นิยายเรื่องนี้จะเริ่มติดเหรียญในวันที่ 10 สิงหาคม 2559 นะคะใครที่ยังไม่ได้อ่านได้โปรดเข้ามาอ่านโดยด่วน!ก่อนจะใส่เหรียญ แต่ไรท์จะอัพให้จบก่อนจ้า ช่วยสบับสนุนเราบ้างนะเพื่อเรื่องต่อๆไปที่เรากะว่าจะเขียนอีก ถ้าคนอ่านยังให้การสนับสนุนเราจะพัฒนาฝีมือการเขียนไปเรื่อยๆจ้า <3<3<3

ชื่อตอน : บทนำ

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 39.7k

ความคิดเห็น : 23

ปรับปรุงล่าสุด : 16 ก.ค. 2559 15:35 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 200
× 0
× 0
แชร์ :
บทนำ
แบบอักษร

โรงเรียนมัธยม A


    "รดา ถ้าคะแนนออกมาดี GPA แกดีนะ แกต้องได้แอดมิชชั่นคณะที่แกเลือกไว้แน่ๆเลยล่ะ"ชมนาถเพื่อนในกลุ่มพูดขึ้นหลังจากออกจากห้องสอบของตอนเย็นวันหนึ่ง ที่ทุกคนกำลังจะกลับบ้าน

 

     วารัตดา หรือรดา สาวน้อยวัย 17 ย่าง 18 อีกไม่กี่วันข้างหน้า ทำงานที่ร้านอาหารหลังเลิกเรียน เรียนเก่งแต่อาภัพ เพราะพอพ่อเสียชัวิต แม่ก็แต่งงานใหม่ เธออาศัยอยู่กับป้าแก่ๆที่ขายข้าวแกง

 

     "งั้นฉันกลับล่ะนะ"รดาเดินออกมานั่งรอรถเมล์ที่ป้ายเยื้องหน้าโรงเรียนของเธอไปหลายเมตรเหมือนกัน

 

      "ไอ้กริช มึงขับช้าๆนะรอคนบางตาก่อนค่อยลงมือ อย่าทำอะไรเกินคำสั่งกู และอย่าแตะต้องผู้หญิงของกูเข้าใจมั้ย??อย่าให้พ่อมึงมาเห็นล่ะ ให้ไอ้แทนผูกตาไว้แล้วไปเจอกันที่คอนโด มึงพลาดมาหนหนึ่งแล้วนะ ถ้าหนนี้พลาดอีก มึงหางานใหม่ได้เลย"

 

     "ครับนาย" ชายหนุ่มสองคนขับรถนำหน้าเจ้านายมาถึงป้ายรถเมล์ เด็กสาวรอรอรถเมล์ อยู่คนเดียว ผู้คนบางตาเพราะใกล้มืดแล้ว มีหนุ่มสาวน่าจะเป็นคู่รัก ยืนจับมือกันอยู่  กริชลงจากรถตรงไปประชิดตัวเด็กสาว กระซิบบอกเธอเบาๆ

 

     "เจ้านายผมต้องการคุยกับคุณ อย่าขัดขืนไม่งั้นป้าคุณไม่รอดแน่"รดาตกใจป้าจะเป็นอันตรายงั้นหรือ แล้วคนพวกนี้เป็นใครกัน จำใจต้องเดินตามขึ้นรถไปกับเขา

 

     "พวกคุณเป็นใครปล่อยหนูไปนะ เป็นมาเฟียหรือไง แล้วป้าหนูอยู่ที่ไหน?บอกมาสิบอกมา หรือเป็นโจรเรียกค่าไถ่ ฉันไม่มีเงินให้พวกคุณหรอก ปล่อยหนูไปเถอะนะปล่อย  หนูนะ พี่รูปหล่อ รับรองหนูไม่บอกตำรวจหรอกนะ ๆพี่นะ ฮึก ฮือ ปล่อยหนูเถอะ"สาวน้อยร้องไห้สะอึกสะอื้น

 

     ด้วยนิสัยไม่ได้เป็นโจรโดยสันดาน กริชมองหน้าแทนจากกระจกส่องหลังสีหน้ากังวลแต่เพราะเจ้านายสั่งเด็ดขาด ถ้าไม่ได้ตัวเธอไป พวกเขาคงตกงานแน่ๆ

 

คอนโด G


    วารัตดาถูกปิดตาด้วยผ้าสีดำทั้งสองคนพามาส่งที่คอนโดหรูแห่งหนึ่ง เขาพาเธอเข้ามาด้านใน สาวน้อยด้วยมีท่าทีหวาดกลัว ห้องนี้เย็นมาก แต่เธอไม่รู้ว่าที่ไหน สาวน้อยดิ้นรนออกจาการเกาะกุม

 

     "พี่!ที่นี่ที่ไหนปล่อยหนูออกไปนะ ปล่อยสิ มีใครอยู่บ้างช่วยหนูด้วยมีคนจับตัวหนูมา ช่วยด้วย ช่วยที" สาวน้อยดิ้นรนมือด้านหลังถูกมัดด้วยโบว์สีดำที่ใช้ผูกผมของเธอ รดาถูกพามาส่งถึงเตียงนอน ธารนทีส่งสัญญาณให้สองคนออกไป สาวน้อยกระเสือกกระสนจะลงจากเตียง แขนเรียวถูกตรึงไว้  เธอได้กลิ่นน้ำหอมอ่อนๆ กลิ่นน้ำยาโกนหนวด แต่มันไม่ใช่ของสองคนเมื่อกี้

 

     "คุณๆมาช่วยหนูใช่มั้ยคะ??ช่วยหนูออกไปด้วยนะคะ มีคนจับหนูมา ฮึก  ฮึก ช่วยหนูด้วย ช่วยนะคะ" ไม่ได้ยินเสียงตอบรับแต่เธอสัมผัสได้ที่นอนยวบลงเหมือนมีคนมานั่งข้าง ทุกอย่างเงียบได้ยินแค่เสียงลมหายใจและกลิ่นน้ำหอมเมื่อครู่

 

     ธารนทีมองสาวน้อยตรงหน้าอย่างหลงไหล ผมดำขลับยาวสลวย ผิวขาวเนียนราวกับน้ำนม ริมฝีปากบางสีชมพูระเรื่อ มันคงหวานน่าดูหากได้สัมผัส อกอวบอิ่มใหญ่เกินตัวดันเสื้อนักเรียนมอปลายออกมา กลิ่นหอมอ่อนโชยจากเรือนร่างอวบอิ่ม เขาสูดดมเข้าเต็มปอด  ช่วงขาขาวเรียวยาวโผล่พ้นกระโปรงนักเรียนออกมา เธอสวยมากเขาไม่เคยเห็นใครที่จะมีทุกอย่างครบขนาดนี้

 

     "คุณๆๆช่วยหนูด้วย คุณพูดสิพูด ทำไมไม่ช่วยหนูหรือคุณเป็นพวกเดียวกับสองคนนั่น ทำไมในโลกนี้ถึงมีคนเลวเยอะแบบนี้หนูไปทำอะไรให้ถึงจับตัวหนูมาแบบนี้ ป้าอังขาช่วยรดาด้วย..,ป้าอัง รดายังไม่อยากตาย ฮือ ฮือ ช่วยรดาด้วย ฮึก "สาวน้อยฟูมฟายน้ำตาไหลอาบแก้ม ธารนทีสงสารคนตรงหน้ายิ่งนักแต่ในเมื่อลงทุนไปขนาดนี้แล้วคงถอนตัวลำบากแล้ว

 

    เอาไปแค่นี้ก่อนนะพระเอกเราดูเลวมากมั้ย?นี่จะเป็นเรื่องแรกที่นินนารถจะเขียนนิยายแนวนี้จะมีใครด่ามั้ยน้อ..อย่าแรงนะเดี๋ยวนิยายจะอัพไม่จบ

http://cdn-tunwalai.obapi.io/files/emotions/11.gif

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว