email-icon facebook-icon Twitter-icon

หวังว่าทุกคนที่หลุดเข้ามาในโลกของคาร์เทียร์จะมีแต่รอยยิ้มนะคะ 😊

ตอนที่ 2 - ทวงสัญญา

ชื่อตอน : ตอนที่ 2 - ทวงสัญญา

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 2.6k

ความคิดเห็น : 3

ปรับปรุงล่าสุด : 10 ก.ย. 2564 21:55 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 2 - ทวงสัญญา
แบบอักษร

“ไฮหนุ่มๆ” โบกไม้โบกมือให้แฝดคนละฝาที่ไม่มีส่วนไหนคล้ายกันสักนิด คนหนึ่งหน้าหวานเหมือนแม่ส่วนอีกคนหน้าดุเหมือนพ่อ 

ที่เมื่อวานไม่ได้แนะนำให้รู้จักก็เพราะพวกนางเพิ่งจะโผล่หัวมานี่แหละค่ะ ช่วงปิดเทอมสองแฝดจะบินกลับไปลอนดอนเมืองผู้ดีบ้านเกิด ให้ท่านบุพการีผู้ให้กำเนิดได้เห็นหน้าบ้างก่อนจะโดนตัดออกจากกองมรดกซะก่อน 

“ทำไมวันนี้มึงคึกจังวะพราว” คนที่พูดคือพีทแฝดน้องหน้าหวานอัธยาศัยดีขี้เล่น ภาพลักษณ์เป็นคนดีแต่เนื้อในมันเสือร้ายพร้อมขย้ำเหยื่อตลอดเวลา 

“ก็เมื่อคืนมันโดนจัดมาไงเลยดีดเป็นปลากระดี่ได้น้ำแบบนี้” ยัยมุกเบ้ปากมองบนทำหน้าหมั่นไส้เต็มประดา 

“เอ้อใช่เมื่อคืนวันเกิดมึงนี่หว่า ทำไมไม่รอพวกกูกลับมาจัดให้วะ รับรองมึงจะติดใจ” พาร์ทแฝดคนพี่ที่หน้าร้ายยังไงนิสัยก็ร้ายแบบนั้นเดินเข้ามาถามพร้อมลูบต้นขาเนียนสวย ถ้าไม่ติดว่าเอื้อมมือลงไปจับไว้ก่อนคงสอดนิ้วเข้ามาทักทายน้องสาวของฉันแล้วแน่ๆ 

“ฝันไปเถอะ! พวกแกแม่งชอบทำทีเดียวสองคน ใครจะไปรับได้วะ” ทำหน้ายี๋ใส่เพื่อนเกือบสนิทที่มีรสนิยมทางเพศชอบร่วมรักกันแบบสามคนอย่างรับไม่ได้ 

“ไม่ลองแล้วจะรู้ได้ไงวะพราว มึงคิดดูนะมีคนมาเลียให้มึงพร้อมกันทั้งบนทั้งล่างมันจะเสียวขนาดไหน” พีทใช้สายตามองหน้าอกและกลางกายสาวของฉันพร้อมแลบลิ้นเลียริมฝีปากตัวเองไปด้วย 

“แล้วลองคิดดูว่าตอนที่มึงโดนเลียแล้วมีอีกคนให้จูบมันจะดีแค่ไหน” พาร์ทเสริมขึ้นมาอีกคนจนฉันเริ่มคล้อยตาม 

แค่คิดก็เสียวแล้ว.. 

“มึงแฉะแล้วว่ะไอ้พราว” พีทที่ยังไม่เลื่อนสายตาไปไหนหัวเราะในลำคอก่อนจะเดินมานั่งบนโต๊ะแล็กเชอร์ของมุก “มึงอยากลองหรอ” 

“หยุดคิดอกุศลกับฉันเดี๋ยวนี้! พวกแกไม่ต้องมาโน้มน้าวเลยนะ หัวเด็ดตีนขาดยังไงฉันก็ไม่ยอม” 

ถึงจะเสียวมากแค่ไหนแต่ถ้าโดนพร้อมกันสองทางหรือโดนทางเดียวสองแท่ง พราวพริ้วก็ขอบายค่ะ! 

 

“กูได้ยินพวกดาวมันคุยกันเรื่องรายชื่อกลุ่มวิชาเมื่อวาน มึงใส่ชื่อพวกกูลงไปยังวะมุก” 

“เห้ย! ฉันลืมเลยวะพีท อาจารย์แดนบอกให้ส่งวันนี้ด้วย” ยัยเสาไฟฟ้าอุทานเสียงดัง หยิบกระดาษปากกามาเขียนชื่อพวกเราสี่คนลงไปก่อนจะยื่นมันมาให้ฉัน “ฉันฝากแกส่งหน่อยจิ วันนี้ต้องรีบกลับไปตากผ้างะ เมื่อเช้าเห็นแดดดีเลยกดซักผ้าไว้” 

พอจะใช้ฉันนี่ทำตาปริบๆ เสียงอ่อนเสียงหวานเสียงสองเสียงสามเชียวนะ 

“ย่ะ!” เบ้ปากใส่เพื่อนสนิทอย่างหมั่นไส้ 

“อย่าคิดว่าฉันไม่รู้ว่าแกอยากไปส่งเองอยู่แล้วนังพราว” 

“ทำไมวะมุก ไอ้พราวมันเป็นคนดีแล้วหรอ โอ๊ย!” ฝากฝ่ามืออรหันต์ไว้กลางกระหม่อมไอ้พีทสักป๊าบ หมั่นไส้ตั้งแต่แอบมองใต้กระโปรงของฉันแล้ว 

“หึ! มันไม่ได้เป็นคนดีหรอก แต่มันอยากขึ้นไปกินน้ำต่อมากกว่า” 

“เชี้ย! มึงแดกอาจารย์หรอวะไอ้พราว อุ๊บ!” พุ่งตัวไปปิดปากไอ้แฝดปากโทรโข่งอย่างลืมตัว จนแฝดอีกคนต้องเอื้อมมือมาปิดชายกระโปรงไว้ให้ 

“หุบปากไอ้พาร์ท แกจะตะโกนให้ทั้งห้องรู้เลยไง๊” 

“อื้อๆ อ่อยไอ้แอ้ว” 

“ถ้าแกเสียงดังอีกฉันจะตบหัวแกเหมือนที่น้องแกโดนเมื่อกี้ อื้อ!” เผลอปล่อยมือออกมาโดยอัตโนมัติเมื่อคนถูกพาดพิงเลื่อนมือที่ปิดประโปรงเมื่อกี้เข้ามากดคลึงน้องสาวฉันแทน 

“อย่าลามปามพราว ไม่งั้นมึงโดนพวกกูก่อนจะได้ไปหาอาจารย์นั่นแน่ๆ” นิสัยทรามต่างจากหน้าหวานๆ ของมันจริงๆ 

ถึงจะรู้ว่ามันแค่ขู่ไม่คิดจะทำแบบที่พูดแต่ฉันก็ขอเซฟตัวเองไว้ก่อน 

“อื้อ! พอแล้วพีท ฉันขอโทษ” บีบแขนที่เต็มไปด้วยกล้ามเนื้อพร้อมกะพริบตาปริบๆ 

“เอ่อ รีบไปส่งงานได้แล้ว มึงแม่งความรู้สึกเร็วฉิบหาย นิ้วกูเปียกหมด” ไอ้แฝดน้องเช็ดมือกับขากางเกงตัวเองท่าทางรังเกียจ 

ใครจะรังเกียจน้ำฉันก็ได้ แต่อาจารย์แดนห้ามรังเกียจเด็ดขาด! 

 

ก๊อก! ก๊อก! 

“เชิญครับ” แค่ได้ยินเสียงพราวน้อยด้านล่างก็เต้นตุบๆ แล้วค่า 

“หนูเอารายชื่อมาส่งค่ะ” ส่งยิ้มหวานไปให้คนหน้านิ่งก่อนจะเดินเข้าไปด้านใน 

แกร๊ก! 

“คุณจะล็อกประตูทำไมครับนักศึกษา” อาจารย์แดนวางปากกาในมือพร้อมขมวดคิ้วแน่น 

โอ๊ย! ทำไมถึงดุได้เซ็กซี่ขนาดนี้ 

“หนูจะมาทวงสัญญาไงคะ ใครน้าที่บอกว่าคราวนี้จะจัดให้หนูหนักๆ เลย” หยิบตาพร้อมกัดปากเดินเข้าไปหาคนที่นั่งอยู่ 

“คุณพูดเรื่องอะไรครับ ผมไม่เข้าใจ” 

แหนะ! ทำมาเป็นจำไม่ได้ สงสัยต้องรื้อฟื้นความทรงจำให้ซะแล้ว 

เอื้อมไปจับมือแกร่งมาลูบไล้น้องสาวที่ชุ่มฉ่ำของตัวเองผ่านชั้นในเนื้อบาง มันเสียวยิ่งกว่าตอนที่พีทจับซะอีก 

“อ๊า~ ดูสิคะ มันเปียกไปหมดแล้วนะ” 

“เห้ย! ทำอะไรของคุณ นี่มันมหาลัยนะ” เขารีบชักมือออกไปราวกับแตะของร้อน 

“หนูสัญญาว่าจะครางเบาๆ คนด้านนอกไม่ได้ยินแน่นอนค่ะ” ดึงแพนตี้สีขาวลงมาจนเห็นคราบน้ำสีใสเปียกเต็มเป้ากางเกงก่อนจะปล่อยมันลงพื้น ก้าวขึ้นไปนั่งคร่อมตักแกร่งเอาไว้แล้วจับมือเขามาสัมผัสจับช่องทางรักด้านล่างที่เปียกลื่นไปด้วยเมือกสีใส “อือ~ คราวนี้มันพร้อมจนไม่ต้องเล้าโลมอะไรเลยนะคะ” 

“ช่วยลงไปจากตัวผมด้วยครับนักศึกษา” ยังอีก ยังจะทำเสียงแข็งอีก! 

สบดวงตาเรียวสวยพร้อมออกแรงกดนิ้วกลางเรียวยาวของเขาให้เข้ามาในตัวฉันช้าๆ สุดความยาว แล้วค่อยๆ ดึงมือแกร่งเข้าออกเรื่อยๆ ด้วยจังหวะเนิบนาบ จนรู้สึกถึงความบางสิ่งบางอย่างที่กำลังดุนดันสะโพกฉันอยู่ 

เสร็จฉัน! 

“อ๊า~ ใส่เข้ามาเลยได้ไหมคะอาจารย์ หนูไม่ไหวแล้ว” ปรืบตาถามเขาพร้อมบดสะโพกลงไปเสียดสีกับอนาคอนด้ายักษ์ด้านล่าง 

“ถ้าคุณยังไม่หยุดผมจะส่งเรื่องนี้ให้หัวหน้าภาคฯ พิจารณา” 

“ทำไมล่ะคะ อาจารย์ไม่อยากหรอ” ถามเขากลับไปโดยที่ด้านล่างก็ไม่หยุดควงสะโพก 

“ช่วยเคารพสถานที่ด้วยครับ ที่นี่มหาวิทยาลัยไม่ใช่โรงแรม คุณเป็นนักศึกษาผมเป็นอาจารย์ กรุณาประพฤติตนให้เหมาะสม” 

“ก็ได้ค่ะ หนูเข้าใจแล้ว” ยกมือยอมแพ้ก่อนจะก้าวลงไปแต่งตัวให้เรียบร้อย 

“ผมหวังว่าจะไม่เกิดเหตุการณ์แบบนี้ขึ้นอีกเป็นครั้งที่สองนะครับ คุณพราวพริ้ว” 

“รับทราบค่ะ” ยกมือตะเบ๊ะรับคำสั่งแล้ววางกระดาษรายชื่อไว้บนโต๊ะก่อนจะเปิดประตูเดินออกมาด้านนอก 

ที่นี่ไม่…แต่ที่เดิมได้ใช่ไหมคะอาจารย์ 

เจอกันคืนนี้ที่เดิมนะคะอาจารย์แดนสุดหล่อของหนู เดี๋ยวเด็กดื้อคนนี้จะไปให้อาจารย์ลงโทษถึงที่เลยค่ะ 


ยัยน้องเบาหน่อยค่ะเบา เพิ่งกินพี่เขาเมื่อคืนเองนะ อะไรจะหิวขนาดน้านนน 😂🤣
ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว