ฝากคอมเม้นท์ ฝากติดตามนิยายของไรท์ด้วยนะคะ

Love You My Sis [ Tan & Jaja ] 2 100%

ชื่อตอน : Love You My Sis [ Tan & Jaja ] 2 100%

คำค้น : แทน, จ๊ะจ๋า, รัก, แฟนเด็ก, Tan, Jaja, Love sis, วัยรุ่น

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 10.1k

ความคิดเห็น : 13

ปรับปรุงล่าสุด : 17 ก.ค. 2559 18:39 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Love You My Sis [ Tan & Jaja ] 2 100%
แบบอักษร

ฉันถึงเงียบเมื่อได้ยินแทนพูดแบบนั้น แต่ประโยคต่อมามันทำให้ฉันใจชื้นขึ้นมา...

 

 

"ผมพูดเล่น ใครจะไปรู้กันว่ามีคนตามฆ่าผมผมไม่ได้ฉลาดขนาดนั้น"

 

 

"นั้นนะสินะ นายโง๊โง่เลย"

 

 

"อยากด่าอะไรก็ด่า ผมไปล่ะไม่อยากโดนหางเลขไปด้วย ยิงเลย" ไอ้เด็กแทนมันชี้นิ้วมาที่ฉันยิกๆ แหม่ๆไอ้สุภาพบุรุษ 

 

 

"ไอ้เปรต!"

 

 

"ฮึ!"

 

 

เด็กแทนมันกระตุกยิ้มที่มุมปากให้ฉันแล้วมันก็เดินหนีค่ะ 

 

 

"นาย! แทน! แทนรอฉันด้วย"

 

 

"ตามผมมาทำไม"

 

 

"ไปส่งหน่อยนะ ฉันกลัว"

 

 

"ผมว่า...หน้าคุณน่ากลัวมากกว่าลูกปืนอีกนะ" เด็กแทนพูดพร้อมกับเอามือมาจับที่คางฉันแล้วพลิกหน้าฉันไปมา

 

 

กรี๊ดดดด!! ได้แต่กรีดร้องในใจ ถ้าไม่ติดว่าเด็กแทนคืองานฉันฆ่ามันแน่ (เค้าก็ให้พี่จ๋ามาฆ่าแทนไม่ใช่เรอะ : ไรท์)

 

 

"นะแทน ฉันกลัวมาก นายจะให้ผู้หญิงสวยอย่างฉันขับรถกลับคอนโดเองเหรอ เมื่อกี้นายก็เห็นว่ามีคนจะฆ่าฉันอ่า"

 

 

อ้อนวอนมันต่อไปค่ะเพื่องาน ทำท่าอ่อยเหยื่อเอียงคอนิดหน่อยสวยๆ ทำให้เด็กสนิทใจแล้วค่อยฆ่ามันทีหลัง ฮ่าๆ แผนฉันนี่มันยอดจริงๆ

 

 

"ไม่!"

 

 

เสียงดังฟังชัดสมกับเป็นชายชาตรี ไอ้บ้า! ไอ้เด็กไร้น้ำใจ!

 

 

"ถ้าฉันเป็นอะไรไปนายรับผิดชอบนะ" พูดให้มันรู้อยากช่วย

 

 

แต่ไอ้เด็กนี่มัน...

 

 

"ไม่ต้องกลัว เดี๋ยวผมจัดงานศพให้ เอาโลงทองเลยสมเกีรยติคุณดี"

 

 

"อะไอ้..."

 

 

"โชคดีนะ ขอให้ได้กระสุนปืนซักสี่ห้าลูก ฮึๆ"

 

 

"ไอ้คนใจร้าย!"

 

 

"ขอบคุณครับ"

 

 

ฉันเกลียดไอ้เด็กแทนที่สุดในจักรวาลเลย เกลียดดด...เกลียดๆๆๆๆ

 

 

"ถ้าฉันตายฉันจะมาเอานายไปอยู่ด้วย!"

 

 

"แล้วผมจะรอนะ โชคดี อย่าเจอกันอีกเลย บาย"

 

 

ปึก!

 

 

แล้วไอ้เด็กแทนมันก็ขับรถออกไปหน้าตาเฉย 

 

 

"กรี๊ดดดด!!! ไอ้เด็กไร้ความรู้สึก!" อุตส่าห์ส่งสายตาอ้อน ทำท่าอ่อยมันยังไม่สนใจ นี่เสน่ห์ฉันลดลงแล้วเหรอ ไม่จริงงง

 

 

Tan Part 

 

 

ดิ้นเหมือนยืนอยู่ในกระทะทองแดงเลยจ๊ะจ๋า ผมมองเธอกระทืบเท้าในกระจกรถตอนขับรถออกมา เพิ่งรู้ว่าแกล้งคนแก่มันสนุกแบบนี้นี่เอง ใช่ว่าผมจะไม่รู้ว่าจ๊ะจ๋าอายุเท่าไหร่ ผมเห็นบัตรประชาชนของเธอตอนที่ช่วยเธอจากการจี้นั้นแหละ ที่ผมไม่เรียกเธอว่าพี่เพราะมันไม่จำเป็น ไม่จำเป็นต้องเจอกันอีกไงครับ ผมมีแฟนอยู่แล้วอ่อยให้ตายก็ไม่สนหรอก (รึป่าว) ฮึๆ 

 

 

ผมขับรถกลับมาที่บ้านก็เจอ...

 

 

"พ่อ"

 

 

"โดดเรียนอีกแล้วนะไอ้แสบ" ครูโทรที่โรงเรียนโทรบอกพ่อแล้วสินะ พ่อไม่ด่าผมเพราะผมเรียนพิเศษจนจบปริญญาตรีแล้วไม่จำเป็นต้องเรียนแค่ทำงานส่งและไปสอบแค่นั้นเอง

 

 

"ครับนานๆที แล้วแม่ละครับ" 

 

 

"อยู่ในครัว เห็นบอกว่าอยากทำอาหารให้ลูกชายสุดที่รักกิน"

 

 

"ผมอ้วนอีกแล้วสิ" แม่กลับบ้านเมื่อไหร่ทำอาหารเยอะมาก บอดี้การ์ดอิ่มเอมทุกคน

 

 

"ฮ่าๆ อย่าว่าแต่แกเลยพ่อก็อ้วนขึ้น แม่แกทำอาหารจนพ่อน้ำหนักขึ้นแล้ว"

 

 

"มีเมียเป็นเชฟก็แบบนี้แหละครับ"

 

 

"พูดดี ฮ่าๆ"

 

 

"สองพ่อลูกมาทานข้าวกันได้แล้วค่ะ"

 

 

"ครับ/จ้า"

 

 

นี่แหละครอบครัวของผม พ่อผมเป็นมาเฟีย แม่ผมเป็นเชฟ พ่อกับแม่รักกันตอนที่พ่อถูกไล่ฆ่าแม่ขับรถกลับบ้านมาเจอพ่อนอนเจ็บอยู่ข้างทางเข้าก็เลยช่วยชีวิตพ่อไว้หลังจากนั้นพวกก็รักกันและแต่งงานจนมีผมนั่นเอง ด้วยการที่พวกท่านเดินทางไปต่างประเทศบ่อยผมเลยอดมีน้อง

 

 

พ่อผมท่านมีนิสัยคล้ายๆผมแต่ต่างกันที่พ่อจะมุ้งมิ้งกว่าส่วนแม่เป็นคนสวย ใจดี อ่อนหวาน ยิ้มสวย กิริยามารยาทเรียบร้อย ไม่เคยพูดคำหยาบคาย ถ้าท่านได้ยินผมพูดไม่ดีนะผมโดนหยิกจนเนื้อเขียวเลย มีแม่เป็นนางงามย่อมดี

 

 

เพราะมีแม่สวยทั้งกิริยา มารยาท คำพูด ผมถึงชอบผู้หญิงแบบแม่ ผู้หญิงคนนั้นก็คือพี่ครีม พี่ครีมมีหลายๆมุมที่คล้ายแม่ผม ผมเลยรักเธอมากและดูแลเอาใจใส่เธอตลอด

 

 

"ทานเยอะๆนะลูก"

 

 

"ครับแม่"

 

 

"พรุ่งนี้พ่อกับแม่ต้องไปประชุมที่สิงค์โปร์ลูกจะเอาอะไรมั๊ยจ๊ะ?"

 

 

"ไม่เอาครับ"

 

 

ผมเหงาอีกแล้วผมได้แต่คิดในใจ เวลาพ่อกับแม่บอกว่าจะเดินทางผมก็หงอยทันทีเจอกันไม่กี่ชั่วโมงจะไปอีกแล้วดูสิ พ่อกับแม่ผมมีทุกอย่างที่ผมต้องการยกเว้นเวลาที่อยู่ด้วยกัน พ่อกับแม่มักจะไปประชุมที่ต่างประเทศบ่อยๆ บางทีไปนานเป็นเดือนจนผมคิดว่าตัวเองเป็นลูกของพี่เควินไปแล้ว พี่เควินคือบอดี้การ์ดของผมเอง มันน่าน้อยใจนะก็ตั้งแต่จำความได้ผมก็แทบไม่ได้อยู่กับพ่อแม่เลย พ่อสอนให้ผมเข้มแข็งเพราะผมต้องรับช่วงต่อจากท่าน ผมเข้าใจสถานะตัวเองดีแต่มีอย่างหนึ่งที่ผมไม่เข้าใจคือ ทำไมต้องให้ผมอยู่คนเดียวแบบนี้ด้วยนะ

 

 

"หนูครีมติดต่อกลับมาบ้างมั๊ยลูก" ทำไมอยู่ดีดีแม่ถึงถามหาพี่ครีม

 

 

"คะครับ" ตอบให้แม่สบายใจทั้งๆที่พี่ครีมไม่เคยติดต่อผมกลับมาเลย 

 

 

"ถ้าหนูครีมกลับมา แล้วลูกยังรักเธออยู่แม่จะไปขอหนูครีมให้นะ" แม่พูดเหมือนไปรู้อะไรมา

 

 

"ลูกเปลี่ยนไปนะเยอะแทน ถึงแม่จะไม่ค่อยมีเวลาดูแลลูกแต่ลูกก็รู้ก็ดูออกว่าลูกเปลี่ยนไป เวลาหนูครีมหายไปไหนนานๆเมื่อไหร่ ลูกก็จะมาอ้อนแม่ขอออกไปตามตลอด ห่างกันแทบไม่ได้เลย"

 

 

"..."

 

 

"แต่นี่ลูกไม่อ้อน แสดงว่าลูกกำลังมีสาวคนใหม่"

 

 

"ผมรักพี่ครีมครับแม่ ผมอาจจะโตขึ้นเลยไม่อ้อนแม่เหมือนเมื่อก่อนแล้ว"

 

 

"โกหกไม่เก่งนะเราบางทีความรักที่ลูกคิดอาจจะเป็นความผูกพันหรือลูกต้องการผู้หญิงที่เหมือนกับแม่ก็ได้ ไม่ต้องเอาแม่ไปเป็นสเป็คของลูกหรอกนะ แม่กับสเป็คของลูกไม่เหมือนกันนะแทน หัวใจเท่านั้นที่จะทำให้ลูกเลือกคนถูก แม่รู้ว่าไม่ควรพูดแต่แม่อยากให้ลูกใช้ความห่างคิดดีดี ว่าตอนนี้เค้ารู้สึกเหมือนลูกรึป่าว แล้วแม่ก็รู้ว่าหนูครีมปล่อยให้ลูกของแม่เหงาอยู่คนเดียวโดยไม่ติดต่อกลับมาเลย แม่รักหนูครีมนะแต่แม่รักลูกมากกว่า บางทีเค้าอาจจะมีคนใหม่ไปแล้วก็ได้นะลูก ลองมองคนอื่นที่แตกต่างดูบางทีเค้าอาจจะเป็นคนที่ลูกเลือกนะ"

 

 

"..." แม่พูดแบบนี้หมายความว่ายังไง หรือว่าแม่เห็นว่าพี่ครีมมีคนใหม่จริงๆ

 

 

"ทานข้าวกันต่อเถอะเดี๋ยวเย็นหมด"

 

 

แม่หยุดพูดแค่นั้นก็เบี่ยงประเด็นไปเรื่องอื่น ในเมื่อแม่ไม่บอกผมสืบเองก็ได้

 

 

"ครับ"

 

 

หลังทานข้าวเสร็จ

 

 

"แม่ครับ...ผมขอกอดหน่อยแม่ได้มั๊ยครับ?" ผมเดินมาหาแม่ที่ห้องนั่งเล่นส่วนคุณพ่อก็ออกไปดูงานที่บริษัทต่อ

 

 

"ได้สิจ๊ะ"

 

 

ผมรีบเดินไปกอดแม่ทันทีที่แม่อนุญาติ ไม่ได้กอดนานคิดถึงจัง อยากได้อ้อมกอดแสนอบอุ่นแบบนี้มากอดก่อนนอนทุกคืนก่อนจัง

 

 

"แม่ครับ?"

 

 

"ว่าไงจ๊ะ?"

 

 

"ผมรักแม่กับพ่อมากนะครับ ผมอยากให้พ่อกับแม่อยู่ที่บ้านไม่ไปไหน ผมอยู่คนเดียวมาตั้งแต่เด็ก ผม...ฮึก...ผมอยากตื่นขึ้นมาทานข้าวกับพ่อกับแม่ ผมไม่อยากนั่งทานคนเดียว ผะ...ผมอยากกอดแม่ก่อนไปเรียนทุกเช้า ฮือๆ ผมอยากไปวิ่งออกกำลังกายกับพ่อตอนเช้าเหมือนลูกบ้านอื่น ผมอยากทำอะไรมากกว่าที่มานั่งทานข้าวเวลาเจอกัน ฮือๆ ผมไม่อยากมีอำนาจ ไม่อยากได้อะไรนอกจากพ่อกับแม่" ผมกอดแม่ทั้งน้ำตา

 

 

"ทะแทน" 

 

 

"บอดี้การ์ด พี่เควินก็กอดไม่อุ่นเหมือนอ้อมกอดพ่อกับแม่นะครับ ฮือๆ" 

 

 

ยิ่งผมพูดผมก็ร้องไห้หนักขึ้น

 

 

"แม่ขอโทษที่ทำงานจนลืมลูก แต่ที่พ่อกับแม่ทำพวกเราทำเพื่อลูก ลูกก็รู้ว่ามีผู้ใหญ่หลายคนคัดคาดการที่จะให้ลูกรับช่วงจากพ่อ พ่อกับแม่ต้องหาคนจริงใจและแน่ใจว่าเค้าจะไม่หักหลังลูกมาทำงานและออกความคิดเห็นแทรกผู้ใหญ่บางคนที่เค้าเล่นไม่ซื่อกับลูกได้ พ่อกับแม่รักลูกยิ่งกว่าชีวิตนะลูก อยากให้ลูกสบาย เข้าใจพ่อกับแม่นะแทนแม่สัญญาถ้าจัดงานการรับตำแหน่งให้ลูกเมื่อไหร่พวกเราจะได้อยู่ด้วยกันสามคนพ่อแม่ลูก"

 

 

"ครับ ฮึก"

 

 

Tan Part End 

 

 

หาพิกัดเด็กแทนไม่ได้เลยทำไงดี สืบอะไรก็ไม่ได้ด้วย อ๊ากกก...งานฉานนนพังพินาศหมดเลย แล้วทีนี้จะทำยังไงเนี่ยยยย!!

 

 

ปิ๊ง!

 

 

อยู่ดีดีก็คิดอะไรดีดีออก หาพิกัดมันเด็กแทนไม่เจอก็ไปหามันที่บ้านซะเลยสิ ฉลาดนี่หว่ายัยจ๊ะจ๋า แต่งตัวสวยๆไปหาเด็กแทนที่บ้านเลยค่ะ พี่มิโนส่งที่อยู่มาให้แล้วก็ควรใช้ให้เป็นประโยค

 

 

ติ๊งต๊องๆๆๆ กดกริ่งหน้าบ้านรัวๆ

 

 

"มาหาใครครับ" ฝรั่งรูปหล่อถามฉัน

 

 

"แทนอยู่มั๊ยคะ"

 

 

"นายน้อยไม่อยู่ครับ"

 

 

อุตส่าห์มาตอนเย็นแล้วนะไหนมันบอกว่าจะกลับบ้านไง

 

 

"ขอเข้าไปนั่งรอได้มั๊ยคะ ฉันมีธุระกับแทนจริงๆค่ะ"

 

 

"ไม่ได้ครับ" ชัดเจน

 

 

"ใครมาเหรอจ๊ะเควิน" ผู้หญิงดูมีอายุนิดหน่อยเดินเข้ามาถามฝรั่งรูปหล่อ ถึงจะดูมีอายุแต่ใบหน้ายังสวยยังกับสาววัยรุ่น แต่งตัวดีหน้าคล้ายเด็กแทน แม่เด็กแทนแน่ๆ แบบนี้ต้องตีสนิทถามเคล็ดลับหน้าเด็กค่ะ

 

 

"ผู้หญิงที่ไหนไม่รู้ครับผมไม่เคยเห็นหน้าเธอมาถามหานายน้อยครับ"

 

 

"สวัสดีจ๊ะหนู...เข้ามาก่อนสิจ๊ะหนูตาแทนอยู่ในบ้านน่ะจ๊ะ" ไหนไอ้หน้าฝรั่งนี่บอกไม่อยู่ไง มันมีหันหนีฉันทันทีที่ฉันจ้องหน้ามันค่ะ นิสัยเหมือนกันทั้งเจ้านายลูกน้องเลยนะซึมซับมาจากเด็กแทนสิท่า

 

 

"อ่อ...สวัสดีค่ะคุณ..."

 

 

"ตายแล้วแม่ลืมแนะนำตัวเลย แม่ชื่อแมทจ๊ะเป็นแม่ตาของแทน"

 

 

"อ่อออ...ค่ะคุณน้า" 

 

 

"น้าอะไรกันละจ๊ะ เรียกแม่เถอะจ๊ะหนู...หนูชื่ออะไรจ๊ะ?"

 

 

"หนูชื่อจ๊ะจ๋าค่ะ"

 

 

"ชื่อน่ารักจัง ปะเข้าไปในบ้านกันจ๊ะหนูจ๊ะจ๋า"

 

 

"ค่ะคุณแม่" แล้วแม่เด็กแทนก็พาฉันเข้าบ้าน มีกอดเอวฉันด้วยนะ สงสัยท่านจะชอบฉัน ดีเลยเข้าฉัน หุ๊ๆ

 

 

ว่าแต่ทำไมแม่เด็กแทนสวยเหมือนนางฟ้าแบบนี้ นิสัยก็ดี กิริยาก็งาม ทำไมเด็กแทนมันไม่เอาเยี้ยงอย่างบาง

 

 

"ใครมาเหรอครับแม่" มันมาแล้ว...นินทาถึงก็มาเลย

 

 

"หนูจ๊ะจ๋ามาจ๊ะ"

 

 

"คุณรู้จักบ้านผมได้ไงวะ" 

 

 

ผมได้ยินเสียงเหมือนแม่คุยกับใครที่หน้าบ้านเลยออกมาดู ก็พบว่าเป็นจ๊ะจ๋า มาได้ไงวะ

 

 

"พูดไม่เพราะเลยลูก" เอามือตีแขนเด็กแทนเบาๆ โธ่ถ้ากลัวเจ็บมือบอกหนูค่ะคุณเดี๋ยวตบมันให้

 

 

"เธอเป็นผู้หญิงไม่ดีครับ แม่อย่าไปยุ่งกับเธอนะครับ"

 

 

เดี๋ยวค่ะเดี๋ยว! นี่จะเชี้ยมแม่เกลียดฉันเหรอไอ้เด็กบ้า!

 

 

"ดูพูดเข้าไม่น่ารักเลยนะ" ขนาดแม่เด็กแทนด่ายังงามเลย ฉันนี่อายเลย กุลสตรีลูกครึ่งไทยญี่ปุ่นอายค่ะ

 

 

"ก็จริงนิครับ เธอชอบสะกดรอยตามผมครับ" ไอ้ขี้ฟ้อง

 

 

"จริงเหรอจ๊ะ"

 

 

ผมยิ้มเย้ยให้จ๊ะจ๋าทันทีเมื่อเห็นแม่หันไปถามเธอ 

 

 

ไอ้เด็กแทนมันยิ้มเย้ยฉันค่ะ คิดว่าฉันจะกลัวแม่นายรึไง 

 

 

"จริงค่ะ ก็แทนเค้ามีพระคุณกับหนูไปส่งหนูที่คอนโดตอนที่หนูมาที่เมืองไทยครั้งแรก หนูเลยอยากเลี้ยงข้าวเค้าเพื่อขอบคุณแต่เค้าปฏิเสธหนูค่ะ" ฉันก็ฟ้องเป็นแบร่ๆ

 

 

"ตาแทนปฏิเสธหนูแต่แม่ไม่ปฏิเสธหนูจ๊ะ ไปนั่งคุยกันแบบผู้หญิงดีกว่าเนอะหนูจ๊ะจ๋า"

 

 

"ค่ะคุณแม่" ทำไมฉันต้องดัดเสียงอ่อนเสียงหวานเหมือนแม่เด็กแทนด้วยเนี่ย

 

 

ผ่านไป 4 ชั่วโมง 

 

 

"นอนที่นี่กับแม่นะหนูจ๊ะจ๋า" 

 

 

"ห๊ะ!?...อะเอ่อ...คะ?" 

 

 

โอ้ยเปลี่ยนหน้าแอ๊บแทบไม่ทัน แม่เด็กแทนเจอฉันไม่กี่ชั่วโมงชวนนอนบ้านเลย คือดี สนิทง่ายจริงๆ

 

 

"นอนที่นี่นะจ๊ะมันดึกแล้วขับรถกลับบ้านคนเดียวแม่เป็นห่วง"

 

 

"เอ่อ..."

 

 

เอาไงดีวะยัยจ๋ามาดูลูกแต่ดันมานั่งคุยกับแม่เค้าเป็นชั่วโมงๆ ขยันทำงานมาก

 

 

"นะจ๊ะ" 

 

 

โอ้ยยย...แพ้ลูกอ้อนแม่เด็กแทน

 

 

"ก็ได้ค่ะ"

 

 

"หนูนอนห้องนี้นะจ๊ะ" ในที่สุดฉันก็นอนบ้านเด็กแทน เร็วกว่าแผนที่วางไว้อีกนะเนี่ย ก

คืนนี้ก็จะจับเด็กแทนปาดคอซะงานจะได้เสร็จ โอเย้

 

 

"ขอบคุณค่ะ"

 

 

ฉันยกมือไหว้แม่เด็กแทน แม่ดีกับหนูแบบนี้หนูจะฆ่าลูกแม่ลงได้ยังไงล่ะค่ะ คิดหนักเลยทีนี้ ช่างเถอะค่อยมาคิดหลังอาบน้ำล่ะกันเหนียวตัวและง่วงมาก

 

 

ในระหว่างที่ฉันกำลังเปลี่ยนเสื้ออาบน้ำ

 

 

ผัวะ!

 

 

มีคนเข้ามาในห้องฉันค่ะ 

 

 

"เมื่อไหร่คุณจะหยุดตามผมซักที ชอบผมขนาดนั้นเลยเหรอจ๊ะจ๋า!" ไม่ได้ชอบ

 

 

"ใช่! ฉันชอบนาย ฉันชอบนายตั้งแต่แรกเห็น แล้วนายก็กรุณาเรียกฉันว่าพี่จ๋า เพราะฉัน เอ้ย! เพราะพี่อายุ 25 แล้ว" บอกว่าชอบไปก่อนเด็กแทนมันจะได้ไม่สงสัยเรื่องที่ฉันพยายามเข้าหามัน

 

 

"อายุ25? แก่จัง"

 

 

"นะนาย.." ฉันกัดฟันด้วยความโกรธที่ถูกด่าว่าแก

 

 

"ชอบผมไม่กลัวติดคุกเหรอ"

 

 

"แค่ชอบเด็กตำรวจไม่จับยะ! แล้วอีกอย่างเรายังไม่ได้มีอะไรกันเพราะฉะนั้นฉันรอดคุก"

 

 

"แล้วคุณคิดว่า...คืนนี้จะรอดมั๊ย? ฮึๆ"

 

 

"!!!"

 

 

มัวแต่อึ้งกับคำพูดของเด็กแทนโดยไม่ทันป้องกันตัวเมื่อเด็กแทนเดินเข้ามาหา แต่มันก็...

 

 

ผลัก!

 

 

"ว๊าย!"

 

 

ปึก! 

 

 

"โอ้ยย...นายจะทำบ้าอะไรน่ะแทน ฉันเจ็บตูดนะผลักมาได้" ไอ้เด็กแทนมันผลักฉันจนฉันล้มก้นจั๊มเบ้าเลย ฉันเป็นผู้หญิงนะอย่ารุนแรงสิ

 

 

"ขาขาวดีนิ"

 

 

ผมมองจ๊ะจ๋าตั้งแต่หัวจรดเท้าจนตาไปสะดุดกับขาขาวๆของจ๊ะจ๋าที่อยู่ใต้ผ้าขนหนู ผมเห็นเพราะผ้าขนหนูมันเลิกขึ้นจนเกือบเห็นตรงนั้นของเธอ ดีที่ยังไม่ถอดกางเกงในไม่งั้นผมได้เห็นหวอของจ๊ะจ๋าแน่

 

 

"อะไอ้เด็กลามก" จ๊ะจ๋ารีบดึงผ้าขนหนูลงมาปิดขาทันที ปิดยังไงก็ไม่พ้นสายตาผมหรอก

 

 

"นายเข้ามาได้ไง ฉันจำได้ว่าฉันล็อคประตู"

 

 

"ห้องมันมีประตูเชื่อมไม่ได้ดูเหรอตอนเดินเข้ามา" เห็น...แต่ฉันนึกว่ามันเป็นประตูหลอก

 

 

"ห้องนี้เคยเป็นห้องของเล่นของผมมาก่อน พอโตขึ้นผมเลยเปลี่ยนเป็นห้องนอน เบื่อห้องนอนตัวเองก็มานอนห้องนี้ เหมือนวันนี้ที่ผมเบื่อห้องนอนตัวเอง...อยากมานอนห้องนี้ ฮึ"

 

 

"นายว่าไงนะ อยากมานอนห้องนี้!?"

 

 

"ใช่...ผมจะนอนห้องนี้ครับ"

 

 

"แล้วฉันล่ะ? แม่นายให้ฉันนอนห้องนี้นะ"

 

 

"ก็นอนด้วยกันไงครับคุณ ไม่สิ..." ผมกระตุกยิ้มที่มุมปากพร้อมกับก้มหน้าลงไปกระซิบที่ข้างหนูจ๊ะจ๋า

 

 

"พี่จ๋าคนสวย"

 

 

ฉ่าาา >//<

 

 

ความร้อนที่อยู่ในร่างกายทั้งหมดแล่นมาที่ใบหน้าฉันทันที เด็กแทนมันเรียกฉันว่าพี่จ๋า งึ้ยยย...เขินอ่าา

 

 

ฉันรีบหันหน้าหนีเพื่อไม่ให้เด็กแทนมันรู้ว่าฉันกำลังเขินมัน

 

 

แต่ทว่า...

 

 

จุ๊บ! แว๊กกก!! หันหน้าหนีไปทางผิดเลยจุ๊บเข้าที่ปากเด็กแทนเต็มๆ

 

 

"อยากจุ๊บผมก็ไม่บอก อะๆเดี๋ยวจูบคืนจะได้แฟร์"

 

 

"ดะเดี๋ยว...อื้ออ..."

 

 

พูดยังไม่ทันจบฉันกูเด็กแทนปล้ำจูบ

 

 

"อะ....เฮ้อๆๆ" นึกว่าจะขาดอากาศหายใจตายซะแล้ว

 

 

"อ๊ะ! ทะแทนทำบ้าอะไร!?" ถึงกับไม่ถูกเมื่อเด็กแทนเอามือแตะที่ขาแล้วเลื่อนมือเข้ามาใต้ผ้าขนหนูที่ปิดบังส่วนสงวน

 

 

"ผมกำลังช่วยพี่ถอดกางเกงในไง ถอดแล้วเราจะได้ทำอะไรกันง่ายขึ้น"

 

 

WTF 

 

 

คุณแม่ช่วยจ๋าด้วยค่าาาา ลูกแม่มันจะปล้ำหนู

 

 

 

 

 

 

 

#จบตอนแล้วนะคะ มาดึกเลย ไม่สิมาเช้าเลยต่างหาก ฝันดีค่ะ^^

 

 

 

 



ความคิดเห็น