หลุมพรางรักสยบหัวใจ NC25+
หลุมพรางรักสยบหัวใจ 1 < ลุค
ตอน
ปรับแต่ง
สารบัญ
ตอนนิยาย ()

ปรับแต่งการอ่าน

พื้นหลังการอ่าน
รูปแบบตัวอักษร
ขนาดตัวอักษร
ระยะห่างตัวอักษร

หลุมพรางรักสยบหัวใจ 1 < ลุค

หลุมพรางรักสยบหัวใจ 1

 

นัยน์ตาสีฟ้าน้ำทะเลทอดมองออกไปนอกหน้าต่างเครื่องบินส่วนตัวที่บินอยู่บนน่านฟ้า จุดหมายคือประเทศไทยที่เขาไม่ได้กลับมาหนึ่งปี หรืออาจจะนานกว่านั้น ชายหนุ่มอาศัยอยู่ในประเทศอิตาลีเป็นส่วนใหญ่ ด้วยภาระที่ต้องรับผิดชอบ เขาเป็นทายาทคนโตที่ต้องสืบทอดธุรกิจของตระกูล รวมถึงตำแหน่งที่ติดตัวมาตั้งแต่เกิด โดยที่ไม่อาจเลี่ยงได้

 

"อีกสิบนาทีเครื่องจะลงจอดนะครับ" โฮปมือซ้ายคนสนิทพ่วงตำแหน่งเลขารายงานบุคคลที่นั่งทำหน้าเรียบนิ่งเกินกว่าที่ใครจะคาดเดา

 

"อือ" ชายหนุ่มตอบรับในลำคอทั้งที่ใบหน้าไม่ได้หันไปสนใจ

 

"จะไปหาคุณผู้หญิงก่อนหรือเปล่าครับ"

 

"อย่าให้แม่รู้" คำว่าคุณผู้หญิงทำให้ชายหนุ่มละสายตาจากท้องฟ้าแล้วหันไปมองมือซ้ายคนสนิท คุณผู้หญิงที่ว่าก็คือทีาเขาเรียกว่าแม่

 

"เมื่อไหร่ที่เราเหยียบแผ่นดินไทย คงจะเป็นไปไม่ได้ที่คุณผู้หญิงจะไม่รู้" โฮปพูดพร้อมทั้งยกยิ้ม เพราะรู้ว่าไม่มีอะไรรอดพ้นสายตาของคุณเนตรทิพย์มารดาของเจ้านายไปได้

 

"ผมพนันว่าอีกไม่เกินสามวันคุณผู้หญิงต้องรู้" บรู๊กมือขวาคนสนิทพูดขึ้นมาหลังจากเงียบอยู่นาน

 

"รอให้ถึงวันนั้นก่อน" ชายหนุ่มพูดเสียงเรียบแม้จะเห็นด้วย ลูกน้องทั้งสองคนพยักหน้าอย่างรับรู้ เหตุผลที่เขาไม่อยากให้มารดารู้ด้วยเกรงว่ามารดาของเขาจะจัดงานใหญ่โตไว้ต้อนรับ เขาไม่ชอบพบเจอผู้คนถ้าไม่จำเป็น เขาจึงไม่ประสงค์ที่จะออกงาน

 

"แล้วนายจะเข้าบริษัทเลยหรือเปล่าครับ"

 

"ยัง"

 

"ผมจะให้คนเอางานมาไว้ให้ที่เพนท์เฮาส์"

 

"อือ"

 

"คุณลอเรนโซคะ"

 

"ลุค" ชายหนุ่มแย้งขึ้นมาเสียงเรียบ ตวัดสายตาไปมองแอร์โฮสเตสสาวที่เรียกชื่อเต็มของเขา ลุคเป็นชื่อที่มารดาของเขาเรียก และทุกคนที่อยู่เมืองไทยจะเรียกเขาแบบนั้น

 

"ขอโทษค่ะ ดิฉันจะถามว่าคุณลุคอยากรับอะไรเพิ่มอีกไหมคะ" แอร์โฮสเตสสาวส่งสายตายั่วยวนให้ลุคเต็มที่ เธอตั้งใจอ่อยเขาทุกครั้งที่มีโอกาส แต่ก็ยากเย็นเหลือเกินเมื่อมีบอดี้การ์ดของลุคคอยมองทุกครั้งที่ขยับตัว เธอถึงได้มาถามเขาตรงๆ เพราะสิ่งที่อยากให้เขาคือร่างกายของตัวเอง ใครบ้างไม่อยากนอนกับผู้ชายคนนี้ ถึงเขาจะดูน่ากลัวไปบ้าง แต่ถ้าเขาติดใจก็อาจจะได้เป็นคุณนายสบายไปทั้งชาติ

 

"ไม่"

 

คำตอบสั้นๆของลุคทำให้แอร์โฮสเตสสาวหน้าเสีย บรู๊กที่เห็นแบบนั้นพยักหน้าให้ลูกน้องพาแอร์โฮสเตสสาวออกไป

 

"อยากได้นางแบบสักคนมาช่วยผ่อนคลายไหมครับ" โฮปถามอย่างรู้ใจเจ้านาย เขารู้ว่าเจ้านายของเขาเป็นคนช่างเลือกและใส่ทุกรายละเอียด ทุกอย่างที่มาถึงมือลุคจะต้องดีที่สุดหรือถูกใจลุคมากที่สุด ถ้าไม่อย่างนั้นลุคจะไม่แยแสเลย

 

 

เพนท์เฮาส์

 

"ฉันมารอปรนนิบัติคุณลุคค่ะ" นางแบบสาวที่นั่งอยู่ปลายเตียงพูดขึ้นมาเมื่อลุคเดินออกมาจากห้องน้ำ เธอไล่สายตามองหยดน้ำเกาะตามมัดกล้ามแน่นอย่างคนที่เพิ่งอาบน้ำมา ช่วงล่างมีผ้าขนหนูพันรอบเอวปิดของลับไว้

 

"รีบทำให้ฉันเสร็จ"

 

ลุคสะบัดผ้าขนหนูออกแล้วเดินมานั่งพิงหัวเตียง หญิงสาวชะงักไปกับความใหญ่โตของเขา นางแบบสาวที่ใส่เพียงชั้นในรีบคลานเข้าไปหาชายหนุ่ม แล้วจับแท่งเนื้อของเขา ก้มหน้าลงไปใช้ริมฝีปากปลุกเร้าให้เขา

 

"อ่า~" ชายหนุ่มเปิดปากปล่อยเสียงครางออกมา มือจับศีรษะของหญิงสาวที่กลืนกินน้องชายของเขา หญิงสาวที่ได้ยินเสียงครางของลุคยิ่งได้ใจ เธอผงกศีรษะขึ้นลงเร็วๆ ก่อนจะแทนที่ด้วยมือแล้วเลื่อนริมฝีปากขึ้นมาจูบมัดกล้ามแน่นของลุค เป้าหมายคือริมฝีปากของเขาที่เธออยากจะสัมผัส เพราะรู้ว่าทุกคนที่ได้นอนกับลุคไม่มีใครเคยได้สัมผัสริมฝีปากของเขา เธอจะเป็นคนแรก

 

ชายหนุ่มหลับตาเพื่อรอรับความสุขสม ก่อนที่ภาพเหตุการณ์หนึ่งจะแว๊บเข้ามาในความคิด ทำให้เกิดความรู้สึกบางอย่างขึ้นมาในจิตใจ เขาข่มความรู้สึกไว้ต่อต้านกับสิ่งนั้น แต่ไม่นานก็ต้องลืมตาขึ้นมาเมื่อเขาได้กลิ่นหญิงสาวใกล้จมูกมากขึ้น

 

พลั่ก!

 

"โอ๊ย!!" นางแบบสาวร้องเสียงหลงเมื่อโดนผลักออกอย่างแรงทำให้ตัวเธอล้มลงมากระแทกกับเตียงนอน

 

"ออกไป" ลุคเอื้อมมือไปหยิบผ้าขนหนูมาพันรอบกาย แล้วก้าวขาลงจากเตียง

 

"ฉะ...ฉันทำอะไรผิดเหรอคะ หรือว่าคุณลุคชอบแบบไหน" นางแบบสาวละล่ำละลักถาม เธอกำลังจะได้จูบเขาอยู่แล้วเชียว

 

"กลิ่นเธอทำฉันสะเอียน"

 

"กลิ่นเหรอ แต่ฉันอาบน้ำมาแล้วนะคะ หรือว่าอยากให้ฉันไปอาบน้ำใหม่"

 

"ออกไปก่อนที่ฉันจะอ้วก"

 

"ฉันไม่ได้เหม็นขนาดนั้นสักหน่อย" นางแบบสาวเริ่มมีสีหน้าไม่พอใจเมื่อเห็นว่าลุคทำสีหน้าเหมือนรังเกียจเธอ

 

"ออกไป!" น้ำเสียงเย็นยะเยือกทำให้นางแบบสาวรู้ว่าลุคไม่พอใจเธอถึงขีดสุด เธอรีบโกยเสื้อผ้าของตัวเองที่ถอดเอาไว้ แล้ววิ่งออกจากห้องนอนไม่รอให้ลุคต้องพูดซ้ำ ผู้ชายอย่างลุคทำได้ทุกอย่างถ้าหากว่าไม่พอใจ

 

"เกิดอะไรขึ้นครับ" โฮปที่ยืนอยู่หน้าห้องถามนางแบบสาวที่เดินออกมาพร้อมกับเสื้อผ้า และยังยืนแต่งตัวโดยที่ไม่อายเขากับบอดี้การ์ดเลย

 

"คุณลุคเป็นอะไรก็ไม่รู้ บอกว่าได้กลิ่นตัวฉันแล้วสะเอียน"

 

"เงินของคุณ" โฮปยื่นเช็คให้นางแบบสาว ไม่ได้รู้สึกแปลกใจกับสิ่งที่ได้ยิน

 

"ฉันจะไปอาบน้ำล้างตัว แต่ฉันขอมาหาคุณลุคอีกครั้งได้ไหม" เธอรับเช็คมาถือไว้พร้อมทั้งมองจำนวนตัวเลขในเช็คด้วยดวงตาลุกวาว เธอยังต้องการโอกาสครั้งที่สอง เพราะเธอยังไม่ได้รับเซ็กส์อันเร้าร้อนของลุค

 

"ถ้านายไม่พอใจ ก็อย่าหวังว่าจะได้เข้าใกล้นายอีก" โฮปพูดแล้วพยักหน้าส่งสัญญาณให้บอดี้การ์ด

 

"เดี๋ยวก่อนสิ!! ฉันลดค่าตัวให้ก็ได้" นางแบบสาวร้องลั่นเมื่อโดนปิดตา แล้วถูกบอดี้การ์ดสองคนหิ้วปีกออกไปจากห้อง

 

"ให้ผมพาคนใหม่มาให้เอาไหมครับ" โฮปถามลุคที่เดินออกมาจากในห้อง

 

"ฉันจะพักผ่อน ไม่ต้องให้ใครเข้ามา" ลุคตอบเสียงเรียบแล้วเดินผ่านหน้ามือซ้ายคนสนิทไปอีกห้องนอนหนึ่งที่เป็นห้องส่วนตัวของเขา เป็นห้องที่เขาไม่อนุญาตให้ใครเข้ามาถ้าไม่ใช่คนสนิท

 

"นายเป็นอะไร" บรู๊กที่เพิ่งเดินเข้ามาถามโฮป สายตามองเจ้านายที่เเดินเข้าห้องไป

 

"เหมือนเดิม"

 

"พอกลับมาเมืองไทยอาการนายเป็นแบบนี้ทุกที"

 

"ที่นี่คงมีอะไรผิดปกติ หรือนายอาจจะผิดปกติวะ"

 

"ถ้าไม่ใช่ความผิดปกติล่ะ"

 

"หมายถึงอะไร"

 

"บางทีอาจจะมีอะไรดีกว่านั้นรอนายอยู่" บรู๊กพูดพร้อมทั้งยิ้มมุมปาก ลุคเป็นแบบนี้มาหลายปี และจะเป็นเฉพาะเวลาที่กลับมาเมืองไทย เหมือนมีบางอย่างที่ทำให้ลุคเป็นแบบนั้น ซึ่งไม่มีใครรู้ว่าเป็นเพราะอะไร

 

 

ซ่า~ ซ่า~ ซ่า~

 

ร่างสูงยืนอยู่ใต้ฝักบัวที่เปิดน้ำให้ไหลลงมาชโลมร่างกาย มือสาวรูดท่อนเอ็นที่ยังไม่ได้ถูกปลดปล่อยส่งผลให้รู้สึกปวดหนึบ ความคิดที่เขารู้สึกว่าบ้ามากที่สุดเกิดขึ้นทุกครั้งเวลาที่เขาอยู่เมืองไทย มันทำให้เขาต้องผลักนางแบบคนนั้นออกไป เพราะภาพในหัวมีผู้หญิงคนหนึ่งขึ้นมาตลอดเวลาที่มีอารมณ์ แล้วไม่สามารถสลัดเธอออกจากความคิดได้ ทั้งที่มันไม่ควรจะเป็นแบบนี้ ลุคสาวท่อนเอ็นให้เร็วขึ้นเมื่อใกล้ไปถึงจุดหมาย ในใจนึกโทษคนที่ทำให้เขาต้องมายืนช่วยตัวเอง

 

"ถ้าฉันเจอเธอต้องรับผิดชอบ!"

 

 

✂️✂️✂️✂️✂️✂️✂️✂️✂️

อาการของคนจะมีเมียอ่ะค่ะ5555555

ขอคนละหนึ่งคอมเม้น ทำหน้าอ้อน🥺😊

ขอเน้นย้ำนะงับ เรื่องนี้เป็นเพียงจินตนาการของภฌาล้วนๆ อาการบางอย่างมีอยู่แค่ในเรื่องนี้ อาจจะไม่ได้เกิดขึ้นจริงหรือมีอยู่จริง อยากให้ทุกคนอ่านอย่างมีความสุขและมีรอยยิ้มค่ะ😘💖

 

11/09/2564

แสดงความคิดเห็น

ความคิดเห็นทั้งหมด ()

ยังไม่มีการแสดงความคิดเห็น