดาตักให้ชิมก่อนถ้าไม่อร่อยก็ทิ้งนะคะ"เธอตักข้าวผัดป้อนถึงปากเขา ชายหนุ่มอ้าปากรับ ทำหน้าประหลาดๆ

"เห็นมั้ยคะรดาไม่ได้เรื่องเลย"เธอเสียงอ่อยลงไปในทันที

"ใครบอกล่ะ?มันอร่อยมาต่างหาก"

"นี่แกล้งกันเรอะคะ..มันน่านักคนบ้า"เธอหยิกหมับที่แขนเขา อาหารมื้อสายอร่อยได้รสชาดมากๆ ธารนทีสังเกตเห็นวารัตดา มีรอยยิ้มผิดกับวันก่อนที่เธอมาทีนี่ใหม่ๆสาวน้อยตรงนี้วีนเหวี่ยงทุกเรื่อง เขารักเธอแล้วจริงๆยิ่งรู้ว่าได้เป็นคนแรกของเธอเขายิ่งหวงแหนเธอมากขึ้น

อัพครบแล้วนะคะชอบกันบ้างมั้ยตอบด้วยนะเค้าอยากรู้!

http://cdn-tunwalai.obapi.io/files/emotions/64_38.pnghttp://cdn-tunwalai.obapi.io/files/emotions/64_38.png

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว