นิยายเรื่องนี้จะเริ่มติดเหรียญในวันที่ 10 สิงหาคม 2559 นะคะใครที่ยังไม่ได้อ่านได้โปรดเข้ามาอ่านโดยด่วน!ก่อนจะใส่เหรียญ แต่ไรท์จะอัพให้จบก่อนจ้า ช่วยสบับสนุนเราบ้างนะเพื่อเรื่องต่อๆไปที่เรากะว่าจะเขียนอีก ถ้าคนอ่านยังให้การสนับสนุนเราจะพัฒนาฝีมือการเขียนไปเรื่อยๆจ้า <3<3<3

คนแปลกหน้า (อัพครบ)

ชื่อตอน : คนแปลกหน้า (อัพครบ)

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 41.1k

ความคิดเห็น : 32

ปรับปรุงล่าสุด : 23 ส.ค. 2561 17:15 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
คนแปลกหน้า (อัพครบ)
แบบอักษร

คอนโด G

สาวน้อยลืมตาขึ้นมากลางดึก มันมืดจนมองอะไรไม่เห็น กลิ่นน้ำหอมอีกแล้ว แถมกลิ่นอาฟเตอร์เชฟตามมาอีก เธออยู่ที่ไหนแล้วคนที่กอดเธออยู่นี่ล่ะ นี่มันกำแพงมนุษย์ชัดๆ แล้วมันช่างอุ่นนักกับอ้อมกอดนี้

ท้องไส้ปั่นป่วน เพราะความหิวเข้าครอบงำ เธอยกแขนแกร่งที่พาดอยู่ตรงเอวเธอออกคิดว่าแผ่วเบาแล้วแต่คนที่กอดเธออยู่กลับกอดเธอแน่นเข้าอีก

"ฟอด หอมจังจะไปไหนครับคนดี มาให้ผัวกอดก่อนสิเมียจ๋า ฟอด ฟอด หอมแบบนี้ห้ามมองใครอีกนะนอกจาป๋าคนเดียว"หญิงสาวเริ่มขยะแขยงคำว่า'ป๋า'เป็นที่สุดแสดงว่าต้องเป็นไอ้เฒ่าหัวงูแน่เลย เธอดิ้นรนออกจากอ้อมแขนเขา

"ปล่อยนะ ปล่อยสิ ไอ้แก่ตัณหากลับ ลูกเมียก็มีแล้วจะมายุ่งอะไรกับเด็กนะปล่อยสิ ปล่อยนะ ปล่อยสิ ปล่อยหนูนะ..ไอ้คนบ้า"

"เอ้า!ยัยตัวแสบหาว่าป๋าแก่ตัณหากลับหรองั้นก็มาเป็นเมียไอ้แก่คนนี้ซะเถอะ เป็นเมียคนแก่มันดีนะหนู เงินทองก็มีใช้ ฟอด ฟอด หอมเป็นบ้าเลย อย่าดิ้นสิ"ท่อนแขนแข็งแรงกอดรัดเอวบางมาแนบอก เธอเอามือแตะไหล่เปลือยเปล่า ทำไมไหล่ล่ำขนาดนี้ไม่ได้เหี่ยวย่นสักนิด เธอควานหาโคมไฟหัวเตียง เขาคว้ามือเธอมาเพราะห้องนี้เป็นห้องของเขา ๆย่อมชินสามารถมองเห็นอะไรได้มากว่าเธอ แล้วตาบ้านี่ใครกัน

"เป็นผู้ชายประสาอะไรขี้ขลาดชะมัด อยากจีบผู้หญิงแต่ไม่กล้า แต่ใช้วิธีสกปรกทุเรศที่สุด ไอ้คนเฮงซวย ไอ้คนขี้ขลาด งี่เง่า ปัญญาอ่อน โอ้ยๆๆๆจะด่าคำไหนดีเนี่ยปล่อยนะแน่จริงมาสู้กันซึ่งหน้าสิ อย่าเอาแต่หลบหน้า หิวๆๆๆจะตายอยู่แล้ว ไอ้คนบ้าๆๆ"

"เอ้าว่ามา!จะเอายังไงแล้วดูสภาพตัวเอง สิ ผมเผ้าฟูฟ่องขนาดนี้"เธอปัดผมออกแล้วเงยหน้าหันไปมองตามเสียง

"ไงเป็นเมียฉันมันไม่ดีตรงไหน ฉันกล้าแล้วนี่จะเอายังไงก็ว่ามา..ยัยตัวแสบหาว่าฉันเป็นไอ้แก่ตัณหากลับหรอได้ งั้นมาให้จับกินซะดีๆจะได้สมกับมี่เธอว่าไง"สาวน้อยวิ่งหนีไปรอบเตียงจนเหนื่อยหอบ วงแขนแกร่งคว้าร่างอิ่มมากอดไว้ ฟอดแก้มนุ่มฟอดใหญ่

"ปล่อยก่อนได้มั้ย?หิวไส้จะขาดอยู่แล้ว" เธอปล่อยให้เขากอด ไม่ได้ดิ้นรนต่อ ผู้ชายคนนี้หล่อมากเหมือนจะเคยเห็นที่ไหนมาก่อน แต่นึกไม่ออก แล้วหน้าตาอย่างเขาน่าจะมีผู้หญิงเยอะแยะมาเป็นคู่ควง ทำไมต้องเป็นเธอด้วยยิ่งคิดก็ยิ่งอยากหนีจากตรงนี้มากๆ

"จะไปไหนล่ะ"

"ก็หนูหิวนี่นา..ไส้จะขาดอยู่แล้วงั้นก็ปล่อยหนูไปนะ รับรองหนูไม่บอกใครหรอกนะ "ชายหนุ่มส่ายหน้า

"ตามมานี่'เขาจูงมือเธอออกจาห้องนอนออกมาด้านนอก คอนโดนี้หรูมากเฟอร์นิเจอร์ครบครัน โซฟาตัวใหญ่อย่างดีวางอยู่กลางห้อง ทีวีขนาด 43 นิ้ววางอยู่ตรงมุมเข้าที่  เธอหันไปหาเขาชายหนุ่มยกโทรศัพท์มือถือคุยกับลูกน้อง

"พวกมึงอยู่ไหนกัน เข้าร้านสะดวกซื้อหาข้าวกล่องมาให้เมียกูกินหน่อย ยัยตัวแสบตื่นมากลางดึกอาละวาด ห้องกูแทบพังอยู่แล้วเร็วๆด้วย กูให้เวลาพวกมึง 10 นาทีก่อนที่เมียกูจะอาละวาดอีกรอบ"เธอเดินไปเปิดตู้เย็น มองหาอะไรที่พอจะกินได้บ้าง นอกจากเบียร์กับเบียร์และเบียร์

"โอ้ยยยๆๆๆปวดท้องๆๆหิวข้าวๆ"สาวน้อยตะโกนอีกรอบ

"โอ้ย!หยุดซะทีสิ..หูจะแตกแล้วเนี่ย"

"แล้วจะจับหนูมาทำไมเล่าคนบ้าๆๆอื้ออ" เสียงพูดด่าทอถูกกลืนหายเข้าปากหยักที่บดจูบสาวน้อยไร้เดียงสาตรงหน้า เธอดิ้นอึกอักก่อนจะแน่นิ่งไป

"โธ่เอ้ย!ทำเป็นเก่งจูบแค่นี้ถึงกับเป็นลมเลยหรอ เฮ้อ!นี่กูจะมีเมียหรือจะมีลูกวะ?" ชายหนุ่มช้อนร่างอวบอิ่มเข้าห้องนอนไป ร่างอิ่มอ่อนระทวยในวงแขนเขา ชายหนุ่มวางเธอลงกับที่นอน หยิบผ้าขนหนูชุบน้ำมาเช็ดตามซอกคอ ตามหน้าตา ฝ่ามือของเธอ

"คุณธารครับสิ่งทีต้องการมาแล้วครับ"

"ขอบใจนะพวกมึงจะไปไหนก็ไปเถอะแต่อย่าไปไกลเผื่อยัยตัวแสบอาละวาดอีกกูจะรับมือไม่ไหว"เขาเดินกลับเข้าไปในห้องนอนสาวน้อยเริ่มขยับแขนขา

"รดา ตื่นมากินข้าวก่อนนะแล้วค่อยนอนฉันเป็นห่วงเธอ รดา"เขากระซิบอยู่ข้างหูเธอ

"ป้าอัง รดาหิวข้าว หิวไส้แทบขาด ฮึก ฮือ "สาวน้อยร้องไห้จนเขาทนไม่ได้เข้าไปสวมกอดเธอแน่น

"คุณ "

"ค่อยๆลุกนะ "เขาพยุงเธอออกมาด้านนอกอีกรอบบนโต๊ะมีอาหารวางอยู่หลายอย่าง เขาเลื่อนเก้าอี้ให้เธอนั่ง เลื่อข้าวกล่องมาวางตรงหน้าเธอ พร้อมทั้งผลไม้ สาวน้อยกินอย่างเอร็ดอร่อย

"อิ่มแล้วขอบคุณนะคะ แล้วเสื้อผ้าหนูล่ะคะ เอามาคืนหนูด้วยพรุ่งนี้หนูจะกลับบ้าน"

"ใครให้กลับเธอเป็นเมียฉันเธอต้องอยู่ที่นี่ เธอต้องอยู่กับฉันนะรดาฉันชอบเธอ"

"ให้ฉันอยู่แบบอดอยากเนี่ยนะ?แค่วันแรกฉันก็หิวไส้แทบขาด แล้ววันต่อๆไปคงตายแบบไร้ญาติแน่ๆเลยล่ะ คนใจร้ายๆที่สุดฮือ ฮือ ฮึก คนบ้าใจอำมหิต"เธอว่าเขาสารพัด ชายหนุ่มเข้ามากอดร่างอิ่มไว้ในวงแขนเขา

"ต่อไปมันจะไม่เป็นแบบนี้อีกฉันรับปาก รดาเธอต้องอยู่กับฉันนะรดา"เขากอดเธอไว้แนบอกเกยคางกับไหล่เธอสูดหอมแก้มนุ่มๆของเธอ

"เรื่องอะไรมาหอมเล่า ปล่อยสิ อื้ออ จะไปนอน ปล่อยสิ ว้าายยย อย่าโยนนะ ไม่ๆๆโอ้ยย ปล่อยสิ...คุณ"สาวน้อยร้องวี้ดว้าย

"ทำไมได้กินอิ่มแล้วมีแรงแล้วใช่มั้ย?มานี่เลย มา"เธอดิ้นหนีไปอีกทาง

"นอนเถอะฉันเหนื่อยแล้ว "

"แก่แล้วก็ยังงี้และ" เธอบ่นพึมพำ

"ว่าไงนะ..มานี่เลย"เขาคว้าร่างอวบมา กอดไว้แนบอกเธอหยุดดิ้นรน เพราะแขนแกร่งรวบร่างเธอไว้ ดวงตาหรี่ปรือค่อยๆหลับไปในที่สุด

เป็นยังไงกันบ้างนะมีคนรออ่านมั้ยน้อ

http://cdn-tunwalai.obapi.io/files/emotions/1.gif

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว