facebook-icon

ผลงานเรื่องแรก คิมเมจงเจริญ

💖 ฟิคสดตามใจนิ้วกลาง : พันโทที่รัก (คิมหันต์ เมษา) - [จบ]

ชื่อตอน : 💖 ฟิคสดตามใจนิ้วกลาง : พันโทที่รัก (คิมหันต์ เมษา) - [จบ]

คำค้น : คิมหันต์, เมษา, นิยายวาย, นิยายy, lastlove, รักสุดท้ายนายบ้านนอก

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 15.1k

ความคิดเห็น : 20

ปรับปรุงล่าสุด : 08 เม.ย. 2561 16:35 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
💖 ฟิคสดตามใจนิ้วกลาง : พันโทที่รัก (คิมหันต์ เมษา) - [จบ]
แบบอักษร

ฟิคสดตอนที่ 16 : พันโทที่รัก 3

#ฟิคสดตามใจนิ้วกลาง

ทั้งคำพูดและการกระทำของพันโทคิมหันต์ มันเป็นเพียงสิ่งที่เมษาวาดฝันจินตนาการขึ้นเท่านั้น เพราะตอนนี้ร่างกายที่เหนื่อยอ่อนจากการเดินทางทำให้ร่างสูงตรงหน้าเผลอหลับไปโดยไม่รู้ตัว กล้าๆกลัวๆชโงกหน้ามองแน่ใจว่าหลับดีแล้ว เมษาตัดสินใจก้าวเท้าออกจากเต้นท์หวังตัดปัญหาที่ความหล่อเหลาทำเอาใจเต้นแรงไม่หยุด

มองซ้ายขวาไม่ทันไรความซุ่มซ่ามก้าวพลาด จนผลัดตกกลิ้งไปตามเนินดินไม่เป็นท่า เมษาร้องออกมาเสียงดังโวยวายซ้ำยังสบถที่ตัวต้องตกอยู่ในสภาพที่รับไม่ได้

"อ โอ้ย!!!!!บ้าเอ้ย!!!!!!!!นี่มันซวยอะไรขนาดนี้เนี่ย!!!!!"

นั่งดีดดิ้นอยู่กับที่จนพันโทตื่นขึ้น เขารู้อยู่แล้วว่ายังไงก็ต้องเป็นลูกคุณหนูเจ้าปัญหาจอมสร้างเรื่อง ไฟฉายถูกหยิบไปด้วยเป็นเครื่องมือที่พอจะทำให้เขาสามารถให้ความช่วยเหลืออีกคนได้

"ลุกไหวรึเปล่า"

สาดแสงไฟใส่หน้าจนเมษาต้องเงื้อมมือขึ้นบดบังแสง

"ไม่ต้องมายุ่ง!!!!!!!!"

"................"

โวยวายปาเศษกิ่งไม้ใส่ ทั้งที่คืมหันต์ไม่ได้ทำอะไรผิดเพียงแค่ต้องการให้ร่างสูงเป็นที่ระบายอารมณ์โมโหเท่านั้น

"อึก!!!!! ฮ โอ้ย.....เจ็บข้อเท้า...ฮือออออ แม่!!!!!!เมื่อไรจะมารับ อุ้บ!!!!!!!ปล่อยนะ!!!!!!!!!!ไอ้บ้า ปล่อยเดี๋ยวนี้!!!!!!!"

นั่งคร่ำครวญสองมือบีบนวดข้อเท้าเมื่อมันรู้สึกเจ็บแปล๊บแค่ยันขายังทำไมได้ พันโทส่ายหัวเอือมๆเดือนมาหาคว้าตัวอุ้มพาดบ่า มันทำให้เมษาโมโหจัดหนักกว่าเก่าทั้งที่เขากำลังช่วยเหลือ

"ชั้นบอกให้ปล่อย!!!!!!!!!" เพี้ยยะ!!!!!

"เห้ย อย่า!!!! มันเจ็บ"

"ก็บอกให้ปล่อย!!!!ไอ้บ้า!!!!!!!ไอ้ ไอ้ ปล่อยสิโว้ยยยย"

ตบตีตามตัวดีดดิ้นอย่างไรเหตุผล คิมหันต์คิ้วขมวดขบฟันแน่นก่อนเหวี่ยงอีกคนลงพื้นเป็นการสร้างความเจ็บปวดให้คนตัวเล็กซ้ำสอง

เมษานิ่วหน้าคลำสะโพกและหลังที่กระแทกแรงจนแทบทนไม่ไหว

"โถ่เว้ย!!!!!จะสร้างปัญหาไปถึงเมื่อไรกันห๊ะ!!!!!"

ยืนท้าวเอวสะบัดผมเงื้อมมือขึ้นขยี้หัวตัวเอง พันโทหายใจหอบหนักจนแผงอกยุบยวบ เขาไม่มองหน้าเมษาด้วยซ้ำเพราะมันยิ่งทำให้อยากจะขยี้ให้จมดิน

"ก็ ก็!!!!!!"

"ลำพังคุมทหารก็เหนือยพออยู่แล้ว อย่าทำให้เหนื่อยไปมากกว่านี้ได้มั้ย!!!!!!ถ้าอยากให้คนอื่นตามใจก็กลับไปอยู่บ้านซะไป!!!!!"

"ชั้นกลับได้ที่ไหนเล่า!!!!!!!"

"ถ้ากลับไม่ได้ก็ต้องรู้จักปรับตัว ชั้นไม่ใช่แม่นายที่จะมาตามใจได้ทุกอย่าง เมื่อกี้ดิ้นถ้าตกชั้นเนินดินไปทั้งคู่จะทำยังไง"

"ก็บอกว่าไม่ต้องมายุ่ง!!!!!!ชั้นก็ไม่อยากอยู่กับนายนักหรอก ไอ้ทหารบ้า ไอ้คนเผด็จการ!!!!!!ไอ้นิสัยสัตว์ป่า บ้าบอที่สุด!!!!! เกิดมายังไม่มีกล้าอดข้าวชั้นเลยนะ แม่ยังไม่เคยตีชั้นเลยด้วย รู้ไว้ซะ ไอ้!!!!"

"ถ้ายังไม่หยุดแหกปากจะตบให้ปากฉีกเลยคอยดู"

แสบแค่ไหนก็จำเป็นต้องกลัวจนหลบเลี่ยงสายตาไปทางอื่น น้ำเสียงเรียบนิ่งและปลายนิ้วที่ถูกชี้มาทำให้เมษาชะงักก้มหน้าหนี นั่งเม้มปากแน่นไม่กล้าสบตาคิมหันต์ด้วยซ้ำ ในเมื่อรู้แล้วว่าตัวเองนั้นเป็นเจ้าปัญหาแถมยังสร้างเรื่องให้เดือดเนื้อร้อนใจอยู่ตลอด ดึงเสื้อเปื้อนดินที่มอมแมมขึ้นเช็ดน้ำตาเมื่อเห็นว่าคิมหันต์โมโหไม่หายซักทีแถมยังดูท่าแล้วคงจะไม่ลดลงง่ายๆ

"ฮึก!!!!.... ฮืออ........อยากกลับบ้าน......"

"ลุกขึ้นซะ แล้วกลับไปที่เต้นท์"

"ฮืออออ ฮึกๆ ........ อยากกลับบ้าน"

".............."

กลับหลังหันใส่ทิ้งให้ร้องไห้คนเดียว เมษาลุกขึ้นยืนเดินตามเขย่งขาซ้ำยังร้องไห้จนมองแทบไม่เห็นทาง ทั้งสองมาหยุดอยู่ที่เต้นท์นอนของคิมหันต์ เขาเป็นคนเข้าไปก่อน จัดแจงเตรียมเสื้อผ้าของตัวเองให้คนตัวเล็กได้ใส่ เพราะชุดที่เมษาสวมใส่อยู่นั้นสกปรกจนใช้นอนไม่ได้

"ฮึก!!!!ฮึก!!!!!.....ฮือออ ฮึก!!!!"

"เลิกร้องแล้วเปลี่ยนเสื้อผ้านอน เดี๋ยวนี้"

พยักหน้าตอบนั่งหันหลังสวมเสื้อผ้าพันโทตัวหลวมโครก เมษาหันหน้ามาหาพร้อมกับใบหน้าหวานเปื้อนน้ำตากับเสื้อคอกว้างแทบหลุดไหล่ ความเป็นห่วงเป็นใยทำให้คิมหันต์อดไม่ได้ที่จะดึงข้อมือเรียวเล็กให้มาหา เมษาทำตามทุกอย่างอย่างว่าง่ายไม่งอแงหรือโวยวาย ข้อมือหนาถกเลิกชายเสื้อขึ้นเพื่อทายานวดให้หลังจากที่พึงจับทุ่มลงพื้นมาเมื่อครู่ เผยเห็นเอวคอดบางช้ำแดงเขียวเป็นจ้ำจากรอยก่ำที่เปิดศึกกันครั้งแรกกลางสนามฝึกซ้อม ส่ายหัวเอือมในการกระทำของตนจึงค่อยๆวนนวดให้อย่างเบามืออย่างที่ไม่เคยทำมาก่อน

"ถ้าปวดก็บอก จะหายาให้"

"ขอบคุณครับ ฮึก ... ฮ ฮึก!!!!"

"ร้องทำไม"

"เปล่า....ไม่ได้ร้อง"

"ก็เห็นอยู่ว่าร้อง"

"อื้มมมครับ"

เขยิบตัวออกห่างนั่งสะอื้นหนัก เมษาผวาไม่กล้าให้อีกคนแตะเนื้อต้องตัว

"กลัวขนาดนั้นเลยรึไง"

"ครับ....."

"ถ้าเป็นเด็กดีก็ไม่ดุหรอก"

"ไม่เชื่อหรอก"

"แล้วแต่"

"คุณพันโทใจร้าย"

"อาห๊ะ"

"ให้ตีทีนึง หายกัน จะได้นอน"

แบมือให้ เมษาฟาดเบาๆลงกลางฝ่ามือ คิมหันต์ยิ้มชักมือกลับแล้วล้มตัวลงนอนร้องโอดโอยแกล้งทำเป็นเจ็บเหลือเกินกับการกระทำของคนตัวเล็ก

"เจ็บจังเลย"

"ฮ่าๆ พันโทบ้า ตีเบาๆเอง"

หัวเราะออกมาทั้งน้ำตา ดีใจหายเศร้าและกลัวที่เห็นว่าพันโทเองก็ยิ้มออกมาเหมือนกัน นิ่งอึ้งเพียงพักไม่คิดว่าจะได้เห็นรอยยิ้มจากคนที่หน้าบึ้งอารมณ์บุดได้ตลอดเวลา เขยิบไปหาฟาดที่แขนและลำตัวซ้ำอีกสองครั้งเ มษายิ้มขำหัวเราไม่หยุด ยิ่งเห็นพันโทดิ้นหนีก็ยิ่งอยากตีซ้ำเป็นการเอาคืน

"นี่แหนะๆๆๆ ฮ่าๆๆ ตีให้ตายเลย คนใจร้าย นี่ๆๆๆ ตายซะๆ"

ตบตีตามตัวซ้ำๆไม่หยุด มันยิ่งมองดูน่ารักที่คนตัวเล็กยิ้มออกมาได้

"เหยยยพอน่า นอนได้แล้ว"

"ไม่พอ ไม่ไอ ฮ่าๆๆๆ อ่ะ อ๊ะ!!!!"

ผลักกันไปมาเมษาล้มทับเข้าเต็มตัว แน่นอนว่าตอนนี้พันโทกำลังเปลือยท่อนบนส่วนเสื้อที่คนตัวเล็กสวมใส่ก็หลุดหลุ่ยไม่เป็นชิ้นดีเพราะมันมีขนาดที่ใหญ่เกินไป เผยเห็นเนินไหล่ขาวมองไปอกอย่างวับๆแวมๆเมื่อคอเสื้อมันกว้างจนอันตรายต่อสายตา สองมือประคองกอดเอวคอดบาง ผิวขาวกลิ่นหอมอ่อนๆมันเหมือนว่าคิมหันต์กำลังตกอยู่ในห้วงความคิด ใบหน้าหล่อเหลายามที่จ้องมองกลับมาทำให้เมษาหน้าแดงจัดเพราะระยะห่างของปลายจมูกเหลือเพียงไม่กี่เซ็นเท่านั้น

"อ่ะ ข ขอโทษครับ"

ผละตัวออก เมษายันตัวลุกขึ้นแต่ร่างกายไม่รักดีเพราะส่วนอ่อนไหวใต้กางเกงดันคับตึงขึ้นมาอย่างเห็นได้ชัด รีบดึงชายเสื่้อลงมาปิดแล้วคลานเข่าลงจากตัวของร่างสูง คิมหันต์ยิ้มยอกชอบใจเมื่อเห็นว่าร่างกายตนมีผลต่อความรู้สึกของคนอื่น ขณะที่เมษาคลานออกไปตอนนี้ได้นั่งหันหลังให้อยู่ อ้อมแขนแกร่งคว้ากอดเอวคอดบางไม่พอยังจับให้เมษานั่งตัก มือไวถกชายเสื้อขึ้นเผยเห็นภาพน่ารักที่ร่างบางไม่สามารถกลั้นอารมณ์ไว้ได้

"อ่ะ!!!!อย่า"

ไม่ทันแล้วเพราะเรียวขาขาวถูกจับให้แยกออกพอที่จะเอื้อมมือไปหาได้ พันโทที่นั่งอยู่ข้างหลังใช้คางเกยไหล่แล้วค่อยๆสัมผัสลูบมือไปมาบนส่วนกลางลำตัวที่กำลังสั่นระริกสู้มือ

"มีอารมณ์หรอ"

"อ่ะ อย่าครับ..ป ปล่อยผมเถอะ....."

"ชู่ววว เบาหน่อยเดี๋ยวข้างล่างได้ยิน"

ชู่วเสียงข้างหู มือข้างที่เหลือประคองใบหน้าหวานให้หันมาหาแล้วจุ๊บเบาๆลงข้างริมฝีปาก มันเป็นเพียงการกระทำเพื่อเบี่ยงเบนความสนใจเพราะคิมหันต์ใ้ช้โอกาสนี้ในการปลดเปลื้องกางเกงนอนตัวสั้นของเมษาให้ลดลงแค่เข่า ชั้นในที่สวมใส่ไม่อาจบดบังภาพน่ามองได้แต่มันก็ไม่ใช่สิ่งที่ร่างสูงควรจะเห็นแค่นี้ ไม่รอช้าจึงปลดชั้นในของเมษาออกตามไป จนตอนนี้อีกคนอยู่ในสภาพเสื้อคอกลมสีขาวเปิดไหล่ มีเพียงชายเสื่้อเป็นตัวช่วยในการปิดบังภาพน่าอายเท่านั้น

"อย่าครับ.... อ ผมขอกางเกงคืนได้มั้ย"

ส่ายหัวเป็นการตอบ ก่อนที่จะใช้สองมือชักรูดส่วนอ่อนไหวให่้อีกคน เมษาสะดุ้งเฮือกแอ่นสะโพกเอี้ยวเอวไปมา กัดปากแน่นเกร็งไปทั้งตัวจนพันโทต้องปลอบปะโลมด้วยการจุ๊บเบาๆข้างใบหู

"ทะลึ่งจังลูกหัวหน้าเนี่ย"

พ่นไอร้อนรดต้นคอ สองมือดันสะโพกมนสวยขึ้นให้นั่งทับสิ่งที่กำลังตื่นตัวใต้กางเกงนอน เขาถกเลื่อนขอบบ๊อกเซอร์ลงต่ำหยิบควักเอาแกนกายใหญ่ออกมาแล้วสอดถูเบาๆซ้ำๆลงช่องทางหลัง ทำเอาเมษาสะดุ้งทำท่าจะลุกหนี แต่ไม่อาจขัดขืนซ้ำยังยินยอมด้วยการดื้นเบาๆให้ดูน่ารัก

"อื้อออ อ่ะ อย่าครับ..... อย่าถูแบบนั้น"

"แล้วทำไงดี ใส่เข้าไปเลยดีมั้ย"

"กลัว..... ม ไม่เอา"

"กลัวอะไร ความจริงลูกคนใหญ่คนโตไม่น่าจะกลัวอะไรนี่่นา"

พูดจบดันหลังเมษาให้คว่ำลงทำให้อยู่ในท่าคลานเข่าแอ่นสะโพกเข้าหา สะโพกขาวเนียนส่ายไปมายั่วยวนโดยไม่รู้ตัวบวกกับช่องทางหลังแนบชิดดูท่าแล้วคงไม่เคยผ่านมือใครมาก่อน ยากที่จะทะนุถนอม คิมหันต์ไม่รอช้าควานนิ้วเข้าปากอีกคนหวังใช้ความชุ่มชื้นจากโพรงปากเป็นการเบิกช่องทางหลังให้คลายตัว

"เลียซะ"

"อุ้กกก อู้!"

แทบสำลักเพราะคิมหันต์กดนิ้วลงลึกจนสุดแทบคอหอย เมษาน้ำตาคลอนอนกอดกองผ้าห่ม สองขาถูกแยกออกมันสั่นไม่หยุดยามที่พันโทโถมกายทับแล้วเสียดถูแกนกายลงช่องทางหลังซ้ำๆ

"กางขาออกหน่อยเร็ว"

ทำตามอย่างว่าง่ายก่อนจะต้องสะดุ้งโหยงร้องครางหวานเบิกตาออกกว้างผวาตัวสั่นเมื่อคิมหันต์กดปลายนิ้วลงช่องทางหลังทีเดียวมิดซ้ำยังมือข้างที่เหลือยังคอยบีบนวดแหวกช่องทางให้กว้างพอที่จะสวนสอดนิ้วที่สองเข้าไป

"อ๊ะ!!!!.......อาห์........... ง ง่ะ พ .......พันโท แบบนี้ไม่ได้ ปล่อย!!!ฮ ฮา"

"เสียงดังเดี๋ยวคนมาดูหรอก"

สวนนิ้วเข้าออกช้าๆ มันดังซวยซาบฝืดเคืองแต่ดูเหมือนว่าร่างบางจะพอใจกับมันจนส่วนอ่อนไหวมีหยาดน้ำสีใสเยื้อมเหนียวๆไปหมด

"งั้น .อ่ะ อย่าครับ"

"เฉยๆ"

ทนไม่ไหวถอนหายใจ ชันขาขึ่นชักรูดแกนกายสองสามครั้งก่อนจ่อลงที่ช่องทางหลังสีสดที่กำลังกระตุกถี่รัว คิมหันต์ซี้ดปากยามที่มันถูกช่องทางของอีกคนที่คับตึงดูดกลืนเข้าไปเรือยๆ

"ซี้ด........ อ แบบบนั้น อย่าดื้น"

"อ่ะ!! อา.... มันแน่น อย่าครับ อ่ะ อ่ะ .........แน่น หื้อออ ไม่ไหว จะฉีกแล้ว"

ซบอิงใบหน้าหวานลงกองผ้าห่ม แผ่นหลังขาวเนียนถูกเห็นผ่านเสื้อตัใหญ่ที่สวมใส่ทำให้เพิ่มความเซ็กซี่ขึ้นหลายเท่า ขาสองข้างสั่นเทาเอื้อมมือมาเหนี่ยวรั้งกางเกงร่างสูงที่ถูกกองอยู่แค่เค่า ดวงตาคู่หวานหยาดเยิ้ม หอบหนักบ้างกัดริมฝีปากตัวเองจนแดงก่ำ

เมษาในท่าหมอบคลานหมดเรี่ยวแรงขัดขืนยิ่งทำให้คิมหันต์อยากขย่ำให้จมไปเสีย ค้างไว้ซักพักสองมือบีบนวดเนิ้อจะโพกให้อีกคนผ่อนคลาย เขาเลีบริมฝีปากซ้ำๆเมื่อเห็นว่าช่องทางหลังตึงเสียจนขึ้นขอบชมพูระเรื่อ

"ใจเย็นน่า"

"อย่า.... อ่ะ อย่าขยับบนะ มัน อ๊าอ ่ะ อ่ะ อ่ะ อ๊ะ อี็ อ่ะ ม ไม่เอา อ๊า อื้ออออ อุ้ก อื้ออออ อิอ อิอ อือ อือ ื้ออออ"

ร้องครางไม่เป็นภาษา คนข้างหลังสวนสะโพกถี่รัวลงกระแทกจนเอวบางสั่นครอนร้องน่าฟัง เสียงหวาดหวานร่างกายผิวเนียนและแผ่นหลังไม่แพ้ผู้กญิง ยิ่งทำให้อีกคนเกินห้ามตัณหา

"อื้อออ ฮื้อออ อ่ะ พอ ฮื่อออออ อ่ะ อื้ออ อื้ อ้ะ อื้ออออ"

รู้งานจึงร้องใต้ผ้าห่ม เมษาน้ำตาคลอคล้ายจะร้องไห้แต่ร่างกายกลับตอบสนองได้ดี

"ฮ น่ารักจัง แถมยังทะลึ่งมากด้วย"

สวนแกนกายเข้าออกจนผนังยุบยวบ เมษากำมือแน่นหลับตาปี๋ จุกในท้องต้องการครางออกมาเป็นการระบายความไคร่แต่ทำได้เพียงเก็บซ่อนน้ำเสียงไว้ภายใต้ใบหน้าเหยเก

"อย่าร้องดังน้า เดี๋ยวคนอื่นได้ยินจะมาร่วมด้วย"

"ไม่เอา ม ไม่ อื้อออ อ่ะ อื้ออ อื้อ อือ อื้ออ ออยอม ยอมแค่พันโทคนเดียว คค ครับ!!! อ๊า"

"อื้มมม ดีแล้ว อย่าดือ ได้ไม่ดุ"

สวนสะโพกเข้าออกสองมือยึดเกร็งสะโพกไม่ให้หนี คำพูดของเมษาทำเอาคิมหันต์ส่งจังหวะรัวแรงจนเสียงเนื้อดังกระทบกันซ้ำๆ เงยหน้าขึ้นสูงสะบัดหัวไปมาท่ามกลาพื้นที่ที่ลายร้อมไปด้วยผืนป่าและตันไม้ เมษาเอี้ยวหน้าหันมองเห็นพันโทขี้หงุดหงิดตอนนี้ขมวดคิ้วซี้ดปากกกัดฟันแน่น

"อ่ ะ อื้มมมมมม ข้างในร้อนดีจัง"

"อื้อออ อร้อนมากมั้ยครับ .. อื้อ อือ อือ อ่ะ อื้อ อื้อออ อุ้ก!!!!!"

ถูกกดให้สะโพกแบนราบไปกับพื้น เมษาเสียววูบเมื่อพันโทกระชับเรียวขาสองข้างให้แกนกายรู้สึกคับตึงกว่าเก่า

"อื้อออ ค้างไว้นะ"

"อ่ะ พันโท อ่ะ อย่าครับ อ๋ะ อ๊ะ อื้ออออ "

"ซี้ดดดด ซ ฮ แฮ่ก ๆ....แฮ่ก......"

"อื้อออ ือ้ อ่ะ อ้ะ อื้ออออ"

"เกร็งสะโพก ว ไว้"

จากเดิมที่สวนเข้าออกตามจังหวะ พันโทเปลี่ยนมาเป็นกดน้ำหนักถี่รัวจนแกนกายหลุดผลุบออกมา เมษาเอี้ยวหน้ามองรีบกดสะโพกตัวเองทันทีให้คิมหันต์ได้กระทำต่อร่างกายที่เรียกร้องแล้วทุกอย่า

"อื้ออออออ อื้อ อื้อ อ่ะ พ พันโท อ่ะอ ่ะ พันโท อื้อออ ร้อน มันร้อน อ๊ะ!"

แรงสอดเสียดทำให้ร่างกายข้างในร้อนผ่าว เมษาจุกหน้าท้องไม่หายจนต้องลดมือล้วงมือเข้าแล้วกดช่วงใต้สะดือไว้ หลับตาแน่นจังหวะเดียวกันที่พันโทโน้มหน้าลงหาแล้วสอดลิ้นเข้าโพรงปากหวานครางหอบ

"อื้อออ ่อ่ะ อื้อออ อ่ะ อ่ะ อ่ะ อื้ออ อุก อื้มมม ฮ พ พันโท เมษาไม่ไหวแล้ว มันจะราด อ่ะ อ่พ อ่ะ อื้อออ ฮึก ฮอื้อออ"

จ จุ๊บ

"อื้อออ ปล่อยออกมาเลย"

"ค ครับ งั้นช่วยทำให้แรงกว่านี้อีกได้มั้ย น นะ อ่ะ อ๊า อื้ออออ อ่ะ อื้ออออ เอาอีก อ่ะ อ๊า"

ได้ยินอย่างนั้นจึงจัดให้ตามคำเรียกร้อง คิมหันต์กอดเอวคอดบางเป็นการยึดน้ำหนัก ชันขาขึ้นหนึ่งข่้างกดแกนกายลงช่องทางหลัง หลับตาแน่นกดซอยสะโพกถี่รัวจนร่างบางสั่นครอนไปตามแรง ซุกสันจมูกโด่งสูดดมกลิ่นหอมพร้อมส่ง้สียงครางต่ำในลำคอ

"อ่ะ อ่ะ อั่ก อ่เะ.... ซ ฮาห์"

"อ่ะ อ่ะ อะ อื้อออออ อื้มมมม แน่นจัง อ่ะ อ่ะ อ๊า"

"อ่ะ อ่ะ อื้มมม อ่ะ"

ซวบ ซวบ ซวบ ซวบ ซ ซ ซวบ!!!!

ถอนแกนกายเข้าออกจากถี่รัวเป็นสวนช้าแต่กดน้ำหนักลงลึก ร่างสูงหลับตาแน่นเกร็งสะโพกเสียวหน้าท้องกระทั่งน้ำสีขาวขุ่นถูกฉีดพ่นลึกเข้าไปในช่องทางหลังของเมษาที่ตอนนี้อ้าปากครางบ้างกัดชายผ้าห่มข่มความเสี่ยวซ่าน มันร้อยวูบไปทั่วทั้งหน้าท้องเพราะคิมหันต์กำลังเกร็งจนตัวสั่นยามที่น้ำแห่งตัณหาไหลย้อนซึมออกมา

"อ่ะ อ่ะ อื้อออ อื้อออออ ร้อน ...ร้อนจัง ฮ พ พันโท ข้างในเป็นอะไรไม่รู้ อ่ะ อ่ะ อื้ออ อ๊า!!! "

ถูกแยกขาออกกว้างกว่าเก่า เรียวนิ้วมือจิกผ้าห่ม สองเท้าหงิกงอดิ้นพรวดพราดเล่าๆเมื่อช่องทางหลังเบิกอออกกว้างตามที่เรียวขาถูกกางออกเพื่อสวนสอดได้ถนัด

ขยับซ้ำๆรีดของเหลวออกจนหมด เมษาน้ำตาคลอมันเกิดจากความสุขสม ผ้าปูเปื้อนไปหมดเมื่อคนตัวเล็กไม่สามารถกลั้นอารมณ์ได้จึงปลดปล่อยมันออกมาเต็มที่เช่นกัน สองขาอ่อนแรงจะยันขึ้นปรับเปลี่ยนท่านอน ก่อนที่พันโทจะถอนตัวออกอย่างช้าๆ ความหน่วงตึงและความร้อนวูบวาบเป็นความรู้สึกสุดท้ายที่้เมษารู้สึกได้ในค่ำคืนนี้ เนื้อสะโพกเนียนนุ่มน่าทองไม่เท่ากับช่องทางหลังที่กำลังกระตุกตอดรัดรับอากาศให้ได้เห็น ร่างเล็กนอนเอนกายไม่ไหวติง มีเพียงเสยงหอบหายใจของทั้งสอง

คิมหันต์สะบัดหัวปาดเหงื่อมองดูอีกคนหมดเรี่ยวแรงเพียงแค่ไม่ได้ทำอะไรนอกจากจะใช้ร่างกายเป้นตัวหลักในการร่วมนอนในครั้งนี้ แต่แล้วก็ต้องสะดุ้งอีกครั้งมันยิ่งน่ารักเมื่อพันโทปาดปลายนิ้วซ้ำๆลงช่องทางหลังให้อีกคนเป็นการไล่ของเหลวที่ตนทิ้งไว้ออกจนหมด

."อ่ะ อื้อออออ ห อื้ออออ พอแล้ว"

"อ๊ะ!!!!..."

แดงช้ำน่าสงสารยิ่งวนนิ้วรอบๆแล้วสอดควักเข้าออกสลับกันยิ่งทำให้เมษาสะดุ้งหลับตาปี่ไม่ขาด

"ไม่ต้องกลัวน่า แค่จะเอาออกให้"

"อ่ะ อื้อออ ครับ ฮ่ะ อื้ออ"

สวนนิ้วลงลึก เมษาจิกผ้าห่มแน่นเกร็งชันสะโพกเข้าหาแต่คิมหันต์กดไว้ไม่ให้คนตัวเล็กได้แสดงความต้องการออกมามากกว่านี้ ยิ้มซ้ำพอใจไม่น้อยที่ตนสามารถสยบคุณหนูจอมวายร้ายได้ลงด้วยสองมือของตัวเอง แถมยังได้ของแถมเป็นร่างกายสุดน่ารักที่กำลังนอนเปลือยท่อนล่างหันสะโพกให้กระทำตามใจชอบ

"พ พันโทครับ ฮ่ะ แฮ่ก...... พอเถอะครับ ่ ฮ่ะ อ๊า"

"ฮ่าๆ แบบนี้ก็น่ารักดี"

"ข ขี้โกงง งื้อออ"

ซวบ!!!!

"อ่ะ อ๊า ... ฮ๊า......... "

ถอนนิ้วออกอย่างแรง ทำให้น้ำสีขาวขุ่นไหลถลักออกมาด้วย เมษาหมดแรงแม้แต่ลืมตามองหน้าที่ของเขาทำได้แค่นอนส่งเสียงหวาดหวานให้พันโทได้ฟัง. คิมหันต์ทิ้งตัวนอนข้างๆดึงผ่าห่มมมาห่มให้ทั้งที่เปลือยท่อนล่างด้วยกันทั้งคู่ กอดจากด้านหลังแกล้งสวมกอดทับสร้างความตื่นเต้นให้ไม่น้อย เมษาใจเต้นแรงถดสะโพกหนีเกรงว่าจะโดนทำเรื่องอย่างว่าซ้ำเป็นครั้งที่สองเพราะดูแล้วอีกคนจะไม่หยุดง่ายๆ จึงตัดสินใจหันไปสบตาสองมือเรียวเล็กประคองใบหน้าหล่อเหล่าแล้วจุ๊บเบาๆลงริมฝีปาก

"วันนี้พอแค่นี้ก่อนนะพันโท กลับไปค่อยต่อนะ เมษาไม่ไหวแล้ว"

จุ๊บ

หน้าแดงจัดนิ่งเงียบเพียงพัก เพราะพันโทดันแพ้ลูกไม้อ่อนๆของเมษาเข้าแล้ว

"นะ..... พรุ่งนี้ค่อยทำต่อนะ"

"..................."

"นะๆ อย่าพึงโมโหกันล่ะ"

เยียดสะโพกเข้าหาบิดเอวไปมาให้ส่วนอ่อนไหวถูกกับช่วงเอวเล่นๆ เมษาซุกใบหน้าหวานลงอกแกร่งแกล้งยู่ปากนอนหลับตา กว่าจะเรียกสติกลับคืนมาได้ทำเอาขาอ่อนไปหมด เห็นว่าเด็กตรงหน้าน่ารักซะขนาดนั้นไม่วายแสดงความเป็นเจ้าของอย่างชัดเจนผ่านคำพูดที่กำลังเอ่ยออกมา

"ถ้าเป็นของฉันจะทำซักเท่าไรก็ได้"

จูบเบาๆลงไรผมอ่อนนุ่ม เมษาพอใจไม่น้อยเช่นกันที่ได้คว้าพันโทคนนี้มาเป็นของตัวเองได้ ถึงจะอ่อนแอกว่าทั้งร่างกายและจิตใจแต่ถ้าให้อ้อนจนใจสั่นล่ะก็ไม่ใช่เรื่องยาก

นอนกอดซุกหน้้าไม่ห่าง สูดดมอกแกร่งไม่พอยังถูจมูกไปมา เมษายิ้มคนเดียวจนคิมหันต์เคาะหัวเบาๆเป็นการหยอก

"อ่ะ เจ็บนะ"

"สมควร"

"นี่พันโท....ผมเป็นของพันโทแล้วใช่มะ"

เงยหน้าถามพร้อมกับแววตาหวานๆ

"ใช่"

ตอบแล้วบีบจมูกเบาๆ

"ง๊า.............. อย่าน้า เจ็บๆ"

"ทีเมื่อกี้ไม่เห็นบ่นเจ็บ"

"เมื่อกี้...... มัน......ดีมากๆเลยต่างหาก"

"พรุ่งนี้ไม่รอด ฮ่ะๆ"

ฟอดดดดดด หอมแก้มฟัดหนักซะจนอีกคนจั๊กจี้

"ง๊า.....ไม่ไหวแล้ววว ไม่ทำ พรุ่งนี้ไม่ทำ"

"คิดว่าห้ามได้งั้นรึ"

"ไม่ได้ก็ไม่ได้ จะนอนแล้ว -3-"

"นอนจริงดิ"

"จริง"

"ลักหลับนะ"

"อื้ออออ ลามก...... ค่อยต่อพรุ่งนี้สิ"

"งั้น....ฝันดีพรุ่งนี้ตอนถึงฐานสามเตรียมใจไว้เลย"

"อ่าาา อื้มมมม อย่าฝึกเด็กเยอะนะ เดี๋ยวไม่มีแรง -///////-"

ทุบอกเบาๆแล้วซุกหน้าหนีปกปิดความเขิลอาย พันโทที่รักยิ้มกับตัวเอง เขาลูบหัวเมษาเบาๆหอมลงหน้าผากซ้ำ สุขใจดีที่จากคู่กัดกลายมาเป็นคู่รัก เหลือเพียงแต่....ลูกคุณหนูตัวแสบจะร้ายแค่ไหนหรือจะยอมสยบให้เขาเพียงคนเดียวเท่านั้น

จบจ้าาาาสำหรับฟิคสด

ต่อจากนี้้ไปก็มาติดตามกันต่อที่ฟิคหลัก ที่ตอนนี้คิมหันต์กำลังฝึกเดินพอดี

เป็นไง พันโทที่รัก ชานมในฟิคสดเอาแบบนี้ไปก่อน เพราะต้องซอร์ฟๆ

เขาพึงค่อยเป็นค่อยไป

โฮ๊ะๆๆๆๆ อ่านให้สนุกน้าาาาาา

ต่อไปนี้มาติดตามฟิคหลัก Lastlove. รักสุดท้ายนายบ้านนอก ต่อนาาา ยังไม่จบนะ

ส่วนฟิคสด จะไม่ลงในนี้อีกแล้ว อันนี้เป็นตัวอย่างให้ดูกันเฉยๆ

ใครอยากอ่าน ไปตามอ่านที่ FACEBOOK FANPAGE ได้เลยจ้า

ถ้าหาไม่เจอ ให้เข้าไปที่ บทนำ ของฟิคเรื่อง Lastlove. รักสุดท้ายนายบ้านนอก

ก็จะเจอกล่องเฟสบุคอยู่ข้างล่างให้กดถูกใจ

ง่ายๆแค่นี้เองงงงง จุ๊บ

หรือจะเสิร์ชหาง่ายๆ ด้วยคำว่า นิ้วกลาง

อ๊ะๆๆๆ เน้นกันอีกรอบว่า Lastlove. รักสุดท้ายนายบ้านนอก ยังไม่จบ

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว